Tibetan
་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་ཡང་སྨོས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་མྱོང་བ་གང་ཞིག་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པ་དེ་ནི་དེའི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་གང་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་མྱོང་བ་དེ་ནི་གཞན་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དོན་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲངས་ཅན་ལ་དཔེ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཔེ་མེད་ཀྱང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་དཔེར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དཔེས་ནི་དགོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ལ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་མེད་ན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་བོ། །མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དོན་དུ་གཞན་གྱི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདིའི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ངེས་པའི་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མངོན་པར་ལ་བ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གྲངས་ཅན་གྱི་རྟག་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ལས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཉེ་བར་བསླད་པ་ནི་གསལ་བའི་དངོས་པོ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བར་གཟུང་བ་ཡིན་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡོད་པ་ལ་ སེམས་པའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་གང་ལ་སེམས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལས་དེ་མངོན་པར་གསལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཡིན་གྱི་སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པས་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲེལ
Chinese
所谓“是”是指已经说过的那个再次被说出来。就像这样，如果某种体验不执著于境的相状，那么它就不是该境的体验者。例如，相互之间的自性，对于快乐等体验，如果某种体验没有显现，那么它就不是其他境的体验者，因为在体验痛苦时没有快乐的相状，所以它不是该境的体验者。从反面的角度也说明了这个道理，即，什么是某个境的体验者，就是该境的相状。如果数论者没有任何例子，那么，即使没有例子，作为损害的量本身就是例子，因为对于成立者来说，例子并不需要。对于体验者来说，被确定的对境所遍及，是通过体验而成立的。如果没有相似之处，那么遍及者就不会存在，因为没有体验者，所以遍及者不会被观察到，因此关系就成立了。为了将体验者本身安立为具有相似理由的事物，为了遣除其他人的疑惑，所以说“这是此的体验者”，像这样，具有如此自性的体验者和体验者之间确定的关系的理由，就是显现的明亮本身。如果数论者的常时明亮的自性之士夫，不是从不明显而变为明显，即使是那样，对于境的贪著的近取烦恼，也是作为明亮的事物而被假立的，并且是依于假立的场合的意义而存在的，因为对于存在的事物，思维的自性确定就是明亮。因此，对于哪个事物成为思维的假立，从该事物来说，它就是明显的。是明显存在的。这个“此此的”的关系，也被说是具有明显的因。在此，这个是蓝色，而不是黄色，像这样，与意义的差别和关系相关联，成为体验的假立的那个，是需要成立的，而需要成立的意义本身，不是成立者。意义差别的关系
English
That which is called "is" is the same as that which has already been said, said again. Thus, it is said that whatever experience does not grasp the aspect of an object is not the experiencer of that object. For example, the nature of reciprocity, for experiences such as happiness, if an experience does not appear, then it is not the experiencer of another object, because when experiencing suffering, there is no aspect of happiness, so it is not the experiencer of that object. This meaning is also shown from the opposite point of view, that is, whatever is the experiencer of something is the aspect of that thing. If the Samkhyas have no examples, then even without examples, the pramana itself, which is the cause of harm, is the example, because for the establisher, examples are not needed at all. For the experiencer, being pervaded by the object of certainty is established by experience. If there is no similarity, then the pervader will not exist, because there is no experiencer, so the pervader will not be observed, and therefore the relationship is established. In order to establish the experiencer itself as a thing with similar reasons, in order to dispel the doubts of others, it is said, "This is the experiencer of this," like this, the reason for the definite relationship between the experiencer and the experiencer with such a nature is the manifestation of brightness itself. If the purusha of the Samkhyas, whose nature is always bright, does not become manifest from being unmanifest, even so, the kleśa of attachment to objects is taken as a bright thing to be nominally established, and it exists according to the meaning of the occasion of nominal establishment, because for existing things, the certainty of the nature of thought is brightness. Therefore, for whatever thing becomes the nominal establishment of thought, from that thing, it is manifest. It is manifestly existent. This relationship of "this of this" is also said to have a manifest cause. Here, this is blue, not yellow, like this, whatever is related to the difference and relationship of meaning and becomes the nominal establishment of experience is to be established, and the meaning itself to be established is not the establisher. The relationship of meaning difference
Tibetan
་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ནི་མྱོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་གསལ་བ་འདི་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དང༌། ཡིད་དང་བློ་དང་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་བློ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་དེ་ལ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་རང་བཞིན་ཙམ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་མྱོང་བ་ནི་དེ་མྱོང་བ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡུལ་གྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གུད་ན་གནས་པ་འགའ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས། གྲངས་ཅན་ལ་ཡང་འདྲ་བ་བསྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པར་མཐོང་བ་ནས་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡང་སེམས་པ་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདྲ་བ་མེད་ན་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་གྲངས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལ་འདྲ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ལས་སྔར་འདྲ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་སྔ་མ་ཡང་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ལས་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ། ལྡོག་པ་མེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདྲ་བ་དེ་ནི་སེམས་པ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་སྔར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་ཏེ་མི་མྱོང་བར་ཐལ་ལོ། །མྱོང་བའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེས་བུའི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ན་རྟག་པར་ཡང་ འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་ལ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འདིའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་བརྟག་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ན་རང་གི་ནུས་པས་ཇི་སྙེད་གྲངས་ཅན་ལ་ཉེས་པ་གཞན་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བསམ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། སྐབས་ཀྱི་དོན་བཏང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་འདྲ་བ་མེད་པར་ནི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས། དེ་དོན་དེ་ལ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། སྔ་མ་ཉིད་བསྒྲུབ
Chinese
從其他轉變的這個叫做體驗，僅僅是明顯的自性，這是作為理由而接近領受的。顯現的這個也依賴於諸根、意、智和境，因為沒有諸根和智等，就不能將其理解為體驗。因此，僅僅是關聯的理由自性顯現，所以對於諸根等也過分了。因為那個原因，就是相似性。那個的體驗就是那個體驗，那個的特徵。境的關聯確定的原因是相似性。現在，一些獨自存在的事物，老師認為，對於數論派來說，建立相似性也是不合理的，從那裡開始，對於和那個相似的有心者來說，怎麼樣呢？如果沒有相似性，那麼體驗本身是不合理的，即使那樣，對於數論派的知識存在來說，相似性也是不合理的。因為在體驗的時候之前，不是那個相似性的自性，那是什麼呢？之後，在體驗的那個時候，先前的也沒有從先前的自性中消失，因為沒有轉變的原因。因為那個相似性是有心的自性，如果那之前沒有變成，那麼一切都是無意義的，會變成不體驗。如果在體驗的時候產生，那麼士夫的自性會變成其他，會變成無常，那麼也是想要常恆的。因此，對於數論派來說，體驗本身不能被安立為具有相似性的理由。這就是這個的其他過失，這樣想的意思是：在這裡，不是建立數論派觀點的時候，而是考察體驗本身的時候。在安立相似性作為理由的時候，以自己的能力，有多少數論派的其他過失成立，那也是因為我們的想法成立而想要的，但不是放棄了當下的意義，這是要顯示沒有相似性就沒有體驗。這樣想，常恆存在的士夫，不是僅僅以自己的本性，對那個事物有想法嗎？對於這個疑惑，先前的就建立
English
This, which has changed from something else, is called experience, and only the clear nature of it is taken as a reason. This manifestation also depends on the senses, mind, intellect, and objects. Because without the senses and intellect, it cannot be understood as the very act of experiencing. Therefore, the mere nature of the reason for connection is manifest, so it is excessive even for the senses and so on. For that reason, it is similarity itself. That experience is the experience of that, its characteristic. The reason for the certainty of the object's connection is similarity itself. Now, some things that exist separately, the teacher thinks that it is unreasonable to establish similarity even for the Samkhyas, and from there, how is it for those who have minds similar to that? If there is no similarity, then the very act of experiencing is unreasonable, even so, for the existence of knowledge in the Samkhyas, similarity is not reasonable. Because before the time of experience, whatever is not the nature of that similarity, then later, at the time of that experience, the former has not disappeared from the former's nature, because there is no cause for change. Because that similarity is the nature of having a mind, and if it has not become that before, then everything is meaningless, it will become not experiencing. If it arises at the time of experience, then the nature of the purusha will become other, it will become impermanent, then it is also wanting permanence. Therefore, for the Samkhyas, the very act of experiencing cannot be established as having a reason of similarity. This is another fault of this, the intention of thinking is this: here, it is not the time to establish the view of the Samkhyas, but it is the time to examine the very act of experiencing. When establishing similarity as a reason, how many other faults of the Samkhyas are established by one's own ability, that is also wanted because our idea is established, but it is not abandoning the meaning of the moment, this is to show that without similarity there is no experience. Thinking like this, doesn't the eternally existing purusha have an idea about that thing only by its own nature? For this doubt, the former establishes