Tibetan
དུ་མི་འགྱུར་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་འགལ་བ་གཉིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེ་ལ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་ན་དེའི་ཚེ། གཞན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན། གཞན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ན་ཡང་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པ་ཡང་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ན་རང་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དག་གི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཅན་ནི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འགལ་བ་དང་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་སེལ་བར་བྱེད། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་པས་ནི་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་ན། གྲངས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འགལ་བར་འཁྲུལ་པར་མེད་བ་ཞིག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་འགྱུར་དུ་ནི། དེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་མི་སྲིད་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་གྲངས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་
Chinese
也不会改变。本质相违的二者，也不会存在于每个事物之中。如果说，如果作为真正的理由，没有所要成立的法就不会产生，那么，这怎么能被其他的理由所改变呢？为了显示第二个分别，说了“即使法是不存在之物”等等。如果认为理由的法是不存在之物，那么，又怎么能被某些事物所成立呢？“又”这个词，是说即使没有很好地显示月亮的理由。如果说，如果作为理由，所要成立的法不存在，那么，即使没有很好地显示月亮的理由，这又怎么能成立某些事物呢？为了总结，说了“因此，本质上”等等。因为事物本身的本质也不能被改变，而且两种本质相违的事物不可能同时存在。实际上，如果不存在各自所要成立的事物就不会产生，如前所述，具有这种特征的果和自性，对于果和自性的特征来说，由于月亮的理由是不可能的，所以想要表达单一数字的意愿不是特征，因为想要表达单一数字的意愿本身的特征不是理由。为什么呢？因为没有可以区分的事物。说了“因为没有可以区分的事物”。这意味着没有任何可以区分的事物。同品周遍性可以区分未成立者，存在于相似品可以遣除相违和不共，从不相似品中返回可以遣除不共的不确定性。如果想要表达单一数字的意愿本身没有任何可以区分的事物。如果能区分没有与相违混淆的事物，那么，按照如前所述的方式，由于不可能通过事物的力量进入现量，因此，想要表达单一数字的意愿是没有意义的。知识。
English
Nor will it change. The two that are contradictory in nature will not exist in each of the things either. If it is said, if as a true reason, there is no dharma to be established, it will not arise, then how can this be changed by other reasons? In order to show the second distinction, it is said, "Even if the dharma is something that does not exist," etc. If it is thought that the dharma of reason is something that does not exist, then how can it be established by some things? The word "again" means that even if the reason for the moon is not well shown. If it is said, if as a reason, the dharma to be established does not exist, then even if the reason for the moon is not well shown, how can this establish some things? In order to conclude, it is said, "Therefore, essentially," etc. Because the very nature of things cannot be changed, and two things that are contradictory in nature cannot exist at the same time. In reality, if the things to be established by each do not exist, they will not arise. As mentioned before, the characteristics of the fruit and nature with this characteristic, for the characteristics of the fruit and nature, because the reason for the moon is impossible, the desire to express a single number is not a characteristic, because the characteristic of the desire to express a single number itself is not a reason. Why? Because there is nothing to distinguish. It is said, "Because there is nothing to distinguish." This means that there is nothing to distinguish. The nature of the side can distinguish the unestablished, and the existence in the similar side can eliminate the contradictory and the uncommon, and returning from the dissimilar side can eliminate the uncertainty of the uncommon. If the desire to express a single number itself has nothing to distinguish. If it can distinguish things that are not confused with contradiction, then, according to the way mentioned before, since it is impossible to enter the perception through the power of things, the desire to express a single number is meaningless. Knowledge.
Tibetan
ཉིད་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འོས་སོ་སྙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟགས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་གཞལ་བྱའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ལ་སྐབས་སུ་བང་ པ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་སླུ་བར་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་རྟགས་དེའི་ངོ་བོ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་གང་ཞིག་མཐོང་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་འདིས་འདི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཞག་ནས། དེ་ལ་འདོད་པའི་དོན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའི་བསྒྲུབ་པ་དེ་འདོད་པའི་དོན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་ལ་རྟགས་འདིའི་བདག་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འོས་ཀྱི། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་རྟགས་ཤེས་པའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བྱ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་རྟགས་སུ་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་ཧང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ནི་གཞལ་བྱ་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞལ་བྱ་དོན་དང་སྐྱེས་བུ་འཇལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲས་ལྡན་པ་དང༌། འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་དེ་དག་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་རྟགས་ཅན་ལ་རེས་འགའ་ཡང་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་ལྟོས
Chinese
为了消除这种观点，提到了“如果知识本身不是作为理由的法，那么……”等等。知识是进行推断的法，而不是理由的法。因此，它怎么能成为理由的定义呢？只有理由的法才应该成为理由的定义，人们会这样想。为了展示只有理由的法才是理由的定义的合理性，提到了“从什么样的理由的自性中可以理解事物？”等等。应该思考从什么样的理由的自性中可以理解所量的事物，在这种情况下，对于理解者，对于天授（Devadatta）等人不欺骗的是什么，那个自性就是理由的自性，应该这样说。看到什么样的自性后，推断者会这样区分并确定：这个由此来证明，这个不是由此来证明。然后，对于那个将所希望的意义安置在附近的证明，会相信那个证明是将所希望的意义安置在附近的，并会开始运用。以那种方式存在的事物，那个理由的自性才应该成为理由的定义，而不是其他的自性。对此，如果有人这样想：因为知识是认识理由的知识，所以它与要证明的事物紧密相连，因此，它应该是理由的定义。因此，提到了“仅仅与推断的产生紧密相连……”等等。如果因为是知识，就认为仅仅与所量的事物、推断的产生紧密相连就是理由，那么，那时就会出现太过分的后果。为了展示那个太过分的后果，提到了“那样的话，所量的事物和士夫……”等等。所量的事物、意义，以及士夫、衡量者，以及“等等”一词所包含的集合等等，以及显现和作意等等，也会成为理由的定义。在此，提到了“如果没有那些作为论证……”等等。如果没有所量的事物等等，那么对于有法者，有时也不会产生知识。依赖于知识。
English
In order to eliminate this view, it is mentioned, "If knowledge itself is not the dharma of the reason, then..." and so on. Knowledge is the dharma that infers, but not the dharma of the reason. Therefore, how can it become the definition of the reason? Only the dharma of the reason should become the definition of the reason, one would think. In order to show the rationality that only the dharma of the reason is the definition of the reason, it is mentioned, "From what kind of nature of the reason can things be understood?" and so on. One should contemplate from what kind of nature of the reason the object to be measured can be understood. In this case, for the understander, what does not deceive Devadatta and others? That nature is the nature of the reason, it should be said. After seeing what kind of nature, the inferrer will distinguish and determine: this proves this, this does not prove this. Then, for that proof that places the desired meaning nearby, one will believe that that proof places the desired meaning nearby, and will begin to apply it. The thing that exists in that way, that nature of the reason should become the definition of the reason, but not other natures. To this, if someone thinks like this: because knowledge is the knowledge of knowing the reason, it is closely connected with the thing to be proven, therefore, it should be the definition of the reason. Therefore, it is mentioned, "Merely being closely connected with the arising of inference..." and so on. If, because it is knowledge, one considers merely being closely connected with the object to be measured, the arising of inference, as the reason, then, at that time, there will be an excessive consequence. In order to show that excessive consequence, it is mentioned, "In that case, the object to be measured and the purusha..." and so on. The object to be measured, the meaning, and the purusha, the measurer, and the collection contained in the word "etc.", and appearance and attention, etc., will also become the definition of the reason. Here, it is mentioned, "If there are no those as arguments..." and so on. If there are no objects to be measured, etc., then for the subject, sometimes knowledge will not arise. It depends on knowledge.