Tibetan
ན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྤྱིར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་ངེས་པར་བརྗོད་དོ། །མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མ་གཏོགས་པ་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་སྤྱིའི་ངོ་ པོའི་རྟགས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་གསལ་བར་བྱེད་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་ངེས་པ་དང༌། ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་སོ། །འདིར་དཔེ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཔེར་ནས་ཕྱོགས་ལ་དུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ་གང་ཞིག་དུ་བའི་སྤྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་ས་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་པའི་མེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་ནམ་མཁའི་ཆའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་བའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་འདི་མེ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ནི་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་དུ་བ་མངོན་སུམ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་དུ་བ་ཁོ་ན་ཆོས་ཅན་དུ་རིགས་ཏེ། དུ་བ་འདི་མེ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མེ་དང་བཅས་པའི་དུ་བའི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་སྣང་ན་སྟེང་དུ་གནས་པའི་ཆ་མེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དུ་བའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་དུ་བའི་ཡན་ལག་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡན་ལག་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའམ། ས་ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཏུ་བརྟགས་པ་གསལ་བར་མི་ནུས་སོ། །ས་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡང་མེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་གང༌། འགལ་འབྲས་ལ་ཡང་ཡུལ་དང་ནི། །དུས་ལ་སོགས་པ་ལྟོས་པར་འདོད། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་འགྱུར་མི་གྲང་བ། །སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ཐལ་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུ
Chinese
即使现量已经确定是其自身自相的相状，但为了立即产生普遍的分别之相，也应接近于完全成立而确定陈述。已经阐明，除了从现量之后产生的分别之外，没有其他的认识。因此，如果普遍自性的相作为标志而安立，那么仅仅认识自相才是安立的原因，因此，应说作为所立法的有法，处所法是现量成立的。这也将立即变得清楚。或者，对于作为比量所立法的有法，必须确定处所法是完全成立的，并且量和果的差别是由比量和比量所确定的。此处，例子是按照次第，例如，说处所上有烟，如果有人认为烟的普遍性是由现量确定的，那么与处所相关的火不是现量，并且任何在现量中看到天空部分的自性等具有烟的体性，而没有看到具有火的体性，因此，处所的烟如何能在现量中完全成立呢？因此，只有烟才能作为有法，如果有人说：这个烟是具有火的，因为它是烟，这是需要成立的。如果完全显现具有火的烟的部分，那么位于上方的部分不是与火一起存在的，因为它不是现量，那么烟的普遍有法如何不是现量呢？如果有人说烟的支分在现量中成立，那么由于与支分没有差别，世间人会执着于显现为一体，或者处所也仅仅被认为是一体，这是无法清楚地显示的。即使在处所本身，也应该显示火，而不是烟。果的因明是依赖于处所和时间等来理解的。对于相违果，也需要依赖于处所和时间等。否则，会产生错乱，就像用寒冷来证明火，或者用灰烬来证明火一样。已经说了这样的话。因此，依赖于处所等，应将具有能立火的烟的处所作为有法。
English
Even if direct perception has already determined that it is the nature of its own self-characteristic, it should be determined and stated as being close to complete establishment in order to immediately generate the aspect of universal conceptualization. It has been explained that there is no other cognition except for the conceptualization that arises after direct perception. Therefore, if the characteristic of the universal self-nature is established as a sign, then only the recognition of the self-characteristic is the reason for its establishment. Therefore, it should be said that the locus as the subject to be proven is established by direct perception. This will also become clear immediately. Alternatively, for the subject to be proven by inference, it must be determined that the locus is completely established, and the difference between valid cognition and its result is determined by inference and inference. Here, the example is in order, for example, it is said that there is smoke in the place. If one thinks that the universality of smoke is determined by direct perception, then the fire associated with the place is not directly perceived. And whoever sees in direct perception the nature of the sky part, etc., as having the nature of smoke, but does not see it as having the nature of fire, then how can the smoke of the place be completely established in direct perception? Therefore, only smoke can be the subject. If someone says: This smoke is with fire, because it is smoke, this needs to be proven. If the part of the smoke with fire is completely visible, then the part located above is not together with fire, because it is not directly perceived. Then how can the universal subject of smoke not be directly perceived? If someone says that the part of the smoke is established in direct perception, then since there is no difference from the part, worldly people will cling to what appears as one, or the place is also considered as one, which cannot be clearly shown. Even in the place itself, fire should be shown, not smoke. The reason of the effect is understood by relying on place and time, etc. For contradictory effects, it is also necessary to rely on place and time, etc. Otherwise, confusion will arise, like proving fire with cold, or proving fire with ashes. Such words have been said. Therefore, relying on place, etc., the place with smoke that establishes fire should be taken as the subject.