Tibetan
ས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ནི་འཇིག་པར་བྱ་བ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་པར་ངེས་པར་གྲུབ་བོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་གང་དག་གང་ཞིག་ ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་རྒྱུའི་ཚོགས་ཐ་མ་ལྟ་བུའོ། །དངོས་པོ་ཡང་འཇིག་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅི་ཞིག་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་འཇིག་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་དངོས་པོ་གང་ལ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པ་ཡིན་ལ་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལོག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལྡོག་པས་དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་མ་གྲུབ་པར་ཀླན་ཀ་བཙལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཁ་ཅིག་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་དུ་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གོ་ག་ལས། དེའི་ཕྱིར་ལ་ལར་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདྲ་ཡང༌། ཁ་ཅིག་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང༌། ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་མི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ཁྱབ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་འདོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྟག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་
Chinese
地，因为以如是说之方式，毁灭之因在一切方面皆不合理之故。事物对于被毁灭丝毫没有依赖。因此，毁灭必定成立。此处之论式为，凡是存在的，因此，没有依赖的那些，必定是其存在成立的那些，譬如对于产生果实而言，最后的因之集合。事物对于被毁灭也没有依赖，因此，其存在必定成立。若问：以此将成立何事？答：已说“凡是存在的，也是毁灭”等。若其存在成立，则任何事物存在，必定无疑是毁灭，若毁灭之自性颠倒，则一切存在本身亦将颠倒，如是则随行与相违皆成立。此处，为使他宗寻求随行与相违未成立之过失，故说“若本质即是毁灭”等。若谓，纵然某些存在因毁灭之因不容许，而可容许本质上即是毁灭之自性，然一切存在必须转变为毁灭之自性，此理何在？因此，在某些情况下，纵然存在，亦将转变为非毁灭之自性。又问：疑惑之因何在？答：已说“一切之自性即是一切”等。一切事物并非各自之自性相同。譬如，纵然在存在本身上相同，然某些是有碍的，某些是无碍的。对于可见与不可见等，亦应如是观察，如是，纵然在存在本身上相同，然某些将转变为毁灭之体性，某些将转变为非毁灭之体性。因此，以前者不遍及，故随行与相违未成立，此乃前品之疑惑。立宗者，为显示具有损害之量，故说“非也，非为刹那性耶”等。凡是不承认是毁灭之自性者，则不应是存在本身。因此，既是存在，也将是常恒。
English
Ground: Because in the manner of what is said thus, the cause of destruction is not reasonable in all aspects. Things have no dependence whatsoever on being destroyed. Therefore, destruction is definitely established. Here, the formulation is: Whatever exists, therefore, those without dependence are definitely those whose existence is established, like the final collection of causes for the production of fruit. Things also have no dependence on being destroyed, therefore, their existence is definitely established. If asked, what will be established by this? It is said, "Whatever exists is also destruction," etc. If its existence is established, then whatever thing exists is undoubtedly destructible, and if the nature of destruction is reversed, then all existence itself will also be reversed, and thus concomitance and contradiction are established. Here, in order for the opponent to seek faults in the non-establishment of concomitance and contradiction, it is said, "Even if the essence is destruction," etc. If it is said that even if some existences are allowed to be of the nature of destruction by their very nature because the cause of destruction is not permissible, then all existences must necessarily transform into the nature of destruction. Where does this reason lie? Therefore, in some cases, even if they exist, they will transform into the nature of non-destruction. Again, if you ask, what is the cause of doubt? It is said, "The nature of all is all," etc. All things are not the same in their own nature. For example, even though they are the same in existence itself, some are obstructive and some are non-obstructive. Visible and invisible, etc., should also be viewed in the same way. Thus, even though they are the same in existence itself, some will transform into the nature of destruction, and some will transform into the nature of non-destruction. Therefore, since the former does not pervade, concomitance and contradiction are not established, which is the doubt of the former party. The proponent, in order to show the measure with harm, says, "It is not so, is it not momentary?" etc. Whoever does not accept the nature of destruction should not be existence itself. Therefore, it is both existent and will also be permanent.
Tibetan
བྱ་བའི་འཁྲུལ་པར་ག་ ལ་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་གང་དུ་ཡང་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་ནུས་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མ་གཏོགས་པ་དུས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི། རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ན། རྟག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིས་ཅུང་ཟད་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། རིམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཅིག་ཅར་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བྱས་ནས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་འདིའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡོག་པ་ནི་མེད་དོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱ་དགོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་ཁོ་ན་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཞོན་པའི་རྟག་པ་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི། སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཁྱབ་བ་གྲུབ་བོ། ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །།འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་གཞན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་བུ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དོན་གཞན་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཁོ་
Chinese
如何产生行为的错误呢？为什么会变成无事物的状态呢？因此，说了“事物的特征是”等等。例如，凡是能够起作用的就是事物。那么，无事物的特征是什么呢？说了“与一切作用分离是”等等。凡是在任何地方都不能起作用的就是无事物。对此，如果有人认为非刹那的事物也能起作用，因此，说了“非刹那的事物没有一个是”等等。凡是非刹那的事物，在任何地方都不能起作用。为什么呢？说了“以次第和同时的方式”等等。因为除了次第和同时之外没有其他时间。非刹那的事物，以次第的方式起作用也是不合理的。例如，如果依赖于同时起作用而以次第的方式起作用，那么，已经说过常法不依赖于同时起作用。因此，它所做的任何事情都会变成同时做，而不是以次第的方式。同时也是不合理的。例如，如果所有的事情都同时做完，那么也会对第二个刹那等起作用，因为在第二个刹那等，它的作用的自性并没有改变。因为不依赖于同时起作用，所以在第二个刹那等需要做的事情，也都会在之前就做完。这样一来，就会遍及骑在无尽的轮子上的常法烦恼自性，更不用说结果了。这样完全断除了错误，为了总结，说了“因此，凡是存在的，都必然是刹那，这已经成立了”。因为以如此讲述的方式，无论如何都没有错误，因此，凡是稍微存在的，都必然是刹那，这已经成立了。 自性理证的章节结束。 就果理证而言，为了了解其他事物，果就是理证，说了“果是理证，为了了解其他事物”等等。当想要理解其他事物的时候，果
English
How does error in action arise? Why does it become a state of non-thingness? Therefore, it is said, "The characteristic of a thing is," and so on. For example, whatever is capable of performing a function is called a thing. Then, what is the characteristic of a non-thing? It is said, "Separation from all functions is," and so on. Whatever is incapable of functioning anywhere is called a non-thing. If someone thinks that a non-momentary thing can also perform a function, therefore, it is said, "There is no non-momentary thing that is," and so on. Whatever is a non-momentary thing is incapable of functioning anywhere. Why? It is said, "By means of sequence and simultaneity," and so on. Because there is no other time apart from sequence and simultaneity. A non-momentary thing is also unreasonable to function sequentially. For example, if it functions sequentially by relying on simultaneous action, then it has already been said that permanence does not rely on simultaneous action. Therefore, whatever little work it does will all be done simultaneously, and not sequentially. Simultaneity is also unreasonable. For example, if all actions are done simultaneously, then it will also act on the second moment and so on, because in the second moment and so on, the nature of its action does not change. Because it does not rely on simultaneous action, all the actions that need to be done in the second moment and so on will also be done only in the first moment. In that way, the permanent afflicted self, riding on an endless wheel, will also become pervasive, let alone the result. Thus, having completely abandoned error, in order to conclude, it is said, "Therefore, whatever exists is necessarily momentary, this has been established." Because in the manner of speaking in this way, there is no error in any way, therefore, whatever little exists is necessarily momentary, this has been established. The chapter on the reason of nature is complete. In terms of the reason of effect, in order to know other things, the effect is the reason, it is said, "The effect is the reason, in order to know other things," and so on. When one wants to understand other things, the effect