Tibetan
་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འདི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། དེ་བས་ན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཉིད་ལ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ངེས་པར་བསྟན་ཏེ། སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ངེས་པར་སྟོན་པས་ཡང་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱབ་པ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཚད་མའི་ཡུལ་ནི་དཔེ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་སྟོན་ཏོ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ནི་མིག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བར་ཤེས་སོ། །རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་གང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པར་ཚད་མར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དག་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱབ་པ་ནི་ཚད་མ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་བསྟན་ནས་ད་ནི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ནི་སའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་གི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ནའོ། །འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་སྒྲུབ་བ་པོའི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ ནོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བུམ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དེ་ལྟར་ན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དེའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་མཐུན་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཡོད་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། གང་ཡོད་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལས་གཞན་དུ་རྟག་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཚད་མའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །བྱེ་བྲག་དང་བཅས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བར་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། དེ་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་ནི་གང་གི་ཚེ་ལྡོག་པ་གཞན་ལས་མི་ལྟོས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཐ་དད་པར་འདྲ་བར་བསྟན་ཅིང་སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་དེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྟག་པའི་ཐ་དད་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ བལྟའོ། །གང་བྱས་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཁྱབ་པར་ནི་ཁྱབ་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་རེས་འགའ་ནི་དག་པ་ཁོ་ནའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །རེས་འགའ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་
Chinese
是无之名言的境，意为称其为“彼无”。此乃成立于此无之名言中堪能之性。因此，必须确定显示于堪能无之名言之性上的显现不缘。显现不缘即是堪能无之名言，此乃其意。以成立者于所成立之义上确定显示，亦是显示周遍，如云：周遍之周遍唯在于彼，所周遍亦唯在于彼。显示周遍成立量之境是譬喻，为显示彼之故，故说“譬如”，显示譬喻异于所成立之法性，此乃其意。所谓“见”，是衡量确定。兔角虽非眼之境，然由量之门，知其堪能无之名言。凡兔角等无之名言之境，彼即如是称之，兔角等仅以显现不缘，即成立为量上的无之名言。因此，当知以此所说之周遍，乃是从量上可知。显示周遍后，今为显示显现不缘之方之法性，故说“于何方之差别”，方是地之一方，彼异于他者即是差别，以是一方之差别故，乃于一方中。所谓“某”，是指觉悟者之现量，即是彼一方，亦是成为无之名言之基的成立者之现量，而非其他。成为所缘之相者，即是显现，如虽已成无瓶，然以增益而成为所缘之识境，如是已说竟。为显示与自性因之法相符之彼之结合，故说“如是”，意为如不缘般，亦是自性之法相符者之结合。所谓“凡存在”，是以存在而随说之后，
English
is the object of the term 'non-existence,' meaning it is to be termed as 'that does not exist.' This is to establish the very possibility of being named as non-existent. Therefore, it must be definitely shown that the appearance of non-apprehension is on the very nature of being able to be named as non-existent. The non-apprehension of appearance is solely what can be named as non-existent, that is the meaning. By showing that what establishes is definitely on the meaning of what is to be established, it also shows pervasion, as it is said: the pervasion of what pervades is only on that, and what is to be pervaded is also only on that. Showing that the object of valid cognition establishing pervasion is an example, therefore, 'for example' is said, showing that the example is different from the subject to be established, that is the meaning. 'Seeing' means certainty of measurement. Although a rabbit's horn is not made into an object of the eye, nevertheless, through the means of valid cognition, it is known to be able to be named as non-existent. Whatever is the object of the term 'non-existence,' such as a rabbit's horn, is called that; a rabbit's horn, etc., is established as a valid non-existence only by the non-apprehension of appearance. Therefore, the pervasion to be expressed by this is to be known from valid cognition. Having shown the pervasion, now, in order to show the nature of the aspect of non-apprehension of appearance, 'in which particular aspect' is said; aspect is one aspect of the earth. That which is differentiated from others is differentiation; since it is a differentiation of one aspect, it is in one aspect. 'Someone' refers to the direct perception of the one who understands; that one aspect is also the direct perception of the establisher who has become the basis of the term 'non-existence,' and not another. That which has become the characteristic of the object is appearance; as it has already been explained that even if a pot has become non-existent, it is still imputed and becomes an object of awareness. In order to show the connection of that which has the same nature as the reason of its own nature, 'in that way' is said, meaning that just as there is non-apprehension, so too is the connection of that which has the same nature. 'Whatever exists' is said after mentioning existence,
Chinese
如是“一切皆无常”之说，实乃成立无常之义。言“一切”者，乃决定之义，即一切皆为无常，而无有非无常者。凡存在者，皆唯是无常，除无常之外，常法不存在。如是，所应成立之无常之义，乃是确定其存在。如是，此处乃是显示周遍之语。如“瓶”等，此乃成立周遍，显示量之境。所谓“清净”，乃无差别之自性结合。为显示差别，故说“凡具生者”，即凡于何者有获得生之自性者，彼即具生者。所谓“凡具生者”，乃随说具生之后，成立“彼乃无常”之义。如是，具生者乃决定显示为无常。成为自性，即以自性之体性之法，以彼差别而成为差别，乃作为因之结合。依于从无生之反体，故说事物为生。彼反体自身，于何时欲说不依赖于其他反体之时，则显示事物之生为异体相似，如是异体之生，亦说彼所差别之事物为具生。是故，应视成为自性之法，乃以常之异体所差别之自性结合。 所谓“凡所作者”，乃随说所作之后，成立为无常，是故，所作者乃决定显示为无常。因此，无常乃周遍于所作。所谓“以差别之差别”，应与“自性之结合”相连。周遍者，乃令其周遍。以彼之差别，即以彼差别之不同而成为差别之自性结合之义。于此，有时仅述清净之义。有时以非异体之差别。
English
Thus, the statement "everything is impermanent" establishes the meaning of impermanence itself. The mention of "everything" is for the sake of certainty, meaning that everything is impermanent, and there is nothing that is not impermanent. Whatever exists is only impermanent; other than impermanence, permanence does not exist. Thus, the meaning of impermanence to be established is to definitively show its existence. In this way, this is a statement showing pervasiveness. Like "pot," etc., this establishes pervasiveness and shows the realm of valid cognition. The term "pure" refers to the combination of a nature without distinctions. To show distinctions, it is said, "whatever possesses arising," meaning that whatever has the nature of obtaining arising is what possesses arising. The statement "whatever possesses arising" follows the statement of possessing arising and establishes the meaning of "that is impermanent." Thus, what possesses arising is definitely shown to be impermanent. Becoming the nature, that is, the dharma of the essence of nature, becoming distinct by that distinction, is the combination made into a reason. Based on the opposite of non-arising, things are said to arise. That opposite itself, when one wants to say that it does not depend on other opposites, then the arising of things is shown to be similar to a different entity, and the thing distinguished by such a different arising is also said to possess arising. Therefore, one should view the dharma that has become the nature as the combination of nature distinguished by the difference of permanence. The statement "whatever is made" follows the statement of being made and establishes that it is impermanent. Therefore, what is made is definitely shown to be impermanent. Thus, impermanence pervades what is made. The phrase "by the distinction of difference" should be connected to "the combination of nature." Pervasive means to make it pervasive. By its difference, it means the combination of nature that has become distinct by the difference of that distinction. In this, sometimes only the meaning of purity is stated. Sometimes by the difference of non-distinct entities.