Tibetan
པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་གིས་ཡུལ་དུ་བྱེད། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་ན་ཡང་བརྗོད་པ་གཟོ་བ་དང་སྒྲ་བཀོད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་བརྡ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་འཛིན་པའི་སྤྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གང་ཞིག་གང་གིས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པ་དེས་ནི་དེས་སྒྲ་འགའ་ཞིག་གི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་ཤེས་པས་རྟ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པའི་བདག་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཡང་རང་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་འོ་ན་ནི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེས་པ་ལ་སྒྲ་འགོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་བཤད་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་འདི་དག་ལ། རིག་པ་འདི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྨྲས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དང་སྦྱོར་བ་སྟེ། འགོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་སྦྱར་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ། བདག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ ཏེ་རྣམ་པ་དེས་འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་སྲེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པའོ། །དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ལས་ཐ་དད་པར་གཟུང་བའི་ཆར་གནས་པར་སྣང་བ་ལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་བྱ་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་འདོད་པའི་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་ལས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། འདོད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དམ་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྟོན་པ་ལ་ནི། ངེས་པར་སྟོན་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་ཆར་གནས་པར་བདག་ཉིད་ནི་རང་རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དགོད་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་དང་འགལ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་ནི་བདག་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་བདག་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བ་དག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེའི་ཚེ། སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་འཛིན་པ་པོ་ལས་བདག་ཐ་དད་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ན་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བརྡ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ནི་བུམ་པའོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆར་གནས་པའི་སྒྲ་དང་ཐ་མི་ངད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་གང་སྒྲ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བྱ་བ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆང་གནས་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་དག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་སྣང་བ་ལས་ངེས་པར་སྦྱོར་རམ། ཅི་སྟེ་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆར་གནས་པའི་སྒྲ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་སྒྲ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་ལ་གཟུང་བའི་ཆ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་སྒྲ་དང་སྦྱར་ནས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་ཤེས་པ་ལ་རྟ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་རིག་པ་ལ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ།། དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆ་ཉིད་དུ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བརྡ་གང་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ལ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་འདི་སོགས་པའོ། །རིག་པ་བདག་ཉིད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་བརྡར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སྔོན་མ་མཐོང་སྟེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས་སྔོན་རོལ་དུ་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བརྗོད་པར་གཟོ་བ་དང་སྒྲ་དགོད་པ་སྔོན་ཉིད་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་ན་མ་མཐོང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུའོ་ན་གང་གི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་བྱེད་དོ་སྙམ་ན་བཤད་པ། བརྗོད་པ་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲའོ། །གཟོ་བ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་བརྡ་དང་འབྲེལ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རིག་པ་ཡང་འགགས་པ་སྟེ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དུས་མ་མཉམ་དུ་བརྡ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མཐོང་བ་ལས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཟོ་
Chinese
因为什么以什么作为对境？即使不作为对境，也没有言说、造作和声音的安立。因此，如何确定性地结合表达，就是执持声音的所说，而作为对境仅仅是执持。执持的差别也遍及执持的种类。因此，什么以什么不作为对境，那它就不会成为某些声音的表达，例如牛的意识如同马一样。没有产生确定的自性，也不是自证所作的对境，这被称为不观察周遍。如果有人认为，那么因为已经作为对境，对于生起的乐等自性，就会安立声音，对此进行了解释：对于这些已经将乐等生起的自性作为对境的事物，这种智慧是表达者，是说话的声音和结合，而不是安立者。这个想法是，如果生起的乐等自性被智慧作为对境，那么就不能与表达者结合。解释理由：自性是这样的，以那种方式进入是结合，是具有与表达者混合的样子的作用。因为那与此相违。因为能够显现出处于与声音结合的作用不同的部分，如果想要做某事，当看到想要做的与已经成立的想要的自性是不同的事物时，才会开始做，而不是在想要的自性本身上。因此，对于确定地显示某些应该表达的事物本身或其他形式，必然遍及与确定显示者不同的显现。处于所取部分的自性，不会显现为与自证不同的事物。因此，将要表达的事物本身安立为周遍的原因，是与不同显现相违，无有不同的显现存在于自身上。无论何时，当对“我是这样的”等进行分别思考时，在那时，当自身显现为与分别思考者、执持者不同的所取事物时，才会进行分别思考。此外，表示名称，例如“这是瓶子”，与处于所取部分的音声不相异地
English
Because of what, by what, does one make something an object? Even if it is not made an object, there is no expression, fabrication, or establishment of sound. Therefore, how to definitively combine expression is to hold onto the expressed meaning of sound, while making it an object is merely holding. The difference in holding also pervades the types of holding. Therefore, what is not made an object by what, that will not be the expression of some sounds, for example, the consciousness of a cow is like a horse. Not having arisen as the nature of certainty is also not made an object by self-awareness, which is called not observing pervasiveness. If someone thinks, then because it has been made an object, sound will be established for the arising nature of happiness and so on, this is explained: For these things that have made the arising nature of happiness and so on an object, this wisdom is the expresser, the sound and combination of speaking, but not the establisher. The thought is that if the arising nature of happiness and so on is made an object by wisdom, then it cannot be combined with the expresser. Explaining the reason: The nature is such that entering in that way is combination, it is an action with the aspect of mixing with the expresser. Because that is contradictory to this. Because it is able to appear as residing in the part that is perceived as different from the action of combining sound, if one wants to do something, when one sees that what one wants to do is different from the already established nature of wanting, then one will begin to do it, but not on the nature of wanting itself. Therefore, for definitively showing something that should be expressed itself or another form, it is necessarily pervaded by the appearance of being different from the definitive shower. The nature residing in the part of what is grasped does not appear as something different from self-awareness. Therefore, the reason for establishing what is to be expressed itself as pervasive is that it contradicts different appearances, and the absence of different appearances exists on oneself. Whenever one separately thinks about "I am like this" and so on, at that time, when oneself appears as something to be grasped that is different from the separate thinker, the holder, then one will separately think. Furthermore, indicating a name, such as "This is a pot," without being different from the sound residing in the part of what is to be grasped,
Chinese
如果是这样，识的自性不是显现为安住于所取分中的声音，并且与声音没有差别。因此，自性不是显现于分别识中的与声音混合显现，因此清净的分别识唯是无分别。因此，如果一定要从与系缚者相异的显现中进行系缚，或者如果将安住于所取分中的声音视为一体，即使是声音的系缚，也是徒劳的。因为系缚在任何情况下都遍及于显现为所取之物。因此，对于任何事物，如果它不显现为所取的一部分，那么它就不是与确定的声音结合而执持的，例如牛的意识中的马。同样，说自己的自性也不显现为觉知的所取之物，这是遍及的不可见。 因此，对于显现为无有差别的自性，像那样依赖于所取的部分而进入是相违的。另外，对于任何没有能取和所取的符号，那就是没有能取和所取的，因为没有它。又，名为“又”的是对于这些事物，名为“此”等等的需要建立的事物，其他的理由等等。如果觉知与自性相结合，那么就会变成没有能取和所取的符号。为什么呢？因为快乐等等的自性，以前没有见过，因为没有见到。如果从觉知的存在之前就见到了它的自性，那么那时，表达的造作和声音的安置就会变成先前就做过的，如果没有见到，那么一切都不会变成做过的。如果有人认为，在见到它的自性的时候才做，那么就解释说，表达是说话的声音，造作是显现的趋向。如果那样，因为符号和需要关联的对境已经止息，并且与它没有差别，即以没有差别的理由，觉知也止息，即是颠倒的。这个意思是说，在见到它的自性的时候，同时不同时地成立符号是不可能的，然而从见到中产生表达的声音的造作。
English
If that is the case, the nature of consciousness is not what appears to abide in the part to be grasped, and is not different from sound. Therefore, the nature is not what appears mixed with sound in the conceptual consciousness, therefore the pure conceptual consciousness is only non-conceptual. Therefore, if it is necessary to bind from the appearance that is different from the binder, or if the sound residing in the part to be grasped is regarded as one, even the binding of sound is in vain. Because binding is always pervasive in what appears as what is to be grasped. Therefore, for anything that does not appear as part of what is to be grasped, it is not held in conjunction with a definite sound, just like a horse in the consciousness of a cow. Similarly, saying that one's own nature does not appear as the object to be grasped by awareness is the pervasively invisible. Therefore, for the nature that appears to be non-different, it is contradictory to enter by relying on the part to be grasped in that way. Furthermore, for any symbol that does not have a grasper and a grasped, that is without a grasper and a grasped, because it does not exist. Also, the word "again" is for these things, the things to be established called "this" and so on, other reasons and so on. If awareness is combined with self-nature, then it will become a symbol without a grasper and a grasped. Why? Because the nature of happiness and so on has not been seen before, because it has not been seen. If its nature was seen before the existence of awareness, then at that time, the fabrication of expression and the placement of sound would become what was done previously, and if it was not seen, then everything would not become what was done. If someone thinks that it is done when its nature is seen, then it is explained that expression is the sound of speaking, and fabrication is the tendency to manifest. If that is the case, because the object to be connected with the symbol has ceased, and because it is not different from it, that is, with the reason of no difference, awareness also ceases, that is, it is inverted. The meaning is that when its nature is seen, it is impossible for the symbol to be established simultaneously, but from seeing arises the fabrication of the sound of expression.