Tibetan
བུ་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གཞན་དང་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྔོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་འདི་རེས་འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདི་བཤད་པར་འགྱུར། འོ་ན་ནི་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་དུས་སུ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་དོན་གཅིག་བྱེད་པར་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་ངེས་སོ། །གཞན་གྱིས་གཞན་དག་སྐྱོན་མཚུངས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གོ་བླའོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟ་བུའི་སྐྱེད་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་མི་དད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་མཐའ་མའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོས་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གང་དག་སྔོན་དང་ཕྱིས་དང་སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་དེ་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རུང་བ་ཡིན། གང་ལ་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གཞན་དུ་འགྱུར། མཐའ་མའི་སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྔོན་དང་ཕྱི་མ་དང་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ སྐད་ཅིག་མ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བཤད་པའི་སྐྱོན་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གང་གིས་ཤེ་ན། བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ནི་ཐ་མའོ། །བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོའོ། །ཐ་དད་པ་དེ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་ནི་གང་མཐའ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དེས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི
Chinese
产生果的自性，也是以他性作为作者，即在接近其他缘时才是作者，而不是之前，这是此句的意义。如果有人说，产生果的自性并非在任何时候都是，那么如何能说它在任何时候都具有产生自身果的自性呢？如果是这样，那么就会在它不是那个的时候，成立为不同的自性。因此，刹那具有决定做同一件事的特征，一定是共同作用的。其他人想要说其他过失相同，提到“什么”等等，这是容易理解的。如果刹那即使如此，又怎么不会改变呢？提到“如是的生已说”，因为共同作用者以不相异的方式产生，所以是最终缘的自性的能力。即使共同产生，哪些刹那在先前和之后以及各自没有能力呢？在此，这怎么能适用于刹那呢？对于哪个最终刹那产生的方式会变成其他？从最终刹那之前和之后以及不同的自性变成其他，因为变成最终刹那的那个，依赖于共同作用的连续的帮助的自性，不是产生的法，所以，对于说没有刹那的方面，这个过失不会改变。对于不是刹那的方面，用什么呢？提到“作者和非作者”等等，作者是最终的。非作者是与它不同的那些的自性。如果想要说那个不同的也是不相异的，就说是同一。如果是这样，作者是哪个从最终因产生的，非作者是哪个因，那是其他的，如果想要说那也是不相异的，就是说成同一，因此，作者和非作者的那些自性，因为在一个有法上是相违的。如果是这样，那么在那些的自性上，产生的原因是一个作者的自性，以及与产生不同的非作者的
English
The nature of producing a result is also the agent with the nature of another, that is, it is the agent when it is close to other conditions, but not before, this is the meaning of this sentence. If someone says that the nature of producing a result is not always the case, then how can it be said that it always has the nature of producing its own result? If so, then it will be established as a different nature when it is not that. Therefore, it is certain that moments have the characteristic of deciding to do the same thing, and they must work together. Others want to say that other faults are the same, mentioning "what" and so on, which is easy to understand. If moments are like this, how can they not change? It is mentioned that "such production has been said", because those who work together produce in a non-different way, so it is the ability of the nature of the final condition. Even if they produce together, which moments do not have the ability before and after and individually? Here, how can this be applied to moments? For which final moment will the way of producing become other? From the final moment before and after and the different nature becomes other, because the one that becomes the final moment depends on the nature of the continuous help of working together, it is not the Dharma of production, so for the aspect of saying that there are no moments, this fault will not change. For the aspect that is not a moment, what is used? It is mentioned "agent and non-agent" and so on, the agent is the final one. The non-agent is the nature of those different from it. If you want to say that the different one is also non-different, it is said to be the same. If so, the agent is the one that arises from the final cause, and the non-agent is which cause, that is the other, if you want to say that it is also non-different, it is said to be the same, therefore, the natures of the agent and the non-agent, because they are contradictory on one subject. If so, then in the nature of those, the cause of production is the nature of one agent, and the non-agent different from production
Tibetan
་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་གཅིག་པ་འགལ་བས་གཞན་པ་ཉིད་དེ། བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་དོན་གཅིག་བྱེད་པར་ངེས་པར་བརྟགས་པའམ་དངོས་པོ་ཉེ་བར་དགོད་པ་ནི་གང་ཞིག་དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སུ་ཡང་མི་བརྗོད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་བྱེད་པ་པོར་རྣམ་པར་འཇོག་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་བྱེད་པ་པོ་མི་རིགས་པས་བྱེད་པ་པོ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རེས་འགའ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གང་གཞན་ལྷན་ཅིག་པ་དང་གཞན་འབའ་ཞིག་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཅིས་ན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ངོ་བོ་དེས་དེ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབའ་ཞིག་པ་ལས་མི་འབྱུང་བ་དེ་འདིར་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་ལ་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ དེའི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བས་དོན་གཅིག་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་སྔ་མའི་སྐྱོན་ལས་མ་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒོལ་བས་ཇི་ལྟར་དེ་རྟག་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་འབའ་ཞིག་གིས་སྐྱེད་པ་ནི་མི་ཐོགས་པར་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ལས་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འབའ་ཞིག་པ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་གནས་སྐབས་འགལ་བ་ཡིན་པར་སྔར་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་ལ་མི་ཐོགས་པར་སྐྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འདིས་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན། མི་ཐོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་
Chinese
那些产生自性的事物，也是因为法性相同而相违，所以是其他的。产生作者自性的因所产生的，也不是作者，因为自性不是其他的。如果有什么变化，那它就不是它本身，这个过失在这里不会发生。另外，对于不是这样的，稳定的自性，必定要考察做同一件事，或者陈设事物，例如所谓的它的自性等等。事物依赖而产生的法的自性，在任何时候谁也不会说，如果依赖于一起做事的近处而将事物安立为作者，因为不是自己，所以自己不是作者，如果用其他的自性做作者是不合理的，因此作者会变成断绝。那样的形态，有时不依赖于自己自性一起做的果。任何其他一起的和任何其他单独的，都会变成不是作者的差别。如果那样，为什么它在所有时候都不是它的自性果的作者呢？果依赖于其他缘的自性，即使已经安住于产生它的状态，但不是单独产生的，这在这里是果本身的过失。因为即使安住于单独产生它的状态，也是依赖于其他缘的缘故。因此， 它的果的自性仅仅是从一起做的事物中产生的，因此做同一件事的特征，也适合于不是刹那的事物。如果这样说，成立宗派者说了没有超出之前的过失，说了“即使那样”。反驳者说，如果那样，恒常显现的所希望的事物，单独产生，就是没有阻碍产生法的自性存在，这样说就会从一起变成，因为是用集合的自性产生。因此不是单独的，因为它的状态是相违的，之前已经说过了。像这样，对于什么没有阻碍产生法的，那无疑是用这个做果。不是无疑做的自性，怎么是没有阻碍的自性呢？因为从没有阻碍中看到了果。
English
Those things that produce self-nature are also different because they contradict the same dharma nature. What is produced from the cause that produces the self-nature of the agent is also not the agent, because the self-nature is not different. If something changes, then it is not itself, and this fault will not occur here. In addition, for those stable self-natures that are not like this, it is necessary to investigate doing the same thing, or to present things, such as what is called its self-nature, etc. The self-nature of the dharma that arises in dependence on things is not spoken of by anyone at any time. If things are established as agents in dependence on the near place of doing things together, because it is not oneself, so oneself is not the agent. If it is unreasonable to make the agent with the self-nature of others, then the agent will become cut off. Such a form does not depend on the fruit of doing things together with one's own self-nature sometimes. Any other together and any other alone will become different from being not the agent. If so, why is it not the agent of its self-nature fruit in all cases? The self-nature of the fruit depends on other conditions, even if it has already dwelt in the state of producing it, but it is not produced alone, which is the fault of the fruit itself here. Because even if it dwells in the state of producing it alone, it is because it depends on other conditions. Therefore, Its fruit's self-nature is produced only from things that do things together, so the characteristic of doing the same thing is also suitable for things that are not momentary. If you say so, the establisher of the tenets said that he had not gone beyond the previous fault, and said, "Even so." The opponent said, if so, the desired thing that always appears, produced alone, is the self-nature of the unobstructed production of the dharma, so saying that will change from being together, because it is produced by the self-nature of the collection. Therefore, it is not alone, because its state is contradictory, as has been said before. Like this, for what does not obstruct the production of the dharma, it is undoubtedly using this to make the fruit. What is not the self-nature of undoubtedly doing, how is it the self-nature of unobstructed? Because the fruit is seen from the unobstructed.