Tibetan
་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་འཇིམ་པ་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་ངོ་ཚ་མེད་བར་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་རྐྱེན་དུ་ མ་ལས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཉིད་འདི་དཔེར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་དུ་རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་དང་མིང་དང་མཚན་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་དང་དུས་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་དེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ནི་གཅིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མང་པོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི་གྲངས་སོ། །བུམ་པ་དང་གཟུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཐ་དད་པའོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་རྫས་དང་རྟག་པའོ། །ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དང་སྐད་ཅིག་མའོ། །རྒྱལ་དཔོག་པས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཅིག་དུས་གཞན་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པའོ། །བུམ་པ་ཆུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་འཇིམ་པ་དང་དབྱིབས་དག་འཇིམ་པ་དང་རྫ་མཁན་དག་གིས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་སྐྱེད་པས་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ་གཅིག་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་དུ་མ་ཉིད་དེ་གང་གཅིག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་གཞན་དུ་ན་ཐ་དད་པར་མི་འགྲུབ་པས་དུ་མ་ལས་གཅིག་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པ་འཇིམ་པ་དང་དབྱིབས་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དབྱིབས་དང་འཇིམ་པའི་ངོ་བོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དེ་དག་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐ་མི་དད་དོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་གྲངས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ལ་གནོད་པར་མི་ནུས་སོ། །རེ་ཞིག་གྲངས་ཐ་དད་པས་ནུས་པ་མེད་དེ། རྫས་གཅིག་པ་ལ་ཐ་སྙད་མང་པོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་མང་པོའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ་ངེས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདིར
Chinese
应当由……来成办。那么，泥土和形状的差别，即使本体相同，那些无耻的数论派等，如何能将所许的各异和不各异，作为从缘而生的唯一之例证呢？一切事物都是因物质、种类、名称、体性和结果的各异而各异的。他们认为处所、时间和本体是不各异的，例如瓶子和形状等，就像瓶子是一个，形状等是多个，这被称为数量。被称为瓶子和形状等，这是名称各异。随行之体性是物质和常恒。相返之体性是各异和刹那。以理量衡量，稍微在其他时间存在的体性也是各异的。瓶子能盛水，而形状则不能。对于形状的事物，被称为贪著，这是结果各异。如此，一切事物都是因物质和种类等各异，以及处所等不各异的缘故，泥土和形状由泥土和陶匠等产生某些形态，因为原因相同，所以存在唯一性。正如唯一性那样，它们是为了产生不各异的自性。从众多的原因产生众多，从唯一的原因产生唯一，这是因为共同作用，不各异的本体是唯一的原因，所以没有错乱。如果有人说：那是不合理的，如果不承认自性各异，否则就无法成立各异，所以从众多产生唯一的结果是没有矛盾的。如果承认自性各异，那么泥土和形状等就没有各异的自性。形状和泥土的本体差别，那些不显现是难以舍弃的。如果自性没有各异，即使法和有法的种类等已经确定是各异的，也是不各异的。以其他本体各异，即使以数量等也不能损害自性不各异。暂且数量各异是没有作用的，因为在同一事物上看到许多名称。例如，就像被称为上师一样，因为没有看到对众多词语的确定，所以在这里是形状等。
English
It should be accomplished by... Then, the differences between clay and shape, even if the essence is the same, how can those shameless Samkhyas and others, who accept difference and non-difference, be exemplified by the single arising from conditions? All things are different because of the differences in substance, kind, name, nature, and result. They consider place, time, and essence to be non-different, like a pot and shape, etc., just as a pot is one and shapes are many, which is called number. Being called a pot and shape, etc., these are different names. The nature of following is substance and permanence. The nature of opposition is difference and momentariness. Measured by reason, the nature of existing slightly at other times is also different. A pot can hold water, but a shape cannot. For the object of shape, it is called attachment, which is a different result. Thus, all things are different because of the differences in substance and kind, etc., and because of the non-difference of places, etc., clay and shapes are produced in certain forms by clay and potters, etc., because the cause is the same, so there is oneness. Just as there is oneness, they are for producing the nature of non-difference. From many causes, many arise, and from one cause, one arises, because of the common action, the non-different essence is the one cause, so there is no confusion. If someone says: That is unreasonable, if you do not admit that the self-nature is different, otherwise it will not be possible to establish difference, so there is no contradiction in producing a single result from many. If you admit that the self-nature is different, then clay and shape, etc., do not have a different self-nature. The difference in the essence of shape and clay, those that do not appear are difficult to abandon. If the self-nature is not different, even if the kinds of dharma and the possessor of dharma, etc., have been determined to be different, they are not different. With other essences being different, even with numbers, etc., it is not possible to harm the non-difference of self-nature. For the time being, different numbers have no effect, because many names are seen on the same thing. For example, just as being called a lama, because the certainty of many words is not seen, so here are shapes, etc.
Tibetan
་རྒྱུ་ མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ན་ནི་བླ་མ་ཞེས་གཅིག་གི་ཚིག་རེས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་སྲིད་པས་བརྗོད་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་གཅིག་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། བླ་མ་དག་མི་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲུ་ཞེས་རིགས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་ཅན་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་བརྗོད་པས་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བཤད་པ་མེད་དེ། །དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བླ་མའི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་སྲིད་པས་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་འདོད་པ་ཡིན་དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་གཅིག་པུ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་བསྟན་པས་རྣམ་གྲངས་པ་ཡང་གཅིག་གི་གྲངས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དེ་ཡང་རྣམ་གྲངས་པའི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གྲངས་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན། མིང་ཡང་བརྡའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ། དེ་ཡང་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་དོན་ཐ་དད་པ་ཡིན། གཅིག་ལ་ཡང་མི་ཐ་དད་པ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། དཔེར་ན་དབང་པོ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྩེག་མ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དབང་བྱེད་པ་དང་བརྒྱ་སྟེར་བ་དང༌། རྩེག་མ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་སྟེར་བ་དང༌། བརྒྱ་སྟེར་བར་ནུས་སོ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དེ་བརྗོད་པ་ན་གཞི་མཐུན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མི་རིགས་སོ། །གང་དག་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་འགའ་ཡང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་ན་འདི་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་གི་དངོས་པོ་ལ་ལར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཏན་དུ་གནས་པའི་རྟག་པས་རྫས་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་ངོ་ཚ་མེད་པར་འདོད་དེ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྟག་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཏུ་གནས་པ་འདི་རྣམ་གྲངས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཆད་ པའི་ངོ་བོས་རྣམ་གྲངས་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་གྲངས་པའི་ངོ་བོ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རྫས་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྟག་པ་ནི་གཏན་དུ་གནས་པའི་རྟག་པ་བཞིན་དུ
Chinese
不是理由，如果色等是理由，那么上师这个词连一次也不说了。如果认为可以陈述有法之自性而陈述，那么所有想陈述那唯一者，以及上师们都将成为不显现的。当说“谷物”这个种类时，由于没有陈述有法和色等，所以二者的自性一点也没有说明。因为对事物用上师这个词来陈述。如果认为可以陈述有法之自性而唯一陈述，那么因为显示上师唯一是基相同，所以异名也是一个数字的境，那也是以异名的自性而各异的。如何以数字各异而成立各异呢？名称也是具有语词的理由，那也是依赖于意愿而使用的缘故，从何处事物各异呢？如果见到一个也不是各异的，那么如何是各异的理由呢？例如自在、帝释和持楼阁一样。如果认为这里也了知自在和给予百和持楼阁的能力各异，那么不是的，因为一切不是行为和作者的缘故。不是说能给予自在和能给予百和能持楼阁。那样的话是什么呢？因为也承诺有法之自性是唯一的，以及当说能等词语时，因为见到基相同。因为不是错乱之识的境，所以不应假立。如果对哪些异名的意义一点也不随之了知，那么对这说些什么呢？因为体性各异的理由也没有成立，以及在一个事物上随之行转也没有成立的缘故。那样的话，以恒常安住的常法毫不羞耻地认为不是实事常法，因为承诺了周遍的常法，所以前后刹那的相续安住，这不像异名，因为相续断绝的自性是异名，因为异名的自性相违，所以不应承诺是实事常法。这周遍的常法如恒常安住的常法一样。
English
It is not a reason. If form and so on are reasons, then the word "lama" would not be spoken even once. If it is thought that one can state the nature of the subject and state it, then all who want to state that one, and the lamas, will become invisible. When the category "grain" is spoken, since the subject and form, etc., are not stated, the nature of both is not explained at all. Because things are stated with the word lama. If it is thought that the nature of the subject can be stated and only stated, then because it shows that the only lama is the same basis, the different name is also the realm of one number, and that is also different in nature from the different name. How is it established that the numbers are different because they are different? Names are also reasons for words, and that is because they are used depending on the intention, from where are things different? If one sees that one is not different, then how is it a reason for being different? For example, like Indra, Indra, and holding a pavilion. If it is thought that here, too, the ability to be independent, to give hundreds, and to hold a pavilion are known to be different, then it is not, because everything is not action and agent. It is not said that one can give independence, give hundreds, and hold a pavilion. What is it then? Because it is also promised that the nature of the subject is unique, and when words such as "can" are spoken, it is because the same basis is seen. Because it is not the object of confused knowledge, it is not appropriate to falsely establish it. If one does not know anything about the meaning of different names, then what should one say to this? Because the reason for the difference in nature is not established, and because it is not established that one follows after one thing. In that case, with the constant permanence of abiding, one shamelessly thinks that it is not a factual permanence, because one has promised a pervasive permanence, so the continuous abiding of the former and latter moments is not like a different name, because the nature of continuous cessation is a different name, because the nature of the different name is contradictory, so one should not promise that it is a factual permanence. This pervasive permanence is like the constant permanence of abiding.