Tibetan
ཡིན་ནོ་ཞེས། ཞོ་ལ་སོགས་པ་ཟོས་པ་ཡང་རེས་འགའ་ཞིག་ཅིས་ན་སུ་ཞིག་གིས་བརྟེན་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་གང་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ལུང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒོལ་བའི་ཚིག་ཉིད་ལུང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དོ། །ཡང་ན་དམ་བཅའ་ལུང་དུ་སྨྲ་ན་ལུང་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱོགས་འདི་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ལུང་འགའ་ཞིག་ལས་བཤད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ལུང་དམ་བཅའ་བ་ཡིན། གཏན་ཚིགས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཙམ་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དཔེ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར། ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་བྱེད་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན། ཉེ་བར་གཏོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ངེས་པར་དཔེ་མཐོང་བའི་ནུས་པས་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བླའི། །ཅི་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡིན་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ནུས་པས་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་འགྱུར་བས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱ་བས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ལ་དམ་བཅའ་བ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་སྦྱོར་བ་མི་འདོད་དེ། དེ་ལ་དེ་ཡང་བརྗོད་པ་གང་ལས་མཇུག་བསྡུ་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ན་འདི་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གང་གི་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་བ་ན་ཚིག་ཡན་ལག་ལྔ་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངག་གིས་དམ་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་སྦྱོར་བ་མི་རིགས་ཏེ། སྔར་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་དཔེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་ངེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ག་ལས་ཤེ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་གང་གི་ཚེ་སྔར་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ་ཕྱི་ནས་ཁྱབ་པའམ། ཡང་ན་སྔར་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ ཚིགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ན་དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཅན་དག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། འབྲེལ་བ་སྨོས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རིམ་པ་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཉི་ག་ལ་ཡང་དོན་ཐ་དད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ་གང་ལ་ཡང་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནམ། ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་མེད་པ་དེས་ན་གང་ལས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བར་སེམས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གང་ལས་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ན་གཉིས་ཀ་སྨོས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོས་ཆོས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཆོས་མཐུན་པ་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་པ་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་སྒྲ་ལས་རྟོགས་ཀྱི་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་དེ་ཅིས་ན་བརྗོད། གལ་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མ་འཕངས་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པ་ཅི་དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སྲིད་དོ། །གང་བྱས་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དོན་གཞན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་འཕེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བའི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ལས་གཞན་ལ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་མི་རྟག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་མི་འགྱུར་བ་འམ། ལྡོག་ན་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་དག་མེད་དེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་གྱི་ར
Chinese
说是的。吃了酸奶等东西，有时为什么谁也不依靠呢？因为说的是理由。如果反驳的言辞本身就是理由，那么从它本身去论证要论证的东西，显示理由就没有意义了。或者说立宗是理由，如果立宗是理由，那么如果没有任何理由说“这个地方有火”，怎么能立宗呢？说理由是比量也不合理，因为仅仅是同品遍在性还不是理由，因为那是第三种情况。所有的例子都不是现量，怎么能把例子变成现量呢？近取如果不是量，怎么能是它的作用近取呢？近取如果一定要用见到例子的能力把理由靠近法，那就是最好的近取。因为做了什么呢？因为显示了同品遍在性，用见到它的能力就能把理由靠近，所以不显示同品遍在性，也就什么都不是了。因此，不希望只在最初使用立宗，如果认为那也要用某种言辞来总结，那么就说了“因为”，因此，仅仅与同品遍在性相关联，就能成为论证的主体，如果用某种方式来表达，就不是具有五支的言辞了。仅仅用要论证的言辞来表达立宗等是不合理的，因为以前别人承认的作为理由的表达方式的顺序是不确定的。为什么呢？因为无论何时，先是理由，后来才是周遍性，或者先是周遍性，后来才与同品遍在性相结合，那样也能理解。那么，说它的表达方式有两种是不合理的，因为有道理的理由有三种：随行、相违、具有随行和相违。因此，它的表达方式有三种：顺同品、违同品、具有顺同品和违同品。
English
It is said, "Yes." Sometimes, why does no one rely on eating yogurt and other things? Because what is said is a reason. If the very words of refutation are the reason, then it is meaningless to show the reason to prove what is to be proven from it itself. Or, if one says that the proposition is the reason, if the proposition is the reason, then how can one make a proposition if there is no reason to say, "There is fire in this place"? It is also unreasonable to say that the reason is inference, because merely being present in the similar class is not the reason, because that is the third case. Since all examples are not directly perceived, how can an example become directly perceived? If the application is not a valid cognition, how can its function be an application? If the application must necessarily bring the reason closer to the subject with the ability to see the example, then that is the best application. Because what has been done? Because the presence in the similar class has been shown, and with the ability to see it, the reason can be brought closer, so if the presence in the similar class is not shown, then it is nothing. Therefore, one does not want to use the proposition only at the beginning. If one thinks that it must also be concluded with some words, then "because" is said. Therefore, merely being related to the presence in the similar class can become the subject of proof. If it is expressed in some way, then it is not a statement with five members. It is unreasonable to express only the proposition and so on with the words to be proven, because the order of the ways of expressing the reason that others have previously admitted is uncertain. Why? Because whenever, first there is the reason and later the pervasion, or first there is the pervasion and later it is combined with the presence in the similar class, even then it can be understood. Then, it is said that it is unreasonable to say that there are two ways of expressing it, because there are three kinds of valid reasons: concomitance, contradiction, and having both concomitance and contradiction. Therefore, there are three ways of expressing it: similar, dissimilar, and having both similar and dissimilar.
Chinese
如果说要讲述，那么就说了“以关系所说等”等。仅仅是次第确定是不合理的，然而对于二者来说，也没有任何意义不同的地方，因为无论对于哪个来说，都存在三种方式，因此所有的理由都是随同和相违的，或者没有随同的理由，也没有相违的理由，因此我认为从哪里会变成三种结合的方式。如果说即使从哪里也没有意义不同的地方，也说了二者，那么就说了“二者”等，对于同品和异品的结合等，也以遮遣和建立的自性，认识到法是不同的。如果是这样，那么作为建立的法，就是所要建立的。仅仅是成为自性，才用同品和异品的结合等来说明。那么，如果同品的结合是理由存在，则所立存在，如果异品所要建立的不存在，则理由不存在，从声音上可以理解，如果不是它的自性，那为什么要说呢？如果说是为了显示它的自性，那么就说了不是它的自性等，当同品的结合没有抛弃它的自性的时候，作为建立的没有成为它的自性，难道那样不会无疑地成为所要建立的吗？可能会变成偶然的。凡是所作都是无常的，对于成为无疑的理由，所作遍及于同品等结合中。如果那也不是它的自性，那么就不可能用力量将它抛向其他的意义。如果不是存在于它的自性中的无疑，那么如何存在于其他的意义中呢？说了“如果存在所作”等。如果即使没有勤作所生，但因为存在所作，所以不是它的自性，无常也按照这个道理，因为它也舍弃了它的自性，那么勤作所生随同于无常不会改变吗？如果相违也不会相违，那么如何从那里理解那里呢？这些过失是没有的，勤作所生的意义的
English
If it is said that it should be told, then it is said "by mentioning the relation, etc.". It is not reasonable that only the order is certain, however, for both, there is no difference in meaning at all, because for whichever one, there are three ways, therefore all the reasons are concomitant and contradictory, or there is no concomitant reason, and there is no contradictory reason, therefore I think from where it will become three kinds of combination. If it is said that even from where there is no difference in meaning, both are mentioned, then it is said "both", etc., for the combination of similar and dissimilar things, etc., also with the nature of negation and establishment, it is understood that the dharma is different. If this is the case, then the dharma that establishes is what is to be established. Only becoming the nature, the combination of similar and dissimilar things, etc., is used to explain. Then, if the combination of similar things is that the reason exists, then the established exists, if the dissimilar thing to be established does not exist, then the reason does not exist, it can be understood from the sound, if it is not its nature, then why should it be said? If it is said that it is to show its nature, then it is said that it is not its nature, etc., when the combination of similar things does not abandon its nature, the established does not become its nature, wouldn't that undoubtedly become what is to be established? It may become accidental. Whatever is made is impermanent, for the reason that has become undoubted, what is made pervades in the combination of similar things, etc. If that is not its nature, then it is impossible to throw it to other meanings by force. If it is not undoubted in its nature, then how does it exist in other meanings? It is said "if there is made", etc. If even there is no effort-born, but because there is made, so it is not its nature, impermanence also follows this reason, because it also abandons its nature, then does the effort-born follow impermanence without changing? If it is contradictory, it will not be contradictory, then how can it be understood from there? These faults are not there, the meaning of effort-born