Tibetan
་སྲིད་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ལས་ཐ་དད་པའི་རྫས་མ་གྲུབ་ལ་དེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་གཅིག་པ་མི་རྟོགས་སོ། །རྣམ་གྲངས་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་རྫས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མི་རྟོགས་སོ། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་དུས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལ་སྔར་ཡོད་པ་ལས་འདི་འབྱུང་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ན་དེ་ནི་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུས་མཉམ་པ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དེའི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའོ། །སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་མཐོང་ཡང་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་ཏུ་མི་བྱེད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས་དེ་གཞན་གྱི་བདག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྔར་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཉེ་བར་ལེན་བས་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་བ་རྣམས་དང་ཉེ་བའི་བྱེ་བྲག་ཅན་རང་དང་གཞན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དུ་མར་བྱེད་པར་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དུ་མ་བྱེད་བར་མཚུངས་སོ། །འོ་ན་ནི་དེ་དང་ཉེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་དེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་དེ་དག་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་རེ་རེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་གཞན་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཡིན། ཡང་ན་དེ་ཡོད་ན་དེ་དག་སྐྱེད་པའི་རང
Chinese
也不会变成有。从名相上不同的事物没有成立，由于它变成了所缘的智慧，所以不能证悟到那样的唯一性。名相者们对于作用和作者本体相同的事物，显现执着为实体，由于低劣的智慧者们不能证悟其他不相符的体性。不同的果对于我们来说是不成立的，因为是色等某些事物的作用和作者。同样也这样说应当承诺。果是同时和不同时两种，其中如果说从先前存在的事物产生这个是不同的理由，那是不可能的，因为法和有法是同时的缘故。同时，果不同是不决定的，因为在完全分离的氆氇等上是可能的。果被说成是唯一的，但究竟上是聚集在它的集合中。氆氇等是完全分离的。虽然见到产生众多的果，但因为与有法的本体没有差别，并且对于不作一没有相违。在此，因为没有承诺因本身是果的自性。因为如果承诺从一个因的自性产生一个果的自性，由于没有与它相异的本体，所以不应承诺它为其他的自性，然而先前存在某些事物本身，因为先前不存在的缘故。对此，境和根以及作意，互相接近而作的体性各异的事物，以及具有接近差别的自和他者的每一刹那存在时，存在就是理由，而且也随顺于作众多的缘故。对于承诺不作众多没有相违。因为如果作一，那么存在存在就是理由，而且对于不作众多也是相同的。如果是这样，那么与它接近的识的 体性的果存在，那些仅仅确定为产生它的自性。观察果的自性而安立因产生，因此识的每一个自性如何产生其他的果？或者如果它存在，那么那些产生
English
nor will it become existent. Since things that are different from names do not exist, and since it becomes the object of knowledge, such oneness cannot be realized. Those who hold to names manifestly cling to things that have the same essence of action and agent as entities, and because of their inferior intellect, they do not realize other dissimilar characteristics. Different results are not established for us, because they are the action and agent of some things such as form. Similarly, it is said that it should be promised. The result is of two kinds, simultaneous and non-simultaneous. If it is said that the reason for this arising from what previously existed is different, that is impossible, because the dharma and the possessor of dharma are simultaneous. Simultaneous, different results are uncertain, because it is possible for completely separated woolen cloth and the like. The result is said to be one, but ultimately it is gathered in its collection. Woolen cloth and the like are completely separated. Although it is seen that many results are produced, there is no difference from the essence of the possessor of dharma, and there is no contradiction in not making one. Here, because it is not promised that the cause itself is the nature of the result. Because if it is promised that one result arises from the nature of one cause, since there is no essence different from it, it should not be promised as another's nature, but rather some things previously existed because they did not previously exist. In this regard, the object, the senses, and attention, the entities of different natures made by approaching each other, and the existence of each moment of self and other with close distinctions, existence is the reason, and it also follows the making of many. There is no contradiction in promising not to make many. Because if one makes one, then existence is the reason, and it is the same for not making many. If so, then the result of the nature of consciousness close to it exists, and those are only determined to be the nature of producing it. Observing the nature of the result and establishing the cause to produce, therefore how does each nature of consciousness produce other results? Or if it exists, then those produce
Tibetan
་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན། དེས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཞན་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་དག་དུ་མའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིགས་མཐུན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དེ་དག་དེ་ཡོད་པ་ལས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །དེ་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཞན་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་ལ་སྒྲ་དུ་མས་བརྗོད་པ་ན་དངོས་པོ་དུ་མའི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་ནི་མེད་དེ། བྱེ་བྲག་དུ་མ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྒྲ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཅིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་འདོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རམ་ལྟོས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ལས་དུ་མའི་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་མེད་ལ། འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་དེ་དག་ཐ་དད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ན་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་ཏེ་ མར་མེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཟློག་པ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་གིས་དུ་མ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་དང་རེག་བྱའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་འདི་ལ་ལར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཚད་མས་དེ་ཡོངས་སུ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ངེས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果像那样转变，那也不会仅仅是识，因为那是产生其他事物的自性。如果这样说，这没有过失，因为它们产生众多的果是自性。这样一来，在那样的状态中，从每一个差别中，就能看到它们存在于产生同类和另一刹那的自性中。因此，仅仅是产生识的自性，所以产生它的自性不会中断。因为它与那本身不相符，所以不是产生其他自性。因此，它们不会变成众多的自性，因为它们是唯一自性中卓越的果的因。如果依靠其他事物，从不相符的事物中返回，接近于依赖，用众多的词语表达时，并没有显示为众多事物的体性，因为对众多差别为一体的自性，就是那样表达的。例如，就像“色”和“可见”、“有碍”等一样，自性各异的理由不是词语，因为会成为没有共同基础的过失。如果说，那样的理由不是唯一的，那是不对的，因为它们不依赖于唯一性的帮助是不合理的，或者依赖于唯一性，怎么会从一变成众多的果？如果说，众多的自性本身是不合理的，那是不对的，因为在那种情况下，不会成为没有共同基础的过失。对于蓝色等，没有现量见到自性各异，如果用各异的果来推断它们是各异的，那是因为没有关联，并且没有执持它的量。即使不是以前的果，事物也仅仅理解为唯一的自性，就像灯火等一样。推断是不对的，因为也没有能损害它的反驳的量，并且凡是承诺一能生多的，色、味、香、触的差别等，用确定它们通常一起产生的量，也不会完全见到它，因为具有各异理由的事物，通常一起产生是不合理的。
English
If it transforms in that way, then it will not only be consciousness, because that is the nature of producing other things. If you say so, there is no fault in this, because it is the nature to produce many fruits. In that way, in that state, from each difference, it can be seen that they exist in the nature of producing similar and another moment. Therefore, it is only the nature of producing consciousness, so the nature of producing it will not be interrupted. Because it does not match that itself, it is not producing other nature. Therefore, they will not become the nature of many, because they are the cause of the excellent fruit in the only nature. If relying on other things, returning from incompatible things, approaching dependence, when expressed in many words, it does not show the nature of many things, because it is expressed in the same way for the nature of many differences as one. For example, just like "form" and "visible", "obstructed", etc., the reason for different natures is not words, because it would be a fault of having no common basis. If you say that such a reason is not unique, that is not right, because it is unreasonable that they do not rely on the help of uniqueness, or relying on uniqueness, how can one become the fruit of many? If you say that the nature of many itself is unreasonable, that is not right, because in that case, it will not become the fault of having no common basis. For blue and so on, there is no direct perception of different natures, if inferring that they are different by different fruits, that is because there is no connection, and there is no valid cognition holding it. Even if it is not the previous fruit, things are only understood as the only nature, just like lamps and so on. Inference is not right, because there is no valid cognition that can harm its rebuttal, and whatever is promised that one can produce many, the differences of form, taste, smell, touch, etc., with the valid cognition that determines that they usually arise together, it will not be completely seen, because it is unreasonable for things with different reasons to usually arise together.