Tibetan
གཞལ་བྱ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་དེ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དེའི་རྟོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣམ་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དང་པོར་མ་ངེས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དུས་ནི་ངེས་པའི་དུས་ཁོ་ནར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གཞལ་བྱ་བརྗོད་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གཞལ་བྱ་བསྟན་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་གཞལ་བྱ་བརྗོད་པ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བར། གལ་ཏེ་དགོས་པ་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞལ་བྱ་སྨོས་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། རེ་ཞིག་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཡུལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་གིས་ན་ཡུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་ལོག་པར་འགྱུར། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཡུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་པས་དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་གཞན་དུ་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏུབ་པ་དེ་ལྟར་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ལས་དམ་བཅའ་ བའི་སྦྱོར་བ་བསལ་ནས། མཇུག་བསྡུ་བར་དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་སྨྲ་བ་འདི་གང་གི་ཚ་བདག་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དམ་བཅའ་བ་སྨྲས་པ་འདི་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པར་བྱ་བར་རྩོམ་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཁོ་བོ་དེ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་མཐོང་ནས་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་མེད་པར་ངས་མི་རྟོགས་ཀྱི། དམ་བཅའ་བ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། དེ་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་དུས་སྟོན་གྱི་བྲམ་ཟེའི་བཞིན་དུ་གསལ་བ་རྔན་པ་སྒུགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་གནས་ཤིག་ཏུ་མཆུ་ལ་མཚུན་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པར་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང༌། ཆོད་པ་བཀྲེས་པ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་ཅན་ཞིག་གིས་བྲམ་ཟེ་གཞན་ནི་མ་རྙེད་ཀྱི། སྤྲང་བ་ལྟོགས་ཏེ་ལྟོ་རྙོངས་པ་མཆུ་དང་གྲེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྐམས་པ། གདོང་རྙི་རྙི་བོར་འདུག་པ། མཁུར་ཚོས་རླབས་སྐྱ་བ་ཞིག་ཚུར་འོང་བ་མཐོང་ནས། མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཐལ་མོ་པདྨལ་བྱེ་བ་ལྟ་བུར་སྦྱར་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བར་ཐུགས་བག་མཛད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། བྲམ་ཟེས་ཚོད་པ་དེས་བྲམ་ཟེ་གཞན་མ་རྙེད་པར་ཤེས་ནས། གལ་ཏེ་མར་ཁུར་རེ་རེ་ལ་དངུལ་གྱི་དོང་ཚེ་རེ་རེ་བྱིན་ན་གདོད་ཁོ་བོ་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ཟའི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ། གཞན་གྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ན་ནི་ཚིག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར། ཁོ་བོས་བརྗོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ན། ཁོ་བོས་ཇི་ཙམ་དུ་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་གྲུབ་ཟིན་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་དང་མ་བརྗོད་པའི་གནས་སྐབས་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དམ་བཅའ་ བ་སྨོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་དོན་དང་འགལ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་བ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་དེ་གང་དུ་དགོས། འདི་ལྟར་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་ལ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཞེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བརྗོད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཤུགས་ཁོ་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ན། དེ་ལ་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག
Chinese
将所量立为有法，之后为了很好地成立它而去寻找理由，那么它的证悟次第的相是什么呢？像这样，首先以不决定的方式安立，这有什么用呢？因为安立的时刻仅仅是决定的时刻。如果自己证悟时，即使不表达所量也能证悟，但为了让别人证悟，应该指示所量，是这样吗？因此，说了“即使那被别人说”等等。因为对于他人要证悟的，也不需要表达所量，所以就成了多余。为了迎接随行应成派论师陈那论师的宗派的人们的语句的语境的疑惑，说了“如果必要是显示有境”等等。因为说了所量，就能很好地显示论式的有境，是这样说的。因此，说所量的必要是显示有境，这是前派的疑惑。立宗者说，说了“暂且显示那本身”等等。暂且显示有境本身有什么用呢？因为很好地显示有境的缘故，说立宗就成了不合理。对此，这样想，如果不很好地显示有境，那么所要成立的就不会被证悟，因此必定要很好地显示有境，是这样吗？因此，说了“如果其他情况不能证悟”等等。如果不在很好地显示有境的情况下就不能证悟，那么那时你所说的一切都会变得很好。那是如何做到的，像那样之前已经显示完毕了。像这样，从能立的语句中去除立宗 的连接，为了结尾，因此说了“因此，当这自己证悟时”等等。因为无论如何说立宗都没有必要，因此说立宗的这个人，在自己证悟的时候，说了立宗，这仅仅是在没有说立宗的情况下证悟的。当我在努力证悟所量的时候，那时我看到他为了成立而努力，如果没有说立宗，我是不会证悟的，立宗非常
English
What is the nature of the stages of realization when the object to be measured is established as the subject, and then reasons are sought in order to establish it well? Like this, what is the use of establishing it in an uncertain way at first? Because the time of establishment is only the time of certainty. If one can realize without expressing the object to be measured when one realizes oneself, but in order to make others realize, one should indicate the object to be measured, is that so? Therefore, it is said, "Even if that is said by others," etc. Because it is not necessary to express the object to be measured even for others to realize, it becomes superfluous. In order to welcome the doubts about the context of the statements of those who follow the tradition of the logician Dignāga, it is said, "If the necessity is to show the object," etc. Because by saying the object to be measured, the object of the argument is well shown, so it is said. Therefore, the necessity of saying the object to be measured is to show the object, which is the doubt of the former school. The proponent of the established conclusion said, "For the time being, show that itself," etc. What is the use of showing the object itself for the time being? Because by showing the object well, stating the proposition becomes unreasonable. In response to this, one might think that if the object is not well shown, then what is to be established will not be realized, so it is necessary to show the object well, is that so? Therefore, it is said, "If it cannot be realized otherwise," etc. If it cannot be realized without showing the object well, then at that time everything you say will become good. How that is done has already been shown before. In this way, removing the connection of the proposition from the words of the proof, in order to conclude, therefore it is said, "Therefore, when this realizes itself," etc. Because there is no need to state the proposition in any way, therefore this person who states the proposition, when he realizes himself, states the proposition, this is only realized without stating the proposition. When I am striving to realize the object to be measured, then I see him striving to establish it, and if the proposition is not stated, I will not realize it, the proposition is very
Chinese
说“请您布施一点吧”。像这样说话，就像节日里的婆罗门一样，清楚地显露出期待报酬的样子。例如，在某个地方，为了祭祀祖先而抛洒食物等，邀请了所有的婆罗门。一个非常饥饿且虔诚的人没有找到其他的婆罗门，却看到一个乞丐，他饿得肚子都瘪了，嘴唇和喉咙都干了，脸也皱巴巴的，面颊灰白，正朝这边走来。于是他顶礼膜拜，合掌如莲花般，说道：请您慈悲，到我的家中用斋吧。婆罗门知道这个人没有找到其他的婆罗门，就说：如果每一份酥油都给我一个银币，我才会到你家吃饭，否则我是不会去的。据说就像这样，这里也应该这样看待。对此，如果有人认为，自己领悟时，是用理证的力量来领悟所量，而要让别人理解时，则需要用语言来领悟。因此，才说了“即使我说了”等等。如果对方能够理解，那么也应该说出宗派的言辞。无论我说多少承诺之语，对方都不会依赖它，而是会回忆起已经成立的自性之理证，从而领悟。因此，说出承诺之语和不说出承诺之语这两种情况有什么区别呢？对此，如果有人认为，为了他人的缘故而进行的比量，如果不说出承诺
English
Saying, "Please give a little alms." Speaking in this way, it is like a Brahmin at a festival, clearly showing the appearance of expecting a reward. For example, in a certain place, all the Brahmins are invited to scatter food for the ancestors, etc. A very hungry and devout person could not find another Brahmin, but saw a beggar who was so hungry that his stomach was shrunken, his lips and throat were completely dry, his face was wrinkled, and his cheeks were pale, coming towards him. So he bowed his head and prostrated, joining his palms like a lotus flower, and said, "Please be kind and come to my house to have a meal." The Brahmin knew that this person had not found another Brahmin, and said, "If you give me a silver coin for each serving of ghee, then I will come to your house to eat, otherwise I will not go." It is said that just like that, it should be viewed similarly here. Regarding this, if someone thinks that when one understands for oneself, one understands the object to be measured by the power of reasoning, but to make others understand, one needs to understand through words. Therefore, it is said, "Even if I say," and so on. If the other person can understand, then the words of the proposition should also be stated. No matter how much I say the words of commitment, the other person will not rely on it, but will recall the already established nature of the reason, and thus understand. Therefore, what is the difference between the two situations of stating the words of commitment and not stating them? Regarding this, if someone thinks that for the sake of others, inference without stating the commitment
Tibetan
་པའི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ས་བོན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་ལ་ངེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚེ་རང་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་གཏན་ཚིགས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་བདག་ཉིད་ནི་གཞལ་བྱ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་གཞལ་བྱ་རྟོགས་ལ། གང་གི་ཚེ་ཕ་རོལ་པོ་གོ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཞལ་བྱའི་ཚིག་སྨོས་པར་བྱེད་པ་དེ་དོན་གྱི་རིམ་པ་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ལས་འདས་ནས་དོན་གྱི་རིམ་པ་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པས་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་བཀག་ནས། མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་གཞལ་བྱ་སྨོས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ས་བོན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ལ། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་དམ་བཅའ་བའི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགོས་ཤེ་ན། གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ལས་དམ་བཅའ་བ་བསལ་ནས་མི་འདོད་པའི་ ཡན་ལག་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསྒྲེ་བར་བྱ་བར་འདིས་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང༌། མཇུག་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་སྨོས་པ་གསལ་བ་ཁོ་ནས་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང༌། མཇུག་བསྡུས་པ་དག་ཀྱང་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་བག་མ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་འདི་ཙམ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་སྨོས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་མཐོང་བའི་མཐུ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་མི་གཏོང་ལ། ཆད་པའི་བྱེད་པ་མཐའ་དག་མཇུག་བརྟུལ་ཏེ། ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་མཇུག་སྡུད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུབ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་གལ་འགྱུར་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཁ་བྱའི་ཆགས་པ་ཞེས
Chinese
为了表明这是以自己的意义进行推测的种子。像对自己确定一样对其他人也确定，等等，这样说。就像在推测自己的意义时，对自己产生确定的认识一样，对其他人又如何能确定呢？想到这里，就陈述理由，这就是领悟。还有，如果自己没有显示可衡量的事物，也能领悟可衡量的事物，当使他人理解时，陈述可衡量事物的词语，这是依赖于事物次第的前后关系。因此，必须陈述超越理性的、依赖于事物次第前后关系的理由。这样，用理性禁止陈述立宗，为了总结，说“因此，陈述可衡量的事物一点也不需要”，因为这样，为他人推测的种子就是为自己推测，为自己推测也没有立宗的陈述，因此为他人推测也一点也不需要陈述立宗。为什么不需要呢？又说“在其他地方也能领悟”等等，意思是说，即使不陈述立宗也能领悟。这样，从能成立的词语中去除立宗，为了去除不想要的支分，为了比较，说“用这个也能接近和总结等等”，仅仅是立宗的陈述清楚，也能清楚地理解接近和总结。等等的词语包括怀疑和犹豫等等。为什么呢？说“仅仅是这个陈述”等等，像这样，仅仅是陈述了与宗法的关系，就能领悟所要成立的事物。对此有人想，只要具有可见力量的理由也不接近有法，所有断灭的行为都隐藏起来，也不总结所要成立的有法，那么所要成立的事物如何才能被领悟呢？因此，说“口语的执着”。
English
In order to show that this is the seed of inferring one's own meaning. It is said that just as it is certain for oneself, it is also certain for others, and so on. Just as when inferring one's own meaning, a certain understanding arises for oneself, how can it be certain for others as well? Thinking this, one states the reason, and this is understanding. Furthermore, if one does not show the measurable object, one can still understand the measurable object. When one makes others understand, one states the words of the measurable object, which relies on the order of things in sequence. Therefore, it is necessary to state the reason that transcends reason and relies on the order of things in sequence. Thus, by reasoning, the statement of the proposition is prohibited. In order to conclude, it is said, "Therefore, there is no need to state the measurable object at all," because in this way, the seed of inference for others is the inference for oneself, and there is no statement of the proposition for inferring oneself. Therefore, there is no need to state the proposition for inferring others at all. Why is it not needed? It is also said, "Understanding can also be achieved elsewhere," and so on, meaning that even without stating the proposition, understanding can be achieved. Thus, by removing the proposition from the words that can establish, in order to remove the unwanted limbs, for comparison, it is said, "With this, one can also approach and conclude, etc." Only the clear statement of the proposition can clearly understand the approach and conclusion. The word "etc." includes doubt and hesitation, etc. Why? It is said, "Only this statement," etc. In this way, only by stating the relationship with the property of the subject, the object to be established can be understood. Someone might think, as long as the reason with visible power does not approach the subject, all actions of cessation are hidden, and the subject to be established is not concluded, how can the object to be established be understood? Therefore, it is said, "Attachment to speech."