Tibetan
་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱེ་བྲག་ཡོད་པས་དེ་དག་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་ལ། དམ་བཅས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཐབས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ཚུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་འདི་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་དོན་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གི་དོན་བྱེད་པར་མི་འཐད་དེ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་ན། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེད་ན་དེ་དག་ག་ལས་ཡོད་དེ། འདི་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་བསྟན་ནས། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་
Chinese
因为差别有差别，所以述说它们的二声也不是异名。仅凭所立宗的一方也不是理。为了阐明以善妙显示自体之方便的联系成立之原因，所以说了“与所立相违”等。与所立相违即是不顺品，于此，凡是能损害理之量，凡是进入者，即是与立宗之法之自性仅有随属关系成立。随属关系成立，是因为是能损害之量进入之果，所以说是能损害之量进入。此处显示了规律的随属关系成立之原因，即是如此，能损害之量进入，能成立所立之法与成立之法之自性仅有联系。为了显示能损害之量进入本身，所以说了“凡是存在者，唯是刹那”等，凡是稍微存在者，皆是唯刹那。对于存在者来说，除了刹那之外，再无其他形态。为什么呢？因为说了“若非刹那，则与作用相违”等，凡不是刹那者，则不应次第和同时起作用，这将在下文阐述。如果认为存在是具有能起作用之特征，如果对于非刹那者来说，没有能起作用之能力，那它们又如何存在呢？这是不顺品之能损害之量。如是阐明了自性之理的随行决定之后，为了阐明果之理，所以说了“果之理的”等，原因和结果的自性成立本身，就是果之理的随行决定。此处也说，果之理的随行决定，是因为具有原因和结果的自性成立之理由，所以原因和结果的自性成立。即是如此，原因和结果的自性成立与原因和结果
English
Because distinctions exist due to distinctions, the two sounds that articulate them are not synonymous. A single aspect of what is asserted is not a reason. To explain the cause of the establishment of the connection of the means of clearly showing one's own nature, it is stated, "That which is contrary to what is to be established," and so on. That which is contrary to what is to be established is the dissimilar side. In that case, whatever is the valid cognition that harms the reason, whatever enters into it, is said to be merely the nature of the property to be proven and the established connection of subsequent relation. The established connection of subsequent relation is the result of the entry of the harmful valid cognition, therefore it is said that the harmful valid cognition enters. Here, it is shown that this is the cause of the establishment of the subsequent relation of the rule. Thus, the entry of the harmful valid cognition establishes the connection between the property to be established and the mere nature of the property to be proven. Desiring to show the entry of the harmful valid cognition itself, it is stated, "Whatever exists is only momentary," and so on. Whatever exists slightly is only momentary. For existence, there is nothing other than momentariness. Why? Because it is stated, "If it is not momentary, it contradicts the function," and so on. Whatever is not momentary is not suitable for performing functions successively or simultaneously, which will be explained below. If existence is considered to be characterized by the ability to perform functions, if those that are not momentary do not have the ability to perform functions, then how do they exist? This is the harmful valid cognition for the dissimilar side. Thus, after explaining the definite concomitance of the reason of nature, to explain the reason of the result, it is stated, "The reason of the result," and so on. The establishment of the nature of cause and effect itself is the definite concomitance of the reason of the result. Here also, it is said that the definite concomitance of the reason of the result is because it has the reason for the establishment of the nature of cause and effect, therefore the nature of cause and effect is established. Thus, the establishment of the nature of cause and effect and the cause and effect
Tibetan
བུ་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་སྔོན་མི་དམིགས་པ་རྒྱུ་དམིགས་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་ལ། རྒྱུ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དང་མི་ དམིགས་པ་དག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ། །དེ་ཡོད་ན་ནི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་དང་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཅན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྟེ། རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་དོ། །མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་དེ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དོན་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་ནི་ཡོད་ལ། མེད་ན་ནི་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་འདི་གཉིས་དངོས་སུ་ཐ་དད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐབས་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འདི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པའི་ཐབས་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་དོན་ཐ་དད་པ་ཁོ
Chinese
子遍成立。因与果的自性又是如何成立的呢？例如说“若此有则有”等等，说了果成为所缘境，之前不缘，因缘则缘。具有一同作用的其他因也存在，如果想要显现，无因则无。因此，有因则有果，无因则无果，凡是现量和比量所成立的，那即是因与果的自性。成立是随行和决定，要这样连起来。例如说“此”是表示近指的词。“此”表示因。“此”表示果。成为所缘境将在下文阐述。彼有则有，此处的“此”字与因相连。凡是具有现量和比量成立的，就是具有现量和比量成立的。因和果就是因和果。二者的事物就是因与果的自性，是因本身和果本身的同义词。依赖于其他的作为就是果本身。紧随其后产生的果，以能够产生它的自性，必定存在而安住的就是因本身。又为何说因与果的自性成立本身是果的因的随行决定呢？因此，因与果的自性等等这样说。因为凡是有烟的地方就有火，凡是随行，因与果的自性，意义不同，有则有，无则无，因此，因与果的自性成立本身就是随行决定。如此说，这二者实际上是不同的，但是，因为不是用其他方法所能成立的，所以显示了方法和用方法所要成立的是无有差别的。用无有差别的方法显示了这是随行决定的方法本身。这样解释道。为何因与果的自性是意义不同的空
English
The pervasion of the child is established. How is the nature of cause and effect established? For example, saying "If this exists, then it exists," etc., it is said that the effect becomes the object of cognition, previously not cognized, but if the cause is cognized, then it is cognized. Other causes that act together also exist, and if one wants to make them manifest, if there is no cause, then there is no effect. Therefore, if there is a cause, then there is an effect, and if there is no cause, then there is no effect. Whatever is established by direct perception and inference, that is the nature of cause and effect. Establishment is concomitance and certainty, and it should be connected in this way. For example, "this" is a word indicating proximity. "This" indicates the cause. "This" indicates the effect. Becoming the object of cognition will be explained below. "If that exists, then it exists," here the word "this" is connected with the cause. Whatever has the establishment of direct perception and inference is that which has the establishment of direct perception and inference. Cause and effect are cause and effect. The entity of the two is the nature of cause and effect, which is synonymous with cause itself and effect itself. Dependence on the action of others is effect itself. The effect that arises immediately afterwards, abiding closely with the nature of being able to produce it, is cause itself. Furthermore, why is it said that the establishment of the nature of cause and effect itself is the certain concomitance of the reason of the effect? Therefore, the nature of cause and effect, etc., is said in this way. Because wherever there is smoke, there is fire, whatever is concomitant, the nature of cause and effect, the meaning is different, if it exists, then it exists, if it does not exist, then it does not exist, therefore, the establishment of the nature of cause and effect itself is certain concomitance. Thus it is said that these two are actually different, but because they cannot be established by other means, it is shown that the method and what is to be established by the method are not different. By the method of non-difference, it is shown that this is the method itself of certain concomitance. This is how it is explained. Why is the nature of cause and effect an empty meaning different?