Tibetan
བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་མི་སྐྱེད་དེ། མེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པ་མི་བསྐྱེད་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནས་མུན་ཁུང་དུ་ཞུགས་པའི་དབང་པོ་ལ་རང་གིས་ཕན་པ་ལས་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱུང་བར་མ་བསྟན་ན་དེའི་ཚེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནས་ཀྱང་དོན་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་གང་ལ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའམ་གཞན་པ་འབྲས་ཀྱིས་བོན་ལ་སོགས་པ་གསོ་མའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལས་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཕུལ་དུ་འགྱུར་པར་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་དོན་གཅིག་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །གང་ལ་ཉེ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཐོགས་པར་ལྷན་ཅིག་ བྱེད་པས་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་རྒྱུན་ལ་བསྟན་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་རྣམས་ལ་དུས་མི་རིང་བར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེད་པ་མེད་དེ་ཕན་ཚུན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་མི་སྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་གང་དང་གང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་ཡོད་པ་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་བར་དུ་མཆོད་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་གང་སྐྱེད་པར་རུང་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་བསྐལ་བ་སྤངས་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བར་དུ་མ་ཆོད་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ལྷན་ཅིག་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་དང་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཐ་དད་དོ་ཞེས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་དེ་རྟོགས་ན། དེ་ལ་ཅིས་ན་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེད་པ་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་རྣམས་ཁོ་ན་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟེན་པ་རྣམས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ན་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱོར་ཞིང་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ན་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་དེ་དང་འདི་དག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ན། རག་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གནས་པ་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་བ་སྐྱེད་པ་ནི་ཕལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་གཞག །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞན་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་ལས་སོགས་པའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུ་དེར་རྟོགས་སོ། །འོ་ན་ཀྱང་ བརྗོད་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དུས་རིང་པོ་ནས་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་དུས་མཚུངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གཞན་པ་དེ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇིག་རྟེན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མོས་སོ། །དོན་དམ་པར་ན་དེ་ལ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མའི་ཚོགས་པ་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་གཞན་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་གིས་ན་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་དེ་ནིའོ། །རྒྱུ་ནི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་བཤད་པའོ། །རྐྱེན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་མིང་ཅན་དེ་དག་གོ །སྔ་མ་ནི་གང་ཐོག་མར་ཉེ་བར་ཕྲད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དེ་དག་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པ་ནི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་དེ་དག་ཁོ་ན་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པ་དང༌། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས
Chinese
说了火等。因为近和不近也是相同的，所以不产生差别。即使有火等，也不会从大腹等产生豆粥等。同样，如果未说明从光明进入黑暗的根识，由自己利益而逐渐产生差别，那么，那时也如先前一样，从后来也不会产生意义的领悟。因此，在何处见到果实存在，那么，彼或异于果实的种子等，与饲料的种子等没有差别，唯有异于此者才产生差别，因此它不是果实的作者。暂时如此，那么，从何者一同作用而成为果实，则对于彼者，以产生殊胜的体性，以及恒常一同作用，也完全显示了作用同一的体性。对于何者，仅是接近而无阻碍，一同作用而成为果实。如果说，那也是在相续上显示，而具有殊胜的体性。因为说了“无碍产生”等，对于无有间隔等的境，根等从自己的因产生，对于那些不需时日的事物，没有特别产生，因为不是互相产生，因为不是刹那，如前已说。如果在那时不特别产生，那么，如何从无有差别的因产生知识呢？因为说了“对于彼”等，凡是具有自性如何的任何自性的缘，互相接近，成为间隔的境等所依，凡是能够产生的，此极近和极远处的境等，凡是存在的，那就是安住于无有间隔的境等者。如果了知那些是共同体性的成立与非体性的成立是各异的，那么，为何对于彼者，互相特别产生会变得有意义的接近呢？如果自己的因们唯有互相接近等所依赖者，是安住于能够产生自己果实的境等上的体性，则会特别结合且
English
Having mentioned fire and so on. Because nearness and non-nearness are the same, there is no generation of difference. Even if there is fire and so on, bean porridge and so on are not produced from a large belly and so on. Similarly, if it is not explained that the sense faculty entering from light into darkness gradually produces differences from its own benefit, then, at that time, just as before, there will be no generation of understanding of meaning from later on. Therefore, wherever the existence of a fruit is seen, then, that or different from the seeds of the fruit, etc., there is no difference from the seeds of fodder, etc., only that which is different from this produces a difference, therefore it is not the maker of the fruit. For the time being, if it is so, then, for what is produced as a fruit from acting together, then for that, by producing the nature of excellence, and constantly acting together, the nature of acting as one is also completely shown. For what, only proximity is unobstructed, acting together produces the fruit. If it is said that it is also shown on the continuum, and has the nature of excellence. Because it is said "unobstructed production" and so on, for the object of no interval, etc., the senses, etc. arise from their own cause, for those things that do not require time, there is no special production, because they are not produced mutually, because they are not momentary, as has been said before. If at that time there is no special production, then, how does knowledge arise from the cause without difference? Because it is said "for that" and so on, whatever is the condition of whatever nature, approaching each other, becoming the support of the intervening object, etc., whatever is able to produce, this extremely near and extremely distant object, etc., whatever exists, that is what abides in the object, etc. without interval. If it is understood that the establishment of those as a common nature and the establishment of non-nature are different, then, why would mutual special production become a meaningful approach for that? If one's own causes are only those who rely on mutual approach, etc., is the nature of abiding on the object, etc. that is able to produce one's own fruit, then it will especially combine and
Chinese
如果不能产生互相之间的差别，那么对这些差别进行追求就毫无意义。仅仅依靠粘性的原因并不能产生那样的形态。因此，之所以说“因为那样”，就是因为这样。诸如感官等无碍存在的事物，仅仅是作为一个整体发挥作用才是主要的，而共同作用本身依赖于连续性而建立，产生特殊现象是次要的。然而，对于特殊产生的性质，共同作用本身又如何不被确立呢？如果说，因为世俗的共识而要进行区分，那么，因此才说了“对于什么”。仅仅因为与果实未中断等境相近，就像感官等一样，才被认为是共同作用的条件。即使如此， 也不能将想要表达的果实产生能力的一刹那一一分开来加以区分。对于从长远时间产生的果实的因的连续，其具有存在于不同刹那的性质，为了产生作为境的自性，依赖于共同作用的其他条件，而不是依赖于同时刻的刹那。因此，从那些其他条件中，能够产生本质不同的果实，具有获得特殊传递性质的连续，被认为是同一世间。实际上，对于它来说，也是前前者的集合能够产生后后者的果实，具有特殊性质的刹那一一确定，因此，作为一个整体发挥作用的性质就是共同作用本身，是随后产生的。那么，那些获得不同本质的事物，又是通过什么来逐渐使果实逆转的呢？因此，说了“因为自己的本性”等等。对此，就是“那”的意思。因是连续的因，被解释为近取因。缘是具有共同作用名称的那些。前者是最先接近的。那些刹那不依赖于毁灭的因，而是依靠自己的本性而逆转，这是真实的，最初的刹那，只有那些依靠自己的本性而逆转，以及产生果实的能力的差别。
English
If it cannot generate mutual differences, then pursuing these differences is meaningless. Relying solely on the cause of stickiness cannot produce such a form. Therefore, the reason for saying "because of that" is precisely this. Things that exist without obstruction, such as the senses, are primarily important only in functioning as a whole, and the co-action itself is established based on continuity, while generating special phenomena is secondary. However, how can the nature of special generation not establish the co-action itself? If it is said that distinctions are to be made because of worldly consensus, then, therefore, it is said "for what." Merely because of proximity to objects such as uninterrupted fruits, like the senses, it is understood as a condition of co-action. Even so, one cannot separate and distinguish each moment of the ability to produce the fruit one wants to express. For the continuity of the cause that produces the fruit from a long period of time, its nature of existing in different moments, in order to generate the self-nature as an object, depends on other conditions of co-action, not on the simultaneous moment. Therefore, from those other conditions, the ability to generate fruits of different essences, the continuity of obtaining the nature of special transmission, is considered to be the same world. In reality, for it, the collection of the former can generate the fruits of the latter, the nature of special properties is determined moment by moment, therefore, the nature of functioning as a whole is the co-action itself, which is subsequently produced. Then, by what do those things that have obtained different essences gradually reverse the fruit? Therefore, it is said "because of one's own nature" and so on. To this, it means "that." Cause is the continuous cause, which is explained as the proximate cause. Condition is those with the name of co-action. The former is what first approaches. Those moments do not depend on the cause of destruction, but reverse by their own nature, this is true, the initial moment, only those reverse by their own nature, and the difference in the ability to produce fruit.