Tibetan
ས་རྩོད་པའི་བསམ་པས་དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་པ་རྩོད་པར་དོགས་པ་ལ་ལན་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིམ་པའི་རྫས་སུ་ཆུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབྱིབས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་རྟེན་པ་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉི་ག་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་རྫ་མཁན་ལས་གང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྫ་མཁན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པར་རུང་བ་འདི་རྫ་མཁན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འཇིམ་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དབྱིབས་དང་འབྲེལ་པར་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་གྱུར་པའི་དབྱིབས་དང་འབྲེལ་པར་རུང་བའི་ཆོས་ཡོད་པའི་རྫ་མཁན་དང་ཉེ་བ་ལས་སྔོན་ཡང་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་བྱེ་བྲག་པའི་རྩོད་པའི་ལན་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་དེ་ལ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པར་རུང་བ་ནི་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྟོས་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་འཇིམ་པའི་རྫས་ཀྱི་རུང་བ་རྫ་མཁན་ལས་གྱུར་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིམ་པའི་རྫས་དང་རུང་བ་འདི་གཉིས་སོ། །རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དུ་མ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཚེ་རུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱེད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རུང་བ་ཡིན་ན་ཡང་རྫས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡིན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་རྫས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པར་རུང་བ་དང་གཞན་རྫ་མཁན་ལས་བྱུང་བའི་རུང་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལོགས་ཤིག་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྫས་ལ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་བར་མི་བྱ་སྟེ། ལོགས་ཤིག་བྱེད་པའི་ཐལ་བ་ཡང་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལན་ཡིན་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་གདོན་མི་ཟ་བར་གཡོ་མོག་གི་བདག་ཉིད་དང་འཇིམ་པའི་རྫས་ཀྱི་རུང་བ་དག་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པར་ཁས་བླངས་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དང་རྫ་མཁན་དག་གི་གཡོ་མོག་གི་རྫས་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲེལ་པར་རུང་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་གཅིག་ལ་རྐྱེན
Chinese
为了消除因争论土地而对胜论派产生争论的疑虑，因此说了“从那以后”等等。凡是能够容纳泥土等物质的形状，都与它们的结果相关联，是所依和能依的特征。适合于此的，两者都是。因为那是从陶工那里获得的。因此，依赖于陶工。不依赖陶工的过失，说了“如果不是那样”。如果这些能够相互关联，却不依赖于陶工，那么泥土的自性本身就能够与那样的形状相关联。对此，胜论派认为，由于接近具有能够与事物本身形成的形状相关联之法的陶工，所以之前也能与形状的差别相关联。对此，有宗派论者说了“如果是那样”。如果能够相互关联依赖于陶工等，那么泥土物质的适合性就应该从陶工那里获得。泥土物质和适合性这两者，不是多种不同的自性。如果不是适合性本身，那么就会像之前一样，陷入将物质分离的过失。或者，即使是适合性，但由于依赖于物质，所以不能说是独立成立的。因为那样的话，它也不会像之前一样，仅仅通过事物的自性而相互关联。因此，应该认为与物质一同能够关联，并且适合性是从陶工那里产生的。那样也会陷入分离的过失，所以不应该承认物质具有不同的自性。对于分离的过失，也应该用同样的理由来回答。而且，如果用同样的理由来回答，就会陷入无穷无尽的过失，所以必须承认陶工的活动和泥土物质的适合性，它们的自性没有差别。如果是那样，会怎么样呢？有宗派论者说了“暂时”等等。为了产生泥土块和陶工等的活动所具有的物质的差别关联的适合性，一个自性也成为另一个的条件。
English
In order to eliminate the doubt of arguing with the Vaisheshika due to arguing over land, therefore, it is said "from then on" and so on. Whatever shape is capable of containing substances such as earth is related to their results and is the characteristic of the dependent and the depended upon. Whatever is suitable for this, both are. Because that is obtained from the potter. Therefore, it depends on the potter. The fault of not depending on the potter is stated as "if it is not so". If these can be related to each other but do not depend on the potter, then the nature of the clay itself is capable of being related to such a shape. To this, the Vaisheshika argues that because of being close to the potter who has the Dharma capable of being related to the shape formed by the thing itself, it can also be related to the difference in shape before. To this, the proponent of established tenets said, "If that is so." If being able to relate to each other depends on the potter, etc., then the suitability of the clay substance should be obtained from the potter. These two, the clay substance and the suitability, are not many different natures. If it is not suitability itself, then it will fall into the fault of separating the substance as before. Or, even if it is suitability, but because it depends on the substance, it cannot be said to be independently established. Because in that case, it will not be related to each other through the nature of things alone as before. Therefore, it should be considered that it can be related together with the substance, and the suitability is produced from the potter. That will also fall into the fault of separation, so it should not be admitted that the substance has a different nature. For the fault of separation, the same reason should be used to answer. Moreover, if the same reason is used to answer, it will fall into the fault of endlessness, so it must be admitted that the activity of the potter and the suitability of the clay substance, their natures are not different. If that is so, what will happen? The proponent of established tenets said, "For the time being," and so on. In order to generate the suitability of the difference association of the substance possessed by the activity of clay lumps and potters, etc., one's own nature also becomes a condition for another.
Tibetan
་དུ་མས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གྲུབ་བོ། ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་དེ་ལས་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་འཇིམ་པ་དང་དབྱིབས་དག་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གང་གི་ཚེ་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ན་ཡང་རྐྱེན་དུ་མས་སྐྱེད་པའི་གཅིག་པ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འགྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྤངས་པས་འདིར་དོགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་གཞན་པ་ཉིད་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འབད་པར་འཛིན་པས་ཀྱང་འཇིམ་པ་དང་དབྱིབས་དག་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་དབྱིབས་དང་འཇིམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་དག་ཏུ་མི་སྣང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་འདིས་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདིས་གཅིག་པ་ཉིད་རིགས་པ་གཞན་སྲིད་ཀྱང་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཐད་པ་མི་བྱེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ནི་ཚོགས་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཚོགས་པ་གཞན་སྐྱེད་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་དུ་མ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དེས་ན་དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་རྐྱེན་གཞན་བསགས་པ་དེའི་ཚོགས་པ་མ་ཚང་པ་ལས་ཚོགས་པ་གཞན་སྐྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་སྐྱེད་པ་དང༌། ཚོགས་པ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ཡུལ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་དུ་མ་གཅིག་བྱེད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་ངག་ཚུལ་ཅན་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའོ། །རྐྱེན་ནི་ཚོགས་པ་གཞན་པའི་ལྷན་ཅིག་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་དེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་པ་གཞན་པ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། །གང་སྔར་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་འདིས་གང་གི་ཚེ་བྱེད་པའི་སྒྲས་ནི་ཚོགས་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཚོགས་པ་རྣམས་ ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཅི་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གི་དཔེ་བསྟན་པའི་མཇུག་བསྡུ་
Chinese
多种所区分的差别性，即是成立的。 从我方来说，为了成立我们这些泥土和形状等同一种自性，非常努力又有什么用呢？因为依赖于任何可行之物，也会成立由多种因所生的一个，也成为多个的过失。果实是舍弃了物质和功德的，因此这里没有任何疑惑，因为是要舍弃其他之物。这是他的想法。即使努力执持，泥土和形状这些互相不是自性的二者，也会成为不显现为形状和泥土的差别之体性的过失。这个道理成立。这虽然有其他道理可以成立唯一性，但是对于表达它的特征并不合理，因为也是从自性成立之外产生。如果是这样，那它就是从不同的集合产生不同的集合，所以是不同的。为了显示众多共同作用者，对于一个果实也没有矛盾，因此结尾说“因此实际上”等等。凭借积累其他因，从不完整的集合产生其他集合。而且，由于从先前的集合产生，所以产生不同的其他果实。显示集合为一，对于境共同作用的众多，对于众多做一也没有矛盾，因为见到随行和逆行的随行之果，所以成立自性为一的因，因此共同作用者是具有共同作用的语式，聚集在一个集合之中。因不是与其他集合的共同作用相近，不是与一个境相近。其他集合本身是通过与不同共同作用者的境相近的理性的力量来理解的。先前所认识的，当以能作的语音说集合时，存在不同，那就是从集合中产生的。如果说“果是不同的”，那又说了什么呢？不是因为因不同而不同，这是这些例子的结尾。
English
That the particularity to be distinguished by many is established. From our side, what is the use of making great efforts to establish that we, the clay and shapes, etc., are of the same nature? Because even if it depends on anything that is feasible, it will be established that one produced by many causes also becomes the fault of being many. The fruit is devoid of substance and qualities, so there is no doubt here, because it is to abandon other things. This is his thought. Even if one strives to hold on, these two, clay and shape, which are not mutually self-existent, will become the fault of not appearing as the nature of the difference between shape and clay. This reason is established. Although there may be other reasons to establish oneness, it is not reasonable for the characteristic of expressing it, because it also arises from something other than being established by nature. If so, then it is different because it produces a different collection from a different collection. To show that there is no contradiction for many co-actors to have one fruit, the conclusion is therefore stated as "therefore, in reality," etc. By accumulating other causes, other collections are produced from incomplete collections. Moreover, since it arises from the previous collection, it produces a different other fruit. Showing that the collection is one, there is no contradiction for the many co-actors to have one object, because the cause of establishing the same nature is seen in the fruit of following and reversing, so the co-actor is a linguistic expression of co-action, gathered in one collection. The cause is not close to the co-action of other collections, it is not close to one object. The other collection itself is understood by the power of reason that is close to the object of different co-actors. What was previously recognized, when the word of action says the collection, there is difference, that is produced from the collections. If it is said that "the fruit is different," then what is said? It is not different because the cause is different, this is the conclusion of these examples.