Tibetan
་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དང། རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མི་དམིགས་པ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པའི་མི་དམིགས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་དང༌། རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་བྱེད་པ་ནི་སྣང་བ་ཁོ་ན་ལ་བྱས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒོལ་བ་མང་པོར་སྔར་ཐལ་བའི་ལན་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཡང་གི་སྒྲ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ ཕྱིར་ལན་འདི་དང་འདི་དག་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་རྒོལ་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་དོན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་དགག་པར་བྱ་བའི་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཞན་དག་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་གཞན་པ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་འགའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགལ་བ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་བ་དེ་བས་ན་འགལ་བ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་ཁོ་ན་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་དང་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཡོད་པ་ན་གཞན་མེད་པར་རྟོགས་ན་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་པར་ཤེས་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་ན་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འདི་ཤིང་མེད་ན་ཤིང་ཤ་པ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་ན་ནི་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འགལ་བ་དང་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཡུལ
Chinese
成为能作之因，以及果和因，这些无疑是所缘。应当了知先于所缘的非所缘，即应知晓。凡是具有所缘和非所缘二者的，那仅仅是显现。因此，对于自性相违等所缘，以及因等非所缘，以所缘和非所缘而具备的相违等进行破斥，应当视作仅仅是对显现所作的。为了总结先前对众多辩论者的过失的回答，重言之声具有因的意义。因为存在这些回答，所以不应辩论，这是重言的意义。为何要了知应破斥的相违等为所缘和非所缘呢？这是因为提到了“对于其他”。对于那些与具备所缘和非所缘者不同的，仅仅是非所缘者，如果与某些事物一起，没有相违、因和果，以及周遍，那么不存在就不会成立。因为如此，所以相违、因和果，以及不存在不成立的原因，因此，仅仅是具备所缘和非所缘者才是应破斥的相违等，而具备二者也仅仅是显现。因此，仅仅是显现才是应破斥的，如果存在相违、果和因，以及周遍，那么不存在周遍仅仅来自于显现非所缘。如果认识到存在一个则不存在另一个，那么就知晓是相违。如果不希望显现因，那么知晓不希望显现果，也就理解了因和果。如果不希望显现周遍，那么也确定了周遍。对此，为了理解周遍和周遍，必须理解无事物，如果知道没有树就没有树木本身，那么就知晓了周遍和周遍，而理解无事物也完全来自于显现非所缘。因此，忆念相违、因果以及周遍所遍的事物，就是相违等和周遍所遍的事物的境。
English
Those which become the cause of action, and the result and the cause, these are undoubtedly the objects of perception. One should understand the non-object that precedes the object, that is, one should know. Whatever has both object and non-object is only appearance. Therefore, the refutation of contradictions etc. that are objects of perception, and causes etc. that are non-objects of perception, with contradictions etc. that have both object and non-object, should be regarded as being done only to appearance. In order to summarize the previous answers to the faults of many debaters, the sound of repetition has the meaning of cause. Because these answers exist, it is not appropriate to argue, this is the meaning of repetition. Why should one know the contradictions etc. that should be refuted as objects and non-objects? This is because it is mentioned "for others". For those who are different from those who have both object and non-object, only those who are non-object, if together with some things, there is no contradiction, cause and effect, and pervasiveness, then non-existence will not be established. Because it is so, therefore, contradiction, cause and effect, and the reason why non-existence is not established, therefore, only those who have both object and non-object are the contradictions etc. that should be refuted, and those who have both are only appearance. Therefore, only appearance is what should be refuted, if there is contradiction, result and cause, and pervasiveness, then the absence of pervasiveness only comes from the appearance of non-object. If one realizes that if one exists, the other does not exist, then one knows that it is a contradiction. If one does not want to manifest the cause, then knowing that one does not want to manifest the result, one also understands the cause and effect. If one does not want to manifest the pervasiveness, then one also determines the pervasiveness. For this, in order to understand the pervasiveness and the pervasiveness, one must understand the absence of things, if one knows that without a tree there is no tree itself, then one knows the pervasiveness and the pervasiveness, and the understanding of the absence of things also comes entirely from the appearance of non-object. Therefore, remembering the things of contradiction, cause and effect, and pervasiveness and pervasion, is the object of contradiction etc. and the things of pervasiveness and pervasion.