Tibetan
འཇུག་པར་མི་འགྱུར། རང་གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་དོགས་པའི་གོ་སྐབས་ནི་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ལ་མེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ཀྱི་ཆུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆུ་དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཤེས་པ་གཉིས་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་པ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་མི་དམིགས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་བ་རེས་འགའ་ཞིག་ཆུ་དམིགས་པ་སྤངས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་གལ་ཏེ་ཆུའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས་ཆུའི་དམིགས་པ་ལྡོག་པ་ཙམ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ནི་མངོན་པར་འདོད་ཀྱི། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པས་ཚད་མ་དངོས་པོ་མེད་པར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་འམ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པའམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་གཞན་དུ་བརྗོད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་བཀག་པའི་དངོས་པོ་གང་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་དེ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་ཁས་བླང་བའི་ཆེད་དུ་འདི་ཉེ་བར་དགོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པ་བླའི། ཅི་ཚད་མ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཚོགས་པ་ནི་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་ཐབས་གཞན་མེད་པས་དེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཟླ་བོ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ཤེས་པས། རོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའམ་ཤིན་ཏུ་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་མི་འགྲུབ་ཀྱི། དེ་ལྟར་ཟླ་བོ་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་མངོན་པར་འ
Chinese
不会进入。如果因为自己和他人的话语而产生怀疑的机会，就说“如果不是非有想”，等等。对于没有显现的意识来说，如果火的自性被认识到，而没有水，那么这就是对于水的非有想的意识。因此，两种意识区分了是与不是的自性，世间人对于进入和退出的定义各自确定的术语就成立了。如果有人问：成立宗派者所说的“非有想”是什么？另有人说，有时仅仅是舍弃了对水的执着，于是就说“如果对水的执着”，等等。青年女林认为，仅仅是水的执着退却，除此之外什么也不是的自性，即非实有的量，是显现的意愿。因为没有产生现量等等，所以说量是非实有的。或者说，它的自性没有完全转变，或者没有分别识，也就是说成了其他的实有。然而，对于遮止了它的自性的事物，任何显现的意识的自性没有完全转变，就应当承认它与不同于它的事物显现的意识一同运行，但并非仅仅如此。为了让他人承认，所以在这里特别引用。即使这样，其他的实有分别识本身就是非实有的量，这才是更好的。如果详细考察没有量的自性没有完全转变所说的法，那么从其他的实有分别识完全转变之外，没有完全转变就不是了。因为你们承认了从实有之外的事物本身就是非实有的。能力相同的自性聚集在一个意识上，就是其他的实有分别识。同样，因为没有其他的方法，所以从那个意识之外，成立了没有伴侣。如果通过认识色，而认识到没有味道等等，或者通过极细微的境等等来推断，那是不合理的。其他的实有分别识各自确定的自性，仅仅是从各自显现的事物中，显现为其他的实有，这并不能仅仅成立没有对水等的执着。像这样，没有伴侣本身就是现量所确定的。我们对于那个没有的术语
English
It will not enter. If there is an opportunity for doubt due to one's own and others' words, then say, "If it is not non-apprehension," and so on. For the consciousness that does not appear, if the self-nature of fire is recognized, and there is no water, then this is the consciousness of non-apprehension of water. Therefore, the two consciousnesses distinguish the self-nature of what is and is not, and the terms for the definitions of entering and exiting, which are determined separately by worldly people, are established. If someone asks: What is the "non-apprehension" said by the founder of the established school? Another person says that sometimes it is merely abandoning attachment to water, so they say, "If there is attachment to water," and so on. The young woman Lin believes that merely the retreat of attachment to water, and the self-nature that is nothing else, that is, the non-substantial measure, is the manifest intention. Because manifest phenomena and the like have not arisen, it is said that the measure is non-substantial. Or, its self-nature has not completely transformed, or there is no discriminating consciousness, that is, it has become another substantial entity. However, for the thing that has blocked its self-nature, the self-nature of any appearing consciousness has not completely transformed, it should be acknowledged that it runs together with the consciousness appearing from things different from it, but not only that. In order to have others acknowledge it, it is specially quoted here. Even so, the other substantial discriminating consciousness itself is the non-substantial measure, which is better. If the Dharma spoken of as the self-nature of no measure not having completely transformed is examined in detail, then apart from the complete transformation of the other substantial discriminating consciousness, not having completely transformed is not it. Because you acknowledge that the thing itself that is other than the substantial is non-substantial. The self-nature of equal ability gathering on one consciousness is all the other substantial discriminating consciousnesses. Similarly, because there is no other method, it is established that there is no companion other than that consciousness. If one understands the absence of taste and so on by understanding form, or infers through extremely subtle objects and so on, that is unreasonable. The self-nature of other substantial discriminating consciousnesses, each determined separately, merely appears as other substantial entities from the things that appear separately. This cannot merely establish the absence of attachment to water and the like. Like this, being without a companion is itself determined by manifest phenomena. We, for the term of that absence,
Tibetan
དོད་པས་མི་དམིགས་པ་ལས་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདིས་ཉེ་བར་དགོད་དོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཆུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མི་ དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་མི་འདོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་རྒྱུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པའམ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །ཆུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་དེ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟག་ཏུ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་ཆུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། ཡང་ན་ཆུ་འདི་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་འདིར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཆུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེའི་ཆུ་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་དེ་ལ་ཆུ་ལས་གཞན་པ་མེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའམ་དེ་ལ་ཡང་དེ་ཁས་ལེན་པས་ན་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེའམ་གཞན་པ་ཡང་རུང་རེས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་གཉིད་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་གཉིད་ལོག་ཀྱང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིས་ན་མི་རྟོགས། དེས་ཀྱང་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་བས་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་དེ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །བར་དུ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་འདི་དག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡང་གཞན་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་རུང་བའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་པར་ཁས་མ་བླངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མི་དམིགས་པ་གྲུབ་པས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་ཆུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་དང་མེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་
Chinese
通过指出“并非来自不显现的对治”来驳斥它。对此，当水的不显现是任何事物都不存在的自性不显现时，如何能断除某人对不存在的证悟呢？因为断除是识的法性。或者，如果说它不被认为是证悟的自性，但因此而作为因存在呢？则已陈述“证悟之因”等语。具有空无一切能力的体性，不存在的事物，不应作为证悟或证悟之因存在。如果它本身是水的实物，由于它不依赖于共同作用者，它将总是产生识，因此只有不存在的事物的识才能被证悟，而没有其他识的机会。如果说没有识，则应了知不存在本身，那么也已陈述“它也”，即如何证悟水的不显现？或者，这个水的不显现，即在此没有证悟，仅仅在证悟水不存在时，偶尔会产生。如是说，它的水不显现，或者对于它，是与水不同的火等其他识的实物。因此，未完全成为自性，是安立为他异，或者也对此承诺，因为完全成为自性是它的自性，因此不应安立为与它他异。无论是它还是其他，即使偶尔没有证悟，但在证悟水等事物不存在时，即使在睡眠等状态下入睡，为何不证悟水等事物不存在？通过它也将证悟不存在，因此应通过正量确定来观察它。陈述间隔等，是为了说明这些，即没有承诺其他事物也依赖于与他性相同的事物自性。如此，我们通过近述，已成立不显现。当不将如是所说的不显现之相，与证悟水不存在相连，并且不应承诺个别确定的显现为火的识之相。因此。
English
By pointing out that "it does not come from the antidote of non-apprehension," it is refuted. In this regard, when the non-apprehension of water is the non-apprehension of the nature of anything that does not exist, how can it eliminate someone's realization of non-existence? Because elimination is the nature of consciousness. Or, if it is said that it is not considered the nature of realization, but exists as a cause because of it? Then the words "cause of realization" and so on have been stated. A thing that does not exist, having the nature of being empty of all abilities, should not exist as realization or the cause of realization. If it is itself the substance of water, since it does not depend on co-operators, it will always generate consciousness, so only the consciousness of non-existent things can be realized, and there is no opportunity for other consciousnesses. If it is said that there is no consciousness, then one should know non-existence itself, then it has also been stated "it also," that is, how to realize the non-apprehension of water? Or, this non-apprehension of water, that is, there is no realization here, it only occasionally arises when realizing that water does not exist. It is said that its non-apprehension of water, or for it, is the substance of other consciousnesses such as fire, which is different from water. Therefore, what has not completely become self-nature is established as otherness, or it is also promised for this, because what has completely become self-nature is its self-nature, so it should not be established as otherness from it. Whether it is it or other, even if there is occasionally no realization, but when realizing that things such as water do not exist, even if falling asleep in states such as sleep, why not realize that things such as water do not exist? Through it, non-existence will also be realized, so it should be observed by determining it through valid cognition. Stating intervals and so on is to explain these, that is, there is no promise that other things also depend on the nature of things that are the same as otherness. Thus, through near statement, we have established non-apprehension. When the aspect of non-apprehension as stated is not connected with the realization that water does not exist, and the aspect of consciousness appearing as fire that is individually determined should not be promised. Therefore.