Tibetan
་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་འོན་ཀྱང་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་སྤྱི་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟགས་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ག་ལ་ཡིན། འདི་དག་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་གང་ཁོ་ན་ ལ་ཆོས་ཅན་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་བརྟགས་པ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་འདྲེ་བ་མེད་པ་སྟེ། ཚོགས་པས་བྱས་པ་སྤངས་པའི་གཞན་ཡོད་པ་རྟགས་སུ་འདོད་བ་ལས་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་ནི་བུམ་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོས་འདི་ན་བུམ་པ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་ཡོད་བའོ། །གང་ཁོ་ན་མཐོང་བ་རྣམས་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་རྟགས་སུ་བརྗོད་དོ། །བུམ་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རྟགས་སུ་ཁས་བླངས་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་གཞན་ཡོད་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་རྟགས་ཉིད་དང་རྟགས་ཅན་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར། ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྟགས་ཉིད་དུ་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རྟགས་སམ་སྤྱི་བསྒྲུབ་བྱར་སྦྱར་བར་བྱ། སྒྲ་དང་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དོ། །དེས་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་རྟོགས་ལ་མི་རྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་བ་ནི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་ནས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེ་ན། གང་གིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་གཞན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དངོས་པོར་བརྟག་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་གང་གིས་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་ནས་སྤྱི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ལ་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི
Chinese
应当结合。像这样并非是为了成立共相，然而因为说的是没有能立和所立的关系，以及没有成立共相。如果安立为有法，因为存在他者，如果他者的自性是能立，那么处所等等又在哪里呢？宣说这些，是为了说在唯一的处所上，你所观察的有法，瓶子等等是不存在的。世间人认为处所等等本身，与瓶子等等是不相混合的，因为所立是他者，已经舍弃了集合所作，除此之外，再也没有其他的了。因为仅仅见到它，就能了知与瓶子不相混合的处所等等，由了知者生起“这里没有瓶子”的想法，由于已经承认了所立的知识，所以才是他者存在。仅仅见到什么，就能生起能立的知识，就称它为能立。因为仅仅是与瓶子不相混合的处所等等，因此，既然已经承认他者存在的自性本身为能立，那么，即使它本身在他者存在上是周遍的，能立和所立的事物，也就是能立本身和所立本身，也会变成各异。已经成为有法的，不适合成为能立本身，因为不应随顺从了知法本身而了知所立的随行等等。因为除此之外没有其他的有法。那么，应当如何将他者存在的自性结合为能立或者共相所立呢？即使声音和所作性在胜义中是它的自性，但由于存在着反体的差别理由，所以是各异的。因此，声音等等作为有法来认知，而不可知等等也被认知，像这样，所作性等等变成所立，这是合理的。如果认为，通过观察总和别，也能变成能立和所立，那么，就说了“以什么呢”，在这里，对于他者存在的自性，也不可能观察为总和别的实事，因为以什么来观察总和差别，从而总成为理由，差别成为有法呢？共相是应当成立的
English
Should be combined. It is not to establish the universal in this way, but because it is said that there is no relationship between the sign and the signified, and there is no establishment of the universal. If it is established as a subject, because there is otherness, if the nature of otherness is a sign, then where are the places and so on? These are declared to say that on the only place, the subject you observe, the vase and so on do not exist. Worldly people think that the place and so on themselves are not mixed with the vase and so on, because the established is otherness, having abandoned the collection made, there is nothing else besides this. Because only seeing it, one can know the place and so on that are not mixed with the vase, the knower arises the thought that "there is no vase here", because the knowledge of the established has been acknowledged, so it is the existence of otherness. Only seeing what, one can generate the knowledge of the sign, it is called the sign. Because it is only the place and so on that are not mixed with the vase, therefore, since the nature of the existence of otherness itself has been acknowledged as the sign, then, even if it itself is pervasive in the existence of otherness, the things of the sign and the signified, that is, the sign itself and the signified itself, will become different. What has become the subject is not suitable to become the sign itself, because it should not follow the concomitance of knowing the established from knowing the dharma itself. Because there is no other subject besides this. Then, how should the nature of the existence of otherness be combined as the sign or the universal established? Even if sound and made-ness are its nature in the ultimate sense, they are different because there is a reason for the difference in the opposite. Therefore, sound and so on are recognized as subjects, and the unknowable and so on are also recognized, like this, made-ness and so on become established, this is reasonable. If you think that by observing the general and the specific, it can also become the sign and the signified, then it is said "with what", here, for the nature of the existence of otherness, it is also impossible to observe as the reality of the general and the specific, because with what to observe the general and the difference, so that the general becomes the reason, and the difference becomes the subject? The universal is to be established