Tibetan
བ་ཡིན། མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་མཛད་པས་སོ། །འོན་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་ཚད་མ་ལས་ངེས་པ་འཐོབ་ན་གཞན་དུ་ན་དེ་དག་ཡོད་པ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེས་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྗེས་དཔག་བྱ་དང་དེ་མཚུངས་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ལ་མེད་པར། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ངོས་པ་སྨོས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པས་ཡོད་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དེ་གཉིས་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཇུག་ན་བརྒྱལ་འཕྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ངེས་པ་མ་སྨོས་པས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་འཇུག་པ་འཕངས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་འཇུག་པས་འཕགས་པ་ཡིན་བ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་ཡོད་པར་རང་གི་ངོ་བོར་རྣམ་བར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའི་ངོ་བོ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དི་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པ་སྨོས་པ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འདྲེན་ཅིང་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འདྲས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་ངོ་བོ་གང་རང་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་འཕེན་པ་ཡང་ཡིན་ཞེ་ན། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེའི་དོན་ལ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འཇུག་པ་འཕེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དག་ཚུལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་པོའི་རྟག
Chinese
是。自性即是造作自性。如果仅凭说有和没有就能从量获得确定，那么反过来说，那些有就不成立了吗？因此说了“如果”等。可比拟推论和那相似的，对于有和没有来说，没有。仅仅是说，也不依赖于说能认识，如果对于有和有、没有这两者，能成立的量是哪个，那个进入就会立即昏厥。如果像没有说确定那样，仅仅说有和没有，就不是抛弃进入那个吗？说了“如果不是那样”。 如果进入成立那个的量是殊胜的，那么那时，那些本身在同品和异品两方面，以有和没有来安立存在为自性的，就不成立了。为什么不成立呢？说了“应知”等。因为了知是缘于所缘而生的理由，所以安立所知有和没有的自性为存在，就是自性存在。如果没有所缘的理由，自己成立义是不可能的，因为会变成从一切成立。因此，此的自性是这样的。不是那样，这个应安立为生起识。因为那样，所以一切就是论典和世间人的。安立为有本身，即使没有说确定，也是牵引和抛弃成立有的量。另外，造论是为利他的缘故，因此是牵引成立那个的量，应这样连接。又，什么样的造论是利他的体性，自己安立，并且也是抛弃成立所知存在的量呢？说了“三相的证悟”，不做欺骗是对于想要获得那个义的。如果那样的体性，造论是为利他的，即使那样，如何进入成立那个的量是抛弃呢？说了“凡是那些相”，三相的。
English
Yes. The characteristic is that it is made by the characteristic. However, if certainty can be obtained from valid cognition merely by stating existence and non-existence, then conversely, wouldn't those existences not be established? Therefore, it is said, "If," etc. Comparable to inference and similar to that, for existence and non-existence, there is no. Merely stating it, without relying on saying that it can be recognized, if the valid cognition that establishes existence and existence, and non-existence, is which, that entering would immediately cause fainting. If, like not stating certainty, merely stating existence and non-existence, is it not abandoning entering that? It is said, "If it is not like that." If the valid cognition that establishes that is superior by entering, then at that time, those themselves, in both similar and dissimilar aspects, establishing existence as their own nature with existence and non-existence, would not be established. Why would it not be established? It is said, "To be known," etc. Because knowing is the reason for arising from the object, therefore, establishing the nature of knowable as having existence and non-existence is the existence of one's own nature. If there is no reason for the object, it is impossible for oneself to establish the meaning, because it would become established from everything. Therefore, the nature of this is like this. Not like that, this should be established as giving rise to consciousness. Because it is like that, therefore, everything is just treatises and worldly people. Establishing it as existence itself, even without stating certainty, is drawing and abandoning the valid cognition that establishes existence. Furthermore, making treatises is for the sake of others, therefore, it is drawing the valid cognition that establishes that, it should be connected like that. Also, what kind of treatise is the nature of benefiting others, establishing oneself, and also abandoning the valid cognition that establishes the existence of the knowable? It is said, "The realization of the three aspects," not deceiving is for the sake of those who want to obtain that meaning. If that kind of nature, making treatises is for the sake of others, even so, how is entering the valid cognition that establishes that abandoning? It is said, "Whatever those aspects," the three aspects.