Tibetan
མི་ཟ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁོ་ན་གཏན་ཚིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་ལ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པ་དེ་དག་གི་ཡང་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་དམིགས་ན་འོན་ན་ནི་དེ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ནས་བརྟགས་ནས་མཐོང་གི །གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་དམ་མི་སྲིད་པ་དག་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འགའ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མི་སྲིད་པ་བསལ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འོན་ཏེ་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ནའོ། །ཕྱོགས་འདི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དབང་པོར་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ཅེ་ན། འོ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་སྒྲ་ཉིད་རྟག་པར་ལས་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི། ཇི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་འོ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་བརྡ་སྤྲོད་བ་པ་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་སྒྲ་ཉིད་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ། མཉན་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྟག་པ་སྟེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཕ་རོལ་པོས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་བློ་གྲོས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་འདི་ལ་བྱ་བྲག་པས་མ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་ཉིད་དམ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་བསྟན་པར་མ་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་འདི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ཁོ
Chinese
不會以不吃的形式來指定。因此，如果認為只有那些才會成為真正的理由，而其他的則不是，因此，說了「以似能成立的理由等」等等。對於哪些似能成立的理由，也不是以那些不吃來指定的。如果不是以不吃來指定，那麼難道就只是沒有嗎？因此，說了「具有殊勝智慧」等等。只有殊勝的智慧才能夠經過考察而見到，其他的則不能。因為是那樣的緣故，所以似能成立或不能成立的理由是不一定的。因此，因為理由的特徵是不確定的緣故。 沒有任何東西會成為理由，這是結論。這樣，在排除了似能的理由本身不成立之後，為了排除第二種分別，說了「或者存在沒有很好地指出的似能理由」等等。或者因為害怕前面所說的過失，就承認沒有指出似能理由的宗派。為了要承認這個宗派，為了要近似地指示導師陳那，所以說了「就像所說的那樣」等等。如果問說，說了什麼呢？回答說，說了「那麼，當聲音本身被認為是常恆的時候」等等。導師陳那所要聽聞的，無論如何也不是能斷除的理由，這樣說了。而對方則說，那麼，當文法學家承認聲音本身是普遍的差別是常恆的時候，具有可聽聞的特徵的宗派的法，這個就只會成為理由，因為聲音是常恆的，因為是可聽聞的，就像聲音本身一樣。對方這樣說了。當對方這樣說的時候，具有聰明智慧的導師陳那面前說，如果對於這個稱為聲音的有法，勝論師沒有做出無常的理由，或者沒有指出剛產生等等的一個特徵，那麼，那個時候，這個沒有很好地指出的似能理由，當然是理由。
English
It will not be specified in the form of not eating. Therefore, if it is thought that only those will become the real reason, and others will not, therefore, it is said, "With reasons that seem to be able to be established, etc." For those reasons that seem to be able to be established, it is not specified by those not eating either. If it is not specified by not eating, then is it just non-existent? Therefore, it is said, "Having excellent wisdom," etc. Only excellent wisdom can be seen after investigation, but others cannot. Because it is like that, the reasons that seem to be able to be established or not are uncertain. Therefore, because the characteristics of the reason are uncertain. Nothing will become a reason, this is the conclusion. Thus, after excluding the very possibility of a seemingly valid reason, in order to exclude the second distinction, it is said, "Or there is a seemingly valid reason that has not been well pointed out," etc. Or because of fear of the faults mentioned above, one admits the tenet that the seemingly valid reason has not been pointed out. In order to admit this tenet, in order to closely indicate the teacher Dignāga, it is said, "Like what was said," etc. If asked, what was said? The answer is, it was said, "Then, when sound itself is considered permanent," etc. What the teacher Dignāga is to hear is in no way a reason that can cut off, so it was said. And the other party said, then, when the grammarian admits that the difference of the universal, sound itself, is permanent, the dharma of the tenet that has the characteristic of being audible, this will only become a reason, because sound is permanent, because it is audible, just like sound itself. The other party said this. When the other party said this, the teacher Dignāga, who was intelligent and wise, said, if for this subject called sound, the Vaiśeṣika did not make the reason of impermanence, or did not point out one characteristic such as just arising, then, at that time, this seemingly valid reason that has not been well pointed out is of course a reason.
Tibetan
་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་དབང་པོར་གསོལ་པ་དང་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་མགོ་ལ་བཙིར་ནས་ཀུས་འདེབས་ཤིང༌། འདི་ནི་དེ་བསྒྲགས་སུ་ཡང་མི་རུང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྒྲགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་ན། བླ་མས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲགས་སུ་ཡང་མི་རུང་ལ། ཧ་ཅང་རྔམས་པོ་ཚེ་བཅབ་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཧ་ཅང་རྣམས་ཆེ་བའི་ཕྱིར། བཅབ་ཏུ་ཡང་མི་རུང་བས་ཅི་བླ་མ་སུན་དབྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་རིགས་པ་ལ་ཡལ་བར་དོར། ཇི་ལྟར་བྱ་གཏོལ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་སྐོབས་ཆེན་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་ཞིག་ཏུ་རྒོལ་བར་ནུས། མ་ཤེས་སོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན། གང་གིས་ན་འདི་མི་བཟད་ཅེ་ན། གཏན་ཚིགས་འདིས་ཇེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན་པ་འདིས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་བསྒྲུབས་ཤིང་ངོ༌། །དེའི་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། བརྡའ་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུ་གང་དག་ལ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དེའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་དེའི་ཚད་མ་ཅན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་མངོན་པར་མཐོ་བ་མཐོ་རིས་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པར་བྱང་གྲོལ་བར་སྦྱར་ནས་སོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་མི་སྤོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་ན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུས་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དུས་གཞན་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་བྱེ་བྲག་པས་གཏན་ཚིགས་གཞན་བྱས་པ་ཉིད་བསྟན་ནས། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ལ་གགས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དེའི་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སྲིད་ཤོར་བ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཤོར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ལ་ཀུན་དུ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཉ
Chinese
说会变成那样。像这样，导师陈那的面前，用权力祈请，用双手按住头顶，恭敬地顶戴。并且说了“这个连宣扬也不行”等等。唉呀，奇哉，上师们的过失是不应该宣扬的，因为是上师所说，所以连宣扬也不行。非常可怕，无法隐藏，因为非常重大，所以也无法隐藏，那该怎么办？是责难上师吗？还是把道理抛弃？该怎么办？如果陷入极大的困境，又该如何反驳？不知道啊。这有什么过失呢？因为什么而令人难以忍受呢？说了“以这个理由”等等。 以这个作为应该听闻的理由。事物也变成了自己要证成的那个自性，也就是说，声音等事物被证实为常有的自性。那些具有量士夫也等等，对于行为和语法等等，那些人具有应该听闻的量，那些就是具有量者，那些显现增上生，与善妙解脱结合。像这样，观修那个事物，只要不舍弃烦恼，就会去往天界。如果舍弃烦恼，就会去往涅槃。你以士夫的其他理由等等，又是其他时候，因为你以具有智慧自性的士夫，特别地显示了其他的理由，阻碍了应该听闻的自性之理由的证成能力。那些事物和等等，声音等那些事物，以及那些具有量的士夫，也从显现增上生和善妙圆满中产生，这是总结语。如国王失去王位一样。等等，当国王失去权力的时候，就会完全依靠苦行的森林。同样地，
English
It is said that it will become like that. Like this, in front of the teacher Dignāga, he prayed with power, pressed his head with both hands, and respectfully placed it on top. And he said, "This cannot even be proclaimed," and so on. Alas, how strange, the faults of the lamas should not be proclaimed, because it is what the lama said, so it cannot even be proclaimed. It is very terrible, it cannot be hidden, because it is very important, so it cannot be hidden either, so what should be done? Is it to blame the lama? Or to abandon the reason? What should be done? If one falls into great difficulty, how can one refute? I don't know. What fault is there in this? Why is it unbearable? He said, "With this reason," and so on. With this as the reason for what should be heard. Things also become the very nature of what one wants to prove, that is, sounds and other things are proven to be of a permanent nature. Those who have valid men also, etc., for behavior and grammar, etc., those people who have the measure of what should be heard, those are the ones who have the measure, those who manifest higher realms, combined with auspicious liberation. Like this, meditating on that thing, as long as one does not abandon the afflictions, one will go to the heavenly realms. If one abandons the afflictions, one will go to Nirvana. You, with the other reasons of the man, etc., again at other times, because you, with the man of the nature of wisdom, especially showed other reasons, hindering the ability to prove the reason of the nature of what should be heard. Those things and etc., those things like sounds, and those men who have the measure, also arise from the manifestation of higher realms and auspicious perfection, this is the concluding remark. Like a king losing his throne. Etc., when the king loses power, he will completely rely on the forest of asceticism. Similarly,
Tibetan
ན་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཡང་གང་གི་ཚེ་བསྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དེའི་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་དང་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་དག་ལས་འདྲེན་པར་བྱེད། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལག་པ་བརྐྱང་སྟེ་མཉན་དུ་རུང་བ་ཉིད་སྐྱོབས་ཤིག་མཉན་དུ་རུང་བ་ཉིད་སྐྱོབས་ཤིག་ཅེས་འོ་དོད་འབོད་པར་བྱེད་ལ། གཏན་ཚིགས་དེས་ཀྱང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དག་གིས་དབང་གིས་དབང་ཤོར་བའི་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་འགྲོ་བས་འདིར་ཁོ་བོས་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱ། དེ་ལྟར་ཅོ་དྲིས་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཉེས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་སྤོབས་པས་བྱས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པའི་གཏན་ཚིགས་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་སྤོབས་པས་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ན་ཆུང་ཟད་ཀྱང་སྒྲུབ་པའམ། སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་མི་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་སྤོབས་པས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན། ཅིག་གཏན་ཚིགས་དེ་དངོས་པོ་ཆོས་སུ་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཅན་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་པར་བརྟག་པ་གཉིས་སོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཏན་ཚིགས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དང་པོར་གཏན་ཚིགས་སུ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ཡོད་པའམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་གང་གིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བའམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་ཅེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞན་
Chinese
而且，这种作为正因特征的理证，当它失去成立的能力时，就像声音等事物，以及那些具有量士夫的人，也会从事物本身、天界和解脱中被引离。他们也会伸出手来，呼喊着“救救可闻性，救救可闻性”，但那个理证也无法完全救护他们，因为由于自己所犯的过失而失去力量，所以只能去苦行的森林，我在这里还能说什么呢？ 因此，为了揭示对这种诘难方面的过失，就说了“成立本身也是由士夫的勇气所为”等等。如果承认没有很好地揭示反驳的理证就是理证本身，那么理证的成立本身就会变成由士夫的勇气所为。因此，实际上即使稍微成立，也不会变成不成立。像这样，当没有很好地揭示反驳的理证时，就是成立；当很好地揭示时，就不是成立。所以，成立本身就变成了由士夫的勇气所为。如果承认没有很好地揭示反驳的理证就是理证本身，那么，这个理证是事物法中的具有该法的，还是不具有该法的呢？这是两种辨析。从第一种辨析的角度来说，就说了“那个理证”等等。如果最初所取的理证，仅仅从自性上，就具有所要成立的法，或者具有使所要成立的法存在，成立所要成立的法的那种状态，那么，在这种情况下，通过什么原因，所要成立的法即使不存在也会存在，或者所要成立的法不会成立，而被其他理证改变呢？为什么不会变成其他呢？就说了“事物的自性会改变”等等。像这样，事物的自性是什么，也会变成其他
English
Moreover, this reason that is the characteristic of being a valid reason, when it is made powerless to establish, then, just like sounds and other things, and those persons who possess valid cognition, will also be led away from the things themselves, the heavens, and liberation. They will also stretch out their hands and cry out, "Save audibility, save audibility!" But that reason also cannot completely protect them, because it has lost its power due to its own faults, so it can only go to the forest of asceticism. What more can I say here? Therefore, in order to reveal the faults in this aspect of refutation, it is said, "The establishment itself is also done by the courage of a person," and so on. If one admits that a reason that has not well revealed the counter-argument is the reason itself, then the establishment of the reason itself will become done by the courage of a person. Therefore, in reality, even if it is slightly established, it will not become unestablished. Like this, when the counter-argument is not well revealed, it is established; when it is well revealed, it is not established. Therefore, the establishment itself becomes done by the courage of a person. If one admits that a reason that has not well revealed the counter-argument is the reason itself, then, is that reason something that possesses the dharma in the dharma of things, or is it something that does not possess that dharma? These are two analyses. From the perspective of the first analysis, it is said, "That reason," and so on. If the reason that is initially taken, merely from its own nature, possesses the dharma to be established, or possesses the state of causing the dharma to be established to exist, establishing the dharma to be established, then, in that case, by what cause would the dharma to be established exist even if it does not exist, or would the dharma to be established not be established, and be changed by another reason? Why would it not become other? It is said, "The nature of things will change," and so on. Like this, whatever the nature of things is, it will also become other.