Tibetan
་རིག་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ངོ་བོ་གང་གིས་བདག་ཉིད་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་བ་སྣང་བ་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་ནང་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མྱོང་བ་ནི་ངེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་སིམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། རང་བཞིན་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། སྔོན་པོ་ལ་ནི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་མྱོང་བའི་ཚེ་བདེ་བ་མ་ཡིན་བའི་སྔོན་པོའི་དོན་ལས་གཞན་ཁོ་ནའི་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡོད་དོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རིག་པ་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་བའི་མངོན་སུམ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པར་དང་ཡང་དག་བའི་དོན་ནི་བདེན་པ་ལ་།བདེ་པ་ཡང་ཚད་མས་མཐོང་བའི་དོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་ལ་བསླན་པའོ། །སྒོམ་པའི་རབ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་རྩོམ་པའོ། །རབ་ཀྱི་མཐའ་ནི་གང་གི་ཚེ་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་མ་རྫོགས་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་མ་རྫོགས་བར་དེ་སྲིད་ དུ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་སྔ་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གསལ་བའི་སྣང་བ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །མཐའ་དེ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འཛིན་བའི་ཤེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་གསལ་བའི་རྣམ་པ་བརྩམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སྒོམ་བའི་རབ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་ལྷང་ཚེར་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་
Chinese
没有不被认识和现量证实的。以何种自性认识的自性，那就是自性认识的现量。在此，当色等显现时，同时体验到内在的快乐等相。也不能说所取的相，蓝色等本身，是体验到寂静等的自性。因为，蓝色等体验到寂静等的自性是不一定的。如果这本身是寂静的自性，那么蓝色等就是快乐的自性，这一定会成立。对于何种自性，分别念现量证实的所作，就是现量证实其义，随之而证悟，那就是现量。对于蓝色，没有随之证悟快乐的自性。因此，在体验蓝色时，体验到的是与非快乐的蓝色之义不同的快乐。那也是识，因此有体验识。识的自性，认识，也是自己现量证实，并且不分别、不迷惑，因此是现量。为了宣说瑜伽士的现量，所说之“和”与“真实”的意义是真谛。快乐也是以量所见之义，如圣者四谛等。修习真实的意义，就是反复在心中串习。修习的殊胜，就是开始使修习之义显现的识，清晰地显现。殊胜的边际，就是当清晰的显现稍微不圆满时。如此，只要清晰的显现没有圆满，就一直会有差别，当圆满时，就没有差别了。因此，圆满的状态之前的状态的清晰显现，称为殊胜的边际。从那边际所生起的，如近处安住一般，非常清晰地执持所修之义的相的识，就是瑜伽士们的现量。因此，在此，开始清晰的相的状态，就是修习的殊胜，如此如悬崖峭壁一般间隔。当所修之义
English
There is nothing that is not known and directly realized. By whatever nature the nature of self-awareness is, that is the direct realization of self-awareness. Here, when forms and so on appear, at the same time, the aspects of inner happiness and so on are experienced. It cannot be said that the aspects to be grasped, such as blue, are themselves experienced as the nature of tranquility and so on. Because, it is not certain that blue and so on are experienced as the nature of tranquility and so on. If this itself is the nature of tranquility, then it will definitely be established that blue and so on are the nature of happiness. For whatever nature, the action of direct realization by conceptual thought, that is the direct realization of its meaning, and the subsequent realization, that is direct realization. For blue, there is no subsequent realization of the nature of happiness. Therefore, when experiencing blue, what is experienced is happiness that is different from the meaning of blue that is not happiness. That is also consciousness, therefore there is experience of consciousness. The nature of consciousness, awareness, is also directly realized by oneself, and is non-conceptual and non-erroneous, therefore it is direct realization. In order to explain the direct realization of yogis, it is said that the meaning of "and" and "truth" is truth. Happiness is also the meaning seen by measure, such as the Four Noble Truths of the noble ones. Meditating on the true meaning is repeatedly familiarizing it in the mind. The excellence of meditation is to begin to make the consciousness that appears with the meaning to be meditated on appear clearly. The limit of excellence is when the clear appearance is slightly incomplete. Thus, as long as the clear appearance is not complete, there will always be a difference, and when it is complete, there will be no difference. Therefore, the clear appearance of the state before the complete state is called the limit of excellence. Whatever arises from that limit, like dwelling nearby, the consciousness that holds the aspect of the meaning to be meditated on very clearly is the direct realization of the yogis. Therefore, here, the state of beginning the clear aspect is the excellence of meditation, like a cliff with a gap in between. When the meaning to be meditated on
Tibetan
མཐོང་བ་དེ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཞིང༌། ལག་མཐིལ་དུ་ཤེལ་སྒོང་བཞག་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་དོན་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བརྡའི་ཚེ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་འཛིན་པས་སྒྲ་དང་འདྲེར་རུང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། བརྡའི་ཚེ་ན་མཐོང་བ་ཡང་བརྡའི་ཚེ་ན་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་གྱི་ཤེས་པ་ཞིག་པ་ནི་ད་ལྟར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་ཤེས་པ་ཞིག་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ད་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མས་དག་པའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གཞན་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། དེའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །འོ་འི་སྒྲ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚིག་སྟེ། མངོན་སུམ་ནི་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ནི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང༌། མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བསྟན་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེའི་ཡུལ་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་བདེ་ཉིད་དང་སྤྱི་ཡང་ཡོད་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མའི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པ་སྟེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་ཞིག་ཞེན་པའི་བྱ་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡང་གཞན་ལ་ཞེན་པར་བྱ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བའི་ངེས་བའི་ཞེན་པའི་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་ཡང་རང་གི་སྣང་བ
Chinese
所见即为极顶之境，如掌中置琉璃宝珠般观修所见之义，即是瑜伽士之现量。那是清晰显现，正因为清晰显现，所以也是无分别的。分别的识，在表诠之时，以所见本身执持事物，因此执持与声音相混的事物。在表诠时所见，也是在表诠时所生的识之境。如此，如秋季的识灭亡，现在不存在一样，先前的识灭亡之境的事物，现在也不存在。因此，由于执持非为实有的自性之事物，分别是不清晰显现的。因此，因为清晰显现，所以是无分别的，因为执持以量成立的义，所以是不欺骗的。因此，如其他现量一样，是瑜伽现量。瑜伽是三摩地。具有这些的是瑜伽士，其识是现量。哦（藏文），是圆满之语，现量仅限于这些。如此，现量是已显示出远离分别，且具有不欺惑性的区分，为了消除对行境的颠倒认知，故说“其”。那四种现量的对境，应被了知的是自相，自不共之性即是自相。事物具有不共的安乐性和共性，其中不共之性，是现量所应执持的。量的对境有两种：一是所生之相，即应执持之境；二是系念之行，即应获得之境。应执持之境与应系念之境也各不相同。如此，现量所应执持之境，仅为一刹那，而由现量之力所生的决定之系念之行，则是相续。现量所应获得之境，也是相续。因为刹那无法获得。如今，比量也是，对于自己的无意义之显现，也对于自己的显现
English
That which is seen is the state of the ultimate peak, and the meaning of seeing that is meditated upon as if placing a crystal ball in the palm of one's hand, that is the direct perception of a yogi. That is clear appearance, and precisely because it is a clear appearance, it is also non-conceptual. The consciousness of discrimination, at the time of expression, grasps objects as the very thing seen, and therefore grasps things that can be mixed with sound. What is seen at the time of expression is also the object of the consciousness that arises at the time of expression. Thus, just as the consciousness of autumn perishes and does not exist now, so too, the object of the past consciousness that has perished does not exist now. Therefore, since it grasps objects that are not of the nature of reality, discrimination appears unclearly. Therefore, because it appears clearly, it is non-conceptual, and because it grasps the meaning established by valid cognition, it is not deceptive. Therefore, like other direct perceptions, it is yogic direct perception. Yoga is samadhi. One who possesses these is a yogi, and his consciousness is direct perception. O (Tibetan), is a word of completeness, and direct perception is limited to these. Thus, direct perception is shown to be distinct from conceptualization and possessing the quality of non-deception, and in order to eliminate the inverted understanding of the object of experience, it is said, "its." The object of those four kinds of direct perception, what should be understood is its own characteristic, and its own unique nature is its own characteristic. Things have both unique happiness and commonality, and that which is unique is what should be grasped by direct perception. The object of valid cognition is of two kinds: that which is produced, that is, the object to be grasped, and that which is the object of attachment, that is, the object to be attained. The object to be grasped is different, and the object to be attached is also different. Thus, the object to be grasped by direct perception is only one moment, while the action of definite attachment produced by the power of direct perception is a continuum. The object to be attained by direct perception is also a continuum. Because a moment cannot be attained. Now, inference is also, for its own meaningless appearance, also for its own appearance.