English
E na. Therefore, it is said, "Because possibility itself is the nature of things." In reality, possibility itself is the very nature of things, but from the ultimate point of view, it is not different from the self-nature of things. Thus, after showing that the object of perception is the nature of the object, in order to show the entry of negation, it is said, "The object of perception other than that," and so on. The pot and so on, which are to be negated, are capable of generating consciousness in the form of their own objects. Other than that, whatever is capable of generating the object of perception as the side of emptiness of the pot, that itself is called non-object of perception here. In order to match the previous reasoning, it is said, "As before." Because it is a different entity for the object of perception that one wants to express, just like it cannot be destroyed by non-existence and cannot be touched, all the meanings have been said. If the word "other" is a general term, then how can one not enter into the non-object of perception itself, but only the consciousness of the side of emptiness of the pot, or only the side of emptiness of the pot, and without distinction, all that is to be expressed as other is not just that? Therefore, therefore, it is said, "Because there is no difference in possibility itself, where does one perceive what," and so on. In the case of places and so on, where does one perceive what form and so on, then which other dharma will necessarily become the object of perception, that dharma is related to that form and so on. The absence of difference in possibility itself is the cause of necessarily becoming the object of perception. Like this, if one perceives form and so on, because it is the same in the nature of possibility, the second will also necessarily become the object of perception. How is that related? It is said, "Because it is related to one consciousness." Both are related to one consciousness. Like this, when that consciousness arises in the form of two dharmas, it shows that the two are related to self-nature. Why does that consciousness necessarily become the form of two dharmas? Therefore, it is said, "If those two exist," and so on. If those things that are the same in the nature of possibility exist, then one must
Tibetan
་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གིས་ན་དེ་གཉིས་ལ་གཅིག་ཁོ་ན་སྣང་བར་འགྱུར་གྱི། ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །ཀླན་ཀ་གཉུག་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བཞེད་ནས། མཇུག་བསྡུ་བར། དེ་ལྟར་བས་ན་འདིར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངོ་བོར་མཚུངས་པས་ཤེས་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་སྐབས་འདིར་དེ་གཉིས་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་གཞན་གྱི་སྒྲར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ལ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱོད་པར་མེད་པ་ཅན་དག་གོ །ག་དགག་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི། ཤེས་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་གོ །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཤེས་པ་གཅིག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས་གཞན་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནས། མི་དམིགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཕྱོགས་དེ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བུ་མ་ལ་ལྟོས་ནས། བུམ་པ་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་མི་དམིགས་པ་ནི་བུམ་པས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་པའམ་བུམ་པས་ དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་འམ། ལས་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་གནས་པ་ཡིན་ནི་མི་དམིགས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་མི་དམིགས་པ་རྣམས་པར་བཞག་ནས། འདིའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཟླ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ
Chinese
因此不会证悟。这里说了“因为作为理由是不可能的”。因为凭借什么，那二者会显现为一个呢？另一个不是，这是不可能的。想要完全摒弃根本的争论，因此作总结说，因此这里说了“具有适合性的自性无差别”等等。因为什么缘故，那二者因为适合性的缘故，在自性上相同，因此与一个识相关联，因此在不缘的这个场合，那二者因为接近的缘故，具有适合性的自性无差别者，仅仅依靠互相观待而应当看作是他者，不是无差别地作为他者的声音所说的对境。哪些具有适合性的自性无差别，那些就是适合性的自性之自性无差别者。哪些具有与一个识相关联的状态，那些就是与一个识相关联者。这里所说的“此”是指不缘。如此，这里显示了与一个识相关联者仅仅依靠互相观待而安立为他者，为了显示不缘，因此说了“仅仅观待于彼”等等。在什么时候，仅仅观待于如前所说的瓶子，瓶子不同于彼，在那个时候，不缘就是远离瓶子的处所之识，或者远离瓶子的处所之自性。在什么时候，那是识，在那个时候，不缘就是作为识所作法的法相。在什么时候，那是它的自性，在那个时候，就是作为所识法的法相。如此，不缘就是：成为安住在作者上的作用，或者安住在业上的作用。如果是作者安住，那么不缘就是识。如果是业安住，那么不缘就是境的自性。如此，以不如是的方式进入而分别了不缘之后，为了显示此处的所要成立，因此说了“它的同类非有，或者安立为非有”等等。什么是不缘的自性之所说，
English
Therefore, there will be no realization. Here it is said, "Because it is impossible as a reason." Because by what, will those two appear as one? The other is not, this is impossible. Wanting to completely abandon the fundamental argument, therefore, in conclusion, it is said, "Therefore, here, the nature of suitability is without difference," and so on. Because for what reason, those two, because of suitability, are the same in nature, therefore, related to one consciousness, therefore, in this case of non-apprehension, those two, because of proximity, those who have the nature of suitability without difference, should be regarded as others only by relying on each other, not as objects spoken of as the sound of others without difference. Those who have the nature of suitability without difference are those who have the nature of suitability itself without difference. Those who have the state of being related to one consciousness are those who are related to one consciousness. The "this" mentioned here refers to non-apprehension. Thus, here it is shown that those related to one consciousness are established as others only by relying on each other. In order to show non-apprehension, therefore, it is said, "Relying only on that," and so on. When, relying only on the pot as mentioned before, the pot is different from that, at that time, non-apprehension is the knowledge of the place away from the pot, or the nature of the place away from the pot. When that is knowledge, at that time, non-apprehension is the characteristic of the dharma as the object of knowledge. When that is its nature, at that time, it is the characteristic of the dharma as the object of knowledge. Thus, non-apprehension is: becoming the action that abides in the agent, or the action that abides in the object. If the agent abides, then non-apprehension is knowledge. If the object abides, then non-apprehension is the nature of the object. Thus, after entering in a non-such manner and distinguishing non-apprehension, in order to show what is to be established here, therefore, it is said, "Its counterpart is non-existence, or it is established as non-existence," and so on. What is the statement of the nature of non-apprehension,
Tibetan
་དེ་ནི་ཟླ་བོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེ་དམིགས་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་འབའ་ཞིག་གོ །དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ནི། ཤེས་པ་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་འདི་ན་བུམ་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་དེར་དོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་པོས་གང་གི་ཚེ་མི་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མི་དམིགས་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཡོད་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བུམ་བ་མེད་པ་ཡིན། རྒྱུ་གང་གིས་ན་དངོས་བོ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་གྱུར་པར་འགྱུར། འདིར་ཕ་རོལ་པོའི་བསམ་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དག་ལས་མི་དམིགས་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལོགས་ཤིག་ ཤིག་ཏུ་བྱེད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་ཀྱིས་ནི་གཞན་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་མེད་དམིགས་པར་བཤད་ན། དེ་ཅི་གཞན་དོན་ཡོད་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། དེས་ན་ཁྱོད་དེ་སྐད་དུ་འཆད་སྙམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གླན་ཀ་འདིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། །སྔར་བཤད་པ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདིར་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ལྟོས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་མཚུངས་པ་དག་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ལྟོས་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། ལྟོས་པའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། དགག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ། །གང་གི་ཚེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དག་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ། བུམ་པས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་བུམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར
Chinese
那是对如瓶子等事物不存在而安立名言进行论证，原因和遍及的原因，以火为例，是对不存在和对不存在安立名言进行论证，而自性不现见则仅仅是对不存在安立名言。对不存在安立名言是，认识、言说和行为的特征，即，例如“此处无瓶”之类的具有此种形态的认识，以及如此这般对事物进行言说的言说，以及对该处毫无疑惑地来来往往的行为的特征。对方说，当不现见不是境的自性时，为了显示不现见是不允许的，因此说了“怎么会有他者存在即不存在”等等，境的自性是什么，怎么会没有瓶子呢？因为什么原因，不存在之自性的不现见会变成对不存在安立名言呢？在此，对方的想法是，当从果和自性的理由，从事物存在的自性中分离出不现见时，那时它必定会变成不存在的自性，如果不是那样，分离就没有意义了。如果以差别来说明他者存在的自性不现见，那么，那是否一定是他者有意义即不存在呢？因此，你这样说，这才是你的想法。因此，像“怎么会有他者存在”等等的责难会出现在这里，这是前者的疑惑。立宗者说，为了忆念先前所说的，在此说了“以不如是的方式进入，以观待的方式”等等，以不如是的方式进入与容许之自性相同的事物，是以观待的方式不存在，以及以观待的方式不现见，而不仅仅是否定，这先前已经说过了。如此说，当在非有之自性中安立不存在和不现见时，以瓶子空缺之处的方式，仅仅自性才是没有瓶子的。因此
English
That is to prove the imputation of terms to things that do not exist, such as vases. The cause and the pervasive cause, taking fire as an example, prove the non-existence and the imputation of terms to the non-existence, while the non-perception of self-nature only imputes terms to the non-existence. The imputation of terms to non-existence is the characteristic of knowledge, expression, and action, that is, knowledge with such a form as "there is no vase here", and the expression that expresses things in this way, and the characteristic of the action of going and coming to that place without doubt. The other party said that when the non-perception is not the self-nature of the object, in order to show that the non-perception is not allowed, therefore, he said, "How can there be another existence that is non-existence?" etc. What is the self-nature of the object, how can there be no vase? For what reason does the non-perception of the self-nature of non-existence become the imputation of terms to non-existence? Here, the other party's idea is that when the non-perception is separated from the self-nature of existing things by the reason of the fruit and the self-nature, then it will inevitably become the self-nature of non-existence. If it is not so, the separation is meaningless. If the non-perception of the self-nature of the existence of others is explained by the difference, then is it certain that the existence of others is meaningful, that is, non-existence? Therefore, you say so, this is your idea. Therefore, the accusation such as "How can there be another existence?" etc. will appear here, which is the doubt of the former. The proponent said that in order to remember what was said before, here he said, "Entering in a non-such way, in a dependent way," etc., entering in a non-such way the same things as the nature of permissibility, is non-existence in a dependent way, and non-perception in a dependent way, and not only negation, which has been said before. It is said that when non-existence and non-perception are established in the nature of non-being, only the self-nature is without a vase in the way of the place where the vase is empty. Therefore