Tibetan
རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་དངོས་སུ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དང་གང་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་དེ་ དང་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཉེ་བར་སྐྱེའོ། །འདིའི་དཔེ་ནི། དཔེར་ན་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བས་ནི་ཁྱབ་བ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་མེད་པས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པས་དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གྲུབ་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་གྲུབ་པའི་ཐམས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལས་བཟློག་པས་ཡོད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་གྲུབ་པས་དེ་དང་འགལ་བའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དོན་བྱེད་པ་ནི་དེའི་གནས་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་ཉིད་མཚན་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་དངོས་པོ་ཉིད་ཉམས་པ་ནི་ལྡོག་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོས་མེད་པ་ཉིད་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ན། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འདི་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་ཕྱིས་སྐབས་སུ་བབ་པ་དང་རང་ཉིད་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་ངོ་བོ་ཅི་ཞིག །རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དང༌། །དེར་གྲུབ་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི།
Chinese
自然成立。那也是因为实际上是它的自性，所以仅仅具有能成立的法，并且随之相关联，就必定成为所要成立的法。凡是具有能成立的法的事物，就必定具有所要成立的事物，事物就这样逐渐产生。这方面的例子是：例如，凡是存在的，就必定是刹那，这样确定地把握，就是说了周遍。这是在说明能成立的法的自性以及随之相关联的那些事物的自性。因为没有其他理由，仅仅存在的就是刹那，这样显示，那也是实际上是它的自性而成立的缘故。为了显示成立它的所有损害的量，不是刹那的事物，与刹那本身相违背，因为与存在的能起作用相违背，所以与事情的结果的作用相违背。它的相是起作用的相。凡是事物本身能够起作用的自性，就是那样讲述的。起作用就是它的存在的自性的事物本身所具有的特征，事物以那种方式衰退就是变异。因为从那变异的自性中引出不存在，所以，这个损害的量也是周遍的，是不显现的自性，即后来情况发生和自身中断。那就是因为存在损害的量，所以所要成立的法的自性，能成立的法自然成立。那也是因为实际上是它的自性，所以仅仅与能成立的法相关联而成立。这样，对于自性的理由，具有能损害变异的量，因为成立为它的自性，所以说明了必定随之而行。下面要显示果的理由：这是果的理由必定随之而行的场合。这里，原因和结果的自性是什么？原因本身和结果本身，在那里成立就是证悟。那就是果的理由必定随之而行，以及如何成立为原因和结果的事物，就像那样显示：
English
It is naturally established. That is because it is actually its own nature, so merely having the dharma that can establish it, and being related to it, it is certain to become the dharma to be established. Whatever has the dharma that can establish it, must have the thing to be established, and things arise gradually in this way. An example of this is: for example, whatever exists must be momentary, and grasping it in this way is saying that it is pervasive. This is explaining the nature of the dharma that can establish it and the nature of those things that are related to it. Because there is no other reason, only what exists is momentary, and showing it in this way is because it is actually its own nature that is established. In order to show the measure of all the harms that establish it, something that is not momentary contradicts momentariness itself, because it contradicts the ability to function of existence, so it contradicts the function of the result of things. Its characteristic is the characteristic of functioning. Whatever is the nature of the thing itself that can function is what is being spoken of. Functioning is the characteristic of the thing itself of its existing nature, and the decay of the thing in that way is change. Because non-existence is derived from that changing nature, this measure of harm is also pervasive, and is the nature of non-manifestation, that is, the occurrence of later circumstances and the interruption of oneself. That is because there is a measure of harm, so the nature of the dharma to be established, the dharma that can establish it, is naturally established. That is because it is actually its own nature, so it is established only in relation to the dharma that can establish it. In this way, for the reason of self-nature, there is a measure that can harm change, and because it is established as its own nature, it is explained that it must follow. The reason for the fruit is to be shown below: this is the occasion when the reason for the fruit must follow. Here, what is the nature of cause and effect? The cause itself and the effect itself, and what is established there is realization. That is the reason for the fruit must follow, and how it is established as the thing of cause and effect, just like that it is shown:
Tibetan
འདི་ལྟར་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་མེ་འདི་དམིགས་ན་ ཉེ་བར་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་འབའ་ཞིག་གིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྔར་མི་དམིགས་པ་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བརྟན་པར་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་བའི་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡོད་ལ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བ་ལས་སྔར་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་འགྲུབ་བོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་མ་ཚང་ན་ནི་མི་སྐྱེ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེའི་ཡུལ་ཉེ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པས་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་སྔོན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་མེད་དོ། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་བ་ལས་མི་དམིགས་བ་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བ་སྐྱེ་བ་ལས་སྔར་གཞན་ནས་འོངས་པའམ་དེ་ཡུལ་དང་དུས་ཉེ་བས་རྩིག་པ་དང་རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་སྐྱེ་བའམ་དེའི་ཡུལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་འགྱུར་ན་ནི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པས་དེ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུའི་དོགས་པ་བསལ་ནས་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་མེ་དང་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ངེས་པ་ཉེ་བ་ན་མི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་ལས་དུ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། མེ་དང་བྱད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དུ་བ་ནི་ཙན་དན་དང་ག་བུར་དང༌། ཨ་ཀ་རུ་དང༌། སྐྲ་དང་བལ་ལ་སོགས་པའི་བུད་ཤིང་ཐ་དད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་འདི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བའི་བྱེད་པས་མེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་བ་དང་མེ་དང་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་མི་སྣང་བའི་བདག་ཏུ་ངེས་པ་ཉེ་བ་ལས་མི་རིགས་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་ ཉིད་ནི་རྒྱུ་འམ་འབྲས་བུའི་ད
Chinese
如是说，名为“此如是”。“此如是”之语，是为指示近处。如果烟等此物，此火被见到，则名为“近处被见到”是关联。此以能成立因和果的实物，是现量的作用。仅仅现量不能毫无疑问地成立因和果的实物，然而，为了与先前不被见到的事物一同稳固，则说了名为“成为可见对境的不被见到”。如果烟等彼物，具有成为可见对境的近处被见到的因，并且具有显现的自性，则将成为可见。从火等聚合的邻近，先前从火等聚合的近处被见到，则能成立近处被见到有果。如果其他近处被见到的因不齐全，则不生，即使近处被见到的自性之境是近处，因为没有成为可见对境，所以从火等聚合的邻近，先前近处被见到是不存在的。从成为可见对境的不被见到，从火等聚合的邻近生起，先前是从他处而来，或者因为彼境和时间邻近，所以在墙壁和山洞等处，彼生起或者存在于彼境，这三种情况是明确的。以这些情况，如果改变为非彼之果，则会改变。因此，不被见到消除了非彼之果的疑惑，因为以现量抓住彼存在则存在的理由，所以毫无疑问地成立了因和果的关系。如果火和木柴等实物确定邻近时，怀疑是否会从某些不显现的自性中产生烟。因为火和木柴等是不同的，所以随顺的烟，因为见到檀香和冰片，以及沉香和头发与羊毛等不同的木柴，随顺彼等而具有不同的自性，以及木柴的变化，以大和小的作用，随顺彼火，以及火和木柴等邻近，不能从确定邻近的不显现自性中产生，因为没有关系。关系本身就是因或果的
English
Thus it is said, named "Thus it is." The word "Thus it is" indicates proximity. If smoke and so on, this fire is seen, then it is related as "proximity is seen." This, by establishing the reality of cause and effect, is the function of direct perception. Direct perception alone cannot establish the reality of cause and effect without doubt. However, in order to stabilize together with what was previously unseen, it is said to be "the unseen that has become the object of perception." If smoke and so on, that object has the cause of being seen in proximity, which has become the object of perception, and has the nature of appearance, then it will become visible. From the proximity of the assembly of fire and so on, previously from the proximity of the assembly of fire and so on being seen, it is established that there is a result of being seen in proximity. If other causes of being seen in proximity are not complete, then it does not arise. Even if the object of the nature of being seen in proximity is nearby, because it has not become the object of perception, therefore, from the proximity of the assembly of fire and so on, previously being seen in proximity does not exist. From the unseen that has become the object of perception, from the proximity of the assembly of fire and so on arising, previously it came from elsewhere, or because that place and time are nearby, in walls and caves and so on, that arises or exists in that place, these three situations are clear. With these situations, if it changes to a non-that result, then it will change. Therefore, the unseen eliminates the doubt of the non-that result, because the reason that it exists is grasped by direct perception, therefore, the relationship of cause and effect is established without doubt. If fire and firewood and other things are definitely nearby, there is doubt whether smoke will arise from some non-manifest nature. Because fire and firewood and so on are different, the following smoke, because sandalwood and camphor, and agarwood and hair and wool and other different firewood are seen, following them and having different natures, and the change of firewood, with the action of large and small, following that fire, and fire and firewood and so on are nearby, it cannot arise from the definite proximity of the non-manifest nature, because there is no relationship. The relationship itself is the cause or the effect of