Tibetan
གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། རྟགས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་དག་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། རྟགས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་རྟགས་ནི་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་མ་ངེས་ཏེ། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པའི་རྟགས་ལས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་ངེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར། དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་ཅེ་ན། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མེ་དང་དུ་བ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་གང་དུ་འགའ་ཞིག་ན་མེ་མེད་པ་དེ་ན་ངེས་པར་དུ་བ་ཡང་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་དང་ཤ་པ་དག་ཀྱང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་གང་ན་ཤིང་མེད་པ་དེ་ན། ཤིང་ཤ་པ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པས་འབྲེལ་པ་དག །རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དག་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་མིག་བཙུམས་ཏེ། ཡང་ཐམས་ཅད་ན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དང་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་གསུམ་ཆར་ཡང་བསྟན་ནས། མདོའི་དོན་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཆད་ཁྱབ་པ་ཚུལ་གསུམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དང་མི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཧེས་བྱ་བ་
Chinese
持宗义者说，因为相不决定的缘故，所以说“以量自身”。原因和周遍不成者，以量自身施设于隐蔽义是不行的。为何不行呢？说“因为相不决定的缘故”。 像这样，原因和周遍不成之自性相，于隐蔽义是不决定的，因为不是所缘之境的缘故。从不决定的相，所应成办是不成的。如果相不决定，为何施设于隐蔽义呢？说“原因和周遍关系成立者”等。如果火和烟以因和果的事物之相的关系成立，那么在某个地方没有火，那里也必定没有烟。同样，树和树叶也是周遍和所周遍的事物之相的关系成立，那么在哪里没有树，那里树叶也必定没有，为了极力显示这个道理，这些仅仅是极力施设而已。如是说，果和所周遍是从它生，并且以它的自性之相的关系而关系。没有原因和周遍，怎么会有呢？因此闭上眼睛，又要在一切处说没有原因和周遍就没有果和所周遍。如是显示了自性、果和不成，这三种理由之后，为了与经义结合，因此说“因此此方之法”等。对于三种理由，所说三种方之法，就是具有随行和相违。因此，它的周遍三种方式的方之法，具有随行和相违的理由，以自性、果和不成之差别，仅仅是了知三种。为何仅仅是三种呢？因此，对于自己的所应成办之法没有错乱的缘故。
English
Those who hold sectarian views say that because the sign is uncertain, they mention "by means of the measure itself." It is not the case that the non-apprehension of cause and pervasion is applied to the hidden object by the measure itself. Why not? It is said, "Because the sign is uncertain." Thus, the nature of the non-apprehension of cause and pervasion, the sign, is uncertain for the hidden object, because it is not an object of perception. From an uncertain sign, what is to be accomplished is not accomplished. If the sign is uncertain, why is it applied to the hidden object? It is said, "Those whose relationship of cause and pervasion is established," etc. If fire and smoke are established in a relationship of the nature of cause and effect, then where there is no fire, there is certainly no smoke. Similarly, if trees and leaves are established in a relationship of the nature of pervasion and what is pervaded, then where there is no tree, there is certainly no leaf. In order to thoroughly show this meaning, these are merely thorough applications. It is said, "The result and what is pervaded arise from it, and are related by the nature of its own nature. How can there be no cause and pervasion?" Therefore, close your eyes and say in all places that where there is no cause and pervasion, there is no result and what is pervaded. Thus, having shown all three reasons of nature, result, and non-apprehension, in order to combine with the meaning of the sutra, it is said, "Therefore, this dharma of the subject," etc. Whatever is said to be the three aspects of the dharma of the subject for the three reasons is that which possesses concomitance and counter-concomitance. Therefore, the reason that the dharma of the subject in its three modes of pervasion possesses concomitance and counter-concomitance is that it is known to be only three types by the distinctions of nature, result, and non-apprehension. Why only three types? Therefore, there is no confusion about one's own dharma to be accomplished.
Tibetan
སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཁོ་ན་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལས་འབྱུང་བ་དད་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་དྲུག་པའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་ལ་རངས་པར་མ་གྱུར་པ་ཁ་ཅིག་ནི་གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་དྲུག་པར་འཆད་དོ། །མཚན་ཉིད་དྲུག་པོ་བགྲང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་དག་གོ །གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། གཏན་ཚིགས་གང་ལ་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དེ། ཚད་མ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་མ་བཙལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གྲངས་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྫས་གང་ལ་གྲངས་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་གྲངས་གཅིག་པའོ། །སྤྱི་གང་ལ་རྟེན་ཉིད་དུ་རྫས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གྲངས་གཅིག་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་གྲངས་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསལ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱི་རྟེན་པ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདི་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཤེས་པས་ན་ཤེས་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་འདི་དང་ལྡན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ཤེས་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་འདོད་པའི་ངོ་བོ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནོད་པ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚད་མ་དག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ
Chinese
如是说，像这样，这三种理路唯独对于自己所要成立的法没有错乱，其他的则不是。像这样，从它产生以及它的自性之 特征的关系唯独存在于此，其他的则不是。不缘理的章节圆满了。如此，在显示了第三个特征是理路之后，为了遣除颠倒的分别，说了“其他的自性是理路的第六个特征”等语。有些不满足于三个特征的人，将理路的特征解释为六个。为了数出六个特征，说了“那三个”等语，即是先前所说的那些。所谓“具有未被损害的境”，即是说，哪个理路具有未被损害的境，那就是具有未被损害的境。它的体性就是具有未被损害的境，也就是“没有寻求量所要成立的法的特征之境”的同义词。所谓“具有想要表达的单数”，即是说，哪个事物具有单数，那就是单数。哪个总的所依作为事物想要表达的单数而被表达，那就是具有想要表达的。它的体性就是那个，即是说，为了遣除具有单数的理路，所谓的理路本身，那个总的所依，对于理路的特征的这个，应当观察。所谓“知”，即是说，因为知道这个，所以是知。它的体性就是知，境的事业的体性就是依赖于知，因此虽然具有这个特征，但如果知是，那么那时就是能知，否则就不是的同义词。为了遣除不希望的体性，说了“对此，暂时具有未被损害的境”等等。所谓“具有未被损害的境”，无论如何安立为其他的特征，都不是不同的特征。为什么呢？说了“损害和没有则不生”等等，即是说，像这样，量也会损害所要成立的法，如果没有所要成立的，理路也不会产生，这二者是相违的。
English
Thus it is said, like this, these three types of reasoning are only without error for the dharma to be established by oneself, and not for others. Like this, the relationship of arising from it and the characteristic of its own nature exists only in this, and not in others. The section on non-apprehension of reasoning is complete. Thus, after showing that the third characteristic is reasoning itself, in order to dispel inverted discriminations, it is said, "The other nature is the sixth characteristic of reasoning," and so on. Some who are not satisfied with the three characteristics explain the characteristics of reasoning as six. In order to enumerate the six characteristics, it is said, "Those three," which are those previously mentioned. The so-called "having an object that has not been harmed" means that whatever reasoning has an object that has not been harmed is one that has an object that has not been harmed. Its essence is the very possession of an un harmed object, which is synonymous with "not seeking the object of the characteristic of the dharma to be proven by valid cognition." The so-called "having a single number that one wishes to express" means that whatever entity has a single number is a single number. Whatever generality is expressed as a single number of entities that one wishes to express is one that possesses what one wishes to express. Its essence is that itself, that is, in order to eliminate reasoning with a single number, the so-called reasoning itself, that general basis, this of the characteristic of reasoning, should be observed. The so-called "knowing" means that because this is known, it is knowing. Its essence is knowing itself, the essence of the action of the object is dependent on knowing, so although it has this characteristic, if knowing is, then at that time it is the knower, otherwise it is not a synonym. In order to eliminate the unwanted nature, it is said, "For the time being, having an object that has not been harmed," and so on. The so-called "having an object that has not been harmed," no matter how it is established as another characteristic, is not a different characteristic. Why? It is said, "Harm and non-existence do not arise," and so on, that is, like this, valid cognition also harms the dharma to be established, and if there is nothing to be established, reasoning does not arise, and these two are contradictory.