Tibetan
ས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་དཔེ་མཐོང་བ་ནུས་པས་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་མ་བསྡུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་འགྱུར། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ འདིས་དོན་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཐོག་མར་ས་ཕྱོགས་ལ་དུ་བ་མཐོང་ན་དེ་ནི་གང་དང་གང་ལ་དུ་བ་བདག་གིས་མཐོང་བ་དེ་དང་དེ་ལ་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་མེས་ཁྱབ་པ་དྲན་པ་དང༌། དེས་ན་འདི་ན་ཡང་དུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སླར་ངེས་སོ། །དེ་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མཇུག་བསྡུ་བ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཡང་སྔར་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟར་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་དོན་དེ་ཤེས་པའི་དོན་འདིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ།། མ་ལུས་པའི་ཚད་མའི་བྱ་བ་འདིས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དམ་བཅའ་བ་ནི་ལུང་ངོ༌། །གཏན་ཚིགས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དཔེ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །ཉེ་བར་གཏོད་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇལ་བའོ། །དེས་ན་ཚད་མ་རྣམ་པ་བཞི་པོའི་དེ་དག་གི་བྱ་བ་ཡང་མཇུག་བསྡུ་བས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་དག་བསྟན་པ་ནི། རེ་ཞིག་ཁ་བྱའི་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་བྱ་ནི་གཅེར་བུ་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་མིང་རྩེག་མ་འབྲི་བ་ལ་ཆགས་པ་དེས་ན་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་བཤད་པའི་དེའི་སྟེང་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་རིགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །མིག་ཚུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རེ་ཞིག་འདི་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱི་དག་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ཅིས་ནམ་ཡིན་ཇི་སྲིད་དུ་ཇི་སྙེད་པའི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་རང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ལ་དེ་སྲིད་དུ་ཉུང་བ་དང་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་དེའི་ནུས་པ་ལ་ཉམས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། འདི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་གང་གིས་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ། དེ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པས་དམ་བཅའ་བ་དང་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བའི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པའི་ཕྲེང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཡང་ན་བྱིས་པ་ འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བའི་མཚན་ཉིད་སྤྲོས་པའི་ཕྲེང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཡང་བྱིས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དམ་བཅའ་བ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་གལ་ཏེ་ཚད་མས་དེས་ན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བའམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེ་འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའི་གོ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཚང་བ་མེད་པས། དེའི་བསལ་བར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པ་ལ་ཅིས་ན་ཞེན་པར་བྱེད། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འཕེན་པའི་ནུས་པས་སྟོང་བའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྒོལ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ངེས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེས་འཕངས་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དམ་བཅའ་བའི་ཡུལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་དུ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པས་སྨྲས་པའི་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །གང་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དེས་ན་ཁོ་བོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་རྟོགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། ལས་ལ་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ཉིད་དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་གང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་དེས་ན་ལས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་པའི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ནང་ཡང་མེ་དང་དུ་བའི་འབྲེལ་པ་སེམས་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཀྱང་གང་ན་མེ་ཡོད་ཅེས་མེ་ཚོལ་བ་ན་དུ་བ་དང་པ་སྐྱེ་བ་དེས་ན་ལས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ཇི་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར། ཡང་ན་རེས་འགའ་དེ་ལ་ མཐོང་ངོ་ཞེས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཞོ་ལ་སོགས་པ་ཞོ་ལ་སོགས་པ་ཟོས་ནས་རེས་འགའ་དུ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་ཡང་
Chinese
能成立地。近取道理，只要能见到例子，在能立（宗法）上没有完全概括之前，从何能证成所要证成的？自义比量和所见是确定的知识，由此显示意义。如此自义比量，最初在地方见到烟，那么凡是我见到烟的地方就有火，这样忆念火遍布。因此，这里也有烟，这样再次确定。那些各自确定的意义，对于他义比量称为近取道理。结尾也必定要说，因为仅仅说“声音是无常的”并不能产生确定，而是现在以量（ प्रमाण ）的力量而来的意义，以知晓此意义来结尾。全部的量（ प्रमाण ）的作用是概括，就像这样，立宗是圣言，理由是比量，例子是现量，近取道理是近取衡量。因此，四种量（ प्रमाण ）的那些作用也以结尾来概括，因此如何不是具有果的呢？为了显示那些，略说“暂时完全舍弃裸行者的贪著”等。裸行者是裸体师。那是贪著书写无意义的名称堆砌，因此对于那样其他人所说的，必定不应说无意义，因为对无处执著应当舍弃。 “眼界”等，是散乱、近取概括等。暂时仅仅说这些与宗法相关的，就能证成所要证成的吗？无论何时，只要在说多少他义比量的意义时，我们就能像自义一样了知，并且在那之前，对于没有减少和增加的自义比量的证悟，理由和例子的力量有什么减损呢？这对于他义比量，又有什么不能产生证悟呢？仅仅以证悟，立宗和
English
It establishes the ground. The application of reasoning, as long as one can see the example, until the probandum (property of the subject) is not fully encompassed, how can one realize what is to be proven? Self-benefit inference and what is seen are definite knowledge, and this shows the meaning. Thus, self-benefit inference is that initially, when one sees smoke in a place, then wherever I see smoke, there is fire, thus remembering the pervasiveness of fire. Therefore, here too there is smoke, thus it is ascertained again. Those individually ascertained meanings, for the sake of other-benefit inference, are called the application of reasoning. The conclusion must also be stated, because merely saying "sound is impermanent" does not generate certainty, but rather the meaning that comes from the power of valid cognition (pramana), concludes by knowing this meaning. The entire function of valid cognition (pramana) is to summarize, just like this, the proposition is scripture, the reason is inference, the example is direct perception, and the application of reasoning is the application of measurement. Therefore, the functions of those four valid cognitions (pramana) are also summarized by the conclusion, so how is it not with results? In order to show those, briefly saying "temporarily completely abandon the attachment of the naked practitioners" and so on. The naked practitioner is the naked teacher. That is attachment to writing meaningless accumulations of names, therefore, for what others have said like that, one should definitely not say meaningless things, because attachment to what is baseless should be abandoned. "Eye-range" and so on, are distraction, summarizing application, and so on. Temporarily, just saying these related to the property of the subject, can one realize what is to be proven? Whenever, as long as we speak of how much other-benefit inference means, we can know it like self-benefit, and before that, for the realization of self-benefit inference without decrease or increase, what is the decrease in the power of reason and example? For this other-benefit inference, what does not generate realization? Merely with realization, the proposition and
Chinese
那么，用阐述开端和结尾的特征的语句做什么呢？或者说，对于使孩童入门有用的、近似的陈述就是特征。如果是这样，那么，用阐述开端和结尾的特征的语句做什么呢？或者说，对于使孩童入门有用的、近似的陈述就是特征。如果是这样，那么，立宗是开端和结尾的结合，而且如果以量成立，那么，不成为自己的所立遍及的能立之法，或者存在于所立有法上，这在这里就不成为理由。如果存在那样的理由，即使没有立宗，也不会缺少像自义比量一样的理解的体性。因为不应排除它，为什么要执着于不存在之处呢？仅仅陈述空无施展能立之法能力的所立之法，并非一定能使反驳者确信所立，因为这会导致陈述理由变得毫无意义。那是通过它所施展的能力本身而立宗的。通过何种方式指示立宗的境，这已通过其他论著的阐述而回答了所说之辞。而且，如果与能立相结合，那么，我认为通过这个能立能够理解某个所立，因此，对事业进行确定的考察本身就是与之相结合，因此并未超出世俗的范畴。如果不是这样，如果从能立中产生对所立的理解，那么，在没有对事业进行确定考察的情况下，自义比量的所立成立，怎么会是因为能立的缘故呢？即使心中存在火与烟的关系，当寻找火在哪里时，首先产生烟，那么，在没有对事业进行确定考察的情况下，又怎么能通过自义比量的确定之识而知晓呢？或者，如果有时说“在那里见到”，是为了指示他人，那么，那时，吃了酸奶等酸奶等之后，有时也能从烟中理解火。
English
Then, what is the purpose of a series of statements that elaborate on the characteristics of beginning and ending? Or, a statement that is useful and approximate for introducing children is a characteristic. If that is the case, then what is the purpose of a series of statements that elaborate on the characteristics of beginning and ending? Or, a statement that is useful and approximate for introducing children is a characteristic. If that is the case, then the proposition is a combination of beginning and ending, and if it is established by valid cognition, then it does not become a property that pervades what is to be established, or it exists on the subject of what is to be established, then it does not become a reason here. If there is such a reason, even without a proposition, the nature of understanding, like an inference for oneself, is not lacking. Since it should not be excluded, why cling to what does not exist? Merely stating the property to be established, which is devoid of the ability to exert the power of the establishing property, does not necessarily convince the opponent of what is to be established, because it would lead to the statement of the reason becoming meaningless. It is the proposition that is established by the power exerted by it itself. By what means is the object of the proposition indicated? This has already been answered by the explanation in other treatises. Moreover, if it is combined with the establishing, then I think that through this establishing, I can understand a certain established, therefore, the definite examination of the action itself is combined with it, therefore it is not beyond the worldly category. If it is not like that, if the understanding of what is to be established arises from the establishing, then, without a definite examination of the action, the established of the inference for oneself is established, how could it be because of the reason for establishing? Even if the relationship between fire and smoke exists in the mind, when searching for where the fire is, smoke arises first, then, without a definite examination of the action, how can it be known by the definite knowledge of the inference for oneself? Or, if sometimes it is said, "I saw it there," it is to indicate to others, then, at that time, after eating yogurt and so on, sometimes fire can also be understood from smoke.