Tibetan
ས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཞེས་བྱས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་དང་དེ་དག་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་ནི་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཚོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། རུང་བའི་ཡུལ་དུ་མི་གནས་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་དབང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དེ་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། དེ་ཡང་ཡིན་ལ་དབང་པོ་ཡང་ཡིན་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མེད་པ་ལ་ཞེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དབང་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཉམས་པ་མེད་ པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་ལྟ་བར་འདོད་ཀྱང་མིག་གིས་གཟུགས་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སྔར་དབང་པོ་མེད་པ་ན་མ་མཐོང་བ་ལས་ཡང་སྟེ་ཕྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཏན་ཚོགས་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མིག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་བསྟན་ཏོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཉིད་སྟོན་པར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ལྡོག་པ་ཙམ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མ་མཐོང་བའི་མིག་གི་རང་བཞིན་དེའི་ཤེས་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྣམ་
Chinese
这是关于“地”的意义。如果有人怀疑，即使没有对境，心中的快乐等也会产生吗？回答说，使用了“自性如何”一词，通过遮遣的方式，显示了特殊的快乐等本身就是果。什么是某物的自性，就是“自性如何”。这是这样说的：对于特殊的色等，分别确定的快乐等，它们的对境就是作为因的自性。例如，听到琵琶的声音所产生的对境就是琵琶的声音。因此，与自性如何的对境相关的快乐等，如果自性的对境没有聚集，因为不住于合适的对境就不会产生。因此，像这样，对于已经完全确立为具有特殊对境的快乐等，通过遮遣的方式，显示了它们本身就是果。对于那些没有根识的，也不会有产生。 “又”这个词是积累的意思。对于色等，与作为果的事物相关的随行，存在于哪些事物中，就称它们为“随行”。它们就是快乐等的因，即色等，以及具有这些对境的根识。既是根识，也是对境。与它们分离，即不存在，因为不存在的缘故。这是对于没有根识的遮止的理证。既是根识，也没有衰损，它安住于附近，就是存在并且显现。如果没有显现，即使想要看，眼睛也看不到色。因此，对于显现，也是安住于附近的。像这样，以前没有根识时没有看到，后来又看到。因此，这两个理证显示了依赖于色等的快乐等，是随着眼睛的随行和遮遣而产生的。 “随行”这个词也可以与显示前后因的意义结合，因为仅仅显示了遮遣。或者，没有看到的眼睛的自性，它的知识不可能成为其他。
English
This is about the meaning of "earth." If someone doubts, even without an object, will happiness in the mind and so on arise? The answer is, the term "how the self" is used, and through the way of negation, it shows that special happiness and so on are themselves the fruit. What is the self-nature of something is "how the self." This is what is being said: For the special forms and so on, the happiness and so on that are separately determined, their objects are the self-nature that is the cause. For example, the object produced from hearing the sound of a lute is the sound of the lute. Therefore, the happiness and so on that are related to the object of how the self is, if the object of the self does not gather, it will not arise because it does not abide in a suitable object. Therefore, in this way, for happiness and so on that have been completely established as having special objects, through the way of negation, it is shown that they themselves are the fruit. For those who do not have sense faculties, there will also be no arising. The word "also" means accumulation. For forms and so on, the accompaniment related to things as fruit, those in which it exists are called "accompaniment." They are the cause of happiness and so on, that is, forms and so on, and the sense faculties that have these objects. They are both sense faculties and objects. Separated from them, that is, non-existent, because of non-existence. This is the reasoning that prevents the absence of sense faculties. It is both a sense faculty and without decay, it abides nearby, that is, it exists and manifests. If it does not manifest, even if one wants to see, the eye will not see form. Therefore, for manifestation, it also abides nearby. In this way, what was not seen before when there were no sense faculties is seen again later. Therefore, these two reasonings show that happiness and so on that depend on forms and so on arise following the accompaniment and negation of the eye. The word "accompaniment" can also be combined with the meaning of showing the cause of before and after, because it only shows negation. Or, the nature of the eye that has not seen, its knowledge cannot become other.
Tibetan
པར་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་གོ་ཇི་ལྟར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དཔེར་ན་ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་མིག་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་གཞག་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་དང༌། མེད་ན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་རྒྱུ་ཡང་མིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉི་ག་བསྟན་ཏོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་སྐྱེ་བ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གཉི་ག་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོའོ། །ཚོགས་པ་ནི་ཡུལ་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་ཉམས་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཉིད་ལོག་པའི་མིག་གི་དབང་པོ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་ཡང་དབང་པོ་གཞན་དག་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ནི་མིག་ཀྱང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་མིག་གི་འབྲས་བུ་གཡོ་བ་མེད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་བཞིན་དུ་གཉིད་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཉི་ག་ཚོགས་ཀྱང་ངོ༌། །གཉིད་ནི་གཉིད་དོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་མྱོས་པ་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བསླད་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པར་གྱུར་ཅིང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པའི་བློ་གང་ལ་ཡོད་བ་དེ་ལ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་སྐབས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་སྟེ་འདུས་པ་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྫས་ཀྱི་གྲངས་འདི་ཙམ་དུ་ཆད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེས་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། བཤད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་དང་དུས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ངེས་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་
Chinese
如果有人怀疑，如果这样安立，那么乐等如果没有它就不会产生，该如何理解呢？这是在说随行。例如，就像将眼识安立为不同于境和作意的因一样，也能安立乐等为因。因为如果乐等存在，它就存在；如果它不存在，它就不存在。因此，它们也是因，眼也是因，这两种都指出了。哪些乐等产生时没有作意呢？也就是说，不是没有作意。二者是指境和根。集合是指根处于适宜的境中，并且没有损坏的根显现出来。如果睡眠时眼睛的根没有显现出来，那么其他的根就一定是显现出来的。还有些人的眼睛也是显现出来的，因为有些人睡觉时，眼睛的瞳孔没有移动，仍然专注于显现的境。对于这些人来说，二者也是集合的。睡眠就是睡眠。被麻醉、昏厥等所迷惑，也就是被迷惑，并且丧失了产生根识的能力的心，对于拥有这种心的人来说，没有从根产生的 乐等。因此，应该理解乐等是依赖于作意的。另外，对于从根产生的乐等来说，所说的因的集合就是识，也就是依赖于当时的根。对于它的产生来说，因，也就是产生它的集合，就只有这些，物质的数量就只有这么多。因为在这里也像之前一样，存在随行和逆行的随行。因为识和乐等没有不同的因，所以，乐等不是没有对境的自性。那是如何形成的呢？所说的是，自性，也就是与近取因相关的果，就是它的果。它的自性，也就是对境、时间和功德的差别分别确定，就是那样形成的。没有对境的
English
If someone doubts, if it is established in this way, then how should it be understood that happiness etc. will not arise without it? This is saying accompaniment. For example, just as eye consciousness is established as a cause different from object and attention, so also happiness etc. can be established as a cause. Because if happiness etc. exists, it exists; if it does not exist, it does not exist. Therefore, they are also the cause, and the eye is also the cause, both of which are pointed out. Which happiness etc. do not have attention when they arise? That is, it is not without attention. The two refer to object and sense faculty. The collection refers to the sense faculty being in a suitable object and the undamaged sense faculty manifesting. If the eye faculty of a sleeping person does not manifest, then the other faculties must be manifesting. There are also some people whose eyes are also manifesting, because some people fall asleep while the pupils of their eyes do not move and are still focused on the manifesting object. For these people, the two are also collected. Sleep is sleep. Those who are deluded by intoxication, fainting, etc., that is, are deluded, and whose minds have lost the ability to generate sense consciousness, for those who have such minds, there is no happiness etc. arising from the sense faculty. Therefore, it should be understood that happiness etc. are dependent on attention. Furthermore, for the happiness etc. arising from the sense faculty, the collection of causes that is spoken of is consciousness, that is, dependent on the sense faculty at that time. For its arising, the cause, that is, the collection that produces it, is only these, and the number of substances is only this much. Because here too, as before, there is accompaniment and reverse accompaniment. Because consciousness and happiness etc. do not have different causes, therefore, happiness etc. are not of the nature of being without an object. How is that formed? What is said is that self-nature, that is, the result related to the proximate cause, is its result. Its self-nature, that is, the distinction between object, time, and qualities being determined separately, is how it is formed. Without an object