Tibetan
་པ་ལ་གནས་པ་ཅན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྟག་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དག་ལས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་སྐྱེ་བར་ཀླན་ཀ་བཙལ་ཞེ་ན། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྔོན་ཡང་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྔོན་ཡང་ཡོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་མི་སྐྱེད་པ་མི་རུང་སྟེ། སྔོན་ཡང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་ཞར་ལ་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དཀྱུས་མའི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ས་བོན་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་པ་དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་གྱི། དང་པོ་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ཕྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ། དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་མི་གནས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགོས་སོ། །འོན་ཏེ་འདིར་རང་བཞིན་ བརྟན་པ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་དགོས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལ་ཤིང་སྲིན་གྱིས་ཅུང་ཟད་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ལ་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཡོད་པས་འདི་ནི་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། གཡོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཡོད་པས་འདི་ནི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། རང་བཞིན་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ཅིའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་འགལ་བ་གཉིས་འབྲེལ་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རྟག་པ་སྔ་མ་སྟེ། མི་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཟད་དེ། བརྟག་པ་དེ་ལ་ཡང་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
于处所安住者。名为观待果者，是说能作利益之异名。又为何于常有事物，寻求由共同作用者产生之自性为他生之责难耶？说“若生之自性先前亦有者，则……”等，若于常有者，生之自性先前亦有者，则彼时不可不生，先前亦应生之异名。如是于共同作用之顺带中，辗转而来者已圆满，为作正文之结尾故，说“是故何之自性为何者，则……”等，以何之故如是种子等不决定也，以是故完全舍弃等之故。任何事物之自性为何者，则唯有彼存在之量，即成如是，非为最初存在后，为成就后来如是之自性故，不观待他者之作用也。以何之故如是，以是故若事物为唯自性不住之自性者，则彼不需少许坏灭之因也。然于此处许诺为自性稳固者，彼时事物为安住之法性者，亦不能转变自性，故坏灭之因极不需，如金刚为木虫不能稍作损害也。此有不住之法故，此为不住之法性者，是说动摇之自性之异名。此有安住之法故，此为安住之法性者，是说自性稳固之异名。于彼作是念，安住之法性亦唯是转变自性耶？为何？然说“若转为他性者，则……”等，若转为他性者，如是则不唯是自性常恒也。是故为二相违之法不可连结之故，彼即是先前之常有，是已尽为不住之法之自性也，于彼观察亦已作答矣。于彼作是念，转变
English
One who abides in a place. That which is called expecting a result is a synonym for being able to benefit. Furthermore, why seek fault in the nature of arising from those who act together on permanent things as being born from another? Saying, "If the nature of arising was also present before, then..." etc., if in the permanent, the nature of arising was also present before, then at that time it is not permissible not to arise, and it should also arise before, is a different name. Thus, in the incidental of acting together, having come through successive stages, having been completed, for the sake of concluding the main text, saying, "Therefore, whatever the nature of whatever is, then..." etc., for what reason are seeds etc. not determined in this way? Therefore, because of completely abandoning etc. For whatever the nature of any thing is, then only by the measure of its existence does it become such, not for the sake of first existing and then accomplishing such a nature later, it does not depend on the action of another. For what reason is it so? For that reason, if a thing is a nature that does not abide only by its own nature, then it does not need even a little cause of destruction. However, if here it is promised to be of a stable nature, then at that time, even for a thing that is a dharma of abiding, it is not possible to transform its nature, so the cause of destruction is extremely unnecessary, just as a woodworm cannot do even a little harm to a diamond. Because this has the dharma of not abiding, this is a dharma nature of not abiding, which is a different name for the nature of shaking. Because this has the dharma of abiding, this is a dharma nature of abiding, which is a different name for stable nature. In that, one thinks, is the dharma nature of abiding also only transforming nature? Why? However, saying, "If it transforms into another nature, then..." etc., if it transforms into another nature, then it is not only a permanent nature. Therefore, because two contradictory dharmas cannot be connected, that is the previous permanent, it has already exhausted the nature of the dharma of not abiding, and an answer has already been given to that examination. In that, one thinks, transformation
Tibetan
ད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་གཞན་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། འདིར་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཕ་རོལ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཡིན་དུ་ཟད་མོད། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཕ་རོལ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་བརྟན་པ་ཅན་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པས་དེ་སུས་ཀྱང་གཞན་དུ་ འགྱུར་བ་བྱས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྣམས་དོན་མེད་པ་དེའི་སོ་ན་འདུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཟངས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གནས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ཁོ་ན་མེ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྙི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདིས་ནི་ཟངས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕ་རོལ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་པ་འདིས་ནི་ཟངས་ཀྱི་སྲ་བ་མེ་དང་ཉེ་ན་སྙི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གསལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སོགས་པ་སྨོས་བ་ནི། ཆུའི་སྙི་བ་ལྷགས་པ་ཉེ་ན་སྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གསལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་གསལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཟངས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཡང་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཟངས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྙི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཁོ་ན་ཞིག་འབྱུང་གི །གནས་པ་སྔ་མ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་ཉིད། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཕ་རོལ་པོས་བརྒལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རང་གི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་
Chinese
如果心中这样想，因此，说了“凡是从他者转变而来的，就是……”等等。对此，凡是从被认为是毁灭之因的他者转变而来的，就只是他者。如果某物是他者，又怎能称之为它的自性呢？为什么呢？因此，说了“事物各异是自性各异的特征”等等。凡是事物各异的，就是自性各异的特征。在此，如果自性各异，怎能不是事物各异呢？对此，这样认为：凡是从他者转变而来的，终究是自性他异。如果这样，有什么过失呢？如果这样，就说了“先前的物体……”等等。当凡是从他者转变而来的，就只是他者。如果这样，那么先前具有稳固自性的物体，就安住于不坏的法性中，因此没有任何事物能使它转变为他者。毁灭之因都毫无意义地在那里。难道没有看到铜等事物安住的自身属性，从火等事物中产生柔软等其他属性吗？因此，说了“这说明了铜等事物的坚硬……”等等。说了“凡是从他者转变而来的，就是自性他异”，这说明了当铜的坚硬接近火时，会清楚地认识到会转变为柔软的其他自性。说“等等”是为了清楚地认识到，水的柔软接近寒冷时，会转变为坚硬的其他自性。如何清楚呢？因此，说了“对此，先前的……”等等。对此，铜等事物的先前坚硬等自性，是因为自身会自然毁灭吗？不是的，而是从火等事物一同作用的因，以及铜等事物的刹那作为自身亲近的因，只会产生柔软等的其他自性。并不是先前存在的自性，转变为其他自性。再次，为了让他人反驳，那只是自身存在的法性。
English
If one thinks like this, therefore, it is said, "Whatever changes from the other, is..." and so on. Regarding this, whatever changes from the other, which is considered the cause of destruction, is only the other. If something is the other, how can it be termed its own nature? Why? Therefore, it is said, "The difference of things is the characteristic of the difference of nature," and so on. Whatever is the difference of things is the characteristic of the difference of nature. Here, if the nature is different, how can it not be the difference of things? Regarding this, it is thought that whatever changes from the other is ultimately a different nature. If so, what is the fault? If so, it is said, "The previous object..." and so on. When whatever changes from the other is only the other. If so, then the previous object with a stable nature abides in the indestructible Dharma nature, therefore nothing can transform it into the other. The causes of destruction are all meaningless there. Haven't you seen that the inherent properties of things like copper, etc., which abide, produce other properties such as softness from things like fire, etc.? Therefore, it is said, "This explains the hardness of things like copper..." and so on. It is said, "Whatever changes from the other is a different nature," which clearly shows that when the hardness of copper approaches fire, it will be clearly recognized that it will transform into the other nature of softness. Saying "etc." is to clearly recognize that when the softness of water approaches cold, it will transform into the other nature of hardness. How is it clear? Therefore, it is said, "Regarding this, the previous..." and so on. Regarding this, is the previous hardness, etc., of things like copper, etc., because it will naturally be destroyed by itself? No, but from the cause of things like fire acting together, and the moment of things like copper as the cause of its own closeness, only other natures such as softness, etc., will arise. It is not that the previously existing nature transforms into another nature. Again, in order to be refuted by others, that is only the Dharma nature of its own existence.