Tibetan
།རྣམ་འགས་ཐ་དད་མེད་པ་མེད། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་སྣང་བ་མེད། །སྒྲ་དག་གིས་ནི་དེ་ཉིད་ལ། །མི་གསལ་བ་ཡི་ངོ་བོར་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་རྟགས། །གང་གིས་འདི་དག་ལྷན་ཅིག་འགྱུར། །ཆ་མེད་པ་ཡང་དུ་མ་ཡི། །ཐ་དད་ཡུལ་སྦྱོར་ཇི་ལྟར་འདོད། །གལ་ཏེ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་ནི། །སྐད་ཅིག་འཇིག་པར་ཉམས་མྱོང་བའི། །རྣམ་གྲངས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལ། །གནས་པ་འཛིན་པར་ག་ལས་འདོད། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་འདིར་གནོད་པ་བྱེད་པར་མཚུངས། །གཅིག་ཡིན་ན་གཞན་གཞན་མིན་ཕྱིར། །ཐ་དད་མེད་བརྗོད་དག །ཕན་ཚུན་དེ་དག་ཐ་དད་པར། །དེས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནི། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གང་གི་བདག་ཉིད་དེས། རྣམ་གྲངས་རྫས་དེ་ཡིན་སྙམ་ ན། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དེས་བདག་ན། །ཐ་དད་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་གྱུར། །གཅིག་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་མིན། །རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་ངོ་བོ་ལས། །འགའ་ཞིག་འདིར་ནི་གཞན་ཡོད་མིན། །རང་བཞིན་གང་ཡིན་རྒྱུ་མཚན་གྱུར། །དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ཐ་དད་མེད། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ། །དེ་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་དག་ཡིན། །ཞེ་ན་གང་ཚེ་བདག་ཉིད་གང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དེ་འམ་གཞན། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དེ་བདག་ན། །ཐ་དད་ཉིད་དམ་དེ་ལ་ཡང༌། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །དེ་དག་ཐ་དད་མེད་གྲུབ་ཕྱིར། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་དེ་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་བཞིན་དུ་དེ་འགྱུར་རོ། །དེ་གཞན་དེ་བཞིན་རྟོགས་མེད་པ། །དེས་ན་རྒོལ་ངན་བརྗོད་འདི་བརྟགས། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ཆ་ནི་མེད་པར་གནས་པ་ན། །གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དངོས། །སྒྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་སོགས། །ལས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐྱེད་པ་དེ། །དེ་དག་ཉིད་ལས་ཚད་མེད་པར། །ཕན་ཚུན་ཅན་ལ་ལྟོས་ཡོད་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ནི་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་མང་དུ་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་འཇིག་པ་དང་དབྱིབས་དག་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་འགས་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་དཔེར་གྱུར་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་བྱེ་བྲག་པའི་འདོད་པའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབྱིབས་ནི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བཀོད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་རྫས་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དེ་རྫས་
Chinese
沒有任何方式是沒有差異的。 了解自己的特徵時， 聲音的意義並不明顯。 通過聲音，它本身 被理解為不明顯的本質。 因此，差異是不可分割的標誌。 是什麼使它們結合在一起？ 無分的部分如何結合在一起？ 如果有人說他們理解了， 體驗到瞬間毀滅的 各種類型如何 保持在理解中？ 如果說是通過其他量度， 這類似於在這裡造成傷害。 如果是一，就不可能是其他， 必須說沒有差異。 它們彼此不同， 因此，法和有法 也會變得不同。 如果某物的本質 被認為是該種類的物質， 如果差異是本質， 它將成為具有差異的特徵。 一不是二的本質。 從物質和種類的本質中， 這裡沒有其他。 什麼本質成為原因？ 它們被認為是相同的。 因此，它們沒有差異。 自己的本質消失了。 即使它們不同，它們也是那些。 如果這樣說，那麼什麼時候本質是什麼？ 法和有法是相同還是不同？ 如果差異是本質， 差異本身或對它也是 完全不同於它的。 由於它們被證明是沒有差異的， 就像以前一樣，會變成謬論。 因為它是它的權力， 它會像有法一樣變化。 它不同，同樣是無法理解的， 因此，檢查這個糟糕的論點。 即使通過業力的力量， 當它存在於沒有部分的地方時， 什麼是顯然執著的事物？ 束縛者的苦樂等， 由業力所產生， 從它們本身是無限的， 相互依賴的， 身體也是如此存在。 說這麼多就足夠了。 因此，毀滅和形狀是相同的本質，因為不可能有任何方式是不同的，所以結合在一起的事物也是多種結果，這就是這裡的例子。 這是為了迎接分別部的主張的懷疑，提到了“品質”等等。形狀被說是部分的排列，因為它也是具有的特徵，所以是品質的本質。因此，它與毀滅的物質是不同的，即物質
English
There is no way that is without difference. When one knows one's own characteristics, The meaning of sound is not apparent. Through sounds, it itself Is understood as an unclear essence. Therefore, difference is an inseparable sign. What makes these come together? How does one posit the combination of different objects of the partless that are also many? If one says that they understand, How do the various types that experience momentary destruction Hold onto what remains in understanding? If it is said to be through another valid cognition, That is similar to causing harm here. If it is one, it cannot be other, One must say there is no difference. They are different from each other, Therefore, the dharma and the possessor of dharma Will also become different. If the essence of something Is thought to be that type of substance, If difference is the essence, It will become a characteristic of having difference. One is not the essence of two. From the essence of substance and type, There is nothing else here. What nature becomes the cause? They are regarded as being the same. Therefore, they are without difference. One's own essence is lost. Even though they are different, they are those. If that is said, then when is the essence what? Are the dharma and the possessor of dharma the same or different? If difference is the essence, Is it difference itself or also to it Is it completely regarded as other than it? Since they are proven to be without difference, Like before, it will become a fallacy. Because it is its power, It will change like the possessor of dharma. It is different, likewise it is incomprehensible, Therefore, examine this bad argument. Even through the power of actions, When it exists in a place without parts, What is the object that is manifestly clung to? The happiness and suffering of those with attachments, etc., That which is produced by actions, From those themselves is immeasurable, Dependent on each other, Likewise, the body is abiding. It is enough to say so much. Therefore, destruction and shape are the same nature, because it is impossible for there to be any way that is different, so the things that come together are also multiple results, this is the example here. This is to welcome the doubt of the Vaibhashika's assertion, mentioning "qualities" and so on. Shape is said to be the arrangement of parts, because it is also the characteristic of having, so it is the essence of quality. Therefore, it is different from the substance of destruction, namely substance
Tibetan
དང་དབྱིབས་ནི་མ་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ནི་འཇིམ་པའི་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྫས་ཁན་གྱིས་ནི་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བྱེད་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པས་རྒྱུ་དུ་མ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཉིད་འཐོབ་བོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འཇིམ་པ་དང་དབྱིངས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ལས་འཇིམ་པ་དང༌། དབྱིབས་དག་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དབྱིབས་ལས་འཇིམ་པའི་རྫས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་བྱས་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྫ་མཁན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། །དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇིམ་པའི་གོང་དུ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་བ་སོ་སོ་བ་འམ། མ་ལུས་པ་ཉིད་ལས་འཇིམ་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དུ་མ་ལས་ཀྱང་འདི་དུ་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་ལྷག་པ་བཤད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པར་གཏོགས་པའི་དབྱིབས་གང་ཡིན་པ་དེ། གང་གི་ཚེ་དེ་འཇིམ་པ་ལས་འཇིམ་པ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྫ་མཁན་གྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མི་བྱེད་ཐ་དད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫ་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་དེ་དབྱིབས་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོན་ཏན་ནི་རྫས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པས་དེ་ཇི་ལྟར་རེས་འགའ་ཞིག་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན། བྱེ་བྲག་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་པ་ལ་རྩོད་པར་དོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱིབས་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ལས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པས་རྫས་དེ་ནི་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ། དབྱིབས་ནི་གྱོ་མོག་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རག་ལས་པ་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྫ་མཁན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅི་ཞིག་དགོས་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེ
Chinese
而且形状是未混合的自性之故。因此，当泥团是泥的自性时，陶师说形状的差别，那时那些极其不同，从多种因获得多种果。有宗派的论者已说完了，如是说。泥和空间自性不同，泥和形状等不是互相具有自性，等等的过失已说完了。形状不是泥的其他的实体，因此，泥团的接近采取是殊胜的，所作的那个果的相是陶师一起做的。以那个接近采取的自性所作的那个果的相，对于泥团是一起做的各个，或者没有剩余的，从泥的形状的自性的果做的缘故，从多种因也不是这个多种。此处说剩余的理路，是又，等等说的。属于瓶子的形状是什么，当那个从泥土变成和泥土不同的时候，陶师为什么不分开做，不同无疑地是不分开做的。陶师的随行和违背等，为了了知那个是形状的因，那个会分开做的。另外，如果功德，等等说，依靠实体的功德具有不是具有的分类等，不依赖因，对于功德的相，一切时功德是实体的其他的自在，那个如何偶尔分开做呢？胜论者对于佛陀争论的疑惑是，如果自性，等等说，如果自性形状是那个功德的自性，具有作用从和具有作用等说，实体那个是所依的自性吗？形状是弯曲的，是那样的相。依赖那个自性的时候，那时需要陶师的作为什么，为什么不是自己呢？
English
And shape is because of the unmixed nature. Therefore, when the lump of clay is the nature of clay, the potter says the difference of shape, then those are extremely different, from many causes obtain many fruits. The debaters of established tenets have finished speaking, thus it is said. Clay and space are different in nature, clay and shape etc. are not mutually possessing nature, etc. The faults have been spoken. Shape is not another entity of clay, therefore, the close taking of the lump of clay is excellent, the characteristic of that fruit made is that the potter does it together. With the nature of that close taking, the characteristic of that fruit made, for the lump of clay it is done together individually, or without remainder, because it makes the fruit of the nature of the shape of clay, from many causes also this is not many. Here, the remaining reasoning is explained, it is also, etc. said. Whatever shape belongs to the pot, when that changes from clay to be different from clay, why doesn't the potter make it separately, different undoubtedly is not made separately. The following and opposing etc. of the potter, in order to understand that that is the cause of shape, that will be made separately. Furthermore, if qualities, etc. are said, the qualities that depend on substance, the divisions of possessing that are not possessing, etc., do not depend on cause, for the characteristic of qualities, at all times qualities are the other's freedom of substance, how does that occasionally make it separate? The doubt that the Vaisheshika argues with the Buddha is, if by nature, etc. are said, if by nature shape is the nature of that quality, possessing action from and possessing action etc. are said, is that entity the nature of the support? Shape is curved, it is that kind of appearance. When relying on that nature, then what need is there for the potter's action, why isn't it itself?