Tibetan
ཀྱང་སྦྱོར་བར་འགྱུར། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གནོད་པ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་ནུས་པར་འདོད་ན་གནོད་པ་མི་སྲིད་པར་དེ་གཏན་ལམ་ཕབ་པར་གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་འོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱར་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་མི་མུས་པར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །ཕྱོགས་སྔ་མར་སྨྲ་བས་གལ་ཏེ་གནོད་པ་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གནོད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡོད་པར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། དོན་རྣམས་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་དམིགས་བས་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་རྣམས་དམིགས་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྒྱུ་རྣམས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གགས་བྱེད་པ་སྲིད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་དེ་ལོག་པས་གནོད་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རམ། གང་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་གནོད་པ་སྲིད་པར་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་བ་ཁོ་ནའི་ཚད་མས་གནོད་བ་ནི་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དུས་གཞན་ན་གནོད་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པས་ཡོད་པར་ཚད་མས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་དམིགས་པ་ལྡོག་པས་གནོད་པ་ལྡོག་ཅིང་འགག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྐྱོད་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་འབད་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལྡོག་པས་གནོད་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ག་ལས་ཤེ་ན། གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སྤངས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་ན་གནོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་ལ་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་ན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟོགས་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་རིགས་པ་དང་འགལ་བར་མ་གྱུར་ཅི
Chinese
也成为结合。立宗者则说，如果那样，如果认为有损害则论式不能成立，如果损害不存在，则那确定道路，无论什么论式，那种形式的结合，仅仅不观察到是不行的。为什么呢？即使与存在损害的方面结合，论式也不能成立所立。前派说，如果损害不观察到，因为损害不观察到，如果成为观察的因，则肯定存在，认为因为诸法不存在，所以论式能成立。立宗者说，观察到损害等等，诸法成为观察的果的因和果的周遍也不存在。诸因肯定不具有果，因为存在阻碍。如何成为周遍的不是观察到，那颠倒能使损害颠倒吗？对于谁的论式，损害存在成立的能力不存在，因为他人也认为，仅仅以量，损害是在众生的时候不观察到损害，其他时候损害由因产生而存在，因为量承认。然而，不是周遍的观察到颠倒，损害颠倒和止息，是对颠倒行者的知识的努力。以这个道理，知识颠倒，损害不颠倒，则说“如果是那样”。论式是无意义的，从何而来呢？仅仅不观察到损害，就舍弃论式的结合而成立所立。为什么呢？如果不观察到，因为损害不存在。如果是那样，对于谁不观察到损害，则实际上那不存在，如果这样想。对于谁实际上不存在，则所立不存在也仅仅是实际上不存在，否则实际上不存在是不合理的。因此，如果所要成立的法不存在则成为不存在，如果存在则成为存在的所立不了解，则论式是无意义的。然而，不要与理相违背。
English
It also becomes a combination. The proponent of the established conclusion says, "If it is so," stating that if it is believed that harm exists, then the argument cannot be established, and if harm does not exist, then that establishes the path. Whatever the argument, that kind of combination is not valid merely by not observing it. Why? Even if it is combined with the side where harm exists, the argument will not be able to establish the thesis. The former party says, "If harm is not observed," stating that because harm is not observed, if it becomes a cause for observation, then it undoubtedly exists, thinking that because phenomena do not exist, the argument can be established. The proponent of the established conclusion says, "Observing harm," and so on, stating that the pervasion of cause and effect, where phenomena become the result of observation, also does not exist. Causes undoubtedly do not possess results, because obstruction can exist. How can the non-observance of what is pervasive cause harm to be reversed? For whose argument does the ability to establish the existence of harm not exist, because others also believe that, merely by valid cognition, harm is not observed at the time of beings, but at other times harm exists because it is produced by causes, because valid cognition acknowledges it. However, the reversal of non-pervasive observation causes harm to be reversed and cease, which is an effort for the knowledge of those who act perversely. By this reasoning, the reversal of knowledge does not reverse harm, so it is said, "If it is so." The argument is meaningless. From where does it come? Merely by not observing harm, the thesis is established by abandoning the combination of the argument. Why? Because if it is not observed, harm does not exist. If it is so, for whom harm is not observed, then in reality it does not exist, if you think so. For whom it does not exist in reality, then the thesis that does not exist is also merely non-existent in reality, otherwise it is unreasonable for it not to exist in reality. Therefore, if the dharma to be established does not exist, it becomes non-existent, and if it exists, the thesis that becomes existent is not understood, then the argument is meaningless. However, do not contradict reason.