Tibetan
ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་མ་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་འཕོ་བ་ཁོ་ན་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲས་བས། ལན་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྨྲས་པ། དག་བའི་ལན་འདི་ནི་རྣམ་པར་བརྟག་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། རྣམ་པར་བརྟག་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཞིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱེ་ཅི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན། ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྟག་ པར་བྱ་བ་ལས་སྔར་རྟག་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་བརྟག་པར་བྱས་བ་ལ། གལ་ཏེ་སྔར་རྟག་པར་གྱུར་ནས། ཕྱིས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་ཉེ་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དེའི་ཚེ། རྟག་པར་འདོད་པ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་ཡང་རབ་ཏུ་སྨྲ་ལ། རང་གིས་འཇིག་པ་དང་མི་འཇིག་པར་ཡང་རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་དག་ཡོད་པས་འདི་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་སོ། །འདི་ལྟར་རང་གི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལས་དངོས་པོ་འཕོ་བའི་ངོ་བོ་འཇིག་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་སུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རང་གི་འཇིག་པ་དང་མི་འཇིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྔ་མ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འདིའི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་རང་འཇིག་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱི་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་འཇིག་པས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྔ་མ་འཇིག་པའི་དང་ཅན་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཇིག་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ན་རྟག་པར་འདོད་པ་སྔ་མ་ལ་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནུས་
Chinese
说了“所谓的‘彼’等等”。事物仅仅是其自身自性存在的法性，就像这样，只要没有接近坏灭之因，它就一直存在。像那样的东西会被其他事物所坏灭，而那个因也并非没有其他自性。然而，认为仅仅是事物的转变才是所谓的坏灭，除此之外没有其他，这是先前的观点。总结已成立的宗义，说了“这个回答是”等等。说，这个清净的回答不会超出两种分别。为了说明那两种分别本身，说了“难道事物是自性恒常的吗”等等。说，难道事物是自性恒常的吗？或者不是。如果问会变成什么样，说了“从应当考察的方面来说，先前已经变成恒常了”等等。像那样进行考察时，如果说先前已经变成恒常，之后接近坏灭之因就会变成无常，那么，那时，所有先前认为恒常的事物，也会极力主张是恒常和无常具有不同性质的两种事物，并且自己也极力主张是坏灭和不坏灭。因为这里存在着恒常和无常的不同自性，所以这是恒常和无常具有不同自性的两种事物。像这样，认为自身的法性与他者不同，事物转变的自性就是坏灭，并且在那时，它也并非与那不同，那么就会承认两种自性。如果问怎样是自身的坏灭和不坏灭，回答说，如果先前的自性自身就是坏灭的，那么那时，就说是这个坏灭的自性自身坏灭了。即使那样，坏灭之因也是没有意义的。因为坏灭之因所产生的后来的自性，也是坏灭的自性，所以自身坏灭，坏灭之因就没有意义。然而，如果先前的自性不是坏灭的，那么那时，也说是自身不坏灭。为了总结，说了“那样的话，对于先前”等等。那样以所说的方式来说，对于先前认为恒常的事物，无论哪一种情况，坏灭之因都无能为力。
English
It is said, "Speaking of 'that' and so on." A thing is only the dharma nature in which its own nature exists. Like this, as long as the cause of destruction has not approached, it exists. Such a thing will be destroyed by other things, and that cause is not without another nature. However, the view that only the transformation of things is called destruction, and there is nothing else besides, is the previous view. Summarizing the established tenets, it is said, "This answer is" and so on. It is said that this pure answer does not go beyond two distinctions. In order to explain those two distinctions themselves, it is said, "Is a thing eternally constant by its own nature?" and so on. It is said, is a thing eternally constant by its own nature? Or not. If asked what it will become, it is said, "From the aspect that should be examined, it has already become constant before" and so on. When examining it in that way, if it is said that it has already become constant before, and later approaching the cause of destruction will become impermanent, then, at that time, all the things that were previously considered constant will also strongly assert that they are two things with different natures of constant and impermanent, and they themselves will also strongly assert that they are destruction and non-destruction. Because there are different natures of constant and impermanent here, these are two things with different natures of constant and impermanent. Like this, considering one's own dharma nature different from others, the nature of the transformation of things is destruction, and at that time, it is also not different from that, then two natures will be acknowledged. If asked how it is one's own destruction and non-destruction, the answer is, if the previous nature itself is destructive, then at that time, it is said that this destructive nature itself is destroyed. Even so, the cause of destruction is meaningless. Because the later nature produced by the cause of destruction is also the nature of destruction, so self-destruction, the cause of destruction is meaningless. However, if the previous nature is not destructive, then at that time, it is also said that it is not self-destructive. In order to summarize, it is said, "In that case, for the previous" and so on. In that way, speaking in the way that has been said, for the previous things that were considered constant, in either case, the cause of destruction is powerless.
Tibetan
པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཕ་རོལ་པོས་གཅིག་ལ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། སྔར་རྟག་པར་འགྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟག་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་སྔར་རྟག་པར་འགྱུར་ནས། ཕྱིས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་རྟག་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཕྱིས་མི་ རྟག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། འོ་ན་དངོས་པོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇིག་པ་དང་མ་འབྲེལ་མི་འགྱུར་ན། འོ་ན་འཇིག་པ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ། མི་འགྱུར་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞིག་པ་ཉིད་དུ་རྟག་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འཇིག་པ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འཇིག་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་པ་དང་མི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པས་འདི་དག་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ཅན་ནོ། །ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ནམ་ཡང་རུང་སྟེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་འདི་འཇིག་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་འདི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཇིག་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ཡིན་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྤྱོས་པའི་ཚུལ་དེས་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་ཡང་རུང༌། འོན་ཏེ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དགོས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དཀྱུས་མའི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོ
Chinese
安住于名为“无有”之处。为了使对方完全避免以一个事物具有恒常和无常两种自性的过失，所以说了“先前变成恒常之后”等。意思是，如果所许的恒常事物先前变成恒常之后，后来又变成无常，那是不可能的。然而，这个事物后来也只能是恒常。这里作为理由，说了“因为自性是一”等。意思是，因为这个事物的自性是一，所以它怎么可能是后来的无常呢？这是前者的观点。立宗者说：那么，那个事物等。意思是，如果这个事物不与自己的自性毁灭相关联，不发生变化，那么，毁灭又该如何称呼呢？不变化的自己的自性，应当始终被认为是毁灭。为什么呢？因为，说了“它的自性和毁灭等”。意思是，恒常的自性和毁灭这两者，因为彼此的自性特征不同。因为毁灭和不毁灭的自性是彼此相离而存在的特征，所以这样认为。这两个具有彼此的自性，所以它们是具有彼此自性的。不具有彼此自性，就是不具有彼此自性的。它的自性就是它本身，因为这个缘故。为了总结，所以说了“因此，这个有毁灭吗”等。意思是，因为是这样，所以，无论何时，如果想要把这个被认为是恒常的事物认为是毁灭，那么，那时它就必须变成毁灭的自性。如果不是这样，就不能毁灭。即使那样，毁灭的因也是毫无意义的，这在之前已经说过了。为了总结，所以说了“因此，事物即使自性是毁灭”等。如是，以驳斥的方式说，如果事物具有毁灭的本性，或者不具有毁灭的本性，无论如何，都不需要任何毁灭的因。为了总结正文，所以说了“因此，事物不依赖于毁灭”等。
English
It abides in what is called 'non-existence.' In order for the opponent to completely avoid the fault of a single entity having both the nature of permanence and impermanence, it is stated, 'Having first become permanent,' and so on. It means that if the entity asserted to be permanent first becomes permanent and then later becomes impermanent, that is impossible. However, this entity can only be permanent even later. Here, as a reason, it is stated, 'Because the nature is one,' and so on. It means that because the nature of this entity is one, how could it be later impermanent? This is the former's view. The proponent of the established conclusion says: Then, that entity, and so on. It means that if this entity is not associated with the destruction of its own nature and does not change, then how should destruction be called? The unchanging own nature should always be recognized as destruction. Why? Because it is stated, 'Its nature and destruction, etc.' It means that the permanent nature and destruction are different in their respective characteristics because the natures of destruction and non-destruction are characteristics that exist separately from each other, so it is thought. These two have each other's nature, so they are entities with each other's nature. What does not have each other's nature is what does not have each other's nature. Its nature is itself, for that reason. To conclude, it is stated, 'Therefore, does this have destruction?' and so on. It means that because it is so, whenever one wants to consider this entity, which is considered permanent, as destruction, then it must become the nature of destruction. If it is not so, it cannot be destroyed. Even so, the cause of destruction is meaningless, as has been said before. To conclude, it is stated, 'Therefore, even if the entity's nature is destruction,' and so on. Thus, in the manner of refutation, if the entity has the nature of destruction, or does not have the nature of destruction, in any case, there is no need for any cause of destruction. To conclude the main text, it is stated, 'Therefore, the entity does not depend on destruction,' and so on.