Tibetan
།དེས་ན་སྨྲས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲས་ཀྱང་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མ་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། རང་གི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་སེལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ཡང༌། གལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། རང་གི་ཚིག་གིས་སེལ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ ཚེ་དོན་དེ་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་མཉན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོགས་པ་ནི་ཉན་པ་སྟེ། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཉན་པ་ལ་གྲགས་པའམ། ཉན་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་རུང་བའོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མཉན་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གྲགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །མཉན་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ནི་མཉན་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་དམ་འཆའ་ན། དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་སོ་ཅོག་གིས་རང་གིས་རང་རིག་སྟེ། དེས་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རང་གིས་རིག་པའི་གྲགས་པས་མཉན་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་བུམ་པ་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུམ་པ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་འཆའ་ན། བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་ལ། བུམ་པ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། གྲགས་པས་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ནི་ཟླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལ་ལ་ཞིག་རི་བོང་ཅན་ནི་ཟླ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་ན། དེ་ནི་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་གནག་རྫི་མོ་ཡན
Chinese
因此，为了表明不应仅仅致力于证明所说之物，这是为了什么呢？即使没有那样说，因为意欲以所欲为对象，所以想要证明，因此，不应仅仅致力于证明所说之物。那应该怎样呢？也应仅仅致力于证明意欲以之为对象的事物。所谓“未遮遣”，是为了表明，即使已经具备了那个特征，但如果以现量、比量、名声和自己的言词来遮遣想要证明的意义，那么它就不是宗。意思是说，即使是在证明如上所说的具备特征的事物时，如果用现量、比量、名声和自己的言词来遮遣，那么那时那个事物就不是宗。为了表明这一点，所以说了“未遮遣”。其中，现量遮遣，例如说“声音是不可听闻的”等等。所谓“执著”就是听闻，是识的异名。对于听闻来说，被称作或被听闻所取的就是可听闻的。不是可听闻的就是不可听闻的，是对于耳识来说不会显现的异名。因此，在这里，声音是法。不可听闻性是要证明的法。如果立誓说声音是不可听闻的，那就是被现量遮遣。像这样，耳识显现声音的形象，一切有情众生自己认识自己。因此，以自己认识的可听闻性的名声来遮遣不可听闻性。比量遮遣，例如说“瓶子是常”等等，如果立誓说瓶子是常，那么就被作所作等比量遮遣。像这样，作所作被看作是无常，而且瓶子也是作所作，因此怎么会是常呢？名声遮遣，例如说“有兔者不是月亮”等等。意思是说，如果有人立誓说有兔者不应被称为月亮，那么有兔者本身就被称为月亮，即使是牧女也……
English
Therefore, to show that one should not only strive to prove what is said, what is the reason for this? Even if it is not said in that way, because the intention is to make the desired object, so one wants to prove it, therefore, one should not only strive to prove what is said. What should it be like? One should also only strive to prove the things that are intended to be the object. The so-called "unrejected" is to show that even if it already possesses that characteristic, but if one rejects the meaning of what one wants to prove with direct perception, inference, fame, and one's own words, then it is not a subject. It means that even when proving the things that possess the characteristics mentioned above, if one uses direct perception, inference, fame, and one's own words to reject it, then at that time that thing is not a subject. To show this, the word "unrejected" is mentioned. Among them, direct perception rejects, for example, saying "sound is not audible" and so on. The so-called "attachment" is hearing, which is a different name for consciousness. For hearing, what is called or taken by hearing is audible. What is not audible is inaudible, which is a different name for what does not appear to the ear consciousness. Therefore, here, sound is the dharma. Inaudibility is the dharma to be proved. If one vows that sound is inaudible, then it is rejected by direct perception. In this way, the ear consciousness manifests the image of sound, and all sentient beings recognize themselves. Therefore, the fame of audibility that one recognizes oneself rejects inaudibility. Inference rejects, for example, saying "the pot is permanent" and so on, if one vows that the pot is permanent, then it is rejected by inference such as being made. In this way, being made is seen as impermanent, and the pot is also made, so how can it be permanent? Fame rejects, for example, saying "the one with a rabbit is not the moon" and so on. It means that if someone vows that the one with a rabbit should not be called the moon, then the one with a rabbit itself is called the moon, even the shepherdess...