English
So, how should one practice, and how should one engage in practice? In reality, it has been said "in reality," which is in terms of ultimate truth. When conceptually thinking about what is to be cultivated and what cultivates, since the reason for the meaning of mutual opposition from what is not that (perspective), the wisdom with conceptualization appears as different, therefore there is no harm to what is to be cultivated and what cultivates. In this ultimate truth, there is no need to cling to the dharma and the possessor of dharma, as well as what is made, etc., as being different, because there is no connection, so what is to be cultivated and what cultivates are unreasonable. If it is said that what is made and impermanence, etc., have a relationship of inclusion, that is not correct. Because, for other meanings, saying that this includes this meaning, it becomes a state of no connection, because other connections need to be examined, so it will fall into the fault of endlessness. If the existence of inclusion is examined, then what is made, etc., will also become permanent and the existence of self, etc. If what is made, etc., is only included in sound, then by what power will it be included in it? Even for those who clearly want permanence, it will also be admitted to be one, then by what can one exclude what is made, etc., from being included in self and what belongs to self? Or, for the dharma that arises from what has not arisen, and the dharma that disappears even after arising, is it established as existing in an unstable nature, and what is made, etc., is included in it? If that is the case, then for the nature that arises from what has not arisen, or the unstable thing itself that has already arisen, perversely imputing, why not take the wisdom of conceptualization with the object of distinguishing as the reason? If by it, in ultimate truth, the dharma and the possessor of dharma with non-duality can be included, then what is the remaining part in between for? Because of what is made, etc., having opposition must be admitted. If that is the case, merely by existence, because it is made, etc., it is not the reason for realizing the dharma to be cultivated. They will constantly realize its dharma because of constant proximity. However, this is merely an appearance of conceptualization, that is, the aspect of one's own appearance of conceptualization, following the appearance of clinging to external objects.
Tibetan
ས་ནས་བྱས་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ན་རེག་པ་མེད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་བརྒྱུད་པས་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཡོད་པ་དེ་མཆོག་ཡིན་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླངས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་དུ་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར་དེ་བརྟགས་པས་ཆོག་གོ །གདོན་མི་ཟ་བར་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་ བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་མི་རྟག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོང་དུ་ཆུང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྒྲ་འདི་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་སྒྲ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བསམས་ནས་ཅི་མི་རྟག་པ་ཕན་བ་མེད་པ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དམ། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ལ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་ཏེ་ཅིས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན། དེའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། །ཅི་བར་དུ་གཅོད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡོང་ན་མཛེས་ཏེ། དེ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདིར་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་དཀའ་བས་ཆོག་གོ །རྒྱལ་དཔོག་པ་གང་དག་གིས་བསམས་པ། གང་དག་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་འདི་ནི་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡིན་གྱི་ཁོ་བོ་ཅག་རྣམ་པ་འགས་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁས་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཉེ་བར་མ་མཐོང་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་འཐད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཐ་དད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཀྱང་དེ་དག་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
从地而作，能了知无常等事物的体性。就胜义谛而言，虽无触及，然以其体性相传，故为彼之因。反体之法，亦仅以其生因之理由而应遍加考察。彼分别之理由为何，即彼有分别生起之理由，彼为殊胜，故必应无疑地承认。且以具反体，故为法已成立之义而承认，故考察彼即可。无疑地，亦应由无常差别之门，了知唯住于事物之自性。因与彼随顺之作用，求义，极投入之故。否则，以异于无常之常之故，彼小入求义，此声应成立为无常，以作用求义，思及声常等，为何不审查无常无益耶？若于常亦容纳无常，即入于彼，何故声为无常之自性？若由彼门而善为了知耶？此遮止有何用？若唯以无遮止而能了知，则善哉。因彼即是求义之故。此处极广说则难以圆满，故止。何等胜论师所思，何等具极差别之法，彼等即是此有理者等之过失，我等以数种差别，具差别与不差别之法之自性无过失耶？彼等亦承认事物之体性成立之法之体性，然应成立之法，未见承认数种差别之少许果，因应成立与成立之事物，亦以分别差别之门而合理也。于一自性，数种差别不合理，因于一自性不差别之故。若由此等亦以数种差别与不差别即是彼耶？非也。因将成无穷之过失故。
English
By acting from the ground, one can understand the nature of things such as impermanence. In terms of ultimate truth, although there is no contact, it is the cause of it because its nature is transmitted. The opposite dharma should also be thoroughly investigated only by the reason of its cause of arising. Whatever the reason for that discrimination is, that is the reason for the arising of discrimination, and that is supreme, so it must be undoubtedly admitted. And because it has the opposite, it is admitted as the meaning of the established Dharma, so it is enough to examine it. Undoubtedly, it should also be understood through the gate of impermanence difference, the self-nature that only resides in things. Because it is in accordance with the action, seeking meaning, and extremely engaging. Otherwise, because it is permanent different from impermanence, it is small into seeking meaning, this sound should be established as impermanent, seeking meaning by action, thinking of sound permanence, etc., why not examine impermanence is useless? If impermanence is also contained in permanence, it enters into it, why is sound the nature of impermanence? If you understand it well through that gate? What is the use of this prevention? If it can be understood only by non-prevention, then it is good. Because that is the pursuit of meaning. It is difficult to complete the extremely broad statement here, so stop. What the victorious debaters thought, what are the extremely different dharmas, those are the faults of this rational person, etc., we have several kinds of differences, is there no fault in the nature of the dharmas with difference and non-difference? They also admit the nature of the Dharma that establishes the nature of things, but the Dharma that should be established has not seen a little result of admitting several kinds of differences, because the things that should be established and established are also reasonable through the gate of distinguishing differences. It is not reasonable to have several kinds of differences in one's own nature, because there is no difference in one's own nature. If these are also the same with several kinds of differences and non-differences? No. Because it will become an infinite fault.
Tibetan
དེ་ལྟ་ན་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ལྡན་པ་དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཐ་མི་དད་པ་གཞན་པ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མཐའ་ཡས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱུད་པ་བློས་བརྟགས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། གཉིས་གའི་ངོ་བོ་མཐའ་ཡས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱུད་པ་སྣང་བ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ དེ་བཏགས་པས་བདག་ཉིད་ཅི་སླུ་བར་བྱེད་དམ། ཁྱད་རྣམ་པ་འགས་ཐ་དད་པ་ཁས་བླངས་པས་ན་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་སྐྱོན་གྱི་གནས་སྐབས་མེད་པ་ཡིན། གང་བདག་ཉིད་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་པ་ལ་འདི་ཆོས་སོ་འདི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེས་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་རྩོད་པ་ག་ལ་ཡིན། འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སམ་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སམ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་ཞེས་ཐ་དད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པར་རྣམ་པ་གསུམ་འགྲུབ་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་ལྡོག་པའི་བརྟེན་པ་ནི་བློས་བརྟགས་ནས་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་སྣང་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ངོ་བོའི་ཚིག་གིས་བཤད་དོ། །འདིར་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ངོ་བོ་གང་དང་གང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་དངོས་སུ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེས་བཟློག་པའི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་པར་འཇོག་པའོ། །གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ་འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་པར་མི་སྲིད་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་སུ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པ་བཤད་དོ། །དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ཚིགས་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་ནི། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་དོན་གཞན་ལ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་
Chinese
如果这样，那些法的自性即使是相同的，但由于具有差别，因此，对于自性而言，某些相不相异的原因，必须承认另一种不相异的自性。同样，即使可以设想与此不同的无边差别和不差别自性的传承，但由于不存在两者体性无边自性传承的显现， 那么，安立它又能欺骗自己什么呢？由于承认某些差别相的差别，因此，差别的各方面如何没有过失的情况呢？应当对存在于自己面前的事物进行区分，这是法，这是有法。如果他争辩说，由于差别就是差别，因此是不确定的，那又有什么意义呢？然而，如果不相异，那么，这如何能真实地成就三种相，即这是能成立的法，这是所要成立的法，或者这是有法呢？因此，可以设想，依赖于它和与它相异的体性的反体，显现为具有差别的法和有法，认为所要成立的事物和能成立的事物仅仅是与该事物和它的自性相关的。该事物的体性是用体性的词语来解释的。在这里，如果有人问，该事物是从什么体性的因产生的，与所要成立的法和能成立的法的体性仅仅相关的是什么呢？回答是，已经说了成立。那是直接是它的自性，并且是与所要成立的事物相违背的相异方面，任何能损害理由的量，都将不相顺应地安立相违背的法。由于任何所要成立的理由都不包含它，因为两个相违背的事物不可能同时存在于一个事物上，所以包含它就是极度包含有损害的量，并且已经解释了所要成立的事物本身就是它的自性，因此包含有损害的量。它的相异方面具有理由的反体，是因为包含在所要成立的有法中，所以对于所要成立的有法而言，不存在其他意义的能成立的法是
English
If that is the case, even if the nature of those dharmas is the same, but because they possess differences, therefore, for the nature, the reason why some aspects are not different is that another non-different nature must be admitted. Similarly, even if it is possible to imagine the transmission of infinite difference and non-difference natures different from this, but since there is no appearance of the transmission of infinite nature of both entities, Then, what does establishing it deceive oneself? Since the difference of some different aspects is admitted, how can there be no fault in the different aspects? It should be distinguished for the things that exist in front of oneself, this is dharma, this is the possessor of dharma. If he argues that since difference is only difference, therefore it is uncertain, then what is the point? However, if it is not different, then how can it truly accomplish three aspects, that is, this is the dharma that can be established, this is the dharma to be established, or this is the possessor of dharma? Therefore, it can be imagined that relying on the opposite of its nature and that different from it, appearing as dharma and possessor of dharma with differences, thinking that the thing to be established and the thing that can be established are only related to that thing and its nature. The nature of that thing is explained by the words of nature. Here, if someone asks, what is the cause of which nature the thing is produced from, what is only related to the nature of the dharma to be established and the dharma that can be established? The answer is, establishment has been said. That is directly its nature, and is the opposite different aspect from the thing to be established, any valid cognition that can harm the reason will establish the opposite dharma in a non-compliant manner. Since any reason to be established does not contain it, because two contradictory things cannot exist simultaneously on one thing, so containing it is extremely containing harmful valid cognition, and it has been explained that the thing to be established itself is its nature, therefore containing harmful valid cognition. Its different aspect has the opposite of the reason, because it is contained in the possessor of dharma to be established, so for the possessor of dharma to be established, the dharma that can be established without other meaning is