Tibetan
་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འདིར་ཁྱེད་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནུས་པར་འདོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་གནོད་པ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་དེའི་ཚེ་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི་གང་གི་ཚེ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་དེ་ཅི་དགོས། དེ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་པོ་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཕ་རོལ་པོ་གནོད་པ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་གནོད་པ་ཡོང་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་གནོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་ཁས་ལེན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གནོད་པ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཁས་ལེན་པ་ཡོད་པས་གནོད་པ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བར་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཐེ་ཚོམ་ཅན་ལ་ནི་གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་གཏན་ཚིགས་མི་སྦྱོར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་གནོད་པ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སྦྱར་བ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཁས་ལེན་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གདོན་མི་ཟ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་སྦྱོར་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་ན་ཅི་གནོད་པ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཅན་ལ་ཁས་བླངས་ནས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། རྟོགས་པ་ སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མི་དམིགས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ལ་ནི་ཅི་གནོད་པ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གནོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པར་བསམས་ནས། གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པར་དོགས་པར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གདོན་མི་ཟ་བར་གནོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་གཏན་ཚིགས་
Chinese
那么，用特征的理式做什么呢？在这里，即使您有损害，也认为这个理式有效吗？在什么时候有损害，理式不能成立要成立的事物的时候，那个时候，理式应该成为没有损害之境的特征，在什么时候即使有损害也能成立，那又何必呢？这样，对方即使有损害，也仅仅因为没有见到损害就承认运用理式了。成立宗派者说：为了让对方即使见到损害也运用理式。即使那样，也说了“对于怀疑者”等等。如果即使损害到来，您也仅仅因为没有见到就想运用理式，如果是那样，就像您即使有损害，也承认损害，仅仅因为没有见到就承认运用理式一样，对于见到损害也会运用理式。像这样，如果即使没有见到也承认损害并加以运用，那么，那个时候，对于见到的方面也有承认，所以请您也想对于见到损害也加以运用。对于怀疑者，如果承认损害而不运用理式，那么，那个时候，即使有损害，也仅仅因为理式本身具有力量，就不会进入运用理式了。如果承认，那么因为没有差别，对于明确见到障碍的方面，也应该承认有损害并想加以运用。如果不是那样，如果不承认，那么会怀疑是否有损害呢？或者没有呢？因此，对于怀疑者，不会进入承认并运用理式，因为认识先于怀疑的进入。或者，对于没有见到而怀疑，对于怀疑的事物，会有损害吗？或者没有呢？会变成两种情况。对于没有的一方，因为认为仅仅没有损害就能成立要成立的事物，所以会怀疑理式没有意义而不加以运用。因此，为了消除怀疑，不食用鬼，承认损害并
English
Then, what is the use of the reason of characteristics? Here, even though you have harm, do you still think this reason is effective? When there is harm, and the reason cannot establish what is to be established, then, at that time, the reason should become the characteristic of the state of not having harm. When even though there is harm, it can still establish, then what is the need for that? In this way, the opponent, even though there is harm, only because they do not see the harm, they admit to applying the reason. The proponent of established tenets says: In order to make the opponent apply the reason even when they see the harm. Even so, they mentioned "for the doubter" and so on. If even though harm comes, you only want to apply the reason because you do not see it, if that is the case, just as you, even though there is harm, admit the harm, and only because you do not see it, you admit to applying the reason, you will also apply the reason to seeing the harm. Like this, if even though you do not see it, you admit the harm and apply it, then, at that time, there is also admission to the seen aspect, so please also think to apply it to seeing the harm. For the doubter, if they admit the harm and do not apply the reason, then, at that time, even though there is harm, only because the reason itself has power, it will not enter into applying the reason. If you admit, then because there is no difference, for the aspect of clearly seeing obstacles, you should also admit that there is harm and want to apply it. If it is not like that, if you do not admit, then will you doubt whether there is harm? Or is there not? It will become two situations. For the side of not having, because they think that only without harm can the thing to be established be established, they will doubt that the reason is meaningless and will not apply it. Therefore, in order to eliminate doubt, not eating ghosts, admitting harm and reason
Tibetan
སྦྱོར་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན་ནི། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ལ་ཡང་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བྱོས་ཤིག །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བར། གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཡོད་ན་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གནོད་པ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་སྦྱར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་ནུས་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི། འོ་ན་གཏན་ཚིགས་སྦྱར་ཀྱང་གནོད་པས་བྱས་པའི་མི་ནུས་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་ཇི་སྲིད་དུ་གནོད་པ་མི་སྲིད་པ་གཏན་ལ་མ་བབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་གནོད་པ་ཡོད་པ་དང་དེའི་གཏན་ཚིགས་སྦྱར་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བར། གལ་ཏེ་གནོད་པ་མི་དམིགས་ན་ནུས་སོ་སྙམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ནུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཡང་ཕ་རོལ་པོའི་བསམ་པ་ནི། གང་ན་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། དམིགས་པས་གནོད་པ་ལ་ཁྱབ་པའམ། ཅི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱེ་དམིགས་པས་གནོད་པ་ལ་ཁྱབ་པའམ་ཅི་ན། རྒྱུ་གང་གིས་ན་འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། གཏན་ཚིགས་གནོད་པས་བྱས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་དོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་མི་འགྱུར་བ་དམིགས་པ་ལོག་ན་གནོད་པ་གནོད་མི་ཟ་བར་ལྡོག་པར་ཁས་ལེན། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། དམིགས་པས་གནོད་པ་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དམིགས་པས་གནོད་པ་ལ་བྱ་བ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ལྟར་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་ན་གནོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ན་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ན་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མེད་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་ན་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་དམིགས་པ་ལོག་ན་གནོད་པ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དམིགས་པ་ལོག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ལོག་ཀྱང་ག
Chinese
应当作结合。如果承认的话，因为所缘和非所缘的方面没有差别。对于所缘，也要作妨害的理证结合。为了消除他人言词的提问疑惑，说了“如果存在妨害就不能”等，如果存在妨害，理证就不能成立所要成立的，如果这样认为。成立宗派者说，说了“如果那样也结合”等，如果存在妨害，理证就不能成立，如果是那样，那么，即使结合理证，也会变成被妨害所造成的不能成立，所以只要妨害不存在还没有确定，就不要结合理证。像这样，如果像某种情况一样存在妨害，并且即使结合那个理证也只是没有作用。为了消除他人言词的提问疑惑，说了“如果妨害不现，就能够”等，在什么时候妨害不现，那个时候理证就只有作用。这又说明了对方的想法是，在哪里妨害不现，那里就是没有妨害。成立宗派者说，说了“所缘周遍妨害吗？还是什么”等，喂，所缘周遍妨害吗？还是什么？因为什么原因这样是那样呢？对于理证被妨害所造成的没有作用的疑惑，如果不是那样，如果所缘改变，就承认妨害不会妨害而改变。对此这样想，如果认为是所缘周遍妨害，因此，即使那样也只有妨害不现等 说了，如果所缘对妨害起作用，即使那样也像这样，只有妨害不现，所要成立的就会成立，所以理证是没有意义的。为什么呢？说了“如果不现，因为妨害不存在”，在哪里妨害不现，那里就是没有妨害。如果没有妨害，所要成立的成立了，那么对于那个，理证做什么呢？对此这样想，如果认为是即使所缘改变，妨害也不会改变，说了“即使所缘改变”等，如果即使所缘改变，
English
It should be combined. If it is admitted, because there is no difference between the aspects of the object of focus and the non-object of focus. For the object of focus, one should also make a logical connection that is harmful. To dispel doubts about the opportunity for others' words, it is said, "If there is harm, it is not possible," etc. If there is harm, the reasoning cannot establish what is to be established. If one thinks so, the proponent of the established conclusion says, saying, "If that is the case, even if it is combined," etc. If there is harm, reasoning cannot work. If that is the case, then even if reasoning is combined, it will become ineffective due to the harm. Therefore, as long as the harm does not exist and has not been determined, reasoning should not be combined. Like this, if there is harm in some way, and even if that reasoning is combined, it is only ineffective. To dispel doubts about the opportunity for others' words, it is said, "If harm is not perceived, it is possible," etc. When harm is not perceived, at that time reasoning is only effective. This also shows that the other party's thought is that where harm is not perceived, there is only no harm. The proponent of the established conclusion says, saying, "Does the object of focus pervade harm? Or what?" etc. Hey, does the object of focus pervade harm? Or what? For what reason is it like that? For the doubt that reasoning is rendered ineffective by harm, if it is not like that, if the object of focus changes, it is admitted that harm will not harm but will change. Thinking this, if one thinks that the object of focus pervades harm, therefore, even if that is the case, there is only non-perception of harm, etc. It is said, if the object of focus acts on harm, even if that is the case, it is like this, only non-perception of harm, what is to be established will be established, so reasoning is meaningless. Why? It is said, "If it is not perceived, because harm does not exist." Where harm is not perceived, there is only no harm. If there is no harm, what is to be established is established, then what does reasoning do for that? Thinking this, if one thinks that even if the object of focus changes, harm will not change, it is said, "Even if the object of focus changes," etc., if even if the object of focus changes,