Tibetan
ད་ལ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །གང་ཐུན་མོང་པའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བྱེད་པས་ཐ་དད་དུ་ཚུག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་མའི་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དག་གི་མཐུས་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་བ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་སྔ་མའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ལ་དེ་རྣམས་འཇུག་པ་ན་དང་པོ་འདི་ཉིད་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །བློ་མ་ཉམས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བསལ་བར་བྱ་བའམ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཚད་མ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་གུས་པར་བྱེད། དེ་དག་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་ཐ་མི་དད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། དུ་བ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་གཞལ་བར་བྱ་བ་མེ་དེ་དང་ཉེ་བ་དེ་རྣམས་ལ་དེའི་ཡུལ་ལྟ་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པས་མེ་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་འབར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སུ་ཞིག་སླུ་བ་ཡིན། དེའི་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཐ་དད་པར་མཁས་པ་ལ་མི་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གདུང་བ་ལྔ་པས་གདུང་བར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དུ་བ་གཞན་ དང་གཞན་གྱིས་གཞལ་བར་བྱ་བའི་མེ་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་པའི་ཚད་མ་བསལ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་མཐོན་ནས་སྔོན་པོའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བསལ་ནས་རྣལ་མའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ། འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཚད་མ་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་མིན་འདོད་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཡང་དོན་གྱིས་ཕན་འདོགས་སོ་ཞེས་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས་སྨྲས་པ་ན། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་དང་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་མེའི་སྤྱིའི་ཡུལ་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དུ་བ་མཐོང་བའི་ཤེས་པའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱི་སྣང་བའི་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། སོགས་པ་སྨོས་པས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཚད་མའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟ་བའི་མིང་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་རྟགས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཛིན་ནོ་སྙམ་པའི་འཇིགས་པས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསལ་བ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་ལ་གཞན་གྱི་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་དེ་དག་ལེགས་པར་གནས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་བརྗོད་པས་ཞར་ལ་མཐོང་བའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བསལ་བས་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་བར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཙམ་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲངས་ལ་ སོགས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཉིད་བསལ་བས་ཀྱང་འདིར་དེའི་ཡུལ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ཆོས་ཁོ་ན་དང༌། དེའི་ཆས་ཁྱབ་བ་ཉིད་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང་རྒྱུ་མཚན་དང་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པས་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་བ་བསལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་གོ་བར་བྱ་བར་རྟོགས་པས་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པར་བརྗོད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོ
Chinese
因此，执着于一而进行称谓。任何共同的刹那各自互为因，即使安立为各异，但就究竟而言，由于颠倒，对于想要显现为一的矫饰等，是蓝色等的果。对此，后来的意识刹那，凭借那些力量而获得事物，不存在各异的能力。在先前的现量境的刹那单独趣入时，最初的这个就是它的量。如果这样，能作事者、寻求事物者，对于成办那些，能获得的能力的意识，就称之为量。不愚昧的能作事的成办者，仅凭各异性，对于与量相异的名称的意识等是合理的。如果不是这样，那么忆念等也将变成量，因此应当遮遣，或者对于安立无果的量，具有证悟者如何恭敬？如果想知道那些共同果的能力是什么，就说了“其他的烟”等。对于它的所量，那些靠近火的，以它的境，比如以随后的比量，对于仅仅成办火的事，谁会欺骗燃烧等？它的能作事，由于成办者能获得的能力没有差异，就像对于智者来说，量如何各异是不合理的，这里也是一样。当被第五种痛苦所折磨时，对于其他的烟所衡量的靠近火的境，也无法遮遣随后的比量的各异能力的量。这样，就像见到蓝色后，认为“是蓝色”的意识的例子一样，遮遣了蓝色的分别念是量，而与真实的义相连接。说了“以这个”等，见到蓝色的自相时，后来产生的蓝色的分别念，就是遮遣量。如果不是这样，由于希求的缘故，分别念也能利益事物，如果幼童取女这样说，那么见到方位等时，后来产生的有法者的分别念，以及在证悟与它相关联的时刻，见到火的自相时，后来产生的火的共相境上进行安立。
English
Therefore, clinging to one and making designations. Any common moments each cause each other, even if established as different, but ultimately, due to inversion, for the embellishments etc. that want to appear as one, are the fruits of blue etc. For this, the later moments of consciousness, by the power of those, obtain things, there is no different ability. When those enter solely into the moment of the previous perceptual object, this first one is the measure for it. If so, those who do things, those who seek things, for accomplishing those, the consciousness that can obtain the ability is called a measure. The non-ignorant accomplisher of doing things, by the very difference, is reasonable for the consciousness etc. of names different from the measure. If it is not so, then memory etc. will also become measures, therefore it should be rejected, or how do those who have realization respect the establishment of fruitless measures? If you wonder what is the undifferentiated ability of those common fruits, it is said "other smokes" etc. For its measurable, those close to that fire, with its object, such as with subsequent inference, for the matter of merely accomplishing fire, who would deceive burning etc.? Its ability to do things, since there is no difference in the ability that the accomplisher can obtain, just as it is unreasonable for the wise how measures are different, it is the same here too. When one is tormented by the fifth suffering, for the object near the fire measured by other smokes, one cannot reject the measure of the different ability of subsequent inference. Thus, just as in the example of the consciousness that sees blue and thinks "it is blue", it rejects that the conceptualization of blue is a measure, and connects with the true meaning. It said "with this" etc., when seeing the self-characteristic of blue, the later arising conceptualization of blue is the very rejection of measure. If it is not so, because of the desire, conceptualization can also benefit things, if a young child takes a woman and says so, then when seeing directions etc., the later arising conceptualization of the subject, and at the moment of realizing the connection with it, when seeing the self-characteristic of fire, it establishes on the object of the general characteristic of the later arising fire.
Chinese
可知的法之分别念，以及由见到烟的知识之后产生的共相显现的相之分别念，以及等等所说的法与有法之关系的分别念和由量之后产生的法等等。以自己的自性仅仅观察对境的名言识现量，因为没有分别念，所以认为不会像执持相和有法的关系那样，因为害怕而承许为量，凡是破除那样的承许就是遮遣。先前见到自己的自性之境，被称作其他的见识，那本身就是量，但是从那力量产生的分别念则不是，如是所说的道理善安住。因为由现量和比量成立，确定了周遍法和所要成立的有法。仅仅由那现量确定周遍法，顺便就遮遣了由见到之后产生的分别念是量，从而显示了现量是无分别且无错乱的。如果那样，为什么仅仅是为了显示比量才是这样，而不是为了显示正确的知识才是共同的呢？因为遣除了对数等等的颠倒分别，所以在这里也遣除了它的对境，因为了知隐蔽的事物依赖于比量。为什么呢？因为仅仅是周遍法，以及它的周遍性，以及正理和理由，并且不是与此不同，这样说就包括了所有以隐蔽义为对境的量都包含在比量之中，所以遣除对数的颠倒分别，就是遣除了对正确知识之境的颠倒分别。如是，通过了知能周遍的部分，由于说它的周遍性，因此将显示比量的对境是总相，而现量的对境是自相。因为那是共同的缘故。即使是不共的，也不应是能周遍的，并且因为是分别念的对境的缘故。其中首先说是不共的对境，所以自性现
English
The conceptual thought of knowable dharmas, and the conceptual thought of the sign that arises from the knowledge of seeing smoke, which is the appearance of a generality, and the conceptual thought of the relationship between dharma and the possessor of dharma mentioned in "etc.", and the dharmas that arise from valid cognition, etc. The direct perception of the nominal consciousness that merely observes the object of its own essence, because it is without conceptual thought, it is feared that it will not apprehend the relationship between the sign and the possessor of the sign in the same way, and therefore it is accepted as valid cognition. Whatever refutes that acceptance is rejection. What was previously seen as the object of its own characteristic is called the knowledge of another's view, and that itself is valid cognition, but the conceptual thought that arises from its power is not, because those reasons that have been stated are well established. Because the pervaded dharma and the subject to be proven are definitely established by direct perception and inference. By definitely stating the pervaded dharma of that direct perception, it incidentally refutes the conceptual thought that arises from seeing as valid cognition, thereby showing that direct perception is free from non-conceptualization and non-erroneousness. If that is the case, why is it only for showing inference that it is like this, and not for showing correct knowledge that it is common? Because even by eliminating the inverted conceptualization of numbers, etc., here also its object is eliminated, because knowing the hidden depends on inference. Why? Because it is said that it is only the pervaded dharma, and its pervasiveness, and reason and cause, and it is not different from that, so all valid cognitions with hidden meanings as objects are included in inference, so eliminating the inverted conceptualization of numbers is eliminating the inverted conceptualization of the object of correct knowledge. Thus, by understanding the part that pervades, because its pervasiveness is stated, it will be shown that the object of inference is the general characteristic, while the object of direct perception is the own characteristic. Because that is common. Even if it is uncommon, it should not be pervasive, and because it is the object of conceptual thought. Among these, first it is said to be an uncommon object, so the own characteristic appears