Tibetan
ན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཁོ་ནར་བཤད་དོ། །མཐོང་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པས་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་བསྡུས་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་གཙོ་བོ་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནས་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡང་སླུ་བ་སྲིད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་འདིའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་ བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ལ་དེ་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ།། དེ་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་རུང་བ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རུང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། དཔེར་ན་མཐོང་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཉིད་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་གཉི་ག་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ་གཉི་གས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་ལ་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་རུང་བའི་ཡུལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་ཐོབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དག་ལ་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུའི་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་མ་འོངས་པའི་འདྲས་བུ་རུང་བ་ངེས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་སྨོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པས་ཆོག་པས་རྒྱ་ཆེར་མི་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་མཚུངས་པས་ཐ་མི་དད་པར་བཤད་དོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པར་རང་གི་ཚད་མས་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ནི། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཙམ་ནི་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྱབ་པ་དེ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་ཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་པའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པར་སུ་ཞིག་ལ་གྲུབ་ཅེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ངོ༌། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་བཤད་དོ། །གང་དང་གང་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡང་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཡོང་པ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡོད་པ་དེས་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གང་གི་ཚེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་སུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་པར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་སུ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་པར་སྣང་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །འདི་དོན་དམ་པར་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དང་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་མེད་དེ། འབྲེལ་པ་མེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་གཞན་ལ་འདིས་དོན་འདི་ལ་འདུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་འབྲེལ་པ་གཞན་བརྟག་ དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འདུ་བའི་ཡོད་པར་བརྟག་ན་ནི་བྱས་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་འདོད་ན་འང་འགྱུར་རོ། །གང་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་བ་སྒྲ་ཁོ་ན་ལ་འདུ་བ་སྟོབས་གང་ཡིན་བས་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཉིད་རྟག་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་གང་གིས་ན་བསལ་བར་ནུས། འོན་ཏེ་གང་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་བྱུང་ནས་ཀྱང་མེད་པའི་ཆོས་ནི་མི་བརྟན་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་གོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་ཉིད་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་རང་བཞིན་ནམ་བྱུང་ཟིན་པ་མི་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཐ་མི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་འཇུག་ན་བར་དུ་ལྷག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁས་བླངས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན། ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྟག་དུ་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཏུ་དེའི་ཆོས་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང
Chinese
仅仅在那样的境地中阐述。宣说“现量本身就是量”表明了量的结果，因为它（现量）是领悟意义的自性，同样，因为那是它的自性。同样，为了阐述它的两种结合方式，应当阐述为他义的随同推断，因为它具有阐述三种方式之相的自性。如果想要简略地阐述随同推断，那么因为那一切也都是存在的，所以在此为何要说为了阐述随同推断呢？如果这样问，回答是：确实，因为它是主要的，所以才这样说。像这样，主要的是，对于士夫来说，接近需要的那唯一性，依靠随同推断四圣谛才能确定，那是主要的。像那样，因为现量的境地中也可能存在欺骗，所以随同推断是确定其他事物的理由，因此那是主要的，并且是进入的原因，这是主要的。即使那样，对于经历的果，快乐和痛苦的成办者，或者已经经历的果，对于所见，那不是进入的境地，因为果已经成立了。因此，对于未来果，快乐和痛苦的成办者的现量，也唯有随同推断才能完全进入。那未来可能成为快乐和痛苦的，现量无法确定，因为果是隐蔽的。如是说：从非现量的因中，无法领悟果的实物。因此，虽然先前经历的快乐和痛苦的成办者，以及相似的法，已经是现量的境地，但是现量无法确定未来的事物。如是说：例如，与所见相似，同样，宣说了获得成办者的随同推断。如果那样，两者都是进入的原因，那么如何解释说两者完全确定意义后才进入呢？快乐和痛苦的成办者，火和水等，其自性在现量中成立，而未来果的可能
English
It is explained only in such a realm. By explaining that "perception itself is valid cognition," it indicates the result of valid cognition, because it is the nature of understanding meaning, and similarly, because that is its nature. Similarly, in order to explain its two modes of combination, inference for the sake of others should be explained, because it has the nature of explaining the sign of the three modes. If one wants to briefly explain inference, then since all of that also exists, why should it be said here that it is for the sake of explaining inference? If asked thus, the answer is: Indeed, because it is the main one, it is mentioned. Like this, the main thing is that for a person, the nearness of what is needed, the certainty of the four noble truths is only through inference, that is the main thing. Like that, since deception is also possible in the realm of perception, inference is the reason for determining other things, therefore that is the main thing, and it is the cause of entering, this is the main thing. Even so, for the experienced result, the accomplisher of happiness and suffering, or the experienced result, for what is seen, that is not the realm of entering, because the result is established. Therefore, for the future result, the perception of the accomplisher of happiness and suffering, only inference can fully enter. That which is fit to be future happiness and suffering is not certain by perception, because the result is hidden. Thus it is said: From a non-perceptual cause, the object of the result is not understood. Therefore, although the accomplisher of previously experienced happiness and suffering, and similar dharmas, are already the realm of perception, perception cannot ascertain future things. Thus it is said: For example, similar to what is seen, similarly, it is said that the inference of the accomplisher is obtained. If that is the case, both are the cause of entering, then how is it explained that both enter after completely determining the meaning? The accomplisher of happiness and suffering, fire and water, etc., their nature is established in perception, and the possibility of future results
Chinese
因为衡量是依靠推测，所以两者都适用。已经说过了，正确的知识先行，对于有利和不利、获得和完全舍弃的事物，并不能以现量确定未来结果的可能性领域。因为看到此岸能够确定未来结果的可能性，所以推测是主要的，因此才提到它，这样说就足够了，不必过多阐述。其中，自性不现和果之方的法确定，因为成立的方式相同，所以说没有差别。随行和违逆的确定，也是因为成立的方式不同，所以显示出差别，这是结果。首先，对于自性因的随行确定，以自己的量说明理由是：说了“随行确定也”，这并不是仅仅显示了周遍的法确定。而是说，凡是随行确定，都适用于自性因，这是剩余的部分。成立法的存在本身，并不依赖于获得等其他理由。与此相关联的随行周遍，凡是成立的，就是自性因的关联确定。成立法的仅仅是事物，与谁相关联而成立呢？与应成立法。应成立法，在这里是法和有法的一般方面，因此说是法，就像这样解释。无论何处有成立法，那里也有应成立法，因为不依赖于其他理由而存在，所以这个意义就是自性因的随行确定成立。如果说应成立法和成立法仅仅依赖于存在，那么当它出现时，成立法存在就是它的自性，因为它的存在导致它的存在。当成立法和应成立法的自性仅仅与此相关联时，情况如何呢？因为会变成没有自性。那么，它的自性不应该是无差别的吗？
English
Since measurement relies on inference, both are applicable. It has already been said that correct knowledge, having preceded, cannot directly ascertain the realm of potential future results for things that are beneficial and not beneficial, obtained and completely abandoned. Because seeing this shore can determine the possibility of future results, inference is primary, and therefore it is mentioned; saying this is sufficient, and there is no need to elaborate further. Among these, the non-perception of self-nature and the certainty of the dharma of the side of the result are said to be non-different because the methods of establishing them are the same. The certainty of concomitance and contraposition is also a result of showing the difference because the methods of establishing them are different. First, regarding the certainty of concomitance of the nature hetu, explaining the reason with one's own measure is: "certainty of concomitance also" is said, which does not merely show the certainty of the dharma of the subject. Rather, it is said that whatever is certain in concomitance is also expressed as the nature hetu, this is the remainder. The mere existence of the proving dharma does not depend on other reasons such as attainment. The pervasion of concomitance that is related to it, whatever is established, is the certainty of the relation of the nature hetu. With whom is the mere entity of the proving dharma related and established? With the dharma to be proven. The dharma to be proven here is the general aspect of dharma and the possessor of dharma, therefore it is said to be dharma, as explained in this way. Wherever there is the proving dharma, there also exists the dharma to be proven, because it exists without depending on other reasons, so this meaning is the established certainty of concomitance of the nature hetu. If it is said that the dharma to be proven and the proving dharma depend only on existence, then when it arises, the existence of the proving dharma is its nature, because its existence causes its existence. When the nature of the proving dharma and the dharma to be proven are only related to this, what is the situation? Because it would become without nature. Then, shouldn't its nature be non-different?
Chinese
那么，应该如何修习，以及如何进行修习呢？ 实际上，已经说了“实际上”，这是就胜义谛而言的。在修习所修和能修的分别念时，由于从非彼（的角度）相互对立的意义的理由，具有分别的智慧显现为不同，因此对于所修和能修没有损害。这在胜义谛中，能修和所修的法与有法以及所作等，没有必要执着为各异，因为没有关联，所以所修和能修是不合理的。如果说，所作和无常等具有包含的关联，那是不对的。因为，对于其他的意义，以这个包含这个意义来说，就变成了没有关联的状态，因为需要观察其他的关联，所以会陷入无穷无尽的过失。如果观察包含的存在，那么所作等也会变成常和我的存在。如果所作等仅仅包含在声音中，那么凭借什么力量会包含在其中呢？即使对于那些明显想要常有的人来说，也同样会承认是一体的，那么凭借什么能够排除所作等包含在我和我所中呢？或者，对于从没有产生而产生的法，以及产生之后也消失的法，安立为存在于不稳定的自性中，所作等就包含在其中吗？如果是这样，那么对于从没有产生而产生的自性，或者已经产生的不稳定的事物本身，颠倒地进行增益，为什么不把具有辨别对境的分别念的智慧作为理由呢？如果凭借它，在胜义谛中，具有不异体的法和有法可以包含，那么中间的剩余部分做什么呢？因为所作的缘故等等，具有对立是必须承认的。如果是这样，仅仅凭借存在，因为是所作的缘故等等，就不是证悟法的所修之法的理由。它们因为恒常接近的缘故，会恒常证悟它的法。然而，这仅仅是分别念的显现，也就是分别念的自己的显现的相，追随显现执着于外境事物。