Tibetan
དེ་རྒྱུ་གཞན་མ་ཚང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡོངས་སུ་བསྟན་ན་ནི་བདག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཁས་བླངས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ལས་གཞན་ནི་བརྟགས་ན་ནི། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ། །རྒྱུ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འཇིག་པ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་མི་འཇིག་པར་དམིགས་པ་ཁོ་ན་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་ལྕི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལྡན་པ་མེད་པ་ནི་ལྕི་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དག་བརྗོད་དེ་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡོད་པར་འདོད་པས་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་དམིགས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདུ་བ་རྟེན་བ་ཡིན་ན་ནི་གཞན་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་འདི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི་དོན་གྱི་བྱེད་པ་འགལ་བ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་རྟེན་པར་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན། འདི་དག་བཏགས་བ་ལ་འཐག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་བསྟན་ནས་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བཟར་མི་རུང་བ་ནི་བཟར་མི་རུང་བར་རྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་བཟའ་བ་ལས་གཞན་ཡིན་བའི་ཕྱིར་གྲོང་གི་ཁྱིམ་བྱ་བཟར་མི་རུང་བ་ལས་གཞན་པ་ནི་བཟར་རུང་བར་ཡང་བརྗོད་དོ། །རེག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་ཏུ་རུང་བ་དང་འགལ་བར་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རེག་ཏུ་རུང་བ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེག་ཏུ་མི་རུང་བ་དོན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་རེག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་མི་དམིགས་པ་འདོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ནི་དགག་པའི་ཡུལ་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་དོན་སྤངས་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལ་དགག་པ་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དགག་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོས་དགག་པའི་དོན་བཟུང་ན
Chinese
这是为了显示其他原因不充分。如果完全显示与此不同的其他原因，那么我也就不存在了。那又怎么能从自身产生呢？如果没有理由就承认，那将变得非常过分。如是说：如果有什么存在，什么就会发生。如果考察与此不同的，那么仅仅因为这个原因，所有原因都会变得没有尽头。这样说过了。依赖本身也仅仅是产生的原因，但那也不可能是它的自性。如果说是为了毁灭而依赖，那么非刹那的事物也不会毁灭，因此没有存在。像这样，仅仅专注于不毁灭才被称为存在，因为没有重量，所以不会坠落。如果其他人说，没有结合就是因为重而坠落，因此依赖于结合。那么，既然你也认为存在能依和所依的生起，那么专注于不坠落之法的所依又有什么用呢？如果聚集是依赖，那么也会过度到其他事物上，
English
This is to show that other causes are insufficient. If other causes different from this are fully shown, then I would also not exist. How then can it arise from itself? If one admits without reason, that would become too extreme. As it is said: If something exists, something arises. If one examines something different from that, then by that cause alone, all causes would become endless. Thus it has been said. Dependence itself is also merely the cause of arising, but that also cannot be its own nature. If it is said that it is dependent for the sake of destruction, then even non-momentary things would not be destroyed, therefore there is no existence. Like this, only focusing on non-destruction is called existence, because there is no weight, so there is no falling. If others say that the absence of combination is the reason for falling because of weight, therefore it depends on combination. Then, since you also believe that the arising of the dependent and the depended upon exists, what is the use of focusing on the support of the dharma of non-falling? If gathering is dependence, then it would also be excessive to other things,
Tibetan
ས། རང་གི་ཚིག་གི་སྒྲུབ་པར་སྟོན་པའི་ངག་གཅིག་པ་དེ་ལ་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་འཇུག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་བརྗོད་པས་དམིགས་པ་ནི་གཞན་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ངག་གིས་གཞན་དམིགས་པར་བརྗོད་དོ། །གཞན་དམིགས་པར་བརྗོད་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་འདོད་དོ། །དགག་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལྡོག་པ་མེད་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཚིག་གིས་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་པར་མ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་འོན་ཏེ་སྒྲ་ཡིས་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྒྲ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ངག་གིས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དམིགས་པའི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་པ་ནི་སུབ་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ལ། ཏིའི་མཐའ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་གཅིག་པ་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པ་མི་ དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་དགག་པ་ནི་འདི་དག་ལས་ཀྱང་བཟློག་པར་རིག་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགག་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱ་བ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། རང་གི་ཚིག་གིས་དགག་བ་ལ་བརྟེན་པ་མི་སླུ་བའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་བཤད་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ལས་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ན་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་དམིགས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དམིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་དམིགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རུང་བའི་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་སྨོས་ཏེ། རུང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་རུང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། རུང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་བརྟགས་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལན་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་གྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ན་མི་དམིགས་པ་རྟོག་པ་
Chinese
萨。对于以自己的语言显示成立的唯一言语，如果不是那样，那么否定介入，并且以成立为主要内容进行陈述，因此所缘是其他所缘，因此言语陈述其他所缘。在陈述其他所缘时，意在仅仅陈述通过暗示而非直接陈述的非所缘。想要陈述对否定的分别，如果所缘没有改变，那么依靠它而陈述其他是不合理的。如果自己的语言没有陈述依赖于否定和成立，那么，依靠声音的不是依靠其他声音本身的言语来完全结合的缘故。因为是他所缘的非所缘的缘故。否定是苏布的结尾，而底的结尾不是，因为唯一的言语本身是没有所缘的非所缘。对于不存在的否定，也应当从这些中反过来理解。其中，否定是主要的，而成立是通过暗示来理解的，这些是不同的。依靠自己的语言进行否定是不欺骗的。这样，在讲述了它的知识的法的特征的非所缘之后，为了显示应当被了解的法的特征，因此说了“如果是应当作为所缘的法的自性”等等。何时依赖于处于行为中的行为，想要陈述应当作为所缘的事物的法是所缘，那时应当认识到境的自性的所缘。如果境的体性是什么样的呢？说了“自己的境”等等，任何以瓶子等等作为应当否定的自性的境的识，那是能够产生的特征。言语陈述了境的体性的所缘。如果境的体性如何是能够作为所缘的特征呢？法和有法是不同的吗？说了“能够的自性”等等，能够实际上就是事物的体性，没有与事物的体性不同的。如果不是那样，那么就不会变成事物的能够的自性，并且也不会变成“这是能够”这样与事物相关联，如果考察关联者，那么也会变成没有尽头，已经多次讲述过了。当显示那应当作为所缘的境的法时，非所缘的分别
English
Sa. Regarding the single speech that demonstrates establishment with one's own words, if it is not so, then negation intervenes, and since establishment is stated as the main content, therefore the object of focus is other-object of focus, thus speech states other-object of focus. When stating other-object of focus, it is intended to state only the non-object of focus through implication. Wanting to state the conceptualization of negation, if the object of focus does not change, then it is unreasonable to state other relying on it. If one's own words do not state reliance on negation and establishment, then, relying on sound is because it is fully combined by the speech of the other sound itself. Because it is the non-object of focus of the other-object of focus. Negation is the end of sub, and the end of ti is not, because the unique speech itself is the non-object of focus that is non-object of focus. For the negation of non-existence, it should also be understood conversely from these. Among them, negation is the main thing, and establishment is to be understood through implication, these are different. Relying on one's own words for negation is not deceptive. Thus, after explaining the non-object of focus of the characteristic of the dharma of its knowledge, in order to show the characteristic of the dharma to be known, therefore it is said "if it is the nature of the dharma to be taken as the object of focus" etc. When relying on the action that is in action, wanting to state that the dharma of the thing to be taken as the object of focus is the object of focus, then the object of focus of the nature of the object should be recognized. If the nature of the object is what kind of thing? It is said "one's own object" etc., any consciousness of the object whose nature is to be negated, such as a vase etc., that is the characteristic of being able to be produced. Speech states the object of focus of the nature of the object. If the nature of the object is how is it the characteristic of being able to be taken as the object of focus? Are dharma and the possessor of dharma different? It is said "the nature of being able" etc., being able is actually the nature of the thing, there is nothing different from the nature of the thing. If it is not so, then it will not become the nature of the thing's being able, and it will not become related to the thing as "this is being able", and if the related one is examined, then it will also become endless, it has been said many times. When showing that which should be taken as the object of focus as the dharma of the object, the non-object of focus is conceptualization