Tibetan
པ་ཁ་ཅིག་རྩྭ་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཟླ་བོ་བརྟགས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་སེལ་བའི་གཏན་ཚིགས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སློབ་མ་དང་ཡང་སློབ་བརྒྱུད་པས་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་འགྲན་ཟླའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཉེ་བར་དགོད་པ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་སྦྱར་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཟླ་བོ་བརྟགས་ན། དེ་དང་དེ་མཐོང་བས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་མཐོང་བས་འདེའི་དོགས་པ་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་དོགས་པ་ཚད་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། མཚན་ཉིད་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགྲན་ཟླ་སྲིད་པའི་དོགས་པའི་རྒྱུ་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དེ། ཟླ་བོ་སྲིད་པར་དོགས་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྲིད་པས་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པས་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེས་འགྲན་ཟླའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཁྱད་དུ་བསད་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའི་དབང་གིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང༌། འབྲ་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཁ་དུ་བསད་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའི་དབང་གིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱུས་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བོ་སྲིད་པ་དང་མི་སྲིད་པ་དག་ནི་འདིར་ཟླ་བོ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འགྲན་ཟླ་མི་སྲིད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། བརྗོད་པར་འདོད་བའི་གྲངས་གཅིག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །མ་ངེས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དེས་ན་དེ་ལྟར་ན་ཅི་འདོད་པར་ལ་མི་སྲིད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཟླ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡན་དག་པའི་ཤེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་བཟློག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་ནས་རྣ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བ་བས་ལ་འཁར་དོད་ནས་འོན་ཏེ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལས་བཟློག་པའི་གཏན་ཚི
Chinese
有些人具有像吉祥草尖端一样极其卓越的智慧，如果我们考察论证的对手，我们就能看到。例如，为了驳斥吠陀的作者，善逝（佛陀）通过师徒传承，在年轻女子受孕之前，没有看到任何反驳对方论证的陈述，这与卓越的智慧相结合，如果我们考察论证的对手，看到这个和那个，那么直到生命终结，看到对手的论证，对它的怀疑也永远不会消失。 因此，如何说怀疑是没有量度的呢？所谓的“性质相同”等等，也已经解释了存在对手的怀疑的原因。对于怀疑存在对手，仅仅通过观察，例如通过理解存在的原因，是无法消除的。因此，必须稍微解释一下这种驳倒对手论证的特殊原因。例如，当我们说自性因时，由于具有妨害反驳的量度，我们已经确定了必然存在的随同和反随同。以及稍微解释一下驳倒石榴因的原因。例如，当我们说自性因时，由于具有妨害反驳的量度的力量，我们已经确定了必然存在的随同。看到那个原因是不确定的，因为存在和不存在的对手，在这里确定了“存在对手”这样的性质。因此，对于事物来说，不存在论证的对手，那个论证的性质是不确定的。对于那些说想要表达的数字是相同的人来说，这根本不会成为论证。不确定性不会成为论证的性质，结论是，因此，如果那样，那么任何想要的不存在的论证对手，都被认为是与正确的知识论证相反的。排除了自己的分别念，依靠两种分别念，或者说没有很好地展示对手的论证等等。说了与正确知识相反的论证
English
Some people possess extremely excellent wisdom, like the tip of a kusha grass, and if we examine the opponent of the argument, we can see it. For example, in order to refute the author of the Vedas, the Sugata (Buddha), through the lineage of teachers and disciples, before a young woman conceived, did not see any statement refuting the opponent's argument, which, combined with excellent wisdom, if we examine the opponent of the argument, seeing this and that, then until the end of life, seeing the opponent's argument, the doubt about it will never disappear. Therefore, how can it be said that doubt is without measure? The so-called "same nature" and so on, has also already explained the reason for the doubt of the existence of an opponent. For doubting the existence of an opponent, it cannot be eliminated merely by observing, such as by understanding the reason for its existence. Therefore, it is necessary to explain a little about the special reason for refuting this opponent's argument. For example, when we say the nature-hetu, because of the measure that hinders refutation, we have determined the necessarily existing concomitance and counter-concomitance. And to explain a little about the reason for refuting the pomegranate-hetu. For example, when we say the nature-hetu, because of the power of the measure that hinders refutation, we have determined the necessarily existing concomitance. Seeing that the reason is uncertain, because of the existence and non-existence of opponents, here the nature of "existence of opponent" is determined. Therefore, for things, there is no opponent of the argument, that nature of the argument is uncertain. For those who say that the number they want to express is the same, it will not become an argument at all. Uncertainty will not become the nature of the argument, the conclusion is that, therefore, if that is the case, then any non-existent argument opponent that is desired is considered to be contrary to the correct knowledge argument. Excluding one's own conceptualization, relying on two conceptualizations, or saying that the opponent's argument is not well shown, etc. Said the argument contrary to correct knowledge.
Tibetan
གས་སུ་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡང་བཞེད་པ་ཡིན་པར་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཅི་ཞིག་བཤད་ཅེ་ན་འོ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཉན་ པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གཞན་གྱིས་བཤད་པར་གྱུར་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྒྲར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་གང་དང་གང་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་ཉིད་དང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འགའ་ཞིག་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འདི་འགྲན་ཟླ་ཉིད་མ་བསྟན་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དབང་པོ་ཡིན་པས་ཕྱག་བརྐྱང་ནས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྔོན་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཡང་དེ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་འཆད་པ་དེ་དང་དེ་དག་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲགས་སུ་མི་རུང་བའོ། །བླ་མའི་སྐྱོན་བསྒྲགས་སུ་མི་རུང་བ་དང་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཅབ་ཏུ་མི་རུང་བ་སྟེ་སྦ་བར་མི་རུང་བའོ། །དེས་ན་ཅི་བླ་མའི་སྐྱོན་བརྗོད་དམ་ཡང་ན་རིགས་པ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན། དེས་གཉི་ག་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་བ་ཇི་ལྟར་རྒལ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་གིས་ན་འདི་ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན། རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཉིད་ནི་རྟག་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཅན་གང་དག་གིས་སོ། །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་དཔྱོད་པ་དང་བྱ་ཀ་ར་ཎ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེས་མངོན་པར་མཐོ་བ་ནི་མཐོ་རིས་སོ། །ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་བྱད་གྲོལ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་ན་ནི་རེ་ཞིག་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱོན་པར་འགྱུར་རོ།
Chinese
应与“是所欲”相连。关于此方面，其他论者指出，导师陈那（梵文：Dignāga）也认可。他们说：“导师陈那说了什么呢？”说了“那么，在何时”等等。可听闻的自性，会成为论式之宗法。例如，“声音是常，因为是可听闻的，如同声音一样。”当其他人这样说时，导师对声音所说的法，以及以无常作为理由，以及勤作所生等等的某些特征，当不向胜论派等显示时，如果那时你的理由没有显示出对等性，就像这样说一样。如此说来，导师以神通力伸出手来造论，是先前所造。有些人解释说：“这是那个，导师也认可那个。”这些都是极其令人烦恼的，因为已经做了，所以不可宣扬。上师的过失不可宣扬，而追随理智的人们不可隐瞒，即不可隐藏。因此，是说上师的过失呢，还是应该依理论而行呢？因为两者都不能做到，极其令人烦恼，怎么能够超越呢？有时也不能。这有什么过失呢？因为这是极其令人烦恼的。暂时说这个理由，可听闻性等等是理由的特征。事物是声音等等。自己所要成立的，就是常。它的自性，就是以它为本体。谁以量成立它是可听闻的呢？人们是思择者和作因者等等。由此而显现增上生，就是天界。决定性的善，就是与解脱相连。如果这样，如果修习事物的真如，却没有断除烦恼，那么暂时会生于天界。如果断除了烦恼，那么就会超越涅槃。
English
It should be connected with "that which is desired." Regarding this aspect, other commentators point out that the teacher Dignāga also approves. They say, "What did the teacher Dignāga say?" They said, "Then, at what time," and so on. The nature of being audible will become the property of the thesis in the argument. For example, "Sound is permanent because it is audible, just like sound." When others say this, the teacher's statement about sound as the subject, and some characteristics such as impermanence as the reason, and being produced by effort, when not shown to the Vaiśeṣikas and others, if at that time your reason does not show equality, it is like saying this. In this way, the teacher created the treatise by extending his hand with supernatural power, which was created earlier. Some people explain, "This is that, and the teacher also approves of that." These are extremely disturbing, because they have been done, so they cannot be proclaimed. The faults of the guru should not be proclaimed, and those who follow reason should not conceal them, that is, they should not be hidden. Therefore, is it to speak of the guru's faults, or should one rely on reason? Because neither can be done, it is extremely disturbing, how can one overcome it? Sometimes it is not possible. What fault is there in this? Because this is extremely disturbing. For the time being, this reason is stated, audibility and so on are the characteristics of the reason. Things are sound and so on. What one wants to establish is permanence. Its nature is to make it its essence. Who establishes that it is audible with valid cognition? People are thinkers and doers, and so on. By this, the manifest higher realm is the heavenly realm. Decisive goodness is connected with liberation. If so, if one meditates on the suchness of things, but does not abandon afflictions, then one will temporarily be born in the heavenly realm. If afflictions are abandoned, then one will transcend nirvāṇa.