Tibetan
རྒྱུད་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དང་མི་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ནི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རུང་བའི་གནས་སྐབས་ན་སྐྱེའི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གནས་པ་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་འཇིགས་པས་ཁྱད་པར་གྲུབ་པར་ཉེ་བར་གནས་ པ་མེད་དོ། །དེ་ཕན་ཚུན་ཐོག་མར་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། རྒྱུ་དེས་ན་དང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དུས་མཚུངས་པས་ཕན་མི་འདོགས་ཏེ། ཞིང་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པ་འདི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དེ་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོས་མི་སྐྱེད་པ་ལས་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་དོན་གཅིག་བར་བྱེད་པ་སོ་སོར་ངེས་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འགྱུར་ཏེ་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ན་ནད་སྙོམས་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་སེམས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་སྐབས་སུ་གཞན་བཞད་གད་བྱེད་པ་ནི་ཁོ་བོ་ནི་ཡང་དང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་བརྗོད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རིགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་བརྒྱ་ཕྲག་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ལན་གཉིས་དང་གསུམ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡིད་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒོལ་བ་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་ལ་ལར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཟློས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ལ་འབད་པ་དེ་དག་ནི་གནས་མ་ཡིན་བས་ཡོངས་སུ་ངལ་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོ་བ་མེད་པ་དེ་ལྷན་སྨོས་ཤིག་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ན་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྲིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བྱུང་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ནའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ
Chinese
如果认为由相续产生果，那么它的存在与不存在都不会改变果的产生与不产生。因此，共同作用产生果，并非在所有可行的状态下都由能力差别所致。如果共同作用者独立存在，那么由于没有穷尽的恐惧，就无法确定其特殊性。它们之间最初相遇的刹那，并非是存在的结合。因此，最初的差别产生果，以及随后相关的共同作用，由于是同时的，所以没有帮助。因为人们希望田地和种子等既能产生也能不产生。因此，就像集合的状态一样，所有在集合状态中出现的刹那，也不会因为产生该差别的自性而不产生，而是因为在集合状态中产生。例如，刹那作为实现同一目的的、各自确定的特征的共同作用者，其稳定的自性也会改变，因为所有方法都很深奥。如果说不是刹那，那么就像更加关注疾病的平衡一样，也会更加重视它。宗义论者有时会嘲笑他人，说“我总是……”等等。如果重复说也能理解世间的道理，那么说一百遍又有什么用呢？对于两次或三次不涉及他人利益的事情，我们反复陈述也不会感到丝毫厌倦。因此，论作者为了驳斥论敌，通过其他方式在某些情况下阐明相同的含义，从而努力完全避免重复，这些努力是没有意义的，只是徒劳。如果说不厌倦就一起说吧，因为共同作用者不会产生差别，所以共同作用本身在胜义谛中是不可能存在的。因为当第一个刹那产生时，由于种子等不存在，所以会放弃作为产生果的、与后续相符的差别的共同作用者。然而，只有实现同一目的的共同作用者
English
If one thinks that the result arises from the continuum, then its existence or non-existence will not change the production or non-production of the result. Therefore, the production of the result by co-operation is not always due to the difference in ability in a workable state. If the co-operator exists separately, then due to the fear of not being exhausted, its particularity cannot be determined. The moment when they first meet each other is not a combination of existence. Therefore, the initial difference produces the result, and the subsequent related co-operation, because it is simultaneous, does not help. Because people want fields and seeds, etc., to be able to produce and not produce. Therefore, just like the state of aggregation, all the moments that occur in the state of aggregation will not be produced because of the nature of producing that difference, but because they are produced in the state of aggregation. For example, the moments as co-operators with distinct characteristics that achieve the same purpose, their stable nature will also change, because all methods are profound. If it is said that it is not momentary, then just as more attention is paid to the balance of the disease, it will also be more valued. Sometimes the tenet proponents laugh at others, saying "I always..." and so on. If repeating can also understand the ways of the world, then what is the use of saying it a hundred times? For things that do not involve the interests of others twice or three times, we will not feel the slightest bit tired of repeating them. Therefore, the author of the treatise, in order to refute the opponent, clarifies the same meaning in some cases through other means, thereby striving to completely avoid repetition. These efforts are meaningless and only in vain. If you say let's say it together without getting tired, because co-operators do not produce differences, so co-operation itself cannot exist in the ultimate truth. Because when the first moment arises, since the seeds etc. do not exist, the co-operator who produces the difference that conforms to the subsequent production of the result will be abandoned. However, only the co-operator who achieves the same purpose