Tibetan
ར་པ་སྤྱི་ནི་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །རྒོལ་བ་དེས་ཀྱང་རྟེན་ཙམ་ལ་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་བརྟེན་ཏོ། །མི་དམིགས་པ་འདི་དང་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་གཅིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བཤད་མ་ཐག་པའི་མི་དམིགས་པས་ནི་རྟེན་ཙམ་ལ་སྤྱི་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། སྔ་མ་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་གཉིས་ནི་གཅིག་སེལ་བའི་བར་རྣམས་ནི་སྤྱི་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟེན་ཙམ་ལ་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནམ། འོ་ན་ཏེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་རྣམ་པར་གནས་པ་རང་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན་སྤྱི་གཅིག་ ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདྲ་བ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅི་སྟེ་ཅིའི་ཕྱིར་དཔེའི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་སྨོས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པས། དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ལན་ལག་ནི་ལོགས་ཤིག་ན་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བརྗོད་པས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྔར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དཔེ་ཞེས་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བརྗོད་དོ། །དོན་གོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དཔེའི་དོན་ཡང་གོ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས། གཏན་ཚིགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལས་ལོག་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རེ་ཞིག་སྤྱིར་ན་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལས་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །ཡང་བྱེ་བྲག་ནི་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གཉིས་ན་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ནི་སྐྱེ་བའི་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་དེ་
Chinese
总的假立是不见的。因此指示了方之法。与彼争论者也依于唯有基之上存在一切。此不见与自性，是成立互相违背之义，故于一者生起疑惑，如是说，才说的不见，是于唯有基之上成立总的一切存在。如前者般的理，是成立一切的一切存在，故成立互相违背之义的彼二者，是遣除一者的间隔等，因为总的不见之故，于自己的唯有基之上，一切存在唯是一耶？或者于一切境中，各别存在，是随行与自己有关联之故。若认为一切的一切是存在，则于一总之上生起疑惑。稍微如是显示了相似于其他的义之随行比量。彼为何？为何不指示喻之相？因此，仅说理之三相就能了知。喻名为成立之肢分，于别处则无任何，因此未于别处说彼之相，故说了作用。之前所说理之三相，为何的三相，彼即能成就所应成立之义，因此喻名为成立之支分，于别处则无，因此未于别处说彼之相。为了了知义，名为理也能了知喻之义之故。如何？理是唯有随顺品存在，及从不随顺品远离之方式，无有差别而说，如是说。稍微总的来说，此是理之相，如此，名为唯有随顺品存在之方式，及名为从不随顺品远离之方式。又差别是于果与自性二者中生，及仅是随行，是说为应指示，名为差别，理之相，果之理是生的，应极指示如是说。自性之理是彼
English
The general imputation is invisible. Therefore, it indicates the dharma of the direction. The opponent also relies on the fact that everything exists only on the basis. This invisibility and self-nature establish contradictory meanings, so doubt arises in one. As it is said, the invisibility just mentioned establishes that everything in general exists only on the basis. The reason like the former establishes that everything exists in everything. Therefore, the two that establish contradictory meanings are the intervals of eliminating one, etc. Because the general is invisible, is it that everything exists only on its own basis? Or, in all realms, each exists separately because it follows what is related to itself. If one thinks that everything is existence, then doubt arises about one generality. For a while, it shows the inference that follows other meanings in a similar way. Why is that? Why is the characteristic of the example not indicated? Therefore, it is understood by merely stating the three characteristics of the reason. The example is called the limb of establishment, but there is nothing in another place. Therefore, the characteristic of it is not stated in another place, so the function is stated. The three characteristics of the reason mentioned earlier, what are the three characteristics? That itself can accomplish the meaning to be established. Therefore, the example is called the limb of establishment, but there is nothing in another place. Therefore, the characteristic of it is not stated in another place. For the sake of understanding the meaning, it is said that the reason can also understand the meaning of the example. How? The reason exists only in the concordant side, and it is said that there is no difference in the way of being separated from the discordant side. For a while, in general, this is the characteristic of the reason. Like this, it is called the way of existing only in the concordant side, and it is called the way of being separated from the discordant side. Also, the difference is born in the two of the result and the self-nature, and it is only the following. It is said that it should be indicated as a difference. The characteristic of the reason, the reason of the result is born, it should be extremely indicated, as it is said. The reason of self-nature is that