Tibetan
ར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མེད་པར་བྱེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་གང་ན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་དེ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང༌། དེ་ཁོ་ན་ལས་འགྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ནས་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཤིན་ཏུ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་སྲིད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཅིང་དགོས། རྣམ་པར་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མ་ངེས་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མ་ངེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཚིག་གི་དོན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་འགྱུར་རོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་གནོད་པ་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེ་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཆུང་ཟད་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ནས་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་གནོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་སྨོས་པའི་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་གང་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་ན་གནོད་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་གནོད་པ་མེད་པ་སྨོས་པར་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་གནོད་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་གནོད་པ་མེད་པ་སྨྲས་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་བོས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར། ལམ་གཞན་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བར་གནོད་པ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ན་གནོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་གནོད་པ་མེད་པའི་སྒྲར་མི་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཡང་མཐོང་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
如果仅仅是妨害的量，就能使一切所要成立的都不成立，那么，在没有妨害的量的地方，所要成立的事物，也仅仅由它自己成立，所以理由就没有意义了。对此，有人认为，从那以后只有妨害存在，因此理由才变得有意义，所以才说了“妨害存在也是”等等。如果那有妨害，那么那时因为没有成立的能力，所以理由也确实没有意义。像这样，如果存在妨害的量，那么理由就不能成立自己所要成立的事物。因此，那有什么用呢？从第二种分别的角度来说，说了“如果不确定”等等。对于不确定的方面来说，词的意义既没有妨害的量，然而也可能没有所要成立的事物，这可以这样理解。没有妨害的量就没有所要成立的事物，这是总结性的说法。因此，对于没有妨害的事物，即使没有丝毫能力，那个没有妨害的对境也丝毫不需要，这是总结性的说法。像这样，如果所要成立的事物不存在仅仅是由妨害的量造成的，那么，为了完全避免妨害，说没有妨害的对境是有意义的。当没有妨害的量，也仅仅是没有所要成立的事物时，那么说没有妨害的对境就没有意义了。像这样说，如果哪里没有妨害，那么在那里没有受到妨害地存在着所要成立的事物，那时说没有妨害才是合理的。当如同没有妨害一样，也没有所要成立的事物时，那么说了没有妨害又有什么用呢？这是为了对方害怕对两种情况都进行辩驳的过失，所以说了“依靠其他道路来做，没有妨害是”等等。因为仅仅通过没有妨害就能成立所要成立的事物，所以不说没有妨害的声音。那么是什么呢？没有发现妨害就是没有妨害。没有发现妨害也是，因为见到是有过失的。
English
If only the means of refutation could invalidate everything to be established, then, where there is no means of refutation, the thing to be established would be established solely by itself, so the reason would be meaningless. To this, someone might think, 'From then on, only refutation exists, therefore the reason becomes meaningful.' Therefore, it is said, 'The existence of refutation is also,' etc. If there is refutation there, then at that time, because there is no ability to establish, the reason is indeed meaningless. In this way, if a means of refutation exists, then the reason cannot establish what it is supposed to establish. Therefore, what is the need for it? From the perspective of the second distinction, it is said, 'If it is uncertain,' etc. For the uncertain aspect, the meaning of the words has neither a means of refutation, nor is it possible that there is nothing to be established, this can be understood in this way. 'Without a means of refutation, there is nothing to be established,' this is a summary statement. Therefore, for something without refutation, even if there is not the slightest ability, that object without refutation is not needed in the slightest, this is a summary statement. In this way, if the non-existence of what is to be established is caused solely by the means of refutation, then, in order to completely avoid refutation, it is meaningful to speak of an object without refutation. When there is no means of refutation, and there is only nothing to be established, then it is meaningless to speak of an object without refutation. It is said like this, 'If where there is no refutation, there exists something to be established without being refuted, then it is reasonable to speak of no refutation.' When, just like there is no refutation, there is also nothing to be established, then what is the use of speaking of no refutation? This is because the other party is afraid of the fault of arguing against both situations, so it is said, 'Relying on another path, no refutation is,' etc. Because what is to be established can be established solely through no refutation, the sound of no refutation is not spoken. Then what is it? Not finding refutation is no refutation. Not finding refutation is also, because seeing is with faults.
Tibetan
རེས་འགའ་གནོད་པ་སྲིད་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རེས་འགའ་གནོད་པ་ཡོད་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། གནོད་པར་མ་བྱས་པ་ཡང་སྨོས་པས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཅོ་འདྲི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གནོད་པ་དམིགས་པ་ལ་འཇིགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱེ་གཏན་ཚིགས་གནོད་པ་དམིགས་པ་ལ་འཇིགས་ཀྱི། གནོད་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིན་ཁྱོད་གནོད་པ་ཚད་མར་བཟུང་ནས། གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ལ་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་བྱ་བར་འདོད། རེ་ཞིག་གནོད་པ་ལ་འཇིགས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་སྲིན་པོ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱིས་པ་ཐམས་ཅད་ཟ་བར་བྱེད་ཀྱི། དམིགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཟ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཟ་བར་འགྱུར། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཕ་རོལ་པོ་དམ་འཆའ་བ་ལེན་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དེ་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱོད་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གནོད་པ་སྲིད་ཀྱང་རུང་མི་སྲིད་ཀྱང་རུང༌། མི་ལྟོས་པར་གནོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའམ་ཅི། ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པ་སྦྱར་བར་བྱ། ལེགས་པར་སྦྱར་བར་བྱ། རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱར་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་ནས། གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། དེས་ལ་ལར་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་ན་དེས་ལ་ལར་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་བར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། གང་གི་ན་ཁྱོད་གནོད་པ་མེད་པར་བྱ་བ་ ལ་འབད་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་སྦྱོར། བརྒྱ་ལ་ཕ་རོལ་པོ་ན་རེ། ནུས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་ནུས་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གནོད་པ་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི
Chinese
有时损害可能存在，但存在于人身上。有时即使有损害，也会想“看不见啊”。因此，那会成为运用论证的境地。如此说，当损害不明显时，被称为没有损害，那时论证也有结果。没有造成损害也是通过言说来完成的。立宗者为了诘难而说：“论证害怕见到损害”等等。说：“喂，论证害怕见到损害，难道不是害怕损害吗？既然你把损害视为量，就想仅仅因为损害不明显就运用论证吗？暂时来说，害怕损害是有道理的，因为它像罗刹一样会吞噬所有的论证之子。见到（损害），与烦恼分离，即使吞噬又能吞噬什么呢？”立宗者为了让对方接受承诺而说：“那个论证实际上”等等。你说，无论运用什么论证，实际上无论有没有损害，难道不应该不依赖于仅仅损害不明显就运用吗？对方说：应该运用，很好地运用，完全地运用。立宗者说：“为什么应该运用？”为了要成立什么意义，对方说：“为了要成立应该成立的”，心想即使要成立的成立了又有什么不好呢？就运用论证。立宗者说：“即使那样，即使存在损害仍然”等等。如果为了要成立应该成立的而运用论证，那么即使那样，即使存在损害，它也能成立应该成立的吗？如果这样，你既不努力消除损害，又为了要成立应该成立的而运用论证。对方说：“完全能成立”，因此，即使那样，仍然是未造成损害的境地。
English
Sometimes harm may exist, but it exists in the person. Sometimes, even if there is harm, one thinks, "It's not visible." Therefore, that becomes the realm for applying reasoning. It is said, "When harm is not apparent, it is called no harm, and at that time, reasoning also has a result. Not causing harm is also accomplished through speaking." The proponent of the established conclusion, in order to refute, says, "Reasoning fears seeing harm," etc. He says, "Hey, reasoning fears seeing harm, doesn't it fear harm? Since you consider harm as valid cognition, do you want to apply reasoning merely because harm is not apparent? For the time being, it is reasonable to fear harm, because it, like a rakshasa, will devour all the children of reasoning. Seeing (harm), being separated from afflictions, even if it devours, what can it devour?" The proponent of the established conclusion, in order to make the opponent take a vow, says, "That reasoning is truly," etc. You say, whatever reasoning you apply, whether there is harm or not in reality, shouldn't it be applied without relying solely on the fact that harm is not apparent? The opponent says: It should be applied, applied well, applied completely. The proponent of the established conclusion says, "Why should it be applied?" In order to establish what meaning, the opponent says, "In order to establish what should be established," thinking, "Even if what should be established is established, what's wrong with that?" and applies reasoning. The proponent of the established conclusion says, "Even so, even if there is harm, still," etc. If you apply reasoning in order to establish what should be established, then even so, even if there is harm, can it establish what should be established? If so, you neither strive to eliminate harm, nor do you apply reasoning in order to establish what should be established. The opponent says, "It can be established completely," therefore, even so, it is still the realm of not having caused harm.