Tibetan
སྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་ཡང་ཡིན་པ་དེས་བྱས་པའི་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཉིད་ དེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ནི་རྫས་གཞན་དང་འབྲེལ་བས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་པའི་རྫས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གང་དང་ཡུལ་གང་དང་སྔར་གྱི་གོམས་བ་གང་ཐོབ་ནས་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉེ་བར་གནས་ན་ནི་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གཞན་ཉེ་བར་གནས་སམ། སྔར་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་གོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་གནས་སམ་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་སྟེ། དེས་ན་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་གོམས་པ་དང༌། སྣང་བ་དང་མིག་དང་གཟུགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་མཐོང་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡང་གཞན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བ་མེད་དོ། །ཡང་ནང་གི་ཁྱད་པར་འདི་འདྲ་བ་གང་ལས་ཤེ་ན། བརྗོད་པ། གང་གི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ནང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གདོན་མི་ཟ་པར་འདི་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེ་བ་ན་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་པས་ནི་དེའི་རྣམ་པ་རང་བཞིན་གཞན་དང་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་ལས་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མིག་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ལས་ནི་མཐོང་བ་མི་གསལ་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རིག་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་བདག་དང་ཡིད་དང་འདུས་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ། གཟུང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་རིང་བ་དང་རིང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུས་ཐེ་ཚོམ་དང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་ བར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ནང་གི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བློའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལས་ཚོར་བ་དང་སེམས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བློའི་རང་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཆེར་མ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆུང་དུ་ཆེན་པོར་བྱེད་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ན། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ཆེན་པོའམ། རིམ་གྱིས་ཕུང་པོ་སྐྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། མེ་སྟག་ཙམ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་རྒྱུར་བྱས་པ་མེ་ལྕེ་འོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཚད་ཡོངས་སུ་བགྲང་བར་མི་ནུས་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་རྟོག་གི་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་དོ། །རྟོག་གེ་པས་སྨྲས་པ་ནི་ཆུང་དུའམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་འདྲ་བས་བསྐྱེད་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གཞན་ལས་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདི་འདྲ་བར་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་གཅིག་ལས་དུ་མ་ཉིད་དམ། དུ་མ་ལས་ཀྱང་གཅིག་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ནས་གང་ཞིག་ལས་སཱ་ལུ་དང་ནས་དག་ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་གནས་གཞན་གཅིག་པུ་འདྲ་བ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན་གཏན་ཚིགས་ནི་རྒྱུ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ཀྱི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བློའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ཕྲག་སྐྱེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །དཀྱུས་མའི་དོན་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནས་ཁྱིམ་ཕུགས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་སོ་སོར་འདུས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཚོགས་པ་གཅིག་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་སོགས་ཅི་ཕྱིར་ཤེས་མ་ཡིན། །ཞེས་ གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཞན་དུ་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་སོ་སོར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་རྣམས་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རྟོགས་པ་མེ
Chinese
生起。那也是，而且也是差别，由那所做的，那的自性就是那，为了那的缘故。这是这样说的：所有果的差别，不是由与其它事物关联所做，而是由那自身的集合的物质完全变化所做。例如，身体的任何状态、任何处所、以及先前获得的任何习惯，如果安乐生起并接近，那么果就不会改变。如果感受痛苦的其它处所接近，或者先前感受安乐的那个习惯本身，由于习惯而变成感受痛苦，或者接近，或者身体的状态完全变化，那么痛苦就会生起。因此，变成安乐之因的习惯，以及显现、眼、色、作意的集合，被视为不同，痛苦之因也被视为不同。因此，安乐等等不会没有差别。另外，这种内在的差别从何而来呢？说：因为痛苦之因就是变成安乐之因的眼等等的差别，而不是从那些之外的因，因此，这个称为“内”的就是特别说的。毫无疑问地应该这样承认：所有眼的识，从眼、色、显现和作意等生起时，由于集合的差别，相会变成特别的相。具有蓝色的集合，它的相与其它自性相关联，相会变成其它，眼睛有毛病，所以看不清楚。如果颠倒了，那么颠倒等等，是因为智慧所见。又如你们，对于我、意和有为法等等，知道的因相同，对于应取等等，对于一个，由于长和不长的因，产生怀疑和决定，以及正确的知识和错误的知识等等的差别，就像不是超越了知识本身一样，变成知识自性的安乐等等的差别，也是由内在的喜悦等等的习惯的习气所做。任何从心的一个自性中，感受和
English
arise. That also is, and also is a distinction, done by that, the nature of that is that, for that reason. This is what is said: all the distinctions of the fruit are not done by association with other things, but by the complete transformation of the substance of the collection of that itself. For example, whatever state of the body, whatever place, and whatever habit previously obtained, if bliss arises and is near, then the fruit will not change. If another place where suffering is experienced is near, or that same habit of previously experiencing bliss itself, due to habit, becomes experiencing suffering, or is near, or the state of the body is completely transformed, then suffering will arise. Therefore, the habit that becomes the cause of bliss, and the collection of appearance, eye, form, and attention, are seen as different, and the cause of suffering is also seen as different. Therefore, there is no fault in bliss and so on not being different. Also, from where does this kind of internal difference come? It is said: Because the cause of suffering is the difference of the eye and so on that have become the cause of bliss, and not from causes other than those, therefore, this called "internal" is specifically said. There is no doubt that it should be admitted in this way: all eye consciousness, when arising from eye, form, appearance, and attention, etc., due to the difference of the collection, the appearance will become a special appearance. The collection with blue, its appearance is related to other natures, the appearance will become other, the eyes have defects, so it is not clear. If it is reversed, then reversed and so on, because it is seen by wisdom. Also, like you, for the self, mind, and conditioned phenomena, etc., the causes of knowing are the same, for what should be taken, etc., for one, due to the cause of long and not long, doubt and determination arise, and the difference of correct knowledge and wrong knowledge, etc., just as it is not beyond knowledge itself, the difference of bliss and so on that have become the nature of knowledge, is also done by the habitual tendencies of internal joy and so on. Whatever from one nature of mind, feeling and
Chinese
认为“心和意识等等，如果不是从心的自性中产生，那会怎么样呢？”这只是提问而已，这种说法不太相关。为什么把小的变成大的会成为过失呢？榕树的种子怎么能长成大树苗，或者逐渐长成大树干呢？仅仅是取用一点火星作为原因，又怎么能让火苗变得炽盛，充满光芒呢？我们无法完全衡量，但只能说这些，这不是思辨者的言辞。思辨者说，无论是小还是大，总之，因为取用相似的原因，所产生的就是同类的；而从其他产生的就是异类的。这就像这样区分，而不是从一产生多，也不是从多产生一，这不是区分的意义。如果问从麦子中产生稻谷和麦子，在没有差别的情况下，只有处所不同，其他都一样，那么论证是依赖于原因相同或不同，而不是依赖于一和多。因此，即使从一个心的自性中产生成千上万的识，但所有这些都是从它的近取因中产生的，这可以阻止产生异类。此外，用过失来责备就足够了。通常的意义是不合理的，因为从显现到进入家庭，通过眼睛等来建立相互的差别，从而产生识。因此，眼睛等是从各自的集合中产生的，因此，由于集合是相互关联的，所以会成为一个自性，那为什么不能感知快乐等呢？ 对于所说的这些，要显示差别，词句要另作安排。如果认为，即使境等是由一个产生的，但因为有不同的近取因，所以它们的差别是来自不同的近取因，那这种说法是不合理的。对于同时产生作用的刹那造作者，各自能够产生果，对于近取因和其他，是没有认识的。
English
To think, "How could mind and consciousness, etc., arise if not from the very nature of mind?" is merely a question, and that statement is not very relevant. Why would making something small into something large become a fault? How could a banyan seed grow into a large sprout, or gradually into a large trunk? How could taking just a spark as a cause result in a blazing flame filled with light? We cannot fully measure, but we can only say this much, that these are not the words of a speculator. The speculator says that whether small or large, in any case, because of taking similar causes, what arises is of the same kind; and what arises from others is of a different kind. This is like distinguishing in this way, rather than saying that one arises from many, or that many arise from one, which is not the meaning of distinction. If asked whether rice and wheat arise from wheat, and if there is no difference except for the location, then the reasoning relies on causes being the same or different, not on one and many. Therefore, even if thousands of consciousnesses arise from one nature of mind, all of these arise from its proximate cause, which prevents the arising of different kinds. Furthermore, it is sufficient to rebuke with faults. The usual meaning is not reasonable, because from appearance to entering a household, the various eyes, etc., establish mutual differences, thereby giving rise to consciousness. Therefore, the eyes, etc., arise from their respective aggregates, and thus, since the aggregates are interconnected, they would become one nature, so why would they not perceive pleasure, etc.? Regarding what has been said, the differences should be shown, and the wording should be arranged differently. If it is thought that even if objects, etc., are produced by one, but because there are different proximate causes, their differences come from different proximate causes, then this statement is not reasonable. For momentary agents acting simultaneously, each capable of producing results, there is no understanding of proximate cause and other.