Tibetan
ས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་གཉི་ག་ཡང་རུང་བ་སྨོས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྣང་བ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡང་སྣང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ན་སྣང་བ་ངེས་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ན་སྣང་བ་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་ལས་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། དོན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་ན་མ་མཐོང་བ་ན་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མི་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་དུ་བ་བཏང་ནས་ནུ་མཁར་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྔོན་མཐོང་བ་དང་ཕྱིས་མཐོང་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ཉེ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་མཐོང་བ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཡུལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཅན་ནི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་ལ། མི་ལྟོས་ན་སྣང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་ནི་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། དོན་ཀྱང་སྣང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དངོས་བོར་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་སྣང་ བ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་བ་ནི་སྒྲའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། སྒྲའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ནི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་བས་མངོན་བར་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་བར་རྟོག་པ་དང་བ་ཅས་
Chinese
是土。因此，说两者都可以，是概括性的说法。如果没有与言说混杂，应该如何理解呢？因为显现是不确定的。显现不确定，也是因为没有显现确定的原因。当所取的对境产生识时，会确定地产生显现，例如，当色产生眼识时，会产生确定的显现。分别的识不是从对境产生的。因此，因为显现确定的原因是不确定的，所以显现是不确定的。如果问，分别不是从对境产生，这有什么明显的证据呢？因为不依赖于近处的对境。孩子们在没有看到之前，不会认为这就是以前见过的东西，所以在没有停止吸吮之前，不会把嘴放到乳头上。将先前见到的和后来见到的两者合为一体的识不是以近处所缘为特征的，因为先前见到的不是近处的。不以近处所缘为特征的识不依赖于对境，如果不依赖于对境，因为没有显现确定的原因，所以显现是不确定的，像这样的识是容易与言说混杂的。感官的识因为仅仅执持近处，所以依赖于对境，并且对境也是显现确定的原因，所以显现是确定的。因此，不容易与言说混杂。正因为如此，即使承认自相是所说和能说的对境，也说它是不分别的。如果自相仅仅是所说和能说的对境，那么与言说混杂的对境的识就是分别识。感官的识是通过对境的方式显现的，因此不容易与言说混杂，因为不是显现，所以是不分别的。如果这样，那么耳识是执持声音的自相的，并且声音的自相有些是所说的，有些是能说的，因此会显现为容易与言说混杂，如果是这样，那么就和分别……
English
It is earth. Therefore, saying that either is acceptable is a comprehensive statement. If there is no mixture with speech, how should it be understood? Because appearance is uncertain. Appearance is uncertain also because there is no cause for certain appearance. When the object of grasping generates consciousness, it definitely generates appearance, for example, when form generates eye consciousness, it generates definite appearance. Conceptual consciousness is not born from the object. Therefore, since the cause of definite appearance is uncertain, appearance is uncertain. If asked, what is the obvious evidence that conceptualization does not arise from objects? Because it does not rely on nearby objects. Children, as long as they have not seen it, do not consider it to be what they have seen before, so they do not put their mouths to the nipple until they stop sucking. The consciousness that unifies what was seen before and what is seen later is not characterized by a nearby object, because what was seen before is not nearby. That which is not characterized by a nearby object does not rely on the object, and if it does not rely on the object, because there is no cause for definite appearance, appearance is uncertain, and such consciousness is easily mixed with speech. Sensory consciousness relies on the object because it only grasps what is nearby, and the object is also the cause of definite appearance, so appearance is definite. Therefore, it is not easily mixed with speech. For this very reason, even if one admits that the self-characteristic is the object to be spoken and the object that speaks, it is said to be non-conceptual. If the self-characteristic is only the object to be spoken and the object that speaks, then the consciousness of the object mixed with speech is conceptual consciousness. Sensory consciousness appears through the object, therefore it is not easily mixed with speech, and because it is not appearance, it is non-conceptual. If so, then ear consciousness grasps the self-characteristic of sound, and some of the self-characteristics of sound are to be spoken and some are capable of speaking, therefore it will appear as easily mixed with speech, and if so, then it is the same as conceptualization...
Tibetan
པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་མེད་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པར་དངོས་པོ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྡའི་དུས་ན་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་བཟུང་ན་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཡང་བཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །བརྡའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་མཐོང་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ད་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བརྡའི་ཚེ་ན་ཡོད་པའི་མཐོང་བ་ད་ལྟར་འགགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཡང་ད་ལྟར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྟོན་གྱི་དུས་ན་མཐོང་བ་ཉིད་མི་འཛིན་པས་ན་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྒྲ་དང་དོན་མཐའ་དག་སྣང་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། བརྡའི་དུས་ཀྱི་མཐོང་བ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྟོང་པར་གྱུར་ཅིང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། སོ་སོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ནི་མིག་ལ་གནོད་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འདི་ནི་དབང་པོ་ལ་ཡོད་པའོ། །མྱུར་དུ་བསྐོར་བ་ནི་མགལ་མེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མགལ་མེ་ལ་སོགས་པ་དལ་བུས་བསྐོར་ན་འཁོར་ལོས་འཁྲུལ་པ་མི་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་ཞེས་སྨོས་པས་འཁྲུལ་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡོད་པའོ། །གྲུས་འགྲོ་བ་ནི་གྲུར་ཞུགས་པ་སྟེ། གྲུས་འགྲོ་བ་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བར་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བས་ཞུགས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུགས་པ་ནི་རླུང་དང་མཁྲིས་བ་དང་བད་ཀན་ལ་ སོགས་པ་སྟེ། རླུང་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པར་གྱུར་བ་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབར་བ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེའོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འདི་ནི་ནང་ལ་ཡོད་པ་ལ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དབང་པོ་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ནང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་དབང་པོ་ཉིས་སྒྱུར་བར་བྱེད་དེ། དབང་པོ་མ་བ
Chinese
如果有人问，这样会有过失吗？没有那样的过失，即使事物确实存在于可说和能说的自性中，如果在表诠时将所见视为真实，那么可说和能说也会被视为真实。在表诠时存在的所见之境的事物本身，现在是不存在的。例如，表诠时存在的所见现在已经灭尽，同样，它的境之义现在也是不存在的。因此，由于耳识在秋季不执著于所见，所以不执著于可说和能说的事物。通过这种方式，瑜伽士的智慧虽然显现一切声音和意义，但由于不执著于表诠时的所见，所以不是分别。所谓“彼”是指分别，与分别的自性分离，即是空性且无错乱的智慧，那是现量，应与下文结合。远离分别且无错乱，是因为相互依存才是现量的特征，单独则不是，为了显示这一点，远离彼且无错乱的，才是现量，显示了两种特征相互依存才是现量的对境。眼翳是损害眼睛的，这种错乱的因存在于根识中。快速旋转的是火把等，如果缓慢旋转火把等，就不会产生轮状的错觉，因此，提到快速是为了区分错乱。那个因存在于境中。乘船而行是指乘坐船只，乘船而行会产生木头等移动的错觉，因此提到乘坐。这种错乱的因存在于外在的所依中。紊乱是指风、胆汁和痰等，当被风等扰乱时，会在柱子等上产生燃烧的错觉。这种错乱的因存在于内在。存在于根识中的错乱之因，存在于境中的错乱之因，存在于外在所依中的错乱之因，以及存在于内在的错乱之因，所有这些都会使根识变得二重，根识未
English
If someone asks, will there be such a fault? There is no such fault, even if things do exist in the nature of what can be said and what can be said, if what is seen is taken as real at the time of expression, then what can be said and what can be said will also be taken as real. The thing itself that is the object of sight existing at the time of expression does not exist now. For example, the sight that existed at the time of expression has now ceased, and similarly, the meaning of its object does not exist now. Therefore, since ear consciousness does not cling to what is seen in autumn, it does not cling to the things that can be said and that can be said. In this way, although the wisdom of a yogi manifests all sounds and meanings, it is not conceptual because it does not cling to what is seen at the time of expression. The so-called "that" refers to conceptualization, being separated from the nature of conceptualization, that is, the wisdom that is emptiness and without confusion, that is direct perception, and should be combined with the following text. Being free from conceptualization and without confusion, it is because mutual dependence is the characteristic of direct perception, but not separately. In order to show this, what is free from that and without confusion is direct perception, showing that the mutual dependence of the two characteristics is the object of direct perception. Cataracts are harmful to the eyes, and the cause of this confusion exists in the sense faculty. Rapidly rotating is a torch, etc. If the torch, etc., is rotated slowly, the illusion of a wheel will not occur. Therefore, mentioning rapid is to distinguish the confusion. That cause exists in the object. Traveling by boat means riding in a boat. Traveling by boat will produce the illusion that wood, etc., is moving, so riding is mentioned. The cause of this confusion exists in an external support. Disturbance refers to wind, bile, and phlegm, etc. When disturbed by wind, etc., the illusion of burning will occur on pillars, etc. The cause of this confusion exists internally. The cause of confusion existing in the sense faculty, the cause of confusion existing in the object, the cause of confusion existing in an external support, and the cause of confusion existing internally, all of these will make the sense faculty twofold, the sense faculty not