Tibetan
བྱུང་བས་དེའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པའོ། །རྫས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དེ་དང་དེ་དག་མེད་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡོད་པའི་དེ་མེད་པ་དག་ལས་མེ་དང་དུ་བ་དག་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་ནི་མེད་དེ། རྫས་ཉིད་དུ་དེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ནི་རྫས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་བཤད་དོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ཡང་མེད་དེ་སྣོད་འདི་ལ་རྒྱ་ཤུག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་པའམ། སྣལ་མ་འདི་རྣམས་ལ་སྣམ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ནི་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ལྡན་པ་མ་ལུས་པ་ཡང་འདུ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉིད་ཀྱིས་རྫས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འདུ་བར་འདོད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ལྔ་ནི་རང་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཡོད་པ་ནི་རྟེན་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ན་དེ་མེད་པ་བསྐྱེད་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡང་འདིར་མི་སྲིད་དེ་གང་ལས་རང་གི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བའམ་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བ་འབྲས་བུས་བརྗོད་ན། ཁྱེད་གཞན་ཡོད་པས་ས་ཕྱོགས་སུ་བཤད་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་ རྣམས་ཀྱིས་རྫས་དགུར་འདོད་དོ། །མེད་པ་ནི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པའི་འདུ་བ་ཡང་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ན་མེད་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ས་ཕྱོགས་ཡོད་པ་ལ་ཡང་བུམ་པ་མེད་པ་སྲིད་པས་དེ་འབྲས་བུར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དེ་རྣམ་པ་གཅིག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འབྲེལ་པ་ཐ་དད་པས་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་སྤྱི་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདུ་བ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སུན་ཕྱུང་བས་རང་གི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ་དེ་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར་འདིས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་བསལ་ཏོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡོད་པས་དེ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། འབྲེལ་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་དོན་ནི་ཡུལ་ལོ། །སྒྲ་ནི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ
Chinese
由于出现，就舍弃了它的体性。所谓“单一实体”等等，是它的体性。它和它们不存在是不可能的。也不是以总类等等的自性，因为舍弃了它的自性。从其他存在的那种不存在中，如火和烟一样具有是不可能的，因为没有承许它是实体本身。没有说那不存在就是实体。依处和所依的物体也不存在，如同这个容器里有桦树一样，因为什么缘故说它也是具有的理由呢？或者说这些棉线是布匹的原因是聚合的理由。不存在不是实体的自性。全部的具有也只是以五种聚合的方式，认为在实体等等中聚合，而不是没有物体。五种方式是聚集在自己内部，对于它的自性没有利益的存在，不可能安立为依处。如果成为利益，就会变成所生和能生的事物，那么那不存在就不是所生的，因为果会变成灰烬。果在这里也是不可能的，如果从哪里用果来表示和自己的因相同或者和存在相同，你们以其他存在在方位上所说不是因，而是这样三种，即以实体、 गुण（藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）和 कर्म（藏文：ལས།，梵文天城体：कर्म，梵文罗马拟音：karma，汉语字面意思： कर्म）等认为有九种实体。不存在不是实体的体性，所以存在的聚合，如果知道存在的对境变成不存在，那么不存在就不是认识的对境。在方位存在的地方，也可能没有瓶子，那怎么会变成果呢？它的对境不同是不存在的，因为是同一种认识的对境的缘故。以关联不同，那不同本身也会变成总类。聚合也立即被驳斥了，所以从自己的因存在中产生的自性的果怎么会变成不存在呢？这也就遮遣了所生和能生的事物。因此，在一切方式上没有关联的缘故，怎么会以其他存在来成立那不存在呢？为了显示其他的关联，如果说了对境等等，例如意义是对境，声音是对境的具有者，对境和对境
English
Because of arising, its nature is abandoned. The so-called "single substance" and so on are its characteristics. It is impossible for it and them not to exist. It is also not by the nature of generality and so on, because its nature is abandoned. From the non-existence of that which exists otherwise, it is impossible to possess like fire and smoke, because it is not accepted as the substance itself. It is not said that what does not exist is a substance. There is also no object of support and supported, just as there is a birch tree in this container, for what reason is it said to be the reason for possessing it? Or, the reason why these cotton threads are called cloth is the reason for aggregation. Non-existence is not the nature of substance. All possession is also considered to be aggregated in substances and so on by the five kinds of aggregation, but not without objects. The five kinds are aggregated within themselves, and existence without benefiting its nature cannot be established as a support. If it becomes beneficial, it will become the object to be produced and the object that produces, then that non-existence is not what is to be produced, because the fruit will become ashes. The fruit is also impossible here, if from where the fruit is expressed as being the same as its own cause or the same as existence, what you say in the direction of other existence is not the cause, but like this, there are three kinds, namely substance, गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Devanagari: गुण, Romanized Sanskrit: guṇa, Literal meaning: गुण) and कर्म (Tibetan: ལས།, Devanagari: कर्म, Romanized Sanskrit: karma, Literal meaning: कर्म), etc., are considered to be nine substances. Non-existence is not the nature of substance, so the aggregation of existence, if knowing the object of existence becomes non-existence, then non-existence is not the object of knowledge. In the place where the direction exists, it is also possible that there is no pot, so how can it become a fruit? Its object being different does not exist, because it is the object of the same kind of knowledge. Because of the different connections, that difference itself will also become generality. Aggregation has also been immediately refuted, so how can the fruit of the nature arising from the existence of its own cause become non-existence? This also negates the object to be produced and the object that produces. Therefore, since there is no connection in all ways, how can the non-existence of that be established by other existence? In order to show other connections, if objects and so on are mentioned, for example, meaning is the object, sound is the possessor of the object, object and object
Tibetan
་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་འབྲེལ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡོད་པས་དེ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་"བར་འགྱུར་རོ། །ས་ཕྱོགས་སུ་སྣང་བ་གཞན་ཡོད་པས་བུམ་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པའོ། །སྒྲ་དང་དོན་དག་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་མངོན་པར་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་འབྲས་བུར་སྒྲ་འགྱུར། དེ་སྟོན་པ་ནི་དོན་སྟོན་པའི་བསམ་པ་ཡོད་པ་ལ་རྗོད་པར་འདོད་པ་ཡོད་པར་སྒྲའི་སྦྱོར་བས་སྒྲ་བརྗོད་པ་དེས་ན་དོན་རྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་འཇུག་གོ །སྒྲ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ན་ཡང་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ལ་བློས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བའི་རྗོད་པར་འདོད་པའི་སྒྲའི་སྤྱི་ལས་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་བརྗོད་དོ། གཞན་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དང་དོན་དག་ལ་འབྲེལ་ ཏོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །དེས་ན་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་དག་ཡོད་པའི་ངོ་བོའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་རིགས་ཀྱི། དེ་མེད་པའི་གཞན་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་ནི་དེ་མེད་པ་གཞན་ཡོད་པ་ལས་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་བསམ་པ་ལ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །བུམ་པ་མེད་པར་སྟོན་པའི་བསམ་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ས་ཕྱོགས་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་གྲུབ་པོ། །དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་ཡོད་པ་དང་དེ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་སམ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་འགྱུར། གང་གིས་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་སྒྲ་དང་དོན་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གཞན་ཡོད་པ་དང་དེ་མེད་པ་དག་ཀྱང་རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་གྱི་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་དཔེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲུབ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་དང་དོན་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་
Chinese
具有的事物，那些以关联的方式存在，因为有其他的存在，所以那些不存在的事物也从处所和具有处所的事物的关联中产生。在地方上显现的其他存在，因此会知道瓶子不存在，这被称为是先前一方的疑虑。声音和意义会有关联吗？那么，显而易见的关联的本质是什么？是因和果的特征。又如何声音变成意义的果？指示它的是，对于具有指示意义的想法的人，有想要表达的意愿，通过声音的结合来表达声音，因此会进入想要表达意义的状态。声音不是因和果的特征的关联。如果这样，那么声音和意义的总体的本质被智慧完全考察，即使那样，从分别显现的想要表达的声音的总体中，与分别相关的声音，以自己的特征完全引发的方式，被说成是因和果。被说成是不存在就不会产生的特征，这在其他事物中非常著名。其他事物是指不存在就不会产生的特征的声音和意义相关联
English
Those things that have, those exist in relation, because there are other existences, so those that do not exist also arise from the relation of the place and the things that have the place. The other existence that appears in the place, therefore it will be known that the pot does not exist, this is said to be the doubt of the previous party. Will sound and meaning be related? Then, what is the nature of the obvious relation? It is the characteristic of cause and effect. And how does sound become the fruit of meaning? What indicates it is that for the person who has the idea of indicating meaning, there is the desire to express, by the combination of sounds to express the sound, therefore it will enter the state of wanting to express the meaning. Sound is not the relation of the characteristic of cause and effect. If so, then the overall nature of sound and meaning is completely examined by wisdom, even so, from the totality of the sound that appears separately and wants to express, the sound related to the distinction, in the way that it is completely initiated by its own characteristics, is said to be cause and effect. It is said to be the characteristic that if it does not exist, it will not arise, which is very famous in other things. Other things refer to the relation between sound and meaning of the characteristic that if it does not exist, it will not arise.