Tibetan
་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུར་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་ངོ་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལ་འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དང་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ག་ལས་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་སྔར་མེད་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་འབྲེལ་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་ལས་གཙོ་བོའི་ཚད་མ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་དེའི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པའི་གནོད་པ་ཡོད་པས་འདི་དག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་བས་སོ། །དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་ངེས་པ་ནི་ཞེན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཡོད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཡང་དེ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཡོད་ན་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མི་དམིགས་སོ། །དེས་དབེན་པའི་ནས་ཀྱི་ས་བོན་འཛིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གནས་སྐབས་ ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེའི་མྱུ་གུས་དབེན་པ་དང་དབེན་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་འཛིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅིས་ན་ངེས་པར་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ཉིད་དེ་གནས་སྐབས་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་དབེན་པར་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་གཞན་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་
Chinese
因为没有产生非其自性的苗芽等的自性，所以它不是以彼自性为特征的因，因此，它不是不决定的。那么，仅仅通过认识的现量就能认识到种子等是一个的自性。那么，这产生和不产生的自性的特征有什么不同呢？为什么不会变成不决定呢？因为认识不是量，因为它具有以前没有的意义的辨识等量的特征，从与存在和正确相关的根源产生的认识仅仅是现量，因为没有比现量更主要的量。如果因为有成立其境相异的妨害，这些会变成非量，对此怀疑，则说了“彼之”，因为产生和不决定产生是相违的法。它们的境况是产生和不产生的境况，是种子等不同的事物。确定事物不同是由于执着。比如，稻子的种子是其苗芽的因的自性，因为如果它存在，就能看到稻子的苗芽存在，所以现量能够理解。大麦的种子也是，如果存在产生它的自性，就不会看到稻子的苗芽。执持远离它的麦种，是通过现量的自性来认识的。同样，在这里，执持境况的种子远离其苗芽和不远离的境况，仅仅通过现量的力量，为什么它产生自己的苗芽和不产生的自性不会变成决定呢？如果认为境况是不同的，而具有境况者不是不同的，那么，它的境况的体性远离其他，会变成现量显现的过失。因为不是自性的体性，所以显现于自己的意识中，这不是不合理的现量。如果因为没有与境况具有者的自性不同，怎么会是其他的体性呢？那么，
English
Because there is no nature to produce sprouts, etc., which are not of its own nature, it is not established as a cause characterized by its own nature. Therefore, it is not uncertain. Then, only through the direct perception of recognition, seeds, etc., are realized as one's own nature. Then, what is the difference between the characteristic of producing and the characteristic of not producing? Why does it not become uncertain? Because recognition is not a valid cognition, since it possesses the characteristics of a valid cognition such as the discernment of a meaning that did not exist before, recognition arising from the senses that are related to existence and correctness is only direct perception, because there is no more primary valid cognition than direct perception. If there is harm in establishing its object as different, these will become non-valid cognitions, doubting this, it is said "of that," because producing and not definitely producing are contradictory dharmas. Their circumstances are the circumstances of producing and not producing, which are different things such as seeds. Determining that things are different is due to attachment. For example, the seed of rice is the nature of the cause of its sprout, because if it exists, the sprout of rice is seen to exist, so direct perception can understand it. Also, the seed of barley, if that nature of producing it exists, the sprout of rice will not be seen. Grasping the barley seed devoid of it is realized by the nature of direct perception. Similarly, here also, grasping the seed of the circumstance devoid of its sprout and the circumstance of not being devoid, only through the power of direct perception, why would its nature of producing and not producing its own sprout not become definite? If it is asserted that the circumstances are different, but the one possessing the circumstances is not different, then, the nature of its circumstance being devoid of others will become the fault of appearing to direct perception. Because it is not the nature of one's own nature, whatever appears to one's own consciousness as being devoid is not an unreasonable direct perception. If, because there is no difference in the nature of possessing the circumstance, how can it be another nature? Then,
Tibetan
ནི་གནས་སྐབས་རྣམས་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཐ་དད་པའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུར་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་དེ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཐ་མི་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཇི་ལྟར་གནས་སྐབས་སུ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཐ་དད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་མདུན་ན་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་འདི་གནས་སྐབས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེས་གནས་སྐབས་དེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་དད་པ་དང་དེ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་འགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལོང་བའི་འདོད་པའོ། །དེས་ན་འདི་མངོན་སུམ་གྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་སྣང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མི་བཟློགས་སོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའམ། གནས་སྐབས་ཅན་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་རྣམས་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་གནས་སྐབས་ཅན་དང་དེའི་གནས་སྐབས་ནི་བདག་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ན། རྣམ་པ་འགས་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་དེ་རྣམ་པ་འགས་ཐ་དད་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤིན་ཏུ་ཐ་མི་དད་པའི་གནས་སྐབས་དང་ལྡན་པ་ནི་བརྒྱུད་པས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དངོས་པོ་གཞན་པ་ཞིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཐ་དད་པའི་ རྒྱུ་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་ཡིན་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རེ་རེ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བརྟག་པ་བདག་ཉིད་བསླུ་བར་བྱ་བའམ། དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འགས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གནོད་པས་ཇི་ལྟར་ཚད་མར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོག
Chinese
看到各种状态的自性，就像看到不同的状态一样，那个不同的自性与存在不同的不异性无关。因此，像这样体验到状态的不同，怎么会是状态的作者呢？如果因为不同的状态也同样安立为不同的自性，那么即使以某些方式不同也没有过失。如果有人说，对于面前存在的自性说“这是状态”，那么说具有该状态的不同和该不异性是以某些方式存在，这只是盲人的想法。因此，这不可避免地会导致显现为并非其自性的其他自性。因此，要么会导致自性成为不同的状态，要么会导致状态的具有者和状态变得不异。那些也应该思考某些方式的差异和不异。如果这样，当状态的具有者和它的状态具有不异的自性时，就应该认为以某些方式不异的原因是其他事物。同样，它也以某些方式不同也是其他的。当它具有极其不异的状态，即自性为一时，则会通过传承而导致成为极其不同和不异的其他事物。并且，以某些方式不同的原因的自性是其他的，同样，对于从它之外的其他事物也是如此，因此会导致每个事物都变得不可估量。显现不可估量的自性是没有通过现量体验的，如果没有体验，那么如何检验，自己欺骗自己呢？因此，如果分析状态的自性，由于它不是所缘的对境，并且会导致不可估量的自性，因此，以某些方式具有差异和不异的状态的具有者根本不存在。而且，由于现量了知具有产生和不产生的自性的不同状态。如果对于它的同一性显现执著的自性被知识和体验所损害，那么怎么会成为量呢？因为对于种子等。
English
The nature of seeing various states is like seeing different states, that different nature is not related to the non-difference that exists differently. Therefore, how can experiencing the difference of states in this way be the maker of states? If even different states are similarly established as different natures, then there is no fault even if they are different in some ways. If someone says that saying "this is a state" to the nature that exists in front, then saying that the difference that possesses that state and that non-difference exist in some ways is just the thought of a blind person. Therefore, this inevitably leads to appearing as another nature that is not its own nature. Therefore, either it will lead to the nature becoming a different state, or it will lead to the possessor of the state and the states becoming non-different. Those should also think about the difference and non-difference of some ways. If so, when the possessor of the state and its state have a non-different nature, then one should think that the reason for being non-different in some ways is another thing. Similarly, it is also different in some ways is also another. When it has an extremely non-different state, that is, when the nature is one, then it will lead to becoming other things that are extremely different and non-different through tradition. And, the nature of the reason for being different in some ways is other, similarly, it is also the same for other things outside of it, therefore it will lead to each thing becoming immeasurable. The appearance of an immeasurable nature is not experienced through direct perception, and if there is no experience, then how to examine and deceive oneself? Therefore, if one analyzes the nature of the state, since it is not the object of the object of perception, and it will lead to an immeasurable nature, therefore, the possessor of the state that has difference and non-difference in some ways simply does not exist. Moreover, since it is directly realized that there are different states of the nature of producing and not producing. If the nature of clinging to the appearance of its identity is harmed by knowledge and experience, then how can it become a valid cognition? Because for seeds, etc.