Tibetan
་ལོ། །འགལ་བ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་ མི་འབྱུང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་བརྗོད་པས་བསྟན་ཟིན་ན། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་རུང་སྙམ་མི་བྱེད་དོ། །རུང་སྙམ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཅོ་འདྲི་བའི་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་མ་མ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་ལ། བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའི་ཆོས་འདི་ཅི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་འཇིགས་པས་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་འབྲས་སམ། འོན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཐུས་དེ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་འདི་དཔྱོད་པ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཏེ་པོར་སྐབས་ཆེན་པོར་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དག་གིས་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ལག་པས་མགུལ་ནས་བཟུང་ནས་ཟློག་པར་བྱེད་ལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་ལག་པ་གཉིས་སྟོབས་ཡོད་མེད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་དེ་ཕན་ཚུན་དུ་ཕར་དྲངས་པས་ཏེ་པོར་ཉམ་ང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བར། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཅི་སྟེ། སྐབས་སུ་ཆུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཐོ་འཚམ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཅི་ཉོན་མོངས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གིས་མ་ནིང་ཆུང་མར་བླངས་ནས་བུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟར་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མེད་ན་མི་ འབྱུང་བ་ཉི
Chinese
ལོ། 为了说明那个矛盾，所以说了“如果没有，就不会产生”等等。凡是所要成立的法存在，理由才存在的，那就是“如果没有，就不会产生”。意思是说，如果没有所要成立的法，就没有“没有”这个词。如果“如果没有，就不会产生”本身，也已经通过陈述理由的随行和相违来表明了，那么，如果所依的法上没有“如果没有，就不会产生”的特征的理由，又怎么会存在呢？而且，这上面也会没有所要成立的法，所以，不应该认为这是可以的。为了用诘难的方式来表明不应该认为这是可以的，所以说了“现量和比量”等等。现量和比量会使所要成立的法从所依的法上分离，而“如果没有，就不会产生”的理由，则会使所要成立的法进入所依的法，那么，现在这个所要成立的法，是由于现量和比量的恐惧而从所依的法上分离呢？还是由于理由的力量而安住于它上面呢？在思考这个问题时，事物会陷入极大的困境。像这样，现量和比量会用手抓住脖子并使所要成立的法分离，而理由则会坐在前面，用两只手，不管有没有力量，都使它进入它上面，所以，它们互相拉扯，会陷入危险的境地。为了消除他人言语机会的疑惑，如果对他人说“理由是所要成立的法”等等。理由“如果没有，就不会产生”是针对不属于当前情况的所依的法而言的，而不是针对那个所依的法本身的。因此，这有什么用呢？“陷入当前情况”是前者的疑惑。成立宗派者为了互相抵触，说了“那是什么烦恼”等等。例如，就像有人娶了阴阳人做妻子，然后想要生孩子一样，这也应该被看作是类似的。理由的“如果没有，就不会产生”本身。
English
Lo. In order to show that contradiction, it is said, "If there is not, it will not arise," and so on. Whatever reason exists only when the dharma to be established exists, that is what is called "If there is not, it will not arise." It means that if there is not the dharma to be established, there is no word "not." If "If there is not, it will not arise" itself has already been shown by stating the concomitance and contradiction of the reason, then how can the reason with the characteristic of "If there is not, it will not arise" exist on the subject that is to be established? Moreover, there will be no dharma to be established on this, so it should not be considered acceptable. In order to show that it should not be considered acceptable by means of questioning, it is said, "Direct perception and inference," and so on. Direct perception and inference will separate the dharma to be established from the subject, while the reason of "If there is not, it will not arise" will cause the dharma to be established to enter the subject, so now, is this dharma to be established separated from the subject due to the fear of direct perception and inference? Or is it abiding on it due to the power of reason? When thinking about this question, things will fall into great difficulty. Like this, direct perception and inference will grab the neck with their hands and separate the dharma to be established, while the reason will sit in front and use both hands, whether they have strength or not, to make it enter it, so they pull each other, and will fall into a dangerous situation. In order to dispel the doubt of the opportunity for others' words, if you say to others, "The reason is the dharma to be established," and so on. The reason "If there is not, it will not arise" is directed at the subject that does not belong to the current situation, not at the subject itself. Therefore, what is the use of this? "Falling into the current situation" is the doubt of the former. The establisher of the tenet, in order to contradict each other, said, "What is that affliction," and so on. For example, just as someone marries a hermaphrodite as a wife and then wants to have children, this should also be seen as similar. The reason's "If there is not, it will not arise" itself.
Tibetan
ད་ནི་ཕོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ནིང་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དང་བྲལ་བའི་མ་ནིང་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་པར་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐུ་ཚུལ་བར་བྱེད། དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་ག་ཆོས་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ཀྱང༌། ཡོད་པ་དེ་དང་འདྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་ཆོས་ཅན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ། ཡང་གཞན་གྱི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་དོགས་པར་བསུ་བར། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གནོད་པ་མེད་པ་སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བརྒྱ་ལ་ཕ་རོལ་བོ་ན་རེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་ནར་གཏན་ཚིགས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་དོགས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་ཚད་མ་དག་གིས་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། གང་ལ་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་དེ་ནི་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་ནར་གནོད་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་སྲིད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། དེ་དག་གནོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ན་ཚད་མ་དག་གིས་གནོད་པར་མ་བྱས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་འཇོག་ན། འོ་ན་ནི་འདི་ལྟར་གནོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་ཅུང་ཟད་མི་དགོས་སོ། །འདི་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་དེ་མེད་ན་གོ་འོ་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དགོས་པ་དང་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་འཇུག་པར་ངེས་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མ་ངེས་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་གཉིས་སོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གནོད་པ
Chinese
现在是使者。与此相离是无势者。如果像没有就不出现的、与无势者相似的那个被显示接近，那么，对于有法，成为对所立之法确定的相之极致。为了显示那个，说了“于何之何有法”等。如果任何理由，对于适时的有法，即使没有所立之法，与存在者相似的那个理由被显示接近有法，那么，如何说那个有法具有所立之法呢？又，为了迎接其他语句机会的疑惑，说了“如果为了那个，说了无害”等。为了那个如理分别，说了“这样想”等。对方说：因为无论如何，对于理由明显想要的有法，即使没有所立之法也会存在疑惑，仅仅因为那个，我才阐明具有未被量妨害之法的有法。凡具有未被妨害之法的有法，就是具有未被妨害之法的有法。像这样，因为无论如何，也存在具有已被妨害之法的有法，仅仅因为那个，才将未被妨害的对境本身说成其他的相，这是前者的疑惑。立宗者说：说了“仅仅以那些无害”等。如果无论在哪里，都安立具有未被量妨害之法的有法，那么，像这样仅仅以无害就能成立所立，所以根本不需要理由。像这样，妨害者遣除所立之法，如果那个不存在，那么，为了成立所立之法，与需要理由也不相违背。像这样，在此，使所立之法不存在的量，是确定进入呢？还是不确定呢？这是两种分别。就第一种分别而言，说了“从所立不存在”等。如果妨害
English
Now is the messenger. To be separated from this is to be impotent. If, like that which does not appear without being, similar to the impotent one, is shown to be close, then, for the subject, it becomes the ultimate of the characteristic of determining the dharma to be established. In order to show that, it is said, "In what, what subject" etc. If any reason, for the timely subject, even if there is no dharma to be established, that reason similar to the existent is shown to be close to the subject, then how can it be said that the subject has the dharma to be established? Also, in order to welcome the doubt of the opportunity of other statements, it is said, "If for that, it is said harmless" etc. In order to thoroughly distinguish that, it is said, "Thinking like this" etc. The other party says: Because in any case, for the subject that the reason obviously wants, even if there is no dharma to be established, there will be doubt, just because of that, I clarify the subject with the dharma that has not been harmed by the valid cognition. Whatever subject has the dharma that has not been harmed, is the subject with the dharma that has not been harmed. Like this, because in any case, there also exists a subject with the dharma that has been harmed, just because of that, the object itself that has not been harmed is said to be another characteristic, this is the doubt of the former. The proponent says: It is said, "Only with those harmless" etc. If wherever, the subject with the dharma that has not been harmed by the valid cognition is established, then, like this, only with harmlessness can the established be established, so there is no need for any reason at all. Like this, the harmer eliminates the dharma to be established, if that does not exist, then, in order to establish the dharma to be established, it is also not contradictory to the need for reason. Like this, here, is the valid cognition that makes the dharma to be established not exist, is it definitely entering? Or is it uncertain? These are two distinctions. As for the first distinction, it is said, "From the non-existence of the established" etc. If harm