Tibetan
མ་གྲངས་པའི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་སྔར་བཤད་པ་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བཀག་པས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲགས། །དེ་དག་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་དང༌། །ཐ་དད་མིང་སོགས་ཀྱིས་འབྱེད་པས། །དབང་པོ་ཡི་ནི་ཤེས་པ་ལ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་སྣང་བ། །སྒྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ན་ཅིས། །དེ་མིང་ཐ་དད་ཐ་དད་འགྱུར། །དོན་དམ་པར་ནི་གཅིག་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་གསུངས། །སྒྲ་ཡི་བྱེད་པའི་དོན་དག་ནི། །དབང་པོའི་བློ་ལ་སྣང་མེད་ཕྱིར། །མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཡི་སྒྲ། །རྟོགས་པ་ཡི་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་དེས་ཐ་དད་ཉིད། །མིང་གིས་ཐ་དད་འགྱུར་ཞེ་ན། །འགའ་ཞིག་ལྡོག་པའི་ཐ་དད་པ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་རྣམ་འགགས་མིན། །གྲངས་ཐ་དད་ཀྱང་གཞན་འདོད་པའི། །ཚིག་ལས་ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི། །རྣམ་འགས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་གྱི། །གང་དག་གི་ཚིག་དངོས་པོའི་དབང༌། །ཞེས་བྱ་སོགས་ཀྱིས་དངོས་ལ་མིན། །འཇིག་པ་མེད་པ་ལྡོག་མེད་པ། །ལྡོག་པ་འཇིག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྫས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འཇིག་པ་ན། །འཇིག་ན་བདག་མིན་ཅིས་མི་འདོད། །གལ་ཏེ་རྣམ་གྲངས་ངོ་བོ་ཞེས། །རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་དེ་གཞན་བའི་ངོ་བོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མིན་ན་དེ་བཞིན་འཇིག །ཇི་ལྟར་རྫས་དག་གནས་ པ་ལས། །ཕྱིས་བྱུང་དེ་ཡང་དེ་བདག་གམ། །འགལ་བའི་ཆོས་ནི་གནས་པ་ན། །རྣམ་གྲངས་སུ་ཞིག་ཅི་ཞིག་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟག་པ་ཡི། །ཐ་དད་ངོ་བོར་གལ་ཏེ་འདོད། །གལ་ཏེ་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དངོས། །རྫས་ཀྱི་ངོ་བོས་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་འདི་ཐ་དད་མེད་གྱུར་པ། །འདི་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་ཉིད་ཡིན། །རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་རང་བཞིན་དག །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན། །གཅིག་ལས་སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེ་དང༌། །འཇིག་དང་མི་འཇིག་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས། །དེ་དག་ཐ་དད་ཉིད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས། །རང་བཞིན་དེས་ཐ་དད་འགྱུར་ན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་གྱུར་དེས། །ཐ་དད་མེད་ན་དེ་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཐ་དད་པས། །ཅིས་ན་ཐ་དད་གྲགས་མི་འགྱུར། །ཕྱིས་འབྱུང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས། །དེ་ཡི་ཐ་དད་བྱེད་པ་མིན། །རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཅིག་དེས་ཐ་དད་མེད་པ་ན། །དེའི་དངོས་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ནི་ཐ་དད་རྣམས། །གང་གིས་དབྱེར་མེད་ཐ་དད་འགྱུར།
Chinese
先前已说过，不可计数的事物在体性上是各异的，并且由于遮止了法与有法，因此不可能具有二者。因为事物和类别是体性的缘故，被称为两种事物的体性。那些自性是一体的，通过不同的名称等来区分。对于感官的认知来说，事物的体性并不显现，如果不是语言的运用范围，那是什么呢？因此，名称各异，各不相同，但在胜义谛中却是一体的。诸如此类的说法也是如此宣说的。语言的作用在于，因为在感官的智慧中没有显现，所以如同所见一样，它的声音是认知的运用范围。如果因为那个标志而各异，因为名称而各异，那么有些反体的差异，对于事物来说并非完全阻断。即使数量不同，也因为没有其他所希望的词语差异。因此，即使是分别，也会变成不同的形态，而不是凭借那些词语的事物本身。诸如此类的说法并非针对事物本身。没有毁灭就没有反体，反体就是毁灭。当事物的类别毁灭时，如果毁灭，为什么不认为它不是自体呢？如果说类别是体性，是事物的自性，那么它会变成其他事物的体性吗？如果不是，那么它也会毁灭。事物如何存在，后来产生的也是它的自体吗？当矛盾的法存在时，什么类别会变成什么呢？因为对它进行分别，如果认为它是不同的体性，如果类别是不同的事物，会变成事物的体性，那么它就变得没有差别，与此没有关联。如果承认事物和类别的自性是一体的，那么就会出现从一产生和不产生，以及毁灭和不毁灭的过失。因此，由于特征不同，它们本身不会变得不同。如果因为结果不同，自性因此变得不同，那么自性没有不同，如果没有不同，那么同样地，仅仅因为自性不同，为什么不会被称为不同呢？因为后来产生的结果不同，所以它不是造成不同的原因，因为自性没有改变。毁灭的原因是不合理的。当一个没有不同时，它的事物也是如此。那些事物的差异，通过什么无分别而变得不同呢？
English
It has been said before that countless things are different in nature, and because of the negation of dharma and the possessor of dharma, it is impossible to have both. Because substance and category are the nature, they are known as the nature of two things. Those natures are one, and they are distinguished by different names, etc. For the cognition of the senses, the nature of things does not appear, and if it is not the scope of language, what is it? Therefore, names are different and different, but in the ultimate truth, they are one. Such statements are also spoken in the same way. The function of language is that because it does not appear in the wisdom of the senses, its sound, like what is seen, is the scope of cognition. If it is different because of that sign, and different because of the name, then some opposite differences are not completely blocked for things. Even if the numbers are different, there is no difference in words that others desire. Therefore, even if it is a distinction, it will become a different form, not by the things themselves of those words. Such statements are not directed at things themselves. Without destruction, there is no opposite, and the opposite is destruction. When the category of things is destroyed, if it is destroyed, why not consider it not self? If it is said that the category is the nature, the nature of things, then will it become the nature of other things? If not, then it will also be destroyed. How do things exist, and is what is produced later also its self? When contradictory dharmas exist, what category will become what? Because of distinguishing it, if it is considered a different nature, if the category is a different thing, it will become without difference, and there is no connection to this. If it is admitted that the nature of things and categories is one, then the fault of arising and not arising from one, and destruction and non-destruction will occur. Therefore, because the characteristics are different, they themselves will not become different. If the nature becomes different because the result is different, then the nature is not different, and if there is no difference, then in the same way, why would it not be called different just because the nature is different? Because the later result is different, it is not the cause of making it different, because the nature does not change. The cause of destruction is unreasonable. When one is not different, its thing is also the same. By what non-distinction do those differences of things become different?
Tibetan
།གལ་ཏེ་དེ་དག་ཐ་དད་གྲུབ། །ཐ་དད་དོན་ལ་བརྟག་ཅེ་ན། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ། །གང་དེ་ཐ་དད་མེད་གྲུབ་པའི། །གཞན་གྱི་རང་བཞིན་བརྟག་ན་ནི། །དེ་བཞིན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །མཐའ་ཡས་པ་ཡི་རང་བཞིན་ཉིད། །དོན་བྱེད་ནུས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཤེས་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་ལ། །གང་གི་དེ་བཞིན་ཁས་ལེན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཅིག་ངེས་དབྱེར་མེད་འགྱུར། །ཐ་དད་མེད་པས་དབྱེར་མེད་ན། །དེ་ནི་གཅིག་ལས་ལྡོག་མེད་ཕྱིར། །ཐ་དད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྙམ། །ཐ་དད་མེད་ཡོངས་མ་སྤངས་པར། །ཐ་དད་རྟོག་པས་བྱས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་བདེན་པར་ཡོང་གྱུར་ན། །ཐ་དད་མེད་དོན་བརྫུན་པར་འགྱུར། །ཕན་ཚུན་མེད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས། །གཞན་མིན་པ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གཅིག་པའི་དངོས་དེའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་གཉིས་པའི་ངོ་བོ་མེད། །ཕན་ཚུན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡང༌། །རྣམ་གྲངས་ཡིན་ན་ཐ་དད་མེད། །རྫས་ནི་འཇིག་པ་འམ་མི་འཇིག་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེ་ནི་གཞན་ཞིག་ཡིན། །གཏན་དུ་གནས་པའི་རྟག་པའི་རྫས། །ཐ་དད་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པར། །ཅིས་ན་མི་ འདོད་འགལ་ཞེ་ན། །ཐ་དད་མཚན་ཉིད་འདོད་བྱ་མིན། །དེ་འདོད་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྤྱི། །གསལ་བ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། །གཅིག་འདོད་ན་ནི་མ་དང་ཡང༌། །ཆུང་མ་ཅིས་ན་གཅིག་མི་འདོད། །ཐ་དད་པ་ཐ་དང་མེད་པའི་སྐྱོན། །བཤད་ཟིན་དེ་དག་འདོད་ན་གང༌། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ཐལ་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་གཉིས་འགྱུར་མིན། །བུར་མ་བད་ཀན་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། །དོང་གྲ་མཁྲིས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ། །དེ་ཡི་རྩ་བ་འམ་གཞན་སྦྱར་འདི། །བུ་ར་མ་དོང་གྲའི་མིང་ཅན་ཡིན། །མངར་ཀུན་གྱིས་ནི་བད་ཀན་གྱི། །རྒྱུ་མིན་དཔེར་ན་སྦྲང་རྩི་བཞིན། །དཔེར་ན་མ་ག་དྷཱ་ཅན་བཞིན། །རྣོ་བའང་མཁྲིས་པ་སྐྱེད་པ་མིན། །སོ་སོ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་གང༌། །མ་ཤའི་སྣུམ་དང་རྣོ་བ་ཡིས། །བད་ཀན་མཁྲིས་པ་སྐྱེད་པ་བཞིན། །རང་གི་བདག་འདྲེས་ཅི་མི་འདོད། །ནུས་ལ་ལྟོས་པའི་འབྲས་ཡིན་ན། །ཡོན་ཏན་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། །འགའ་ཞིག་ཅུང་ཟད་ཉིད་ཡིན་གྱི། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་མིན། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་ཙམ་གྱིས། །སྐྱོན་གང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡིན། །འགལ་བ་ཉེ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན། །དེ་ནི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ཡང༌། །དེ་ནི་དེ་བདག་ཉིད་གྱུར་པ། །མི་འདོད་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དབྱིབས་དག་ནི། །ཆ་ཤས་ཉིད་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན། །ཆ་ཤས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པའི།
Chinese
如果这些是各自分立的，如果探究各自不同的意义，那也是以他者的自性而存在。如果探究那无有差别成立的他者的自性，那将是无有穷尽的。无边际的自性，从能起作用的事物中产生，对于无有显现的知识，谁会承认它是那样的呢？如果确定为一个，无有差别，因为无有差别而无有分别，那是因为它不能从一中返回，所以会认为它是不同的。在没有完全舍弃无有差别的情况下，会由分别念而造作。如果那是真实的，那么无有差别的意义就成了虚假的。互相没有的体性，是具有非他者的因。因为是一体的实物，所以一没有二的体性。互相没有的体性，如果是名称，就没有差别。事物是会坏灭还是不会坏灭呢？这样，它就是另外一个。恒常存在的常法事物，被不同的刹那所坏灭，为什么不希望矛盾呢？不应希求不同的相状。如果希求它，为什么总的，随顺一切显现的。如果希望是一，为什么不希望母亲和妻子是一呢？差别、有和没有的过失，已经说过了，如果希望那些，怎么样？怎么不会各自成为过失呢？那怎么不会变成二呢？糖蜜变成生涎的因，胆汁成为发热的因。它的根本或者其他的混合，是名为糖蜜和胆汁的。所有的甜味都不是生涎的因，例如蜂蜜。例如摩揭陀（梵文天城体：मगध，梵文罗马拟音：magadha，汉语字面意思：摩揭陀）一样，辛辣也不是产生胆汁的。各自接近的是什么呢？如同肉的油脂和辛辣，产生生涎和胆汁一样，为什么不希望自己的自体混合呢？如果是依赖于能力的果，只是与功德相联系，有些只是稍微有一点，那不是所有都有的。仅仅因为差别和无差别，会产生什么样的过失呢？成为相违近取的过失，即使是产生了，那也不是它的自体，如果不希望返回，那样，那样的形状等，只是显现了部分，同样，也不是一些，因为没有显现部分，那也是用一个声音所表达的。
English
If those are established as distinct, if one examines the meaning of distinctness, that also exists as the nature of the other. If one examines the nature of the other that is established without distinction, then it will become endless. The very nature of the infinite, arising from the ability to perform a function, who would acknowledge it as such for knowledge without appearance? If one definitely becomes one, without differentiation, if there is no differentiation because there is no distinction, then because it cannot return from one, one would think of it as distinct. Without completely abandoning non-distinction, it will be made by discrimination. If that becomes true, then the meaning of non-distinction becomes false. The natures that are mutually non-existent have causes that are non-other. Because it is a single entity, therefore one does not have the nature of two. The natures that are mutually non-existent, if they are names, then there is no distinction. Is a substance destructible or indestructible? Thus, it is another. A permanent substance that is eternally abiding, being destroyed by different moments, why would one not want contradiction? One should not desire different characteristics. If one desires that, why in general, following all appearances, if one wants one, why not want mother and wife to be one? The faults of difference, existence, and non-existence, have been explained, if one desires those, what then? How will they not each become faults? How will that not become two? Molasses becomes the cause of phlegm, and bile is said to be the cause of fever. Its root or other mixture is named molasses and bile. Not all sweets are the cause of phlegm, like honey. Like Magadha, pungency is also not a producer of bile. What is it that is individually close? Just as the oiliness and pungency of meat produce phlegm and bile, why not desire one's own self to be mixed? If it is a result dependent on ability, then the connection is only with qualities, and some are only slightly present, that is not present in all. Merely because of difference and non-difference, what kind of fault will arise? The fault of becoming a contradictory close object, even if it arises, that is not its own self, if one does not want to return, in that way, those shapes, etc., only a part is manifested, likewise, it is not some either, because there is no manifestation of a part, that is also expressed by a single sound.