Tibetan
ཐད་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདོད་རྒྱལ་གྱིས་ནི་བདག་ཏུ་མེད་པ་མ་ནོར་བར་སྟོན་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་བར་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་འབྱུང་པོ་དང༌། གདོན་ཁྱད་པར་ཅན་བབས་ན་བྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལུང་སྟོན་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་མ་ནོར་བར་ལུང་སྟོན་པར་དམིགས་སོ། །དཔེར་ན་ཨ་རུ་ར་ལ་སོགས་པ་མ་འོངས་པའི་ནད་བཟློག་བ་ལ་ནུས་པ་དང༌། སྨིན་པ་ལ་སོགས་པར་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་མ་ནོར་བར་ལུང་བསྟན་པ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལ་མ་འོངས་པའི་ལྟས་བཅུ་ལུང་བསྟན་པ་བདེན་པར་དམིགས་པ་དང༌། མ་ལ་སོགས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། དུས་འགྲིབ་པར་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ལ་སོགས་པ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། རེ་བའི་ཚལ་དང༌། ཁ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལུང་བསྟན་པ་དམ་བཅས་པ་དམིགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་ སུམ་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་བའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པ་དང༌། མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་དོན་གང་ཉེ་བ་དང༌། མི་ཉེ་བ་དག་ལས་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཉེ་བ་ནི་ཡུལ་རུང་བ་ན་འདུག་པའོ། །མི་ཉེ་བ་ནི་ཡུལ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ན་འདུག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའོ། །ཉེ་བ་དང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བའོ།། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང༌། མི་གསལ་བར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་དེ་ཉེ་ན་ནི་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཉེ་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་གསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དོན་གང་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡི་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྟ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །
Chinese
抵触是损害的量之义。以欲求而不可能不错乱地显示无我。因此，分别解说为：例如，鬼神、特殊鬼怪降临时，对已发生和将要发生的事物进行预言，同样，瑜伽士们也以不错乱地预言已发生和将要发生的事物为目标。例如，诃梨勒等对未来疾病的预防具有能力，以及仙人等不错乱地预言成熟等为目标。又如，世尊释迦牟尼佛的教法中，对未来十种预兆的预言被认为是真实的，以及对“玛”等的预言，对时代衰退的预言，对阿育王等的预言，以及对希望之园和喀什米尔等地的预言完全没有颠倒，这些都是以立誓为目标的例子。为了消除对境的颠倒分别，所以说“其境是自相”，意思是说，凡是所显示的现量，其境就应当被看作是自相，如果说是总相，那是不对的，因为总相是没有实物的，而现量是以实物的自性为目标的。如果想要理解自相到底是什么样的，因此就说“从接近和不接近的总义中，对知识产生不同的显现，那就是自相”。接近是指处于适宜的境地。不接近是指处于不适宜的境地，以及在一切的一切中都不存在。接近和不接近，就是接近和不接近。这两者能够区分知识的清晰和不清晰，接近时，就会产生清晰显现的知识。不接近时，就会产生不清晰的知识。凡是对知识产生显现差别的，那就是自相。如果实物是胜义存在的，那么现量的境又怎么能说是自相境呢？因此说“彼即是胜义存在”，意思是说，彼既是义，又是胜义，所以是胜义。
English
Contradiction is the meaning of a valid cognition that harms. It is impossible to correctly show selflessness through desire. Therefore, the explanation is as follows: For example, when spirits or special demons descend, they prophesy about things that have happened and will happen. Similarly, yogis also aim to prophesy about things that have happened and will happen without error. For example, Terminalia chebula and others have the ability to prevent future diseases, and sages and others aim to prophesy about ripening and so on without error. Furthermore, in the teachings of the Bhagavan Shakyamuni Buddha, the prophecy of the ten future omens is regarded as true, as well as the prophecy of "Ma" and others, the prophecy of the decline of the times, the prophecy of King Ashoka and others, and the prophecy of the Garden of Hope and Kashmir and other places without any reversal. These are examples of taking vows as the goal. In order to eliminate the inverted conceptualization of the object, it is said, "Its object is its own characteristic," meaning that whatever is shown by direct perception, its object should be regarded as its own characteristic. If it is said to be a general characteristic, that is not correct, because the general characteristic is without substance, and direct perception aims at the self-nature of the substance. If one wants to understand what the own characteristic is like, therefore it is said, "From the general meaning of near and not near, the different appearances that arise in knowledge, that is the own characteristic." Near means being in a suitable place. Not near means being in an unsuitable place, and not existing in all of everything. Near and not near are near and not near. These two can distinguish the clarity and unclearness of knowledge. When near, clear appearing knowledge arises. When not near, unclear knowledge arises. Whatever makes the appearance of knowledge different, that is the own characteristic. If the object is ultimately existent, then how can the object of direct perception be called the object of own characteristic? Therefore, it is said, "That itself is ultimately existent," meaning that that is both meaning and ultimate, so it is ultimate.
Tibetan
དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ཇི་སྐད་བརྗོད་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་བྱ་བའོ། །དོན་བྱེད་པ་ནི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། དགོས་པ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེར་ནུས་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་གང་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་དུ་གང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །གཞན་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ལས་གཞན་པའི་གཞལ་བྱ་གང་ཡིན་པ་དོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། དོན་གང་ཉེ་བར་ཡང་རུང་མི་ཉེ་བར་ཡང་རུང་མི་ཉེ་བར་ཡང་རུང་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཁོ་ནའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྐབས་མ་ཡིན་ཡང་ཚིག་མང་པོར་འགྱུར་དུ་དོགས་པས་མ་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་འདིར་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པས་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་བཟློག་ན་རྟོག་པར་སླ་བས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་ཉུང་དུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་ཚིག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་བཟླས་དགོས་པ་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེའི་འབྲེལ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་གཞལ་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྟ་རེས་ཤིང་ལ་སོགས་པ་གཅད་པར་བྱ་བ་ལ་དུམ་བུ་ག
Chinese
所谓“真实”是指非虚假的，也就是非假设的同义词。真实存在的就是真实存在的，即自己的体性是真实存在的。因此，不会成为如是宣说的过失。为什么说自己的体性是真实存在的呢？因为事物仅仅是具有作用的能力的体性。所谓“义”是指需要。所谓“作”是指行为。义作就是义作，是“作需要”的同义词。其中，能力就是作用的能力，即任何事物具有作用能力的体性的自性，那就是作用能力的体性。它的本体仅仅是作用能力的体性。因此，因为是作用能力的体性，所以这样说，凡是能起作用的就是事物，并且也显示了自己的体性也能起作用。因此，自己的体性是真实存在的。所谓“其他是总相”，是指除了阐述自相的自性之外，任何可测量的对象都是总相。无论所指的对象是近还是不近，或者是不近，认识都只会变成一种形式。这就是推论的对境，也就是说，总相仅仅是推论的对境。因为被具有随行性所周遍。虽然这不合时宜，但因为担心变成很多词句，所以没有阐述。像这样，这里因为正值阐述自相的时候，如果从那个体性倒转，就容易产生分别念，所以说了总相，为了用简短的词句说“这是推论的对境”，所以才这样安排。否则，为了显示推论的对境，所有这些词句都需要重复。为了明确对果的颠倒执着，所以说了“现量本身就是量之果”。它的关联是这样的：如果认为现量是量，那么，对所量色等进行全面观察的体性就会成为量的果，比如斧头砍伐木头等时，会变成碎片。
English
The term "true" means non-artificial, that is, a synonym for non-hypothetical. What truly exists is what truly exists, that is, one's own nature truly exists. Therefore, it will not become a fault of speaking as it is. Why is it said that one's own nature truly exists? Because things are only the nature of having the ability to function. The so-called "meaning" refers to need. The so-called "action" refers to behavior. Meaning-action is meaning-action, which is a synonym for "acting need." Among them, ability is the ability to function, that is, the self-nature of any thing that has the nature of the ability to function is the nature of the ability to function. Its essence is only the nature of the ability to function. Therefore, because it is the nature of the ability to function, it is said that whatever can function is a thing, and it also shows that one's own nature can also function. Therefore, one's own nature truly exists. The so-called "other is the general characteristic" refers to any measurable object other than the self-nature of explaining the self-characteristic is the general characteristic. Whether the object referred to is near or far, or not near, the knowledge will only become one form. This is the object of inference, that is, the general characteristic is only the object of inference. Because it is pervaded by having concomitance. Although this is inappropriate, it was not explained because of the fear of becoming many words. Like this, here, because it is the time to explain the self-characteristic, if it is reversed from that nature, it is easy to generate conceptual thoughts, so the general characteristic is said, and in order to say "this is the object of inference" in short words, it is arranged like this. Otherwise, in order to show the object of inference, all these words need to be repeated. In order to clarify the inverted clinging to the result, it is said that "direct perception itself is the result of valid cognition." Its connection is like this: if it is thought that direct perception is valid cognition, then the nature of comprehensively observing the object to be measured, such as form, etc., will become the result of valid cognition, just like when an axe cuts wood, etc., it will become fragments.
Tibetan
ཉིས་སུ་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ལས་གུད་ན་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དོན་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྟོགས་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །དངོས་བཞིན་དེ་དང་ལྡན་པའི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དོན་རྟོགས་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ལ་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མངོན་སུམ་ནི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཉིད་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་འོ་ན་ཚད་མ་གང་ཞིག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་འདྲ་བ་འདིའི་ཚད་མ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདྲ་བ་ནི་མཐུན་བ་ལ་བྱའོ། །འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྟེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་དང་འདྲ་བ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཅི་མངོན་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་དོན་རྟོགས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་འདྲ་བའི་དབང་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དེའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྔོན་པོར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དབང་པོ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་བྱེད་པ་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་པོ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ངེས་པའི་ས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱེད་པ་ནུས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འགྱུར་གལ་ཏེ་དབང་པོ་དེ་སྔོན་པོར་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། སེར་པོ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ནི། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱེད་པ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ།
Chinese
就像看到二者变化的结果一样。因此，才说了“现量的知识本身就是量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण ）的果（ फल ，phala， फल ）”这句话。现量的知识本身就是量的果，现量之外没有其他的果。如果有人问，为什么说是现量的果的自性呢？因此，才说了“因为是通达义的自性”这句话。通达就是确定。凡是具有如实之物的现量，其自性就是通达义。它的实物仅仅是通达义的自性，因此，因为是通达义的自性。这就是说，在假立为量和所量（ प्रमेय ，prameya， प्रमेय ）的名言中，确定义的体性就成了果。知识是确定义的自性，现量也被认为是知识的自性。因此，现量是确定义的自性