Tibetan
ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། ཅི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡང་མེད་པ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་དམ། འོ་ན་ནི་འདི་དང་འདི་དག་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་དེ་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གི་ཚེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་འདིའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆད་མར་འདོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་གྱི་ཆ་ཤས་མེད་པར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པར་གྱུར་པས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བློ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པས་དེ་ལ་ཚད་མར་མི་འདོད་དོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་འཆོལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་བརྟག་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་གཞན་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་བྱེད་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྟོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་ན་ཞེ་ན། དེ་ལ་མ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ལུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་དེ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱེད་པ་གཞན་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་ནི་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་དོན་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་བརྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་དང་བལྟ་བར་བྱ་བ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཁྱབ་པ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གང་གིས་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་གྱུར། དེ་ལས་མེད་པའི་ཚད་མ་བརྟག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕུང་པོ་གསུམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་དང་དེ་ལས་གཞན་པས་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་རང་གི་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་མ་བཅད་པས་ལོགས་ཤིག་མ་བྱས་ན་དེའི་དོན་གྱི་ཕུང་པོ་གཞན་བརྟག་པར་བྱ་
Chinese
是完全断除。进入是完全进入。一切事物是两个集合，即安立为彼和异彼。因此，如果以完全断除的量之力量成立为不杂乱，那么，对于无有寻求之义，又如何能证悟呢？如果说，此和此等不是其他的自性，其他也不是此的自性，这是分别的行相，如果认为现量是无分别的，那么，如何能从不杂乱中成立呢？对此，已说了随行等。现量是，在成立和破斥的分别之时，在自己的境上所生起，其本身就是此的果，其本身也认为是常断，而不是其他的。因此，即使以一个义的自性，没有现量的分，而完全断除一切自性，但由于有错乱的因，不能生起刹那等随行和违逆的智慧，因此不认为其为量。如果认为，如果成立为两个集合，就不会错乱，因此是观察无事物的量。然而，如果成为没有其他的行相，如果以现量来成立其无有，则会认为丝毫也没有分别。对此，已说了未观察等。因此，从完全所见中，断除所有不同的事物，即从彼分开而以他者遍及，这仅仅以成立，其他的行相则成立为不是彼本身或异彼之外。因此，对于彼义，也不应观察无事物的量。或者，如果不是完全所见和所应见之外的他性所遍及，则不会以现量成立，那么，以何者而成为没有第三集合的现量呢？ 从彼观察无事物的量则会变得无意义，对此，已说了彼。如果所应观察的第三集合，不是所见和彼之外所遍及，因此，如果现量没有分别自己的境之义，如果没有分开，则应观察彼义的其他集合。
English
It is complete severance. Entering is complete entering. All things are two aggregates, namely, establishing as that and other than that. Therefore, if it is established as unmixed by the power of the valid cognition of complete severance, then how can one realize it for the sake of what is not sought? If it is said that this and these are not the nature of others, and others are not the nature of this, this is the aspect of discrimination, and if it is thought that direct perception is non-conceptual, then how can it be established from non-confusion? To this, the following has been said, such as following. Direct perception is that which arises in its own object at the time of establishing and refuting discrimination, and that itself is the fruit of this, and that itself is considered to be constant, not other. Therefore, even if one completely severs all natures without the part of direct perception of one meaning, but because there is a cause of confusion, one cannot generate the wisdom of following and reversing moments and so on, therefore one does not consider it to be a valid cognition. If it is thought that if it is established as two aggregates, it will not be confused, therefore it is an examination of the valid cognition of non-existence. However, if it becomes without other aspects, if the non-existence is established by direct perception, then it will be thought that there is no discrimination at all. To this, the following has been said, such as unexamined. Therefore, from what is completely seen, severing all different things, that is, separating from it and pervading by another, this is established only by establishment, and other aspects are established as not being outside of that itself or other than that. Therefore, for that meaning, one should not examine the valid cognition of non-existence. Or, if it is not pervaded by otherness outside of what is completely seen and what is to be seen, then it will not be established by direct perception, then by what does it become a direct perception without a third aggregate? Examining the valid cognition of non-existence from that will become meaningless, to this, that has been said. If the third aggregate to be examined is not pervaded by what is seen and what is other than that, therefore, if direct perception does not distinguish the meaning of its own object, if it is not separated, then one should examine the other aggregate of that meaning.
Tibetan
བ་ཡིན་ན། རང་གི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ལུས་པ་དང་འདྲེས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་གལ་ཏེ་དེས་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པ་དང་དེས་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་དེའམ་གཞན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་མ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ཀྱང་དེའམ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེ་བས་ན་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་ཚད་མ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཚང་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འམ་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་རྣམ་པག་སུམ་པ་དེ་ཉིད་དག་གཞན་པ་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་ཏེ་གཞན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རམ། དེ་དང་འགལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཅིག་གི་བྱ་བ་འདི་དག་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ན་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྟེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ངོ་བོར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ན་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་ལྟ་བའི་དངོས་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་འདི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་གཞན་པའི་ངོ་བོ་མ་ཚང་བའི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་པ་ཉིད་ དེ་ནི་དེ་ལས་དེ་སྣང་བ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། །ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་ལས་དེ་རང་གི་ཡུལ་ལས་སོ། །རང་གི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་པ་ཡང་རང་གི་ཡུལ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། གཞན་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་གཅོད་དོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དེ་ཉིད་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ན་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་སྣ
Chinese
如果是这样，因为没有在自己的境上进行区分，也会导致没有完全区分事物，那是由于它的境与所有其他事物的本质相混合的缘故，如果它不完全区分自身，以及它完全区分自身，那么它或他者如何没有证实遍及一切呢？如果不是这样，那么任何一个都不会变成它或他者，因为理由相同。因为如此，因此对于某些事物，量（pramāṇa）现量等完全进入，当完全区分其各自确定的自性时，就会区分它之外的那个不完整的本质。从它或他者的安立中，那个第三者本身就显示出与他者本身之外的不同，是为了证实他者遍及一切吗？或者因为与它相违，是为了证实一切事物都是两种吗？这样，当显示出刚才所说的这个量的一个作用很容易被理解为结论时，就说了“像这样”。对于某些事物，现量等会进入。区分那个事物本身之外的其他事物的本质，也就是使之与它不同。它的本质应该理解为不混合的本质。究竟而言，那是因为它是它的本质，并且因为随顺如是的事物的现量的本质。难道这是在区分其他事物的本质吗？那是因为它完全区分了其他事物的不完整的那个本质，同样，他者本身 那是从它那里，区分从它显现之外的。从哪里呢？从它那里，从它自己的境上。不仅仅是自己的境区分于他者，而且他者也是从自己的境上，应该这样说。这是从哪里呢？他者是从它那里区分的，也就是说，不区分于它。毫无疑问，完全区分的就是与完全区分之外的他者本身。因为如此，因此当量本身在完全区分一个事物时，就会证实没有其他方式，也就是说，不是说事物不存在。这是从哪里呢？它显
English
If so, because there is no distinction made on its own object, it would also follow that things are not completely distinguished, that is because its object is of the nature of being mixed with the entirety of the essence of other things, if it does not completely distinguish itself, and it completely distinguishes itself, then how does it, or the other, not prove pervasion of all? If that is not the case, then not even one will become it or the other, because the reason is the same. Because it is so, therefore, for some things, valid cognition (pramāṇa), such as direct perception, fully enters, when completely distinguishing the nature of its own distinct determination, it distinguishes the incomplete essence of that other than it. From the establishment of it or the other itself, that very third one shows that it is different from the other itself, is it to prove that the other pervades all? Or because it contradicts it, is it to prove that all things are two kinds? Thus, when showing that this one function of valid cognition just spoken of is easily understood as a conclusion, it is said, "Like this." For some things, direct perception and so on will enter. Distinguishing the essence of other things other than that thing itself, that is, making it different from it. Its essence should be understood as an unmixed essence. Ultimately, that is because it is its essence, and because it follows the essence of the direct perception of such a thing. Is this distinguishing the essence of other things? That is because it completely distinguishes that incomplete essence of other things, and similarly, the other itself That is from it, distinguishing from what appears from it. From where? From it, from its own object. Not only does one's own object distinguish from the other, but the other is also from its own object, it should be said. From where is this? The other is distinguished from it, that is, it does not distinguish from it. Undoubtedly, what is completely distinguished is the other itself from what is completely distinguished. Because it is so, therefore, when the valid cognition itself completely distinguishes one thing, it proves that there is no other way, that is, it is not saying that the thing does not exist. From where is this? It appears