Tibetan
་རང་བཞིན་ལ་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ལས་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པའི་ཀོ་ཏྲ་བའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བ་ལས་སྔར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་གནོད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ངོ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཚད་མར་འགྱུར། འདིས་གནོད་པར་བྱེད་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ཚད་མས་མ་ངེས་པར་གྱུར་ན་གང་གིས་ན་གནོད་པ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པར་འགྱུར། ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་ཚད་མ་གནོད་པ་མེད་དེ་འོན་ཀྱང་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་ནི་གཞན་པས་ཚད་མའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངོ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། མངོན་སུམ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཅི་ཞིག་བྱེད། དེ་ནི་དོན་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་བརྗོད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཡང་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེད་པས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བར་བརྗོད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པའི་ཚད་མ་དེ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་ན་ནི་སྔོན་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཕྱེ་བའི་དངོས་པོར་གཅིག་ནས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཏོག་གི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་དཔག་པ་ནས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་མེད་པར་མྱོང་བ་དང་ངོ་ཤེས་པའི་ཚད་མ་འགེགས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་འཇིག་པའི་གྲུབ་པར་རྒྱས་པར་བྱས་པས་ཆོག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐའ་མའི་གནས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་མཐོང་བས་དཔག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཁོ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡི
Chinese
不具有与自性相悖的果，那它就不是产生果的自性。例如，不产生与稻芽生长的自性相悖的果的柯札巴的种子一样。因为这是说，从稻等近因中，先前是具有与产生果的自性相悖的果的种子等。这不能普遍适用，因为无法确定。因此，通过比量也会受到损害，通过体验而认识到的东西怎么会成为量呢？因为它会造成损害，所以不是量，怎么会造成损害呢？如果不是量，那么谁会损害，这就会变成互相依赖。因为认识不是量，所以这个比量不会受到损害，但因为它与自己的立宗相关。而且，对立面造成损害，是因为通过量的力量来确定的。如果说不是，因为现量是其他量的主要量。如果说认识没有成立为现量，那么就不能说比量会损害存在于现量自性中的东西。现量具有力量能做什么呢？如果它没有意义，那么就不能说是量。比量也是从与意义相关的标志中产生的，因为是相同的，所以没有任何区别。如果说与比量相违背，但认识的量与它具有相同的形式，如果显示为一体，那么青色和另一种花等开放的事物，从一体上来说就不是量。从看到花的果实等果实来推断，并不是不同的。通过现量体验到不是那样，并且通过扩展认识的量来阻止刹那的坏灭的成立就足够了。因为产生那样存在的形式，以及不产生的状态的种子的事物是不同的，所以与最终的状态没有区别，紧接着产生芽等的果实，那就是产生芽的自性。因为看到果实来推断的自性就是产生果的自性。如果那样，那么它就是产生芽的自性。
English
That which does not produce a result contrary to its own nature is not the nature of producing that result. For example, like the seed of a koṭrava that does not produce a result contrary to the nature of producing rice sprouts. Because this is saying that from the proximate cause of rice, etc., previously it was the seed, etc., of a result that has the opposite of the nature of producing a result. This cannot be universally applied because it cannot be determined. Therefore, inference is also harmed, how can something recognized through experience become a valid means of cognition? Because it causes harm, it is not a valid means of cognition, how can it cause harm? If it is not a valid means of cognition, then who will harm it, and this will become mutually dependent. Because recognition is not a valid means of cognition, this inference will not be harmed, but because it is related to its own thesis. Moreover, harming the opposite is because it is determined by the power of valid cognition. If it is said that it is not, because direct perception is the main valid cognition of other valid cognitions. If it is said that recognition has not been established as direct perception, then it cannot be said that inference will harm something that exists in the nature of direct perception. What can direct perception do with its power? If it has no meaning, then it cannot be said to be a valid means of cognition. Inference is also produced from a sign related to meaning, because it is the same, so there is no difference. If it is said to be contrary to inference, but the valid cognition of recognition has the same form as it, if it is shown as one, then blue and another flower, etc., are not valid means of cognition from one open thing. Inferring from seeing the fruit of flowers, etc., is not different. It is enough to experience through direct perception that it is not so, and to expand the establishment of the momentary destruction that prevents the valid cognition of recognition. Because the thing of the seed that produces the form of existing in that way and the state of not producing is different, therefore there is no difference from the final state, and immediately produces the fruit of sprouts, etc., that is the nature of producing sprouts. Because the nature of inferring from seeing the fruit is the nature of producing the fruit. If so, then it is the nature of producing sprouts.
Tibetan
ན་ལ་སྔར་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་དེའི་རྒྱུར་བཤད། མྱུ་གུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉེ་བར་ལེན་ཏོ་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྦྱང་ལ་སོགས་པ་ན་གནས་པའི་དུས་སུ་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ནོ། །བརྒྱུད་པས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུ་གུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུར་བརྗོད་པ་ཉེ་བར་ལེན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་དེ་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ནི་གང་གི་ཚེ་རེ་ཞིག་ངོ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་རྟག་པ་གྲུབ་བར་ གཞན་དག་བརྗོད་པས་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་མ་ངེས་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་དེ་ལས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་དག་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སུ་གཞན་དག་བརྗོད་ན། དེ་ནི་འདིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ལ་ལར་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཤེས་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་མང་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེའི་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེད་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་མ་ངེས་པ་མེད་དོ། །རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ལས་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་སྐྱེ་བས་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཐ་དད་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ
Chinese
那么，先前存在的状态不是产生它的自性，怎么能说它们是它的原因呢？如果那些寻求苗芽的人接受它，那么就提到了先前的状态。在稻草等中存在的时期所具有的状态，与苗芽等最终原因的状态没有差别，原因是依赖于其他缘的差别。由于通过传承而产生，因此它们是假立的。那些寻求苗芽的人接受将原因称为近取因。因为种子等的自性依赖于其他原因，即依赖于产生它的原因，所以它是产生它的自性。因此，与种子等相应不是不定因，因为它是它的自性，这是论证的结论。如果是这样，那么当暂时认识到现量是常法时， 其他人说，与种子等相应显示为不定因时，由于先前所说的现量和比量会造成损害，如果它没有自性，那么它怎么会与它是一体的呢？已经说明了为什么会变成不定因。当认识到种子等前后时期的自性是一样的时候，如果其他人这样论证，那么这在这里是不成立的论证，因为在某些情况下实际上并不存在，因为我们认为刹那的事物没有一体性。或者，即使是许多刹那的事物，由于无法区分种子等每个刹那的一体性，所以就像最后的刹那一样，一切都具有产生的能力，因为它的自性依赖于水等，所以这是对它的状态的不定性的怀疑。因此，提到了“由其他而生”等，刹那没有不定性。由于从其他缘而产生各个刹那，所以刹那各不相同，因此具有能力，就像最后的刹那一样产生。
English
Then, how can it be said that the previously existing states are the cause of it, since they are not the nature of producing it? If those who seek sprouts accept it, then the previous state is mentioned. The state that exists in the period of being in straw, etc., is no different from the state of the ultimate cause of sprouts, etc., because the cause depends on the difference of other conditions. Because it is produced through transmission, they are nominally established. Those who seek sprouts accept calling the cause the proximate cause. Because the nature of seeds, etc., depends on other causes, that is, depends on the cause that produces it, so it is the nature of producing it. Therefore, being associated with seeds, etc., is not an uncertain cause, because it is its nature, which is the conclusion of the argument. If so, then when it is temporarily recognized that direct perception is a permanent phenomenon, Others say that when being associated with seeds, etc., is shown to be an uncertain cause, since the previously mentioned direct perception and inference will cause harm, if it has no self-nature, then how can it be one with it? It has been explained why it becomes an uncertain cause. When it is recognized that the nature of the previous and subsequent periods of seeds, etc., is the same, if others argue in this way, then this is not an established argument here, because it does not actually exist in some cases, because we believe that momentary things have no oneness. Or, even if it is many momentary things, since it is impossible to distinguish the oneness of each moment of seeds, etc., so like the last moment, everything has the ability to produce, because its nature depends on water, etc., so this is a doubt about the uncertainty of its state. Therefore, "born from others," etc., are mentioned, and there is no uncertainty in the moment. Since each moment is produced from other conditions, the moments are different, so they have the ability, and produce like the last moment.