Tibetan
་ཡིན་པ་སྔར་བསྟན་ཟིན་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་པས་དེ་གང་གིས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་གོ་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱས་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མཐར་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པར་བསྟན་པས་ལྟོས་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བཤད་པ་དེའི་ཞར་ལ་བྱུང་བས་བྱས་པ་དང་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བས་ན་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་ཁོ་ན་ཞེས་སྔར་བཤད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སྤྲོས་པར་འདོད་ནས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ན་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་ངེས་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡོད་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རྟག་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་དེ་ལ་འབད་པ་མ་མཛད་དོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་པའི་སྤྱི་དང་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་དོན་བྱེད་པར་འགལ་བ་དང་ཕྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པས་སྐྱེ་བ་ཙམ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་རྒྱུས་བྱས་པའི་འཇིག་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ཕ་རོལ་པོ་འདོད་པ་ནི་དེ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རིམ་པས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གི་བྱས་པ་འཇིག་པ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བ་ནི་འཇིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ལས་ཡིན་དེ་གློ་བུར་བ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་མི་རིགས་ཤེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་དེ་ལས་འབྱུང་བ་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་རྒྱུའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ནས་འཇིག་པ་ནི་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ནི་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་གྱི་གནས་མེད་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་དག་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བཅོལ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་པ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཅོམ་པ་མེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའམ་སོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་གཞན་པ་འམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན། གང་ལ་མེ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ནི་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །རེ་ཞིག་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ལ་ལ་ཞིག་ལ་འདིར་འཇིག་པ་རྒྱུའི་ནུས་པས་ནི་མི་རིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་ པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡིས་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་བསྟན་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་མི་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལྡོག་པས་སོ། །གནས་པའི་བདག་ཉིད་ལྡོག་པ་མེད་པ་གཞན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ནི་དོན་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་གཞན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་གསུམ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་པ་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་པ་རྒྱུས་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་དེའི་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ནས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས་བསམ་པ་མེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པས་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པས་ཞིག་ནས་མེད་པ་དེ་ཡང་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཚང་བ་ན་སོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ནི་ཞོ་ལ་འོ་མ་མེད་པ་ལ་ཞིག་ནས་མེད་པར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླང་པར་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཞིག་ཀྱང༌། དངོས་པོ་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་ཡི། །མི་དམིགས་པ་ལས་སྲིད་པ་ན། །དེ་ཡི་དེ་ནི་དངོས་མེད་འདོད། །ཅིས་ན་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། །གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་དག་བསལ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཕྱི་མ་ནི་དངོས་པོ་གཞ
Chinese
如是之前已显示。之后随行是决定的，也以自性之理等宣说，那以何成为前一方面的机会呢？真实，然而先前的论师所作，仅仅是刹那性，最终由他者所作，因为无疑地承认与坏灭之因相关联。显示不具有彼因，则无待而坏灭，以能害之量遮止，说成彼之自性，于彼之顺便而生，则所作和有之相是了知彼之自性，而不应显示其他，因为与能作义之相违，所以一切有是唯事物，虽然之前已说，但欲详述，故接近前一方面。无作之相之有，唯是无有，因为无因则处、时、自性决定是不合理的。因此，先前的论师对于有是无因之常，因为不具足支分之常是不可能的，故未努力于彼之自性。造论者，对于有之总相和所作之相，虽以处、时、自性而穷尽，然彼之自性唯住于事物，应显示与他者所承认之能作义相违，以及之后无疑地坏灭，无因则无差别，故成为仅仅无生之过失。彼中，先前的论师对于一切有和所作，最终无疑地为因所作之坏灭，凡是外道所欲求的，彼则以无待之次第，坏灭之因是不合理的，如是说。若坏灭无因，如是彼等之所作坏灭，无疑地发生，坏灭，从何而来，难道不是仅仅是突发性的自性吗？说了“以自性之体性”，我们从彼生起是果，故以事物之因的语词宣说。以自因坏灭是坏灭之体性，如针尖上无芥子之位置，如是自之。
English
As previously shown. Following after is definite, and it is also stated with the reason of self-nature, etc. Then, how does that become an opportunity for the previous aspect? It is true, however, what the previous teacher did was merely momentariness, ultimately done by others, because undoubtedly admitting association with the cause of destruction. Showing the absence of that cause, then without dependence, it is destroyed, with the measure of harm preventing it, it is said to be established as its own nature, arising incidentally to that, then the characteristic of what is made and what exists is to understand its own nature, and other things should not be shown, because it contradicts the characteristic of being able to perform a function, so all that exists is only a thing, although it has been said before, but wanting to elaborate, therefore approaching the previous aspect. The existence with the characteristic of not being made is only non-existence, because without a cause, place, time, and nature are definitely unreasonable. Therefore, the previous teacher, for the existence of a permanent thing without a cause, because the permanent thing without complete parts is impossible, therefore did not strive for its own nature. The author of the treatise, for the general characteristic of existence and the characteristic of what is made, although exhausted by place, time, and nature, its own nature only dwells in things, it should be shown to contradict the ability to perform a function admitted by others, and afterwards undoubtedly destruction, without a cause, there is no difference, therefore it becomes the fault of merely non-arising. Therein, the previous teacher, for all that exists and is made, ultimately undoubtedly the destruction made by cause, whatever the outsider desires, that is, with the order of non-dependence, the cause of destruction is unreasonable, thus it is said. If destruction is without cause, then the destruction of those made things, undoubtedly occurs, destruction, from where does it come, is it not merely a sudden nature? It is said "with the essence of self-nature", we arise from that is the result, therefore it is declared with the words of the cause of things. Destruction by its own cause is the nature of destruction, just as there is no place for mustard seed on the tip of a needle, so is its own.
Chinese
彼之自性，由事物所生者，彼等所作之体性之存在事物，由自因所成，非由他者所托等而生坏灭。何以故？彼坏灭，以火之关联等为因所许，以无能力之故。火之关联等，当以三种方式观察：彼即木等之坏灭，或煤炭等之其他状态，或木等之变异体性，为非事物之体性之存在。于彼，除与火等关联之作用外，不应作他想。略言之，于成为事物之某些事物，此处坏灭，以因之能力则不应理。何以故？有坏灭之因者，薪柴等由自因所显现之体性所生之自性，不作唯一不依赖之自性之体性。何以故？薪柴等唯由自因变异故。不能使安住之自性不变异为他者无事物之彼之自性。彼之因由他者后生，则成他义之过，故彼于他者不应理，以于彼不能观察因之作用之故。又或如是，当以三种观察：若坏灭为木等之自性，以火之关联等，坏灭以因作，则以彼之自因唯变异之故。童女迦旃延所思，以火之关联等，作无自性者，非也。然薪柴等坏灭而无者，亦薪柴等之体性不全，则煤炭等后生者唯尔。彼如于酪无乳，说为坏灭而无之形态，如是无与具因，许为有，则无违也。如是，他亦云： 「由离于他事物， 不现见而有生， 彼之彼即谓无， 何不从因所生？」 如是说。童女迦旃延所许彼与彼等遣除者，谓事物等，如是说，果之自性后
English
That which is of its own nature, that which is born from things, those existing things of the nature of being made, which are accomplished from their own causes, do not arise from destruction by entrusting to others, etc. Why is that? That destruction, which is permitted to be caused by association with fire, etc., is because it is powerless. Association with fire, etc., should be examined in three ways: that is, the destruction of wood, etc., or other states such as coal, etc., or the nature of the transformation of wood, etc., is a being that is not of the nature of non-things. In that, other than the action of association with fire, etc., one should not think of anything else. Briefly, in some things that have become things, here destruction, by the power of cause, is not reasonable. Why is that? Those who have the cause of destruction, the nature of firewood, etc., which is born from the nature manifested from its own cause, does not make the nature of the self-nature that is not solely dependent. Why is that? Because firewood, etc., only changes from its own cause. It is not possible to make the nature of abiding unchanging into the nature of that other non-thing. If its cause arises later from another, then it becomes the fault of another meaning, so that is not reasonable in another, because the action of the cause cannot be examined in it. Or again, in this way, it should be examined in three ways: if destruction is the nature of wood, etc., by association with fire, etc., destruction is done by cause, then it is only because of the transformation of its own cause. The thought of the maiden Katyayana, that association with fire, etc., makes it without nature, is not so. However, when firewood, etc., is destroyed and there is nothing, and the nature of firewood, etc., is not complete, then only coal, etc., arises later. That, like the absence of milk in yogurt, is said to be the form of destruction and absence, so there is no contradiction in accepting that absence with cause is possessed. Likewise, another also said: "By being devoid of other things, If there is arising from non-perception, That of that is called non-existent, Why is it not born from cause?" Thus it is said. That which is permitted by the maiden Katyayana, that and those who are eliminated, are called things, etc., thus it is said, the nature of the fruit later