Tibetan
ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡང༌། བསྒྲུབ་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་དོན་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་དང་བར་དུ་ཆོད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེའི་རྟགས་མ་ཡིན་ཏེ། བར་དུ་ཆོད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་མ་ཚང་བས་སྲིད་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། ཚོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་རྣམས། །འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་འབྲས་བུ་ཡང༌། །མ་ངེས་པ་ནི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །གགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རུང་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་གཞན་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་སྨིན་དྲུག་ཤར་བ་ལས་སྣར་མ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་མི་རིགས་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འཁོར་ལོའི་འཕོང་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དུས་ཀྱིས་བར་དུ་ཆོད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་འབྱུང་བ་འཁྲུག་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་ཆར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །མི་དམིགས་པ་ཙམ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ་ཚད་མ་ལྡོག་པས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པའི་དགག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཉེ་བར་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་པས་མེད་པར་མི་རིགས་སོ། །འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འགལ་བ་དེ་ཡོད་པ་ན་གཞན་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྦྱོར་བར་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་ལ་དགག་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །འགལ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་དགག་པར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པ་སྲིད་པས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་ཡང་མི་སྲིད་པས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་རེ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་གང་གིས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ
Chinese
确定也是，在所要成立的事物成立之后才出现的，与那一方面的法相随顺的证悟是没有意义的。从与结果之间有间隔的因来说，也不是那个结果的征象，因为有间隔就会有阻碍，因为不完整，所以由于存在而产生错乱。如是说：聚合的结果之能力，与变化相关联的结果，是不确定的，因为有阻碍存在之故。如是说。容许随之推测的，不是其他意义的征象。二者都不是的，也是因为没有关联，所以不能成为理由。如果说，如何从昴星团出现而了知心宿的存在是确定的呢？然而，那也是不能没有关联的，因为没有差别，所以会变成一切都能证悟一切的过失。因此，星宿之轮的运转是唯一的理由，某些时候要观察时间上的间隔。譬如，就像元素错乱之后，之后会下雨一样，要从理由来推测因的法，要从结果的征象来观察产生。仅仅是不见，也是产生怀疑的理由，因为正量颠倒，所以也不能毫无意义地成立。接近所见的否定，又是如何成立事物不存在的呢？接近所见不颠倒，所以不能没有。相违所见也是成立不相符的事物，然而，当那个相违存在时，因为仅仅由其他接近不见就能成立，所以通过那个途径来运用不见才是合理的。如果不是那样，对于所见的事物，否定就不能成立。没有相违接近所见也是不确定的否定，因为没有相违的事物是可能同时存在的。其他情况也是，因为不存在，所以如果不存在就不会产生，因为不是其他存在。现在，所谓的自性之理由的存在的体相是“于彼”，从三种理由之中，暂时宣说自性之理由的体相。对于所要成立的事物，用什么来成立它的法，那个的自性，就是用那个自性本身来成立的法的自
English
Confirmation is also that understanding which follows the dharma of the side that arises after the establishment of what is to be proven is meaningless. From the causes that are separated from the result, it is not a sign of that result, because there will be obstacles in the separation, because it is incomplete, so it is confusing because of existence. It is said that the power of the result of the assembly, the result associated with change, is uncertain, because there are obstacles. It is said. Allowing for inference is not a sign of other meanings. Neither is it because there is no connection, so it cannot be a reason. If you say, how is it certain to know the existence of Chitra from the appearance of the Pleiades? However, that also cannot be without connection, because there is no difference, so it will become a fault that everything can realize everything. Therefore, the rotation of the wheel of stars is the only reason, and sometimes the time interval must be observed. For example, just as after the elements are disordered, it will rain later, the dharma of the cause should be inferred from the reason, and the generation should be observed from the sign of the result. Just not seeing is also a reason for doubt, because the valid measure is reversed, so it cannot be established meaninglessly. How does the negation of what is seen nearby establish that things do not exist? It is not reasonable to be without what is seen nearby without being mistaken. The contradictory view is also to establish incompatible things, however, when that contradiction exists, it is reasonable to apply not seeing through that path, because it can only be established by other nearby not seeing. If it is not so, negation cannot be established for what is seen. Not contradictory near seeing is also an uncertain negation, because things that are not contradictory can exist together. In other cases, because it does not exist, it will not arise if it does not exist, because it is not another existence. Now, the characteristic of the existence of the reason of self-nature is called "to it", from the three reasons, temporarily explain the characteristics of the reason of self-nature. For what is to be established, what is used to establish its dharma, that nature, is the dharma of the nature that is established by that nature itself.
Tibetan
་བོ་ཙམ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ལ་སྤྱི་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་པ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་གྱུར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དག་ཐ་དད་པ་དེ་ལ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི་དོན་དམ་པར་རྟགས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་ཐ་མི་དད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་ན་རྟགས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡིན། གང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་གང་གི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དང་འཁྲུལ་པ་སྲིད་ན་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་རིགས་སོ། །འདིར་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་དང༌། གང་འདི་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་པོའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་གང་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དོན་གཞན་ལ་བསྣུན་པའི་རྫས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་གང
Chinese
仅仅是存在以及随之而来的东西存在，对于所要证成的法的组成部分，通过普遍近似地指派，那便是自性之理。应当理解，所要证成的法是可听闻的，因此它本身就是自性。如果这样，如何理解这所要证成的法的自性有多少是不相同的呢？通过提到“互相”，由于是从不存在和无常等中返回的理由，即使所要证成的法和能证成的法是不同的，但事物实际上仅仅是具有特征的自性，即所要证成的法的自性。如果是这样，那么从不存在中返回的任何东西，即刹那等，对于同一个有法来说是不相同的，因此所要证成的法和能证成的法实际上是没有不同的。如果实际上具有特征的自性的能证成的法，为什么能证成的法仅仅是存在以及随之而来的东西，要被所要证成的法所区分呢？任何事物的自性是什么，它如何仅仅随之而来呢？因为会变成不是自性，所以认为那是它的自性，为了什么？通过提到“理由的自性”，任何所要证成的法，其中的理由的自性与所要证成的法随之而来没有错误，因此能证成的法仅仅是存在随之而来，这没有错误，如果可能出错，那么区别是合理的。如果在这里也不可能出错，那么普遍性本身是不合理的，如果这样，那么也是自性之理的定义，以及，这些所要证成的法仅仅是随之而来的，能证成的法仅仅是存在随之而来的区别，是依赖于其他人的意愿，是依赖于理智者等的意愿。为了展示那对立者的错误观念，通过提到“其他”，任何理智者等，通过其他事物的理由产生的事物，通过事物击打其他事物的物质等任何事物。
English
Only existence and what follows it exist, and for the component part of the dharma to be proven, by universally approximating the assignment, that is the reason of self-nature. It should be understood that the dharma to be proven is to be heard, therefore it itself is self-nature. If so, how is it understood that the self-nature of this dharma to be proven is not different in how much? By mentioning "mutually," because it is a reason that returns from non-existence and impermanence, etc., even if the dharma to be proven and the dharma that proves are different, the thing is actually only the self-nature with characteristics, that is, the self-nature of the dharma to be proven. If so, then anything that returns from non-existence, that is, moments, etc., is not different for the same subject, therefore the dharma to be proven and the dharma that proves are actually not different. If the dharma that proves the self-nature with characteristics in reality, why is the dharma that proves only existence and what follows it, to be distinguished by the dharma to be proven? What is the self-nature of anything, how does it only follow it? Because it will become not self-nature, so it is thought that it is its self-nature, for what? By mentioning "the self-nature of reason," any dharma to be proven, the self-nature of reason in it follows the dharma to be proven without error, therefore the dharma that proves is only existence that follows, this is without error, and if it is possible to make a mistake, then the distinction is reasonable. If it is not possible to make a mistake here either, then universality itself is unreasonable, if so, then it is also the definition of the reason of self-nature, and, these dharmas to be proven are only what follows, the distinction that the dharma that proves is only existence that follows, is dependent on the wishes of others, is dependent on the wishes of intellectuals, etc. In order to show the wrong view of that opponent, by mentioning "other," any intellectuals, etc., things produced by the reason of other things, any substance, etc. that strikes other things through things.